Galactic Imperium

ตอนพิเศษ Tale of Unification Wars : Plague Doctor

ไม่มียาที่รักษาความเสียใจภายหลัง

ฝืด ฝืด ฝืด

เราทำได้แค่อยู่กับบาดแผลที่มันทิ้งไว้ให้เรา

ฝืด ฝืด ฝืด

แทนที่จะหวาดกลัว

ฝืด ฝืด ฝืด

ทำไมเราไม่แอ่นอกเข้ารับมัน?

“อย่า อย่าทำข้าเลยปล่อยข้าไปเถอะ”

“คนไข้”

ของหมอโรคระบาด The Plague doctor กล่าวอย่างน่าสงสาร

ทำไมพวกเขาไม่เข้าใจทั้งที่ตนเองพยายามจะช่วยพวกเขาแท้ๆ

ฝืด ฝืด ฝืด

“วางใจเถอะ ขอเพียงปลูกฝีนี้ในร่างกายของพวกเข้าเสร็จพวกเจ้าก็ไม่ต้องเผชิญกับโรคระบาดหรือความหวาดกลัวอีกต่อไป”

ฝืด ฝืด ฝืด

ทุกครั้งที่ส่งเสียงหายใจออกมาจากร่างกายร่างกายของหมอโรคระบาดมีน้ำเหลืองไหลย้อยอออกมาจากร่างกาย

บรรดาคนไข้นั้นมีจำนวนหลายร้อยคนที่โดนหมอโรคระบาดจับมัดเอาไว้กับเตียงเพื่อปลูกฝีที่มีชีวิตเพื่อใช้ชีวิตร่วมกันกับเชื้อโรคเหล่านี้

ไม่มีประโยชน์ที่จะภาวนาให้โลกนี้เห็นใจผู้อ่อนแอในฐานะหมอเขาเห็นคนตายมามากมายพอแล้ว

เราทำได้แค่เปลี่ยนให้พวกเขามีร่างกายที่แข็งแกร่งพอที่จะเอาชนะโรคใบนี้ได้เท่านั้น

ให้พวกเข่สาปแช่ง ให้พวกเขาก่นด่าเถอะ

ขอเพียงคนไข้ของเขารอดไปได้สักหนึ่งคนเขาถือว่าคนเป็นหมออย่างเขานั้นชนะแล้ว

ในตำนานของ “โลกเก่า”มีหมอที่พยายามจะไปรักษาคนไข้ในแอฟริกาที่ตอนนี้กลายเป้นรังของสัตว์ร้ายอาวุธเคมีไปหมดแล้ว

ถามว่าทำไมคุณยังรักษาผู้คนอยู่อีก

คนคนเดียวหยุดกระแสคลื่นไม่ได้หรอกนะ?

หมอคนนั้นกล่าวว่า

ทุกวันผมไปจับปลากลับมาผมเอาชีวิตกลับคืนมาจากท้องทะเลได้มากทีเดียวมันไม่ไร้ค่าหรอก

ฉึก

ของเหลวสีเหลืองค่อยๆไหลซึมเข้าไปในร่างกายของบรรดาคนไข้ที่โดนกร้อมผมจนโล้นผูกติดกับเตียงของเหลวสีเหลืองค่อยๆหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว

“อย่า อย่า อย่า”

เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นในหมู่ผู้ที่เคยหมดแรงแล้วและไม่คิดว่าตนเองจะมีเรี่ยวแรงอีกต่อไปจากการขาดอาหารและน้ำ

ราวกับการดิ้นรนครั้งสุดท้ายของชีวิต

หมอโรคระบาดยิ้ม

การรักษาประสบความสำเร็จจากคนไข้ร้อยคนมีคนสำเร็จหนึ่งคน