"เฮ้...พวกเ้า ยังมีคนว่างไหม มาช่วยข้าหน่อย"เรซเรียกหาองครักษ์คนอื่น
ทารันได้ยินเสียงเรซ ก็ะโขึ้นบนกำแพงั์มองศัตรูที่อยู่นอกกำแพงก่อนหยิบลูกธนู เล็งขึ้นฟ้าแล้ว ยิงออกไป
ลูกธนูลอยขึ้นฟ้าจากนั้นแปรสภาพเป็ อาวุธ หลายชนิดทั้งมีด หอก ดาบ แม้แต่ลูกธนู พุ่งลงราวกับฝน โดนทหารของราชันย์เพลิงนิล ล้มไปมากมาย
ทางเรซก็ไม่อยากน้อยหน้า เขาะโลงจากกำแพงดาบเล่มนั้นเปล่งแสงสีแดงเจิดจ้าแปรสภาพกลายเป็หอกสีแดงอันใหญ่ เรซะโลงไปในดงศัตรู ฟาดฟันสู้กับทหารของศัตรูอย่างไร้ความกลัว
"เหล่าอสูรผู้รับใช้แห่งข้าเอ๋ย จงตอบรับจงมาคาดิอูส"
ฟิร่าร่ายมนต์เรียกอสูรเวทย์ ปรากฏเป็ลูกไฟดวงใหญ่ขึ้นที่หน้าเมือง วาดิช แปรสภาพกลายเป็ นกเพลิงสีแดงฉานบินโฉบโจมตีใส่ทหารฝ่ายข้ามไม่หยุด
ในขณะที่เหล่าองครักษ์แต่ละคนป้องกันศัตรู าาเซิกยืนดูอยู่บนปราสาท
"ท่านปู่ข้าจะสามารถใช้มันได้ไหม"
าาเซิกพูดเบาๆด้วยสายตาที่ลังเล
ในขณะที่เรซกำลังสู้ ก็มีขวานสีดำอันใหญ่ฟันใส่เรซจากด้านหลัง แต่เขารับมันด้วยหอกแต่ก็โดนถีบจนกระเด็นออกมา เรซหันมองเ้าของขวานสีดำอันนั้น คือกาลาน(ตัวปลอม)ในชุดเกราะสีดำหัวโล้นตัวใหญ่ดุดัน
กาลาน(ตัวปลอม)พุ่งเข้าใส่โจมตีอย่างต่อเนื่อง แต่ถึงแม้จะเก่งแค่ไหนตัวเรซเองก็ไม่อาจจะสู้เรี่ยวแรงมหาศาลของกาลานตัวปลอมได้เลย เรซถูกฟันจนล้มลงกับพื้นและฟันซํ้าในตอนที่เรซล้มไม่หยุดชุดเกราะที่เรซใส่อยู่มันดูดซับการโจมตีไว้แต่อีกทนได้อีกไม่นาน ทารันรีบเข้าช่วยเรซอย่างไม่ลังเลเขายิงธนูใส่กาลานตัวปลอม กาลานชะงักหยุดฟันเรซอาศัยจังหวะนั้นถีบกาลาน(ตัวปลอม)ออกมา
"มันคือกาลาน เป็แม่ทัพของราชันย์เพลิงนิล" ทารัน
"เ้าไม่บอกข้าก็เดาออกนะ"เรซพูดแล้วเอามือเช็ดเืที่ปาก พร้อมดึงเศษเกราะที่แตกออกอย่างไม่สบอารมณ์นัก
"ข้าขอโทษ เออ..ความจริง ข้าไม่ใช่ท่านกาลานหรอกนะ ข้าคือฟิส มือขวาของท่านกาลาน เ้าโง่"
พูดจบฟิสก็พุ่งใส่เรซกับทารัน เรซโดนถีบเข้าที่ท้อง ส่วนทารันโดนขวานั์ฟาดแต่สามารถป้องกันไว้ได้แต่สู้แรงฟิสไม่ไหว กระเด็นออกไป
"พวกเ้านะ กระจอกวะ มา2คนเลย" ฟิสพูดจาดูถูก 2องครักษ์ ความต่างชั้นมันมากเกินไป
"นานแล้วนะ ที่ไม่ได้ใช้มันเลย"
เรซพูดจบ หอกอันใหญ่แปรสภาพกลายเป็ชุดเกราะสีแดงใหญ่และดาบสีแดงเล่มใหญ่ออร่าสีแดงเปล่งประกายมันคือ *ศาสตราเวทย์(อาวุธที่ประจุพลังของเวทย์ไว้ สามารถเปลี่ยนได้ตามพลังเวทย์ของผู้ใช้)
เรซพุ่งเข้าใส่ฟิสด้วยความเร็วที่มากกว่าเดิม ดาบเล่มั์ปะทะกับขวานที่ฟิสยกป้องกันแต่คราวนี้เป็ทีของเรซแล้ว แรงของพลังของอาวุธเวทย์เสริมพลังให้กับผู้ใช้ของมันจนถึงขีดสุด ขวานที่แข็งแรงก็ไม่อาจจะต้านแรงของเรซได้แล้ว มันหักราวกับกิ่งไม้และกระแทกเข้ากับเกราะของฟิสจนแตกกระจาย ยังไม่พอมันยังสร้างแรงกระแทกมากพอที่จะทำให้ร่างของ ฟิสกระเด็นไปโดนทหารที่อยู่ข้างหลังล้มไปไม่น้อย
“ไม่เลวเหมือนกัน มาต่ออีกนิดเถอะ”
ฟิสลุกขึ้นมายิ้มแล้วพุ่งตัวมาหาเรซ การต่อสู้สูสีจนไม่อาจเดาได้เลยว่าใครจะชนะ แรงลมของทั้ง2ที่ต่อสู้ราวกับพายุที่บ้าคลั่ง ทารันทำได้แค่ยืนดูทั้ง2ต่อสู้กันอย่างไม่ละสายตา
ทหารบางส่วนาเ็ก็โดนพาไปรักษา บางส่วนก็หนีไม่พ้นสิ้นลมตายลง ผิดกับทหารของราชันเพลิงนิลกับไมรู้สึกเจ็บหรือชะงัก กลับเดินสู้ฝ่าเข้าประตูเมืองมาได้ง่าย เดล1ในองครักษ์ ะโเข้าไปหน้าประตู ถอดชุดคลุมออกเผยให้เห็นรูปลักษณ์ที่ซ่อนใต้ชุดคลุมนั้นเป็ มนุษย์หมาป่าขนสีเงินเผ่าพันธุ์อสูร(ซิลเวอร์วูฟ)ที่ว่ากันว่าถูกล้างบางจนหายไปแล้วเพราะกลัวความอันตรายของพลังลึกลับที่ซ่อนอยู่
ถุงมือเหล็กสีเงินในมือทั้ง2ของเดลส่องประกายพลังที่เผ่าพันธุ์ของเขาเก็บซ่อนไว้ มันคือประกายสีเงินที่กำลังแผ่กระจายราวกับสายฟ้า เช่นเดียวกับสีขนที่กำลังส่องประกายเช่นกัน เขาะโเข้าไปในวงล้อมของศัตรูอย่างไม่ลังเล กำปั้นสายฟ้าอัดเข้าใส่กองทัพที่กำลังถาโถมเข้ามา กระเด็นไปคนละทิศคนละทาง เขาสู้กับทหาราาเพลิงนิลและสามารถผลักออกไปได้
ในขณะเดียวกับาาเซิกมองดูเมืองที่โดนโจมตีจนเสียหายหลายส่วน เขาแสดงอาการลังเลเหมือนจะไม่สามารถตัดสินใจบางอย่างได้
ทางด้านซิลที่ค้นหาประชาชนที่อาจจะหลงเหลืออยู่ ก็เจอกับสาวใส่ผ้าคลุมสีแดง
"เป็ยังไงบ้างตามข้ามาข้าจะพาไปที่ปลอดภัยเอง"
ซิลเอามือจับแขนสาวชุดคลุมสีแดง แต่เหมือนความหวังดีจะทำให้เธอพลาดท่าซะแล้ว คมมีดของหญิงสาวปริศนาแทงซิลเข้าที่ท้องของเธออย่างแรง
"อ็ากกก!!!"ซิลร้องด้วยความเ็ป
"ข้ามาช่วยเ้านะ!!"ซิลถาม
“ช่วย? ข้าขอให้เ้าช่วยรึเปล่า?”
หญิงสาวเปิดผ้าคลุมสีแดงออกแสดงให้เห็น ตาที่สีดำทั้งดวง ผมสีดำ หน้าขาวซีด ปากสีดำดูน่ากลัว แล้วกลับพูดมาด้วยเสียงแหบแห้ง
"ควรจะภูมิใจ เ้าได้เห็นหน้า กาลานใกล้ๆก่อนตาย"หญิงสาวพูด
"กาลานถ้างั้น..."
ยังไม่ทันทีซิลจะพูดจบกาลานก็พุ่งเข้ามาเอามือปิดปาก
"น่าเสียดาย รูปร่าง หน้าตาสวยๆ แต่คงต้องฆ่าทิ้ง มีดคงทำให้เ้าขยับลำบากหน่อยนะ แต่ข้าสัญญาว่าจะเก็บเ้าไว้เป็ทหารตัวนึงที่ข้ารักมากที่สุดเลย"
กาลานยกมืออีกข้างขึ้นมือค่อยแปรสภาพเป็หมอกสีดำกลายเป็มีด กาลานยิ้มให้ก่อนจะแทงมีดใส่ซิล ในวินาทีที่แทบจะไร้ความหวัง จู่ๆเดลก็เข้ามาขวางได้ทัน คมมีดจะแทงเข้าที่แขนของเดลเพราะเขาเอาตัวมารับแทน กำปั้นอัดใส่กาลานอย่างจัง แต่ดูเหมือนมันจะไร้ผลเพราะกาลานกลายร่างเป็หมอกสีดำแล้วกลับมารวมตัวกันใหม่ ทั้ง2องครักษ์รู้ได้ทันทีว่าถึงแม้จะ2ต่อ1 มันแทบจะไร้ความหมายเพราะว่าระดับมันต่างเกินไป
“มีหมาป่าน้อยมาด้วย อืม เข้ากับของสะสมของข้าเหมือนกันนะ”
รอยยิ้มชั่วร้ายของกาลานทำให้ทั้ง2ต้องระวังตัวเพิ่มขึ้นเพราะมันบ่งบอกว่าเธอมีอะไรซ่อนอยู่อีก หมอกสีดำค่อยโอบล้อมทั้ง2 และซ่อนตัวของกาลานจนไร้ตัวตน
“ข้าต้องบอกก่อนเลยนะ เผ่าของเ้าทำข้าเหนื่อยอยู่ไม่น้อยเลยนะ”
กาลานพูดภายในเงาของหมอกสีดำที่ซ่อนตัวตนของเธออยู่
“ขนสีเงินของเ้าทำข้านึกถึงตัวนึงที่อยู่ในนั้น าาของพวกเ้ารึเปล่า”
“หยุด!!” เดลลุกขึ้นยืนและพูดกับกาลานด้วยความไม่พอใจ
“อ่อ ข้านึกออกแล้ว ลอร์ดอาร์ค นามที่โง่เขลา”
ประกายขนสีเงินกำลังะเิประกายสายฟ้าตามอารมณ์ของเดล
“เ้าคงเป็ลูกของ..”
เปรี้ยง!!!!!!!!
ยังไม่ทันจบประโยคเดลก็ะเิพลังสายฟ้าแบบเต็มพิกัดซิลสร้างกำแพงนํ้าแข็งป้องกันไว้ได้อย่างหวุดหวิด พายุสายฟ้าพัดพาหมอกสีดำกระจัดกระจายหายไป แต่ก็ไร้ตัวตนของกาลาน
เป้าหมายของมันคืออะไรกันแน่ แต่สิ่งที่น่าเป็ห่วงคือแผลจากมีดกาลานทำให้ซิลอาการแย่มาก ซิลเองให้เวทย์นํ้าแข็งปิดแผลตัวเองก่อนเพื่อลดความเ็ป
"ไปหามันกันเถอะ เดล" ซิล
ด้านนอกกำแพงทหารทั้ง2ฝ่ายกำลังต่อสู้กันอยู่ไม่คิดชีวิต
ฟิสเสียท่าดูเหมือนจะเป็ฝ่ายโดนต้อนซะแล้ว เขาทรุดลงกับพื้น เรซฉวยโอกาสนั้นฟันเข้าหลังจนกระเด็นไถลไปกับพื้น เขานอนนิ่งก่อนจะลุกขึ้นมายิ้มอย่างสะใจ
"ข้าขอเอาจริงมั้ง"
เพลิงสีดำลุกท่วมขวานที่ฟิสถือ จากนั้นมันก็ไหม้ลามไปทั่วตัวของฟิส ขวานดำอันนั้นหลอมรวมกับฟิส เปลี่ยนร่างเป็บางอย่าง ขนสีดำค่อยเผยออก รูปร่างที่ดูคุ้นตาของเรซ มันคือหมาป่าที่มีขนสีดำสนิท
"แกโชคดีนะ ที่ได้เห็นข้าในร่างแบบนี้"ฟิส
กำปั้นสีดำซัดเข้าใส่ใบหน้าของเรซจนหน้าของเขาสะบัด ร่างที่ไร้การป้องกันกระเด็นชนกำแพงเมืองเสียงดังสนั่น ฟิสพุ่งตัวเข้าซํ้ากระทืบหลายครั้งเรซจนค่อยๆจมไปกับพื้น
“ไอ้ความอวดดีเมื่อกี้ไปไหน?”
ทารันที่สู้อยู่ห่างก็เห็นสภาพของเรซแย่ก็ยิงธนูใส่เพื่อช่วยเรซ
"เรซตื่น!!"
ทารันพูดจบก็กระหนํ่ายิงธนูหลายครั้งแต่ไม่ะเืร่างหมาป่าของฟิสแม้แต่น้อย
"มันจบง่ายไป"
ฟิสพูดก็พุ่งเข้าใส่ทารัน จับแขนทารันเพื่อไม่ให้หนีแล้วกระหนํ่าต่อยทารันไม่ยั้งมือ แต่ทารันก็ตั้งหลักต่อยสวนไปในทันที ทั้ง2 จับแขนของอีกฝ่ายและแลกหมัดกันอย่างดุเดือด ถึงแม้จะตัวเล็กกว่าก็ไม่คิดจะถอย จนมาถึงจังหวะที่ฟิสพลาด ทารันสามารถสวนกลับได้ เขาดีดตัวออกมาดึงธนูแล้วยิงออกไป ลูกธนูกระแทกตัวของของฟิสจนกระเด็นออกไปเพราะิัที่แข็งเกินไป แต่เหมือนทารันจะลองยิงเท่านั้น เขายิงธนูอีกดอกที่ปะจุเวทย์สายฟ้าก็ยิงออกไปสายฟ้าแดงขนาดใหญ่ยิงทะลุตัวฟิสในระยะเผาขนร่างฟิสนอนนิ่งอยู่บนพื้น
ทารันใช้แรงทั้งหมดไปกับการโจมตีเมื่อกี้ไปหมดแล้ว เขารีบเดินไปหาเรซเพื่อพากลับเมือง
แต่
ฟิสนอนนิ่งอยู่สักพักจนเหมือนว่าทุกอย่างจะจบฟิสลุกขึ้น รอยแผลที่โดนยิงเป็รู จู่ๆค่อยๆกลับสภาพเดิม
"จะไปไหน?"
ฟิสต่อยลงกับพื้น แผ่นดินก็สั่นไหวและยกตัวสูงขึ้นราวกับถูกบางอย่างดันจากเบื้องล่าง ทารันต้องะโหลบ ฟิสฉวยโอกาสะโใส่ทารันที่ไร้การป้องกัน
"ถึงทีข้าบ้างละ"
ต่อยเข้าที่ท้องทารันจนตัวงอเพราะความเ็ป จากนั้นฟิสเอามือจับคอทารันแล้วกดลงกับพื้น แล้ววิ่งลากทารันไปกับพื้นอัดจนทะลุกำแพงเมืองเสียงดังสนั่น ฟิร่า เห็นทารันโดนเล่นงานจึงสั่งนกเพลิงเข้าช่วยกลับถูกต่อยกระเด็นในเพียงทีเดียว เดลลอนเห็นท่าไม่ดีจึงสร้างกำแพงป้องกัน ทารันจากฟิสแต่กลับโดนฟิส ทำลายอย่างง่ายดาย
"พวกเ้ามันกระจอกวะ"
ทารันในสภาพร่อแร่มีเืเต็มตัวกลับลุกขึ้นยืนเซไปเซมา เขายกมือจับสร้อยคอสีเงินตรงกลางมีหินสีฟ้าดึงสร้อยที่คอออก จากนั้นควันสีขาวพวยพุ่งเกิดสายลมรุนแรงออกมาจากร่างกายของทารัน จนฟิสต้องถอยหลัง ทารันค่อยๆกลายสภาพมีปีกสีขาว ค่อยๆงอกออก มีเล็บสีขาวยาว ร่างกายค่อยๆขยายตัว ตามตัวค่อยๆมีเกล็ดสีขาว ดวงตาสีแดงกลํ่า จนเห็นว่าสิ่งนั้นคือ
"ัสีขาวั์"
ฟิสตกตะลึงกับภาพที่เห็นัทารันไม่รอช้า ยกเท้าสีขาวใหญ่กระทืบฟิสจมดิน จากนั้นัทารันกัดแขนแล้วสะบัดจนกระเด็นฟิสลอยในอากาศ ัทารันอ้าปาก เปลวเพลิงสีขาวม้วนตัวควบแน่นจนกลายเป็ลูกแก้วอันร้อนแรง
“แกรอดมาได้ยังไง?!!”
ฟิสพูดขึ้นด้วยความตกตะลึง
ไฟสีขาวถูกยิงเข้าใส่ฟิสในระยะประชิดที่ฟิสฟื้นตัวไม่ได้ ฟิสไม่อาจปัดป้องได้แต่มอง แสงสีขาวถูกยิงออกจากปากทะลุตัวฟิสและเผาร่างในพริบตาแสงสีขาวสว่างราวกับสายฟ้า ฟิสตอนนี้คงไม่อาจจะต่อสู้ได้แล้ว
12K
![เกิดใหม่อีกครั้งกับการแย่งชิง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1683576648_93970411.webp)