Bad Brother แผนร้ายของพี่ชายจอมเจ้าเล่ห์

    ตอนที่ 4 บุตรสาวบุญธรรม

            “หนูฝ้าย!” คุณหญิงสร้อยสุดาและคุณเดนิสเดินเข้ามาภายในห้องโถงบ้านก็เห็นสาวน้อยหน้าตาน่ารักกำลังทานของว่างอยู่ คุณหญิงสร้อยสุดารีบวิ่งเข้าไปสวมกอดบุตรสาวบุญธรรมทันทีด้วยความเอ็นดู คุณเดนิสก็เดินตามภรรยาไปหาบุตรสาวติดๆ


             ปุยฝ้ายมึนงง จู่ๆก็โดนสวมกอดจากคนใจดีสองคน ถึงจะมึนๆแต่ปุยฝ้ายก็ส่งยิ้มกว้างให้พ่อแม่บุญธรรมทั้งสองคน

              “เรียกแม่กับพ่อสิคะหนูฝ้าย” คุณหญิงสร้อยสุดาบอกลูกสาวคนใหม่

              “ค่ะ คุณพ่อคุณแม่”


             ปุยฝ้ายพยักหน้างึกๆตามคำสั่งของมารดาบุญธรรม พลางจ้องมองใบหน้าของทั้งสองอย่างครุ่นคิด มิน่าล่ะ...พี่เดรคถึงหล่อเหลา เพราะได้ส่วนดีของท่านทั้งสองอย่างแน่นอน


              “อยากไปนอนพักไหมลูก?” คุณเดนิสถามเสียงนุ่ม

              “หนูฝ้าย ขะ...ขอไปหาพี่เดรคที่ห้องได้ไหมคะ?” ปุยฝ้ายเงยหน้ามองบุพการีทั้งสองตาแป๋ว โดยเฉพาะคุณหญิงสร้อยสุดาที่หัวเราะอย่างถูกอกถูกใจ ที่ลูกสาวคนใหม่ของท่านขี้อ้อนเสียจริง

             “เจอพี่เดรคแล้วใช่ไหมลูก งั้นขึ้นไปกับแม่ดีกว่า”


             คุณหญิงสร้อยสุดาจูงมือเด็กสาวขึ้นไปห้องทำงานของเดรค ลูกชายที่บ้างานแล้วไม่ชอบที่เธอและสามีรับเด็กสาวมาเลี้ยงเป็๲ลูกสาวอีกคน

     

             ก๊อกๆ ก๊อกๆ

     

              “เดรค...นี่แม่เองนะลูก” คุณหญิงสร้อยสุดา๻ะโ๠๲เข้าไปในห้องทำงานอันเงียบสงบของลูกชายผู้รักสันโดษ

              “เชิญเข้ามาเลยครับแม่”


             พอเปิดประตูเข้ามาในห้อง ร่างน้อยๆของปุยฝ้ายก็วิ่งนำหน้าคุณหญิงสร้อยสุดาเข้าไปหาชายหนุ่มที่นั่งทำงานอย่างเคร่งเครียด


              “พี่เดรคขา~”


             เสียงหวานๆเจื้อยแจ้ว ทำให้เดรคเลิกสนใจเอกสารได้ครู่หนึ่ง เงยหน้ามองเด็กเ๯้าปัญหา ที่ส่งยิ้มแป้นมาให้เขา เขาจะทำยังไงกับเด็กคนนี้ดี ฆ่าทิ้งซะดีไหม???


              “ออกไป ฉันจะทำงาน!”


             เดรคออกปากไล่โดยไม่เกรงใจสายตาของผู้เป็๞แม่ที่มองลูกชายเพียงคนเดียวตาขวาง เธออยากให้เดรคเปิดใจยอมรับสาวน้อยกำพร้าอย่างปุยฝ้ายบ้าง


              “เดรค...อย่าไล่น้องแบบนั่นสิ น้องอยากจะมีพี่ชาย เราควรเมตตาน้องบ้างนะ” คุณหญิงสร้อยสุดาต่อว่าลูกชายของท่าน ก่อนจะหันไปมองสาวน้อยที่ยืนนิ่งๆอย่างกลัวๆ

              “อย่ากลัวพี่เขาเลยนะหนูฝ้าย จะทำอะไรพี่เขาก็ได้ตามใจหนูเลย แม่อนุญาต” คุณหญิงสร้อยสุดายักคิ้วให้ลูกสาว

              “แม่!!!”


             เดรคร้องออกมาด้วยความเจ็บใจที่ตนเองไม่สามารถทำอะไรได้ มองแผ่นหลังของมารดาที่เดินออกไปข้างนอกพร้อมกับปิดประตูดังปัง จากนั้นดวงตาคมกริบก็เบนความสนใจมาที่หญิงสาวที่ยืนนิ่งไม่พูดไม่จาอยู่กลางห้อง


             เดรคไม่สนใจก้มทำงานต่อ ส่วนปุยฝ้ายก็ยืนบิดไม้บิดมือไปมา พลางครุ่นคิดเธอจะทำอย่างไรดี เพื่อให้พี่ชายคนนี้รักเธอ สาวน้อยเดินส่ายสะโพกไปหาชายหนุ่มที่นั่งทำงานอย่างเคร่งเครียด


    ..............................................................

    ❤❤❤❤❤

    ????ถ้าชอบอย่าลืมกด like????

    ????กดติดตาม????

    ✌คอยเป็๞กำลังใจ✌

    ????ให้ไรท์กันด้วยนะ????

    ❤❤❤❤❤

    .............................................................