ณ ลานจอดรถ
ไอ้วุฒิไม่ได้กลับไปนอนในห้องของตัวเอง คำพูดของคุณหนูโรสและสายตาดูถูกเหยียดหยามของเธอมันฝังลึกอยู่ในหัว ทุกอย่างถูกสะสมมานานเป็ปีจนคนขับรถเริ่มทนไม่ไหว เวลายามวิกาลใกล้รุ่งเช้าชายเถื่อนวัยกลางคนยังคงอุดอู้อยู่ในโรงรถ เสียงสบถและเสียงลมหายใจดังสนั่น
ทุกๆครั้งที่มันโดนหญิงสาวลูกเ้านายเหยียดหยาม ไอ้วุฒิจะทำการแก้แค้นเธอลับหลังเพื่อระบายความอัดอั้นเสมอ!
พับ พับ พับ พับ พับ พับ พับ!
“กูเกิดก่อนมึงยี่สิบกว่าปี ซีดดด อีคุณหนูปากดีเอ้ย!”
ลำเอ็นแท่งใหญ่สีดำทมิฬถูกควักออกมาจากกางเกง...
ไอ้วุฒิขัดจรวดนวดแท่งเอ็นในรถตู้ ขมับทั้งสองข้างของชายฉกรรจ์มีเส้นเืปูดขึ้นเป็เส้นจากความโกรธแค้น ขี้ข้าอย่างมันจะไม่ว่าเลยถ้าเกิดว่าถูกด่าเพราะทำงานผิดพลาด หากแต่ลูกสาวของเ้าของคฤหาสต์กลับใช้งานมันตามอำเภอใจ และด่าทอมันอย่างเสียๆหายๆ ทั้งๆที่มันไม่เคยทำผิดมาก่อน!
พับ พับ พับ พับ พับ พับ พับ
“พ่อแม่มึงไม่เคยอบรมสั่งสอนมึงจริงๆสินะ”
เสียงสบถหยาบกร้านต่ำทรามดังออกมาต่อหลังจากนั้น...
แก่นกายสีดำเก้านิ้วแข็งชูชันตั้งเป็หิน ใบหน้าดิบเถื่อนกัดฟันพร้อมกับจินตนาการถึงเรือนร่างอันเว้าโค้งของคุณหนูโรสรินทร์ ก่อนจะก้มสันจมูกโด่งลงไปบนเบาะหนังที่หญิงสาวได้ทำการนั่งมาไม่นานนี้เอง!
ฟอดดด!
“ซีดดดด อีเด็กร่าน สักวันเถอะมึง!”
เบาะหนังยังคงอุ่น...
นอกจากจะสูดดมและใช้ใบหน้าถูไถ ความจัญไรผสมกับความโกรธแค้นทำให้ใช้ลิ้นเลียไปทั่ว ข้อมือชักกระฉอกลำเอ็นแท่งหนาหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม ภาพเต้าเนื้อและบั้นท้ายของคุณหนูปากดีฉายชัดเจนในสมอง ไอ้วุฒิอยากสั่งสอนเธอเหลือเเกิน
ทุกคำที่เอ่ยออกมาจากริมฝีปากสีชมพูนั้น...
จะต้องถูกชายชั้นต่ำอย่างมันบดจูบดูดดื่มเข้าสักวันให้ได้!
พับ พับ พับ พับ พับ พับ พับ
“ซีดดดด อีคุณหนูโรส อีเด็กเมื่อวานซืน!”
ไอ้วุฒิสบถคำหยาบคายมากมายระหว่างที่แขนของมันทำงานเป็จังหวะ เม็ดเหงื่อและกลิ่นราคะโหมกระหน่ำไปทั่วรถตู้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ชายเถื่อนกระทำความลามกจกเปรตเช่นนี้ มันเป็ทางเดียวที่จะทำให้สมองของคนขับรถผ่อนคลายและรู้สึกดีขึ้นมาบ้างเล็กน้อย
แน่นอนว่าไอ้วุฒิไม่มีอำนาจที่จะต่อว่าหญิงสาวตรงๆ
คนขับรถอย่างมันทำได้เพียงแก้นแค้นเธอลับหลัง เพราะน้ำหน้าอย่างมันมีหรือจะทัดเทียมคุณหนูสูงศักดิ์อย่างโรสรินทร์ได้!
พับ พับ พับ พับ พับ พับ
“ซีดดดด แดกน้ำกูซะ!!!”
เสียงคำรามดังก้อง...
น้ำเชื้อร้อนๆเหนียวหนืดพุ่งกระจายเต็มเบาะรถ คราบน้ำกามเยิ้มเป็ยางส่งกลิ่นคาวคลุ้งไปทั่ว ลมหายใจดิบเถื่อนระบายออกมาด้วยความผ่อนคลาย วันนี้คนขับรถรอดพ้นจากคุณหนูนรกไปหนึ่งวัน ไอ้วุฒิทิ้งคราบน้ำเชื้อของมันให้แห้งกรังอย่างนั้น ราวกับว่ามันได้ฝังของเหลวชั้นต่ำลงไปบนเนื้อหนังของคุณหนู!
“ด่าเหมือนกูไม่ใช่คน….สักวันเถอะมึง”