ดัดนิสัยคุณหนูขี้เมา

    แก้แค้นลับหลัง NC



       ณ ลานจอดรถ


       ไอ้วุฒิไม่ได้กลับไปนอนในห้องของตัวเอง คำพูดของคุณหนูโรสและสายตาดูถูกเหยียดหยามของเธอมันฝังลึกอยู่ในหัว ทุกอย่างถูกสะสมมานานเป็๲ปีจนคนขับรถเริ่มทนไม่ไหว เวลายามวิกาลใกล้รุ่งเช้าชายเถื่อนวัยกลางคนยังคงอุดอู้อยู่ในโรงรถ เสียงสบถและเสียงลมหายใจดังสนั่น 


       ทุกๆครั้งที่มันโดนหญิงสาวลูกเ๽้านายเหยียดหยาม ไอ้วุฒิจะทำการแก้แค้นเธอลับหลังเพื่อระบายความอัดอั้นเสมอ!


       พับ พับ พับ พับ พับ พับ พับ!


       “กูเกิดก่อนมึงยี่สิบกว่าปี ซีดดด อีคุณหนูปากดีเอ้ย!”


       ลำเอ็นแท่งใหญ่สีดำทมิฬถูกควักออกมาจากกางเกง...


       ไอ้วุฒิขัดจรวดนวดแท่งเอ็นในรถตู้ ขมับทั้งสองข้างของชายฉกรรจ์มีเส้นเ๣ื๵๪ปูดขึ้นเป็๲เส้นจากความโกรธแค้น ขี้ข้าอย่างมันจะไม่ว่าเลยถ้าเกิดว่าถูกด่าเพราะทำงานผิดพลาด หากแต่ลูกสาวของเ๽้าของคฤหาสต์กลับใช้งานมันตามอำเภอใจ และด่าทอมันอย่างเสียๆหายๆ ทั้งๆที่มันไม่เคยทำผิดมาก่อน!


       พับ พับ พับ พับ พับ พับ พับ


       “พ่อแม่มึงไม่เคยอบรมสั่งสอนมึงจริงๆสินะ”

     

       เสียงสบถหยาบกร้านต่ำทรามดังออกมาต่อหลังจากนั้น...


       แก่นกายสีดำเก้านิ้วแข็งชูชันตั้งเป็๲หิน ใบหน้าดิบเถื่อนกัดฟันพร้อมกับจินตนาการถึงเรือนร่างอันเว้าโค้งของคุณหนูโรสรินทร์ ก่อนจะก้มสันจมูกโด่งลงไปบนเบาะหนังที่หญิงสาวได้ทำการนั่งมาไม่นานนี้เอง!


       ฟอดดด!


       “ซีดดดด อีเด็กร่าน สักวันเถอะมึง!”


       เบาะหนังยังคงอุ่น...


       นอกจากจะสูดดมและใช้ใบหน้าถูไถ ความจัญไรผสมกับความโกรธแค้นทำให้ใช้ลิ้นเลียไปทั่ว ข้อมือชักกระฉอกลำเอ็นแท่งหนาหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม ภาพเต้าเนื้อและบั้นท้ายของคุณหนูปากดีฉายชัดเจนในสมอง ไอ้วุฒิอยากสั่งสอนเธอเหลือเเกิน


       ทุกคำที่เอ่ยออกมาจากริมฝีปากสีชมพูนั้น...


       จะต้องถูกชายชั้นต่ำอย่างมันบดจูบดูดดื่มเข้าสักวันให้ได้!


       พับ พับ พับ พับ พับ พับ พับ


       “ซีดดดด อีคุณหนูโรส อีเด็กเมื่อวานซืน!”


       ไอ้วุฒิสบถคำหยาบคายมากมายระหว่างที่แขนของมันทำงานเป็๲จังหวะ เม็ดเหงื่อและกลิ่นราคะโหมกระหน่ำไปทั่วรถตู้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ชายเถื่อนกระทำความลามกจกเปรตเช่นนี้ มันเป็๲ทางเดียวที่จะทำให้สมองของคนขับรถผ่อนคลายและรู้สึกดีขึ้นมาบ้างเล็กน้อย


       แน่นอนว่าไอ้วุฒิไม่มีอำนาจที่จะต่อว่าหญิงสาวตรงๆ


       คนขับรถอย่างมันทำได้เพียงแก้นแค้นเธอลับหลัง เพราะน้ำหน้าอย่างมันมีหรือจะทัดเทียมคุณหนูสูงศักดิ์อย่างโรสรินทร์ได้!


       พับ พับ พับ พับ พับ พับ


       “ซีดดดด แดกน้ำกูซะ!!!”


       เสียงคำรามดังก้อง...


       น้ำเชื้อร้อนๆเหนียวหนืดพุ่งกระจายเต็มเบาะรถ คราบน้ำกามเยิ้มเป็๲ยางส่งกลิ่นคาวคลุ้งไปทั่ว ลมหายใจดิบเถื่อนระบายออกมาด้วยความผ่อนคลาย วันนี้คนขับรถรอดพ้นจากคุณหนูนรกไปหนึ่งวัน ไอ้วุฒิทิ้งคราบน้ำเชื้อของมันให้แห้งกรังอย่างนั้น ราวกับว่ามันได้ฝังของเหลวชั้นต่ำลงไปบนเนื้อหนังของคุณหนู!


       “ด่าเหมือนกูไม่ใช่คน….สักวันเถอะมึง”