เมื่อเมากันจนลิ้นเริ่มแข็งจนพูดจาอ้อแอ้ทั้งคู่แล้วคุณชายสามเป็ฝ่ายกึ่ง
โอบกึ่งลากเอาจอมยุทธ์หงขึ้นเตียงนอน“ปาย...น้องโหง...เ้านอนข้างใน ส่วนข้าจานอนข้างนอนเตียงเอง”
“เอือม...เอิ๊ก....เอื๊อก..ดะ...ด้ายยยยยยตามใจพี่สาม” ครึ่งตัวนางอยู่บนเตียงแต่ขายังชี้โด่เด่ เมื่อพี่สามหันมาเห็นก็ช่วยถอดรองเท้าให้นางก่อนจะรวบขาของนางเข้าด้วยกันแล้วเลื่อนเข้าไปเตียงด้านในคุณชายร่างใหญ่ยังพอมีสติรื้อเอาผ้าห่มปลายเตียงมาห่มให้หนุ่มน้อยที่เขาอุ้มขึ้นเตียงได้สำเร็จแล้วหันไปดับตะเกียงก่อนจะเคลื่อนกายเข้าไปนอนข้างร่างบาง
ท่านอ๋องเก้าเดินลงมาดูที่ระเบียงใหญ่ด้วยความเป็ห่วงพี่ชายกับเพื่อนของภรรยาทว่ากลับไม่เห็นผู้ใดสอบถามเสี่ยวเอ้อจึงได้ความว่าคนทั้งหมดขึ้นไปห้องนอนกันแล้ว“อืม...เช่นนั้นข้าก็สบายใจจะได้เข้านอนเสียที”
อากาศยามดึกโดยปกติก็หนาวอยู่แล้วยิ่งอยู่กลางเกาะแก่งของทะเลสาบกว้างยิ่งเย็นกว่าปกติ ‘มือข้าหนาวเย็นมากไม่มีที่ใดอุ่นเลยหรือไร ผ้าห่มก็บางเหลือเกิน’นางคว้านมือไปรอบๆ พลันไปปะทะกับซอกหนึ่งที่อบอุ่นยิ่งเมื่อยื่นมือไปแนบแล้วผ้าแถบนั้นคล้ายส่งความร้อนออกมา นางซุกร่างของตนเข้าไปใกล้จนแนบสนิทกับผ้าผืนนั้น
ฮ่องเต้โอบร่างที่เบียดเข้าหาอกหนาของตนเองตามสัญชาตญาณแม้จำไม่ได้แน่ชัดว่าตนเองนอนอยู่ตำหนักสนมนางใดทว่าอกอวบที่แนบชิดอยู่ทำให้รู้ว่านางคงต้องเป็คนโปรดของตนสักคนเป็แน่เขาก้มหน้าลงจูบขมับและแก้มนวลแม้จะมิได้ลืมตาขึ้นแต่ก็รู้สึกถึงความเนียนนุ่มของผิวพรรณนางมือของเขาทำตามความคุ้นเคยนั่นคือลูบบ่าของนางแล้วเลื่อนต่ำลงไปตามสาบเสื้อจนถึงสายรัดเอวเขาถอดสายนั่นออกแล้วปลดเสื้อตัวนอกออกจากตัวนางแต่พอเขาจะเลื่อนมือเข้าไปในสาบเสื้อตัวในนางกลับดึงมือของเขาออก“เ้าไม่ยินยอมหรือ?” เขาพึมพำออกมาเบาๆแล้วพยายามล้วงเข้าไปอีกทั้งแต่นางก็ดึงมือของเขาออกอีก เมื่อเห็นว่านางไม่เต็มใจซ้ำเขายังรู้สึกอ่อนเพลียอยู่จึงทำเพียงร่นเสื้อตัวในของนางลงเคลียต้นแขนสองมือของเขาลูบไล้บ่าเปลือยของนางอย่างเบามือ
ความอุ่นเกือบร้อนที่ผ่านบ่าไหล่ลงไปตามต้นแขนทำให้หงซือซือครางออกมาอย่างพึงพอใจยอมให้เขาถอดเสื้อนอนตัวในออกจนเหลือเพียงเอี๊ยมบาง เมื่อนางซุกตัวเข้าไปอ้อมแขนของชายที่นอนเปลือยหน้าอกจึงได้รับไออุ่นจากกายของเขาอย่างเต็มที่ ‘ผ้าห่มผืนนี้ช่างอุ่นเสียจริง ตื่นขึ้นข้าจะขอเอากลับบ้านไปด้วย’ นางนึกอยู่ในใจขณะโอบกอดก้อนผ้าห่มนั้นเอาไว้แน่น ‘แปลกจริงผ้าห่มขยับเองได้ด้วย’
“โอ๊ะ! โอ๊ย! ปวดหัวจริง”นางลืมตาขึ้น ตะเกียงในห้องถูกดับไปเพียงส่วนหนึ่งอีกส่วนยังคงติดอยู่ทำให้นางพอจะมองเห็นทว่าที่สิ่งที่มองเห็นต่อหน้าช่างแปลกเสียจริง ‘นี่มันมิใช่เนื้อคนหรอกหรือ?’นางขยับศีรษะและปล่อยมือออกห่างจากร่างที่นอนอยู่ข้างหน้า “นี่มัน! ฮ่องเต้!”
ดีที่คำอุทานนั้นแม้จะดังแต่เขากลับยังนอนเมาสุรายังมิได้สติร่างที่เปลือยส่วนบนของคุณชายสามทำให้นางผงะยิ่งก้มลงมองตนเองที่่บนเหลือเพียงเอี๊ยมตัวเดียวนางก็ยิ่งใ ‘นี่ข้ากับเขา ทำสิ่งใดลงไป?’ เคราะห์ดีที่เห็นกางเกงขายาวของตนยังเหลืออยู่เมื่อเปิดผ้าห่มออกดูเขาเองก็ยังสวมกางเกง นางถอนหายใจอย่างโล่งอกตั้งสติได้ก็รีบลงไปยืนข้างเตียงมองหาเสื้อผ้าของตนที่หล่นอยู่ตามพื้นรีบสวมใส่แล้วเก็บของส่วนตัวใส่ห่อผ้าลงไปถามหาห้องพักว่างนางยังรู้สึกมึนเพราะสุราอยู่จึงอยากจะนอนต่ออีกสักหน่อย
ในยามเหม่าฮ่องเต้มักจะตื่นบรรทมจนเป็นิสัยเมื่อลืมตาขึ้นได้เห็นตนเองถอดเสื้อนอนใต้ผ้าห่มก็นึกแปลกใจ ‘นี่ไม่ใช่ห้องที่ข้าจองไว้นี่’ เขามองไปรอบๆ ค่อยทบทวนจนจำได้ว่าตนเองตามจอมยุทธ์หงมาที่ห้องนี้ดื่มจนเมาแล้วก็ลากชายหนุ่ม ผู้นั้นขึ้นนอนด้วยกัน ‘เขาหายไปไหนล่ะนี่?’
คุณชายสามลุกขึ้นหยิบเสื้อผ้าที่กองอยู่ข้างกายขึ้นมาสวมใส่จากนั้นกลับไปอาบน้ำที่ห้องของตนเอง ยามสายเขาลงไปที่ร้านอาหารข้างใต้โรงเตี๊ยมจึงพบกับน้องชายและน้องสะใภ้ที่กำลังนั่งรับประทานอาหารอยู่
“พี่สามมากินข้าวเช้ากันข้าสั่งอาหารเผื่อท่านไว้แล้ว เมื่อคืนคงดื่มล่ะสินะ”
“อืม! ก็ทำเอามึนไปเหมือนกันข้าตื่นมาที่ห้องน้องหง ไม่รู้น้องหงไปนอนที่ห้องไหน?”เขาใช้ส้นมือกระแทกศีรษะตนเองเบาๆ รับถ้วยข้าวต้มจากน้องชายขึ้นมาตักซดน้ำสองสามคำจึงรู้สึกสบายตัวขึ้นน้องสะใภ้เลื่อนถ้วยน้ำแกงสร่างเมามาให้ เขาก็รับไว้แล้วจิบตามไปอีกครึ่งถ้วย“อา...ค่อยยังชั่ว”
จอมยุทธ์หงเดินลงมาจากชั้นบนด้วยท่าทีองอาจนางดื่มน้ำแกงสร่างเมาไปั้แ่ฟ้ายังไม่สางอาบน้ำสระผมใหม่มาในชุดที่เพิ่งซื้อจากที่นี่เมื่อวานทว่าเมื่อมองเห็นคุณชายสามคิดจะหันหนีก็ไม่ทันแล้ว
“น้องหงเ้ามากินข้าวกับข้าเร็ว!”คุณชายสามโบกไม้โบกมืออย่างยินดี ทำเอาหงซือซือไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจนางมองเลยไปยังพระชายาหาน สหายสนิทของนางกลับยักคิ้วหลิ่วตาล้อเลียน
“มาเถิดจอมยุทธ์หงอาหารเช้าที่นี่อร่อยนัก” พระชายาหานยิ้มหวานเชิญชวนท่านอ๋องเก้าสังเกตอากัปกิริยาทั้งสามคนแล้วก็นึกขำหากเขาไม่รู้มาก่อนว่าจอมยุทธ์หงผู้นี้คือหงซือซือเพื่อนสนิทของภรรยาก็คงโมโหจนควันขึ้นศีรษะไปแล้ว
คุณชายสามตบเก้าอี้ข้างกายสองสามครั้งหงซือซือจึงไม่กล้าปฏิเสธเดินไปนั่งข้างเขาแต่โดยดีใบหน้าของนางขึ้นสีระเรื่ออยู่ครู่หนึ่ง เมื่อนึกถึงเื่เมื่อคืนนี้
“เ้าคงเมาจนป่วยไปเสียแล้วเดี๋ยวข้าสั่งเสี่ยวเอ้อให้ต้มยามาส่งเ้า” พี่สามหันมามองนางด้วยความห่วงใยพลางโบกมือเรียกให้เสี่ยวเอ้อไปหายาแก้ไข้มาให้นาง“ดูสิทั้งใบหน้าและลำคอเ้าแดงหมดแล้ว”ไม่พูดเปล่าเขายังยื่นมือมาแตะหน้าผากและคอนางด้วย ทำเอาหงซือซือขนหลังคอลุกชัน
“มะ ไม่เป็ไรพี่สาม สงสัยข้าจะดื่มมากไปหน่อย”
“ใบหน้าเ้าแดงจริงๆ นะ จอมยุทธ์หง”หานซู่ลี่เห็นพี่สามทักเช่นนั้นก็รู้สึกห่วงสหายขึ้นมา รีบรินน้ำชาไปยื่นให้นาง“เ้าดื่มน้ำเยอะหน่อยจะดีกว่า”
“เมื่อคืนข้าเสียมารยาทแย่งห้องนอนของเ้าอย่าโกรธข้าเลยนะน้องหง ว่าแต่เ้าได้ห้องนอนใหม่อยู่ตรงไหนหรือ?”
หงซือซือที่กำลังยกน้ำแกงขึ้นดื่มแทบจะพ่นพรวดออกมา‘ยังอยากจะรู้อีกว่าข้านอนอยู่ห้องไหน? อย่าหวังเลยว่าข้าจะให้เข้าไปห้องนอนของข้า’ นางแสร้งทำเป็ไม่ได้ยินแล้วดื่มน้ำแกงต่อ
ท่านอ๋องเก้าหันมาชะโงกหน้าสนทนากับพี่ชาย“กินข้าวเสร็จแล้วข้ามีเื่จะเล่าให้ท่านฟัง”
“อืม...”พี่สามเร่งมือพุ้ยข้าวเข้าปาก เขาคีบอาหารมาวางบนถ้วยข้าวของจอมยุทธ์หง“เ้าเองก็รีบกินเข้าเถิดน้องหงอีกสักหน่อยพวกจอมยุทธ์ที่มาพักที่นี่จะเริ่มประลองกันแล้ว”
หงซือซือลืมไปเสียสนิทว่า่เช้าจะเป็่ที่เหล่าแขกที่มาพักที่นี่จะออกมาประลองยุทธ์กันวิทยายุทธ์ของคนทั่วหล้าที่ว่ายอดเยี่ยมก็จะได้เห็นกันที่นี่ที่นาง้าจะมาก็เพื่อเก็บเกี่ยวความรู้เหล่านี้ขณะเดียวกันก็กำลังรอคนผู้หนึ่ง
“ข้าลืมไปเสียสนิททุกคราที่มาที่นี่ต้องได้ดูการประลองจึงจะคุ้มค่า” นางเงยหน้าขึ้นสบตากับพระชายาหานหงซือซือกินข้าวต้มไปจนหมดชามแล้วพี่สามจึงเลื่อนถ้วยยาแก้ไขที่เสี่ยวเอ้อนำมาส่งให้กับนาง
“เ้าต้องกินยาให้เรียบร้อยก่อนข้าจึงจะวางใจ”
หงซือซืออึกอักเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าฮ่องเต้มีความห่วงใยตนอย่างจริงใจจึงยกถ้วยยาขึ้น“ขอบคุณพี่สามที่ห่วงใย”
“พวกเ้าสองคนไปดูการประลองเถิดข้ามีเื่จะปรึกษากับพี่สามสักครู่”
เห็นอ๋องเก้าเอ่ยอนุญาตให้พระชายาคนงามไปกับจอมยุทธ์หนุ่มน้อยง่ายดายเช่นนั้นฮ่องเต้ก็รู้สึกได้ทันทีว่าน้องชายผู้รอบคอบของตนไว้ใจในตัวจอมยุทธ์หง ‘เ้าหนุ่มน้อยผู้นี้ดูท่าเป็คนใช้ได้เทียวเ้าเก้าผู้รอบคอบไว้ใจจนยอมให้ภรรยาคนงามไปด้วยเขาต้องมิใช่คนธรรมดาเป็แน่’
“ข้าจะดูแลนางอย่างดีท่านอ๋องโปรดวางใจ”
***************************
66
![เกิดใหม่ชาตินี้ ขอเป็นเศรษฐีนีในยุค 80 [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727034_54386757.webp)
