หลังจากเลโอได้วิ่งออกมาจากโรงเตี้ยม เลโอได้เดินไปยังตรอกเล็กๆแห่งหนึ่ง ที่ค่อนข้างมืดพอสมควร พอเดินเข้าไปซักพัก เลโอได้หยุดนิ่ง
“เลิกสะกดรอยตามพวกเราได้แล้ว ฉันรู้นะว่า แกอยู่ที่นี้ ”
เลโอะโออกมา
“อ่าาาาา....ออกมาแล้ว ”
เสียงฝีเท้าออกมาจากทางเข้าของตรอก
“ เสียงคุ้นๆนี้ เซล่า เธอเองเหรอ? ”
“ใช่...แล้ว ”
เซล่าได้ปรากฎตัวต่อหน้าเลโอท่ามกลางความมืดมิด
“เลโอ จะออกไปท่องโลกกว้างทั้งที ทำไมถึงไม่พาฉันไปด้วย?”
เซล่า ะโกอดแล้วมองหน้าเลโอ
“...ก็ ไม่อยากให้เธอเข้ามาเผชิญกับอันตรายนี้ ฉันก็เลยมาคนเดียว”
“งั้นเหรอ?”
“อืม...ก่อนอื่น กลับไปที่โรงเตี้ยมกันก่อนเถอะ ”
“อืม”
เลโอและเซล่าได้เดินกลับไปที่โรงเตี้ยม
ณ ห้องพัก เลโอได้เคาะประตูก่อนเข้าห้อง
“ ก๊อก ก๊อก ก๊อก ”
“ ค่ะ ค่ะ”
ซายะได้เดินมาเปิดประตูทันที พอเปิดประตู
“กลับมาแล้วเหรอ เลโอ แล้วก็ เด็กคนนี้ใครเหรอ?”
ซายะมองไปที่เซล่า ที่อยู่ข้างๆเลโอ
“ไม่ใช่เด็กชักหน่อย ก็แค่ตัวเล็กเท่านั้นเอง”
เซล่าพูดโดยไม่พอใจเล็กน้อย
“ เธอ ชื่อ เซล่า เป็เพื่อนสมัยเด็กฉันเอง ”
“งั้นเหรอ ฉันชื่อ ซายะ ยินดีที่ได้รู้จักนะ เซล่า ”
ซายะได้ยิ้มให้เซล่า
“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน”
เซล่า มองหน้า ซายะ เงียบๆ เซล่า เป็ เด็กสาวตัวเล็กๆ อายุ 17 ปี มีผมสีขาว ดวงตาสีขาว และเธอสามารถใช้เวทย์มนต์ได้ ถึงอย่างงั้น เซล่า เป็คนที่พูดน้อย
หลังจากเข้ามาในห้องได้ไม่นาน เซล่าก็มีอาการหาว แล้วนอนบนเตียง หลับทันที
“ เดี๋ยวสิ รีบหลับไปแล้ว”
ซายะขี้น เสียงแต่ไม่ถึงกับดังมาก
“สงสัยคงจะเหนื่อยละมั่ง”
เลโอได้นำผ้ามาห่มให้เซล่า ซายะมองเลโออย่างเอ็นดู
“ถ้าเป็แบบนี้ไปตลอดก็คงดี..........”
เวลา 22.00 น. ณ ป้อมปราการโฮมุน กองทัพจักรวรรดิได้บุกเข้าโจมตีป้อมปราการ ซึ่งเป็ด่านหน้าด่านสุดท้ายของราชอาณาจักร ถ้าที่นี้ถูกทำลาย กองทัพจักรวรรดิก็จะสามารถยกทัพไปที่ เมืองหลวงของราชอาณาจักรได้อย่างง่ายดายนั้นเอง “ ไม่นึกเลยว่า พวกมันจะสามารถบุกมาถึงที่นี้ได้เร็วขนาดนี้ ” เสียงของโคนอสดังขึ้น
“ จะทำยังไงดีละครับ ท่าน โคนอส ”
“ เราไม่มีทางเลือกนอกจากต้องต้านพวกมันไว้ จนกว่า กองทัพหลวงจะมาถึง ”
อัลเบลยืนมองอยู่เงียบๆ
''' ตู้มมมม!!! '''
มีเสียงะเิดังขึ้นบริเวณหน้าป้อมปราการ
“ พวกมันบุกเข้ามาแล้วงั้นเหรอ?”
“ คงจะเป็แบบนั้นแหละ เดี๋ยวฉันจะไปถ่วงเวลาไว้ในระหว่างที่กองทัพหลวงกำลังเดินทางมา”
อัลเบลกำลังเดินออกจากห้อง
“ เดี๋ยวก่อน!!! ฉันจะไปด้วย ”
โคนอสจับไหล่อัลเบลก่อนที่จะเดินออกจากห้อง
“ ถ้างั้น สู้ให้ตายไปข้างหนึ่งกันเถอะ ”
“ อ่าา วันนี้ต้องจัดหนักชะหน่อย ”
อัลเบลและโคนอสได้เดินออกไปข้างนอก แล้วรีบออกไปเผชิญหน้ากับทหารจักรวรรดิทันที
เช้าวันรุ่งขึ้น เมืองท่านอมทาเนีย เลโอ ซายะ และ เซล่า ทั้งสามคนได้เช็กเอาท์ที่โรงเตี้ยม ก่อนมุ่งหน้าไปยังเมืองถัดไป
“ต้องเดินออกจากเมืองนี้ไปยังเมืองหลวง ทางทิศตะวันตกประมาณ 400 กิโลเมตร สินะ ”
ซายะเดินถือแผนที่และอ่านแผนที่ไปด้วย แผนที่นี้ซายะได้รับมาจากเ้าของโรงเตี้ยมก่อนจะออกจากโรงเตี้ยมนั้นเอง
“ ไกลจังเลยน้าาา ”
เลโอบ่นพรึมๆ
“ ที่มันไกลแบบนี้ ก็เพราะนายพาหลงนี้แหละ ”
“...............”
เซล่าเดินมองอยู่เงียบๆ จู่ๆก็มีเสียงะเิขึ้นทางูเา ทำให้เกิดแรงสั้นะเืไปทั่วเมือง พวกเลโอต้องหาที่หลบทันที แรงะเืได้สงบลง เกิดความเสียหายที่เมืองเล็กน้อย พอซายะได้สติ
“ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ”
“ ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้สึกจะเกิดะเิขึ้นทีู่เา พวกเธอเป็อะไรมากไหม ”
“ ไม่เป็ไร”
เซล่าพยักหน้า
“ ฉันก็ไม่เป็ไรเหมือนกัน”
“ อืม.. ถ้างั้น พวกเราจะลองไปสำรวจทีู่เากัน. จะได้รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ”
“ ดีเหมือนกัน พอดีฉันเป็ห่วงลุงรอนน่ะ ”
“ ฉันก็จะ....ไปด้วย ” “ งั้นพวกเราไปกันเถอะ!!!! ”
เลโออยู่ในท่าเตรียมพร้อมที่จะออกไปสำรวจ
“โอ๊ส!!!”
ซายะและเซล่าขานรับพร้อมกัน ทั้งสามคนได้มุ่งหน้าไปยังจุดที่เกิดะเิทันที
( คนที่สะกดรอยตามเลโอในตอนที่ 5 ก็คือ เซล่า นั้นเอง )
624
