ตอนที่ 24 ชนะอย่างสวยงาม
บ้าน่า!!
กระบวนท่าของตงชู่ที่โจมตีออกไปก่อนหน้านั้นก็ว่าทำให้คนที่ดูอยู่ใแล้วแต่ทว่าทักษะที่เจิ้งฟู่ใช้นั้นมันยิ่งน่าใกว่าเพราะอนุภาพของมันรุนแรงยิ่งกว่าของตงชู่สะอีก.....
“นั่นเขาสามารถใช้กระบวนท่าที่สองได้แล้วอย่างนั้นเรอะ?” ถงหลางอุทานขึ้นอย่างใเมื่อเห็นเจิ้งฟู่สามารถใช้กระบวนท่าที่สองได้แล้วและแม้แต่หม้อจือเองก็เช่นกันมันถึงกับดวงตาเบิกกว้างขึ้นเมื่อได้เห็นเจิ้งฟู่ใช้ทักษะกระบี่สายลมกระบวนท่าที่สอง....
เพราะว่ามันเองก็เคยฝึกทักษะนี้เช่นกันแต่ว่ามันมีอนุภาพต่ำเกินไปเมื่อเอามาต่อสู้จริงมันเลยไม่ได้ฝึกต่อถึงแม้จะถูกระบุว่าเป็ทักษะระดับต่ำชั้นสูงก็ตามแต่ครั้งนี้เมื่อเจิ้งฟู่ใช้ออกมามันกับมีอนุภาพที่แตกต่างออกไปจากที่มันเคยทดสอบมาอย่างลิบลับเลยทั้งคลื่นพลังที่อัดแน่นและท่วงท่าที่ไม่เหมือนกับในตำราในการออกท่าของกระบวนท่าทุกอย่างล้วนยอดเยี่ยมและไม่มีทีติใดๆ......
“พวกท่านสอนเค้าอย่างนั้นหรอ?” คงซือถามถงเทียงและถงหลางด้วยความอยากรู้แต่ทั้งสองกลับส่ายหน้าพร้อมกับทำหน้าเศร้าใจและหดหู่เมื่อคงซือเห็นแบบนั้นเขาเองก็เข้าใจได้ทันทีว่ามันหมายถึงสิ่งใด......
*ลูกเจิ้งฝึกมันกับใครนะทำไมทักษะที่ไม่มีใครเคยฝึกได้สำเร็จนี้เขาถึงฝึกและใช้มันได้คล่องขนาดนี้ราวกับว่าเขาฝึกมันมานานแล้วอย่างนั้นแหละ*
ในหัวของคงซือนั้นเต็มไปด้วยคำถามมากมายมันเองก็รู้สึกแปลกกับเจิ้งฟู่มานานแล้วทั้งคำพูดการกระทำต่างๆของเขาเปลี่ยนไปเมื่อตอนที่เขาอายุได้สามขวบแต่มันเองก็ไม่ได้สนใจอะไรและปล่อยผ่านไปจนมาถึงตอนนี้.....
“น้องเจิ้งฟู่เองก็ไม่ธรรมดาเลยแหะทักษะที่เขาใช้คือทักษะอะไรหรอครับท่านพ่อ?”ไหกังเห็นทักษะที่เจิ้งฟู่ใช้ก็อดชื่นชมไม่ได้จากนั้นก็หันไปถามพ่อของเขาว่าเจิ้งฟู่ใช้ทักษะอะไร....
“ที่หลานเจิ้งฟู่ใช่คือทักษะกระบี่สายลมแต่.......แต่พ่อก็ไม่แน่ใจว่าใช้ทักษะจากตำราเดียวกันไหมเพราะอุภาพของมันช่างรุนแรงแตกต่างจากทักษะกระบี่สายลมที่ตระกูลเรามีนัก!!” ไหกู่ตอกลับไหกังอย่างเศร้าใจที่ตัวเองก็ไม่อาจที่จะบอกได้เต็มปากว่ามันใช้ทักษะกระบี่สายลมหรือไม่....
ทักษะกระบี่สายลม!!?
“อย่าบอกนะว่าที่น้องเจิ้งฟู่ใช้คือทักษะกระบี่สายลมที่ไม่มีใครฝึกได้สำเร็จนั้น....?”
“ก็ใช่ว่าจะไม่มีใครเคยฝึกได้สำเร็จมาก่อนหรอกนะเมื่อสมัยก่อนมีอยู่สามคนที่สามารถฝึกมันได้สำเร็จและสามารถใช้มันได้อย่างมีประสิทธิภาพแต่ก็ไม่เท่ากับที่เ้าหนูนี้ใช้ในตอนนี้” ถงเทียนพูดตอบขึ้นแทนไหกู่.....
ไม่เหมือนกับของน้องเจิ้งฟู่?
“ใช่!!ถึงพวกเขาจะฝึกมันได้สำเร็จแต่ว่าพวกเขาก็ฝึกและทำตามตำราที่มีอยู่จึงทำให้พลังของมันด้อยกว่าของเ้าหนูนี้มากถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขามีระดับพลังที่สูงแล้วละก็....มันก็ไม่ต่างอะไรจากทักษะธรรมดานี้เองและเผลอๆมันอาจจะด้อยกว่าทักษะที่ตงชู่ใช้ด้วยซ้ำ” ถงหลางที่อยู่ข้างๆกล่าวอธิบายแทรกอีกคน....
“ถ้าเกิดวัดกันจริงๆแล้วทักษะที่ตงชู่ใช้นั้นเหนือกว่าด้วยซ้ำถ้าเจิ้งฟู่ทำตามตำราอะนะแต่เจิ้งฟู่นั้นต่างออกไปท่วงท่าของเขามันไม่ได้เหมือนกับในตำราเลยเขาคงดัดเปลี่ยนมันใหม่อย่างแน่นอนและเป็การดัดเปลี่ยนที่สุดยอดอีกด้วยเรียกได้ว่าอัจฉริยะเสียยิ่งกว่าอัจฉริยะอีกที่ทำมันได้”
“แบบนั้นก็ได้หรอ!?นี่เขายังเป็เพียงแค่เด็กอายุแปดขวบเองนะขนาดคนที่ฝึกฝนบ่มเพาะพลังมาหลายสิบปียังไม่อาจที่จะทำได้เลย!!”
ทุกคนยังถกเถียงกันทำให้ทั่วทั้งลานต่างพูดถึงแต่เจิ้งฟู่ส่วนเทียนฉีที่ยืนมองเขาอยู่จากอีกสนามหนึ่งตอนนี้นางมองมาที่เขาพร้อมกับกัดฟันตัวเองแน่นจนมันแทบแตกเมื่อเห็นเจิ้งฟู่ใช่ทักษะที่มีอนุภาพรุนแรงขนาดนั้น.......
ตู้มมมมมม!!!
เปลวเพลิงทลายภูผาของตงชู่ถูกพัดกลับไปและสลายหายไปทันทีแต่คลื่นพายุของเจิ้งฟู่มันยังไม่หายไปถึงมันจะถูกลดประสิทธิภาพลงถึงห้าส่วนแต่มันก็ยังคงรุนแรงอยู่ดีเมื่อเข้าปะทะกับร่างกายของคนที่ไม่ได้เกรงพลังซีมาคุ้มกันกายไว้.......
อ้าาาาา!!!
อั๊ก!!!
เืคำโตพุ่งออกมาจากปากของตงชู่ทันทีเมื่อตัวของมันล้มลงไปนอนที่พื้นพร้อมกับเอามือจับที่อกของมันไว้และจ้องมองไปที่เจิ้งฟู่ด้วยความแค้นและเ็ป.......
“ไอ้บัดซบ!!มันเป็ไปไม่ได้ เป็ไปไม่ได้!!!” ตงชู่ถึงกับคำรามลั่นด้วยความไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่นี้....
ย้าาาาา!!
ตงชู่กัดฟันอีกครั้งและลุกขึ้นพร้อมกับโจมตีใส่เจิ้งฟู่อย่างบ้าคลั่งด้วยพลังทั้งหมดที่มันเหลืออยู่อีกครั้งอย่างสุดแรง......
เพลิงแค้น!!!
เปลวเพลิงทลายภูผา!!
ตู้ม!!!
ตู้ม!!
ไม่ว่าตงชู่จะโจมตีใส่เจิ้งฟู่มากเท่าไหร่เจิ้งฟู่ก็สามารถปัดมันได้ทั้งหมดด้วยทักษะกระบี่อ่อนกระบวนท่าที่สองของเขาตลอด.......
แฮะ!! แฮะ!! แฮะ!!
ตงชู่เริ่มที่จะเหนื่อยและหอบจากการโจมตีหลายๆครั้งของมันตอนนี้มันแทบจะไม่เหลือพลังแล้วและยาเสริมพลังที่มันกินไปก็เริ่มที่จะหมดฤกธิ์แล้วด้วยซึ่งมันจะทำให้เกิดผลข้างเคียงคือทำให้ร่างกายเจ็บราวโดนเข็มนับร้อยทิ่มแทงตามร่างกาย......
กรรมการเองก็ดูท่าแล้วว่าตงชู่เริ่มที่จะไม่ไหวแล้วเขาจึงเตรียมตัวที่จะตัดสิ้นการประลองนี้ทันทีเมื่อตงชู่ล้มลงหรือหมดสติไป......
ย้าาาา!!
หยุด!!!
ทันใดนั้นเองในขณะที่ตงชู่จะโจมตีอีกครั้งก็ได้มีเสียงสั่งให้หยุดดังขึ้นมันคือเสียงของเล่าชู่นั้นเองมันทนดูไม่ได้ที่จะเห็นลูกของมันแพ้อย่างอนาถจนทำให้ครอบครัวของมันอับอายยิ่งกว่านี้สู้มันยอมแพ้และใช้คำพูดสวยหรูทำให้ความอับอายลดลงจะดีกว่า.......
“ท่านพ่อ!! ทำไมกัน?”ตงชู่อุทานออกมาด้วยความมึนงงเมื่อมันได้ยินเสียงจากปากพ่อของมัน.....
“กรรมการลูกข้าสู้ต่อไม่ได้แล้วเขาขอยอมแพ้เพราะนี่เป็เพียงแค่การประลองเท่านั้นเพียงแค่นี้ก็น่าจะรู้ผลแล้วอีกอย่างนั้นเป็เพราะเขาได้ทำผิดกฎไปด้วยดังนั้นในฐานะที่ข้าเป็ผู้าุโใหญ่ไม่สิในฐานะพ่อข้าจึงทนไม่ได้กับการกระทำที่ไร้เกียรติของลูกชายตัวเองดังนั้นข้าจึงขอยอมแพ้และกล่าวขอโทษแก่ทุกคนด้วย”
เล่าชู่มันพูดพร้อมกับกัดฟันตัวเองเพื่อสะกดข่มอารมณ์โกรธเอาไว้และปั่นหน้ายิ้มสู้อย่างผู้ผิดที่ยอมรับผิดแต่จริงๆแล้วภายใต้ใบหน้ายิ้มๆของมันนั้นกำลังร้อนละอุทีเดียวเชียว.....
“ทำไมกันท่านพ่อ!? ข้ายัง......”
“ข้าบอกให้พอยังไงหละ!!ไม่ได้ยินที่ข้าพูดหรือยังไง?”
ข้า......
เล่าชู่จ้องไปที่มันด้วยดวงตาที่แดงฉานมันกำลังโกรธอย่างมากมันไม่คิดเลยว่าผลจะออกมาเป็แบบนี้แผนการทุกอย่างของมันพังหมดมันจึงไม่มีหน้าที่จะอยู่ต่อแล้วยิ่งมันเคยพูดดูถูกไว้มากอีกแต่ลูกชายของมันกลับเป็ได้แค่ตัวตลกบนเวทีแล้วมันจะมีหน้าอยู่ต่อได้ยังไง......
“ในเมื่อตงชู่ขอยอมแพ้ ผู้ชนะการประลองในรอบนี้ก็คือ เจิ้งฟู่!!!”กรรมการประกาศผลการประลองในทันทีเมื่อฝ่ายของตงชู่ได้ขอยอมแพ้.....
“ฝากไว้ก่อนเถอะไอ้ขยะเจิ้งฟู่ หนี้แค้นนี้ข้าไม่ยอมแน่!!”
"ข้าว่าเ้าควรจะห่วงเื่ตัวเองดีกว่านะอีกไม่กี่ชั่วยามเ้าก็จะรู้สึกทรมานไปทั้งตัวแล้วและไหนจะเื่....."เจิ้งฟู่พูดพร้อมกับหันหน้าไปทางเล่าชู่ก่อนจะหันกลับมามองที่มันอีกครั้งแล้วก็ยิ้มที่มุมปากอย่ามีความสุข.......
“น้องคงซือ ลูกของเ้าช่างเก่งยิ่งนัก ดูแลเขาให้ดีๆหละ!!”เมื่อมันพูดจบมันก็ลุกขึ้นและเดินจากไปทันทีพร้อมกับทำสีหน้าที่ไม่พอใจ......
“ขอบคุณท่านพี่เล่าชู่มาก ไว้ข้าจะส่งของขวัญไปขอโทษท่านทีหลังเื่ที่.....”
ไม่จำเป็!!
“เชอะ!! ถ้าไม่ใช่เพราะมันแย่งผลงานของท่านพี่คงซือไปในตอนั้นป่านนี้ท่านก็คงได้เป็ผู้าุโใหญ่ไปแล้วท่านพี่คงซือนะท่านพี่ไม่น่ายอมขนาดนี้เลย!!”
“ใช่ๆท่านลุง ท่านน่าจะได้เป็ผู้าุโใหญ่มากกว่าเขาเสียอีก”
“ชั่งมันเถอะเื่มันก็ผ่านมานานแล้วให้มันแล้วไปเถอะยังไงมันก็ทำอะไรไม่ได้แล้วอีกอย่างข้าเป็อยู่อย่างนี้ก็ดีอยู่แล้วด้วยสบายใจดีออก”
หม้อจือที่นั่งอยู่ไม่ไกลมากนักมันเองก็ได้ยินทุกพวกเขาคุยกันและมันเองก็ได้เห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้นในตอนนั้นแต่เขาก็ไม่อาจพูดอะไรได้เพราะมันเป็ความเห็นชอบของผู้าุโรุ่นเก่าที่ทำการแต่งตั้งพวกอีกอย่างผลงานของทั้งคู่ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย......
“ท่านคงซือ ลูกชายท่านช่างยอดเยี่ยมนักการประลองวันนี้ข้าจะให้พอแค่นี้ก่อนเขาจะได้ไปพักฟื้นแล้วเราค่อยมาต่อกันพรุ่งนี้ดีไหม?”
“ขอบคุณขอรับท่านหัวหน้าตระกูล”
“การประลองในวันนี้สิ้นสุดลงแค่นี้ พรุ่งนี้จะเริ่มประลองใหม่อีกครั้งขอให้ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดหลับไปเตรียมตัวให้พร้อมด้วย!!”เมื่อการประลองสิ้นสุดลงกรรมการที่ได้รับคำสั่งให้หยุดการประลองเพียงแค่นี้ก็ได้ประกาศหยุดการประลองออกไป......
เมื่อกรรมการประกาศออกไปทุกคนก็แยกย้ายกันกลับไปบ้านใครบ้านมันตอนนี้ชื่อของเจิ้งฟู่นั้นดังไปทั่วตระกูลแล้วผู้คนต่างพากกันพูดถึงแต่เขาแม้แต่สาวๆรุ่นพี่เองยังพูดถึงเขาในแง่ของ........(คิดเอาเอง555)
ท่านพ่อ!!
เมื่อกล่าวลากับหม้อจือเสร็จเจิ้งฟู่ก็เดินมาพอดีทำให้ทุกคนหันไปมองเขาด้วยสายแวววาวราวกับเพชรเม็ดงามที่มีขนาดใหญ่มากจนทำให้ตาลุกวาว......
“เ้านี่มันร้ายจริงๆ ฝึกกระบวนท่าที่สองได้ถึงขนาดนั้นในเวลาอันสั้นแบบนั้นได้แหม๋....ไม่บอกกันเลยนะเ้าศิษย์เนรคุณ!!” ถงหลางกล่าวขึ้นมาเจิ้งฟู่เดินกลับมาที่พวกเขา.....
"บอกก็ไม่เซอร์ไพรส์นะสิครับอาจารย์แล้วอีกอย่างท่านเองก็ยังไม่ได้สอนข้าเลยข้าก็แค่ลองทำมันมั่วๆไปเช่นนั่นเอง....แค่บังเอิญนะ แค่บังเอิญ!!"
อั๊ก!!
*พูดแดกดันตูอีกแล้วไอ้เด็กนี้....*
“มันก็จริงอยู่ที่ข้าไม่ว่างเลยไม่ได้มาสอนเ้าแต่เ้าก็ทำมันเองได้ไม่ใช่หรือยังไงเล้าแบบนี้เขาเรียกว่าแค่มีอาจารย์ดีศิษย์ก็จะดีไปด้วย!!”ถงหลางกล่าวพร้อมกับเชิดหน้าของมันขึ้นอย่างภาคภูมิใจเมื่อได้อ้างตัวเป็อาจารย์ของเจิ้งฟู่......
ฮ่า ฮ่า ฮ่า!!
“เอาหละวันนี้ให้เขาไปพักผ่อนก่อนเถอะไว้พรุ่งนี้เราค่อยมาใหม่พักผ่อนเยอะๆละศิษย์ข้า” ถงเทียนกล่าวพร้อมกับเอามือลูบหัวเจิ้งฟู่อย่างเอ็นดู......
ขอรับท่านอาจารย์!!
เมื่อตกลงกันได้แบบนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันไปแต่จริงๆแล้วเจิ้งฟู่นั้นอยากที่จะบอกกับทุกคนว่าเขาแทบจะไม่เหนื่อยเลยด้วยซ้ำพลังที่เขาใช้นั้นมันเป็เพียงแค่ส่วนน้อยเองเขายังไม่ได้ใช้พลังเต็มทีเลยที่ทำเป็ทั้งหมดนั้นมันเป็เพียงแค่การแสดงของเขาเท่านั้น......
และที่เป็แบบนั้นก็เพราะว่าเขาเคยอ่านตำราเต๋าจากโลกที่แล้วว่าถ้าลดการเคลื่อนไหวหรือจำกัดท่วงท่าให้น้อยลงก็จะทำให้ใช้พลังงานที่น้อยลงไปด้วยและกระบวนท่าที่เขาใช้นั้นทั้งน้อยและว่องไวจนแทบเรียกได้ว่ายืนนิ่งๆเลยก็ว่ามันจึงทำให้เขาเสียพลังได้น้อยมากๆ........
3K
