ตอนที่2 หอมกรุ่นเนื้อสาว
ยอดชายนั่งมองรูปถ่ายใบหนึ่งระหว่างนั่งพิงหลังกับหัวเตียงภายในห้องพักของโรงแรมในรูปถ่ายมีตัวเขายืนอยู่ตรงกลางขนาบข้างด้วยชายหนุ่มวัยเดียวกันและชายสูงวัยแต่งกายลักษณะเหมือนนายพราน ฉากหลังเป็ชายป่าต้นไม้เขียวขจีเมื่อสามปีก่อนเขาและรักชาติเพื่อนทหารร่วมรุ่นเดียวกันเคยมาเข้าป่าล่าสัตว์ในจังหวัดแห่งนี้มาก่อนจุดหมายก็คือผืนป่าภูวัวผืนป่าใหญ่ที่กินเนื้อที่กว่า 124,662 ไร่ ผืนป่าทอดยาวเกือบติดกับอาณาเขตพรมแดนประเทศเพื่อนบ้าน
การเข้าป่าล่าสัตว์ในปีนั้นเขาและรักชาติได้ว่าจ้างพรานท้องถิ่นนำทางชื่อว่าพรานคมซึ่งเป็นายพรานาุโฝีมือฉกาจ การเข้าป่าล่าสัตว์เมื่อคราวนั้นสร้างความตื่นเต้นน่าประทับใจหลายอย่างจนเขาและรักชาติสัญญากันไว้ว่าจะหาโอกาสมาเข้าป่าล่าสัตว์กันอีกครั้งแต่น่าเสียดายที่เพื่อนรักของเขาได้มาด่วนจากไปเสียก่อนเนื่องจากเหตุการณ์ปะทะกันระหว่างกลุ่มของเขากับผู้ก่อการร้าย การที่เขาเดินทางมายังจังหวัดแห่งนี้ก็เพื่อระลึกความหลังและอยากหาความตื่นเต้นให้กับชีวิตโดยการเข้าป่าล่าสัตว์อีกครั้งยอดชายถอนหายใจออกมาเมื่อนึกถึงการจากไปก่อนวัยอันควรของรักชาติเพื่อนรัก เก็บรูปถ่ายแห่งความทรงจำยัดใส่กระเป๋ายกแก้วเหล้ากระดกเข้าปาก
ก็อกๆๆ
“เข้ามาสิฉันไม่ได้ล็อกประตู”
ยอดชายหันไปบอกใครบางคนซึ่งอยู่หน้าประตูห้องพักของเขาเพียงชั่วอึดใจเดียวหญิงสาวเ้าของเรือนร่างสะโอดสะอง ผิวขาวเหลืองแต่งกายด้วยผ้าซิ่นพื้นเมืองก็เดินนวยนาดเข้ามาในห้องพร้อมด้วยรอยยิ้มสดใส
“สวัสดีจ้ะฉันชื่อจันแรมคืนนี้ฉันจะมาให้บริการคุณ”
หล่อนบอกกับยอดชายแล้วหันกลับไปปิดประตู
“จันแรม ชื่อน่ารักดี”
“ขอบคุณจ้ะคุณ”
สาวจันแรมเดินมาหยุดอยู่ปลายเตียง
“คุณ้าให้จันแรมบริการอย่างไรเป็พิเศษบอกได้นะจ้ะจันแรมจะอยู่บริการคุณตลอดทั้งคืน”
หล่อนบอกแล้วนั่งลงปลายเตียงประสานมือวางไว้บนตักสาวจันแรมหน้าตาสะสวย ตาคม ผมยาวเกล้ามวยสูง คิ้วเข้ม ริมฝีปากบางได้รูปแต่งแต้มด้วยสีชมพูอ่อนๆยามหล่อนแย้มยิ้มสามารถสะกดให้จับจ้องอยู่บนดวงหน้าหวานได้เนินนานยอดชายเองก็ผ่านสังเวียนเกี่ยวกับเื่ผู้หญิงมาอย่างโชกโชนยังต้องยอมรับเลยว่าสาวจันแรมสวยระดับนางงามประจำอำเภอเลยทีเดียว
“เรียกฉันว่าพี่ยอดดีกว่านะฟังเธอเรียกคุณแล้วมันจั๊กจี้หูแปลกๆฉันก็เป็แค่คนธรรมดานี่แหละไม่ใช่เ้าขุนมูลนายที่ไหนหรอก”
“ได้จ้ะพี่ยอด”
“แล้วจันแรมทำอะไรที่พิเศษๆได้บ้างล่ะ หืม” สายตาคมกล้าฉายแววเ้าชู้ประสาชายหนุ่มโสด เขาตัดสินใจไม่ผิดจริงๆที่เลือกใช้บริการของหญิงสาวแบบเหมาทั้งคืน
“จันแรมทำให้ได้ทุกอย่างจ้ะสุดแล้วแต่พี่ยอด้า”
แม่สาวจันแรมยิ้มขวยเขินปรกติหล่อนต้องทำงานบริการไม่สามารถเลือกได้ว่าจะพบเจอแขกแบบไหน สูงต่ำ ดำขาว พวกกักขฬะสุภาพ หยาบคาย ก็สุดแล้วแต่เวรแต่กรรมทว่าคืนนี้เหมือน์จะเข้าข้างให้แม่สาวจันแรมมาพบกับยอดชายอดีตนายทหารหนุ่มหล่อท่าทางสุภาพ
“หากจันแรมถามความ้าของฉันในคืนนี้ล่ะก็ฉันจะบอกตามตรงว่าอยากได้จันแรมเป็เมีย เธอสวยถูกใจฉันเหลือเกิน”
“พี่ยอดนี่รูปหล่อแล้วยังปากหวานอีกนะจ้ะสมแล้วที่เขาว่าพวกหนุ่มกรุงเทพฯ ปากหวาน และก็เ้าชู้ที่หนึ่ง สาวชาวบ้านอย่าได้ไปหลงคารมเป็อันขาดเดี๋ยวได้ช้ำใจตาย”
“มันก็ไม่ใช่ทุกคนหรอกนะที่ฉันจะปากหวานด้วยก็จันแรมสวยจริงๆ นี่”
ยอดชายกระเถิบเข้ามาหาสาวจันแรมแล้วโอบรวบร่างอรชรเอาไว้ในอ้อมอกเนื้อตัวของสาวเ้านุ่มนิ่มหอมกรุ่น กระตุ้นให้ตัณหาเติบกล้า จันแรมเอียงใบหน้าหนีการรุกรานจากปลายจมูกโด่งพัลวันด้วยจริตจะก้านมารยาหญิง
“พี่ยอดนี่ปากว่ามือถึงเหมือนกันนะจ้ะ”
“ฉันไม่ใช่พระอิฐพระปูนสักหน่อยนานๆจะมาเจอช้างเผือกในป่าอย่างเธอใครเลยจะอดใจไหว อืม แก้มของจันแรมหอมชื่นใจฉันเหลือเกิน”ชายหนุ่มกดปลายจมูกลงไปบนพวงแก้มเนียนสูดซับความหอมหวานของไอกลิ่นสาวเข้าปอดเฮือกใหญ่
“ฉันชักอยากจะกินจันแรมไปทั้งตัวซะแล้วสิ”
น้ำเสียงของยอดชายเริ่มเปลี่ยนเป็แหบปร่าความปรารถนาในรสััระหว่างเพศทำให้เกิดความคับแน่นกลางกายหนุ่ม
“ขอจันแรมถอดเสื้อผ้าออกก่อนนะจ้ะพี่ยอดจะได้กินจันแรมสมใจอยาก”
ยอดชายยอมปล่อยหล่อนออกจากอ้อมกอดแม่สาวจันแรมลุกยืนขึ้นค่อยๆ ปลดเสื้อผ้าของหล่อนออกทีละชิ้นละชิ้นอย่างอ้อยอิ่งระหว่างนั้นสายตาหวานฉ่ำก็จ้องมองยอดชายชนิดไม่ยอมละสายตา
“สวย ขาวอวบอิ่มไปทั้งตัว” ยอดชายพูดเหมือนคนกำลังละเมอ
2K
