โหลวฉางซีใจเต้นระทึก‘หรือว่าคนผู้นี้คือคนของอีกสามกลุ่มที่เหลือ?’
“ผู้ใดใช้ให้เ้ามา?”
ชายในชุดดำยืนนิ่งไม่ตอบมือปราบหญิงผู้ใจร้อนจึงกระโจนเข้าหาพร้อมจะฟาดฟันในทันที
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!
นางรุกอย่างรวดเร็วและรุนแรงชายชุดดำผู้นั้นทำแค่รับและถอยโดยไม่ออกท่วงท่าเพลงกระบี่โต้ตอบโหลวฉางซีได้ใจจึงรุกไล่ไปข้างหน้าอย่างไม่ลดละ ถึงจังหวะหนึ่งนางกลับพลาดท่าถูกเขาดันกลับจนต้องตีลังกามายืนบนกิ่งไม้ทว่ากลับพลาดท่าแรงที่ถูกเขากระแทกทำให้กระบี่พลัดตกจากมือหงายหลัง
“เ้าต้องหัดตั้งสติให้มากกว่านี้อย่าเอาแต่คิดว่าตนเองได้เปรียบคู่ต่อสู้!” เสียงข้างหูดังขึ้น เมื่อชายชุดดำกระโจนลงมารับนางใต้กิ่งไม้แล้วหมุนตัวลงมาหยุดยืนใต้ต้นไม้สูงอย่างปลอดภัยก่อนจะกระโจนหายไปในความมืด
โหลวฉางซียืนทำตาปริบๆนางก้มลงเก็บกระบี่ที่หล่นอยู่ไม่ห่างขึ้นมากระชับไว้ในมือ
“มือปราบโหลว! มือปราบโหลว!” ไป๋สือจิ่นวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหา “ท่านไม่าเ็ใช่หรือไม่?”
“อืม...น่าเสียดายที่คนผู้นั้นหนีไปได้”
“วรยุทธ์ของเ้าร้ายกาจนักกระโจนไปถึงต้นไม้สูงขนาดนั้น หากเป็ข้าคงไม่อาจต่อสู้กับคนผู้นั้นได้อย่างมากก็คงขึ้นไปได้แค่กิ่งข้างล่าง”
“พวกเรากลับกันเถอะในค่ายวุ่นวายกันใหญ่แล้ว”
เมื่อพวกนางวิ่งกลับมาก็เห็นว่าอู๋เจี้ยนกำลังสั่งมือปราบตรวจตรารอบๆให้ทั่ว เหยาอิงิมองเห็นโหลวฉางซีวิ่งนำมาสีหน้าก็โล่งใจ
“เ้าไม่าเ็ใช่หรือไม่?”
“ข้าไม่เป็ไรแต่นักสอดแนมผู้นั้นหนีรอดไปได้”
“เข้ามิใช่นักฆ่าหรอกหรือ?”อู๋เจี้ยนรีบเดินเข้ามาถาม
“ไม่น่าจะใช่!เหมือนเขาแอบมาดูการตั้งค่ายของพวกเราเฉยๆ เ้าค่ะข้าสอบถามแล้วเขาบอกว่ามิใช่คนของสำนักโบตั๋นแดงไม่แน่ว่าเขาอาจจะเป็คนพันธมิตรที่เหลือที่เราตามหา”
เหยาอิงิสีหน้ากังวล“หากพวกเขาอีกสามกลุ่มโผล่ออกมาพร้อมกันพวกเราจะทำอย่างไร?”
“นั่นน่ะสิ! เรายังไม่รู้แน่เสียด้วยว่าอีกสามกลุ่มคือพวกใด?หากพวกเขาโจมตีเราพร้อมกันจะมิแย่หรือ?” สีหน้าของอู๋เจี้ยนวิตกกังวลกวาดตามองดูมือปราบที่ตนพาเดินทางมาจากเทียนถัง
“เก็บกระโจมเรารีบขึ้นไปโจมตีสำนักโบตั๋นแดงให้เรียบร้อยก่อนเถอะ ค่อยควานหาว่าอีกสามกลุ่มเป็พวกใด?”
ขบวนมือปราบมุ่งหน้าไปประชิดฐานที่ตั้งของสำนักโบตั๋นแดงพวกเขาเดินขึ้นบนเขาเทือกัทะยานด้วยทางที่พรานป่าใช้ มิได้กว้างขวางนักข้าวของจำต้องทิ้งไว้ที่ตำบลเวินโจว มุ่งหน้าเดินขึ้นเขาแม้แต่ม้าก็ไม่อาจนำเอามาใช้ได้ กว่าหนึ่งชั่วยามจึงค่อยไปถึงบริเวณที่มีการแจ้งว่าเป็ที่ตั้งของสำนักโบตั๋นแดง
“สายสืบแจ้งว่าที่นั่นมีคนอยู่ประมาณร้อยกว่าคนซึ่งจำนวนมือปราบที่เรานำมาจะมากกว่าพวกเขาเล็กน้อย ถือว่าเป็การต่อสู้ที่สูสีแต่เราต้องไม่ลืมว่าพวกเขาคือนักฆ่า เช่นนั้นก็อย่าประมาท”
“ขอรับ!”
หัวหน้าอู๋เจี้ยนแบ่งมือปราบออกเป็สามกลุ่มและใช้วิธีตีขนาบเข้าทุกด้านเพื่อมิให้มือสังหารพวกนั้นหลบหนีไปได้
โหลวฉางซีเป็ผู้นำกลุ่มที่สามนางนำเหล่ามือปราบบุกเข้าทางด้านหลัง สำนักโบตั๋นแดงที่เตรียมตัวรออยู่แล้วยิงลูกเกาทัณฑ์ออกมาราวห่าฝนมือปราบใช้โล่กลมกำบังแล้วหลบเข้าหลังต้นไม้เป็ที่ซ่อน
“บุก!”
สิ้นเสียงสังหารแทนที่เหล่ามือปราบจะได้บุกเข้าไปคนชุดดำนับร้อยกลับบุกออกมาหมายฆ่ามือปราบทั้งหมดให้สิ้นซากป่าแถบนี้เป็เขตของพวกเขา ดังนั้นการต่อสู้จึงมีความชำนาญเสียงกระบี่กระทบกันดังนั้น อู๋เจี้ยนผู้เก่งกาจพามือปราบที่ตนรับผิดชอบบุกเข้าด้านหน้าได้อย่างว่องไว
“หัวหน้า! พวกเราไม่เข้าไปช่วยเขาหรือ?”
“มิใช่หน้าที่ของเรายิงสนับสนุนก็พอ เร็วเข้า!”ไฉซีฮันมองการต่อสู้ข้างหน้าแล้วสั่งการให้คนของคนร่วมสามสิบคนช่วยกันยิงธนูฆ่ามือสังหารอยู่ในที่ลับ
โหลวฉางซีรู้สึกแปลกใจที่ระหว่างการต่อสู้คล้ายกับมีคนคอยช่วยยิงธนูฆ่าฝ่ายตรงข้ามทั้งๆที่กลุ่มมือปราบของนางไม่มีพลธนูเลยสักคนเพราะการยิงเปิดทางที่ราบรื่นทำให้พวกนางบุกทะลวงเข้าไปประตูหลังของสำนักโบตั๋นแดงได้อย่างรวดเร็วทว่านางไม่มีเวลาหันหลังกลับมาตรวจสอบเพราะต้องเร่งมือบุกเข้าข้างในคนชุดดำพวกนั้นจำนวนมากกว่าที่คาดเอาไว้ ดีที่ส่วนหนึ่งถูกลูกธนูล้มตายกันไปก่อน
เคร้ง! เคร้ง!เคร้ง!
“บุกเข้าข้างในเร็ว!”มือปราบโหลวะโเพราะได้ยินเสียงโห่ร้องของเหล่ามือปราบด้านหน้าสำนักโบตั๋นแดงดังลั่น
“ตามไป! กำจัดพวกที่ซุ่มอยู่หลังกำแพงด้วย”ไฉซีฮันในชุดสีเทาร้องสั่ง
ชายชุดเทาทั้งหมดเคลื่อนตัวตามหลังกลุ่มมือปราบที่สามเข้าไปอย่างรวดเร็วพวกเขาช่วยยิงเปิดทางและยังคอยยิงป้องกันในยามที่เห็นมือปราบจะเพลี้ยงพล้ำตามคำสั่งของหัวหน้าคือต้องช่วยให้มือปราบปลอดภัยให้มากที่สุด
“กลุ่มแรกบุกเข้าไปข้างในก่อน!”ชายหนุ่มโบกมือสั่งให้คนของตนสิบคนอ้อมเข้าไปด้านในอาคารข้างหน้าแอบฆ่าพวกที่ซุ่มอยู่ข้างในตายนับสิบ
โหลวฉางซีที่บุกเข้าไปเป็คนแรกรู้สึกแปลกใจที่นักฆ่าข้างในนอนตายระเนระนาด
“เกิดอะไรขึ้น?ทำไมพวกเขาตายกันหมดแล้ว” มือปราบหญิงไป๋สือจิ่นที่วิ่งตามหลังมาติดๆเห็นเข้าก็ตกตะลึง
“อาจจะเกิดการหักหลังกันในสำนัก”
“ทุกคนค้นข้าวของข้างในเร็ว!”
หัวหน้าสำนักโบตั๋นแดงตะลุยออกด้านหน้าต่อสู้กับหัวหน้ามือปราบอย่างสูสีด้านหลังเขาเตรียมคนเอาไว้จำนวนมากหมายจะให้เฝ้าของมีค่า ทว่ากลับถูกกำจัดอย่างรวดเร็ว
“มือปราบโหลวมีช่องทางลัด” ไป๋สือจิ่นบังเอิญมือไปแตะถูกกลไกเข้าประตูลับจึงเปิดออก“เข้าไปดูกัน!”
เหล่ามือปราบหญิงจึงลงไปสำรวจพบว่าเป็ห้องเก็บทรัพย์สินจึงได้ทยอยกันขนขึ้นมาโหลวฉางซีให้ไป๋สือจิ่นนับ มือปราบกลุ่มที่สามจึงลำเลียงออกไปวางไว้สนามด้านหลัง
การต่อสู้ที่ด้านหน้ายังคงดำเนินไปอย่างเข้มข้นโหลวฉางซีให้มือปราบส่วนหนึ่งคอยคุ้มครองข้าวของพวกนั้นเอาไว้
“พวกที่เหลือไปช่วยกลุ่มมือปราบด้านหน้า”
คนในชุดเทาทั้งหมดที่ซุ่มดูอยู่หันไปมองหน้าหัวหน้าของตน
“ขึ้นไปซุ่มบนหลังคาเร็ว! เราต้องช่วยพวกเขาก่อนที่นักฆ่าที่เหลือจะกลับมาทัน!”
***********************
46K
![ราชันเทพอัคคี [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/11a7fd270f3b88178230a9706d9f19dd.webp)
