ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้น
ฉากที่ 1 ความฝัน
ความมืดมิดของราตรีถูกย้อมด้วยสีน้ำเงินเข้มและสีดำสนิท มีเพียงแสงนวลสีเงินครามของ ดวงจันทร์ เต็มดวงเท่านั้นที่ส่องลงมาอาบไล้ทุ่งหญ้าบนยอดเขาให้สว่างไสว
โฮชิ โทยะ ในวัยเด็กที่ดูบอบบางนั่งอยู่ข้าง ๆ ยามาโมโตะ สึกิโตะ ที่มีแววตาเปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้น แม้จะยังเป็เด็ก แต่รอยยิ้มของเขาก็สดใสและมั่นคงไม่ต่างจากตอนนี้ ทั้งสองหันหน้ามองไปยังท้องฟ้าเบื้องบนที่กำลังเกิดปรากฏการณ์มหัศจรรย์—ฝนดาวตกกำลังโปรยปรายราวกับม่านประกายสีทอง
"สวยจังเลยนะ... สึกิโตะ" โทยะเอ่ยเสียงเบา ใบหน้าขาวอมชมพูถูกย้อมด้วยแสงดารา เขาหันไปยิ้มให้เพื่อนสนิท
สึกิโตะหัวเราะเบาๆ ดวงตาสีน้ำตาลของเขาฉายแววรักใคร่ห่วงใยอย่างชัดเจน "อืม! สวยมากเลย โทยะ" เขาเอื้อมมือไปจับมือที่บอบบางของโทยะไว้แน่น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองดวงจันทร์อีกครั้ง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นเกินกว่าเด็กวัยเดียวกัน
"ผม น่ะสัญญาเลยล่ะนะว่าจะคอยปกป้องนายเอง โทยะ เพราะร่างกายนายน่ะอ่อนแอไงล่ะ**"**
พร้อมกันนั้น สึกิโตะก็ส่งรอยยิ้มที่สดใสที่สุดของเขาออกมา รอยยิ้มที่เหมือนดวงจันทร์ยามค่ำคืนที่คอยให้ความสงบและส่องสว่างนำทางเสมอ
ทันใดนั้นเอง เสียงหนึ่งที่ฟังดูเก่าแก่และกังวานก็ดังแทรกเข้ามาในความเงียบยามค่ำคืน
"รุ่นต่อไปคือพวกเ้าสินะ... คงใกล้ถึงเวลาแล้ว"
เสียงนั้นเงียบหายไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับการเปลี่ยนแปลงที่น่าตื่นตะลึง แสงสีเงินคราม อันนุ่มนวลก็พวยพุ่งออกมาจากร่างของสึกิโตะ ปกคลุมเขาไว้จนมิด ก่อนจะปรากฏ สัญลักษณ์พระจันทร์เสี้ยวเล็ก ๆ สีเงินวาวเด่นอยู่บนกลางหน้าผาก
ในขณะเดียวกัน แสงสีส้มทอง ที่เจิดจ้าและอบอุ่นก็ห่อหุ้มร่างของโทยะไว้ และเกิด สัญลักษณ์ดวงดาวสามดวง เรียงกันบนกลางหน้าผากของเขา โดยดวงดาวตรงกลางมีขนาดใหญ่กว่าอีกสองดวงเล็กน้อย เป็ภาพที่งดงามราวกับดวงดาวและดวงจันทร์กำลังโอบกอดกัน
แสงสว่างและสัญลักษณ์แห่งพันธนาการค่อย ๆ จางหายไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบสงบยามค่ำคืน........
โฮชิ โทยะ สะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ลมหายใจติดขัดเล็กน้อย ภาพแสงสว่างสีส้มทองยังคงติดอยู่ในห้วงความคิด
ความฝันนั้นอีกแล้วเหรอ...
ก่อนที่เขาจะได้ประมวลผลอะไรต่อ จู่ๆ ดวงตาสีส้มทองของเขาก็เบิกกว้างด้วยความใ เมื่อพบว่า ยามาโมโตะ สึกิโตะ กำลังนอนหันหน้าเข้าหาเขาอยู่... ในระยะที่ใกล้มาก จนปลายจมูกแทบจะชนกัน และลมหายใจอุ่นๆ ของอีกฝ่ายกำลังรดรินอยู่บนผิวของเขา
"อ๊ากกกกก! สึกิโตะ!!" โทยะโวยวายออกมาอย่างใสุดขีด พร้อมกับถีบตัวออกจากเตียงจนเกือบจะตก
เสียงโวยวายของโทยะทำให้สึกิโตะที่หลับลึกตื่นขึ้นมาทันที เขายันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างซึมเซา ดวงตาโตสีน้ำตาลยังคงปรือๆ แต่ก็หันมายิ้มอย่างอบอุ่นตามปกติ
"อ่าว โทยะ... ไม่เห็นต้องใมากขนาดนั้นเลยนี่ เราน่ะ ก็รู้จักกันมานานแล้วน่ะ แล้วนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมน่ะนอนกับโทยะสะหน่อย" สึกิโตะพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าเล็กน้อยของคนเพิ่งตื่น แต่ก็ยังคงส่งรอยยิ้มที่สดใสที่สุดมาให้เหมือนเคย
โทยะกุมหน้าอกด้านซ้ายที่กำลังเต้นระรัว เขาพยายามควบคุมสีหน้าของตัวเองไม่ให้แสดงความเขินอายออกมา "ผ... ผมแค่ใแค่นั้นเอง
(เมื่อวาน โทยะชวนสึกิโตะมาติวหนังสือและเล่นเกมที่บ้าน เพราะพ่อกับแม่ของเขาไม่อยู่ ทำให้สึกิโตะมาค้างที่ห้องนอนของเขาตามปกติ แม้ร่างกายจะอ่อนแอ แต่โทยะก็มักจะขี้เล่นและทำตัวผิวเผินจนบางครั้งทำให้คนอื่นลืมไปว่าเขาไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนรูปลักษณ์ภายนอก)
2K
