ขอบคุณที่หย่าฉัน ไอ้คุณสามีเฮงซวย

ตอนที่128 รีบกลับมาหาผมนะคนดี

“อ้าว!ภรรยาจะกล้าใจร้ายกับสามีอยู่หรือครับ?”

จ้าวหลงพูดท้วงอย่างไม่เห็นด้วยทว่าเขาไม่กล้าโต้แย้งเพื่อทำให้ภรรยาอารมณ์เสีย จึงนิ่งเงียบไปก่อนพร้อมคิดหาวิธีรวบหัวรวบหางในภายหลังซึ่งเขาคิดว่าภรรยาตามไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของเขาอย่างแน่นอน

ณิชายิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจที่สามารถกลั่นแกล้งสามีได้เธอพบว่าการอยู่ใกล้ชิดเขานั้นช่วยให้รู้สึกผ่อนคลายอย่างไม่รู้ตัว

จากนั้นสองสามีภรรยาเดินออกจากห้องพักไปสมทบกับคนอื่นโดยมีสายตาชอบกลเหลือบมองณิชากับจ้าวหลงเป็นระยะ

ณิชาส่งเสียงกระแอมไอเพื่อกลบเกลื่อนความเก้อเขินของตนเองเนื่องด้วยเธอสัมผัสได้เป็นอย่างดีว่าการที่ผู้คนทั้งหลายให้ความสนใจตนและสามีนั้นคงเกิดจากกิจกรรมเข้าจังหวะเกือบตลอดคืนเป็นแน่แท้

ในความเป็นจริงแล้วณิชาสังเกตพบท่าทางอิดโรยจากหลายคนซึ่งอาจเกิดได้จากหลายสาเหตุทว่าหนึ่งในนั้นคงหนีไม่พ้นเรื่องที่เธอและสามีก่อไว้อย่างแน่นอนจึงรู้สึกผิดเล็กน้อย

“เมื่อคืนหลับสบายไหม?”อู๋หมิงปิงไม่รู้ว่าจะถามอะไรน้องสาว จึงเลือกคำถามทั่วไปโดยที่เขาลืมนึกถึงคนอื่น

“ก็ได้นอนบ้างเปลี่ยนสถานที่นอน ไม่ค่อยคุ้นเท่าไรค่ะ”

ณิชาตอบกลับพลางกระแอมไอเป็นระยะเธอรู้สึกอับอายเป็นครั้งแรกจึงไม่กล้าที่จะสบตาพี่ชายตนเอง

“เตรียมตัวออกเดินทางได้แล้วใครนั่งรถกับใคร ให้เป็นไปตามแผนเลยนะ”

โลแกนเดินขึ้นมาทักทายกลุ่มจ้าวหลงและณิชาอย่างปกติทว่าเขารู้สึกแปลกใจในท่าทางอิดโรยของบางคนกระนั้นเขาไม่ได้ให้ความสนใจมากนักเพราะภารกิจแท้จริงของเขาคือการร่วมอารักขาเจ้าชายต่างหาก

“รู้แล้วพวกเรากำลังจะลงไป” จ้าวหลงพยักหน้าทักทายโลแกน

เขาถือวิสาสะเดินโอบไหล่ภรรยาให้ไปที่รถด้วยกันเนื่องด้วยทางฝั่งเจ้าชายนาอีฟมีกลุ่มของหยวนลี่หยางและโหวเส้าเฟิงทำหน้าที่คุ้มกันอยู่ช่วยให้เขาใช้เวลาอยู่ร่วมกับภรรยาให้นานที่สุดได้

จากนั้นกลุ่มคนต่างแยกย้ายไปนั่งรถยนต์ตามแผนเพื่อกลบเกลื่อนร่องรอยการเดินทางของเจ้าชายจากศัตรูในที่ลับ

รถคันแรกมีอเดลและทหารอีกสามคนนั่งอยู่เพื่อตรวจสอบสถานการณ์โดยรอบล่วงหน้ารถคันที่สองเป็นรถของจ้าวหลงและณิชาพร้อมด้วยทหารอีกสองคนเนื่องด้วยณิชาจะลงระหว่างทางเพื่อแยกตัวไปทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายจากอาจารย์

รถคันที่สามเป็นรถของเจ้าชายนาอีฟกับหยวนลี่หยางโดยมีโหวเส้าเฟิงทำหน้าที่เป็นคนขับรถ ส่วนรถคันที่สี่เป็นรถของโลแกนและทหารอีกสามคนสุดท้ายคันที่ห้าเป็นรถที่มีอู๋หมิงปิง กวางคุนและทหารอีกสองคนนั่งไปด้วยกัน

ทว่าขบวนเดินทางของเจ้าชายนาอีฟตัวปลอมมีขบวนเดินทางแยกออกไปอย่างยิ่งใหญ่ซึ่งเคลื่อนตัวออกก่อนกลุ่มของจ้าวหลงแค่ห้านาที จากนั้นรถทั้งห้าคันจะค่อยๆแยกตัวออกเมื่อถึงสี่แยก ก่อนที่จะกลับไปรวมตัวกันอีกครั้งในเส้นทางที่ถูกคำนวณไว้เป็นอย่างดี

“หากมีอะไรฉุกเฉินให้กดที่จี้เพชรเลยนะครับ มันสามารถติดต่อผมได้ทันที”

จ้าวหลงและณิชานั่งอยู่เบาะหลังรถเขากำชับภรรยาด้วยความห่วงใยเพราะไม่ต้องการให้เกิดอันตรายกับเธอแม้เพียงน้อยนิดโดยเฉพาะการที่ภรรยาตนกำลังตั้งครรภ์แล้วต้องปฏิบัติภารกิจเสี่ยงภัยเช่นนี้

“เข้าใจแล้วค่ะฉันรู้แล้วว่ามันคืออะไร?”

ณิชายิ้มรับด้วยความอบอุ่นหัวใจเธอไม่อยากเชื่อว่าตนเองจะมีสามีที่ดีและน่ารักเช่นนี้โดยเธอตอบรับความรักจากเขาด้วยความจริงใจที่มอบให้กันและกันตลอดทั้งคืนซึ่งเวลานี้เธอรักเขาหมดหัวใจโดยรับรู้ได้ว่าเขาเองก็รักเธอมากไม่แตกต่างกัน

“ผมรักคุณนะครับรีบกลับมาหาผมนะคนดี”

จ้าวหลงจุมพิตหน้าผากภรรยาขณะที่รถจอดในตำแหน่งที่จ้าวหลงคำนวณไว้ก่อนหน้าเขาไม่ต้องการให้เธอร่วมเผชิญอันตรายไปกับทีมคุ้มกันเจ้าชายเนื่องด้วยสายข่าวเพิ่งรายงานเข้ามาก่อนออกเดินทางว่าฝั่งศัตรูเตรียมการต้อนรับเจ้าชายทันทีที่เดินทางออกจากเมืองอัลอูลา

“ฉันก็รักคุณค่ะไว้พวกเราค่อยเจอกัน” ณิชาบอกรักเขากลับคืนแล้วเดินลงจากรถอย่างเร่งรีบ

เธอเดินหายเข้าไปกับฝูงชนที่เดินกันพลุกพล่านในย่านเศรษฐกิจของเมืองซึ่งจ้าวหลงตั้งใจเลือกแหล่งที่มีคนมากเพื่อพรางสายตาจากผู้ประสงค์ร้ายทั้งหลายถึงแม้จะรู้ว่าภรรยาแข็งแกร่งมากกว่าตนเองก็ตาม

ณิชาแวะเข้าร้านค้าแห่งหนึ่งที่มีจุดอับหลายตำแหน่งพร้อมกับซื้อเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วเธอหามุมเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ให้กลมกลืนกับผู้คนในชุดของหญิงสาวอาหรับที่ปิดบังร่างกายจนเหลือแค่ดวงตาอย่างเดียวเท่านั้น

ณิชาเลือกใส่ชุดอาบายะห์สีดำสนิทซึ่งดูกลมกลืนกับสตรีส่วนใหญ่ของผู้คนที่นี่ทว่าดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนของเธอทำให้เธอดูแตกต่างจากสตรีคนอื่นพอสมควร

ณิชาสังเกตพบชายฉกรรจ์สามคนเดินตามตั้งแต่ที่ออกมาจากร้านเสื้อผ้าแล้วเรียกความสนใจจากเธอเป็นอย่างยิ่งจึงล่อพวกเขาไปในที่ลับตาคนเพื่อสอบสวนเหล่าชายฉกรรจ์เนื่องด้วยเธอไม่ต้องการสังหารคนในที่สาธารณะเช่นนี้

ครั้นพบสถานที่ที่ลับตาคนซึ่งเป็นตรอกเล็กๆอยู่ด้านหลังของย่านเศรษฐกิจเมืองอัลอูลาณิชาพบว่าชายฉกรรจ์ร่างใหญ่ทั้งสามคนล้อมหน้าล้อมหลังเธอจนหมดสิ้นแล้วทว่าเธอไม่รู้สึกกังวลแม้แต่น้อยเพราะรับรู้ได้ว่าชายทั้งสามคนนั้นล้วนอ่อนแอกว่าตนเอง

“สาวน้อยมาเดินตลาดคนเดียวไม่เหงาหรือ?”

ชายวัยกลางคนท่าทางกักขฬะแสยะยิ้มพลางถามณิชาเป็นภาษาอาหรับเขากวาดสายตาสำรวจร่างกายของณิชาด้วยความหื่นกระหาย

ณิชาหรี่ตามองชายทั้งสามคนด้วยความสนใจเนื่องด้วยเธอไม่ต้องการเรียกความสนใจจากเจ้าถิ่นในเวลานี้ทว่าในเมื่อพวกเขากล้าส่งตัวเข้ามาให้เธอทดสอบพลังในระดับใหม่ เธอจึงไม่คิดปฏิเสธพวกเขา

“ดูเหมือนไม่ใช่คนประเทศของเราดูดวงตาเธอสิ เหมือนคนเอเชียมากกว่า”

ชายหนุ่มท่าทางหยาบคายคนหนึ่งที่ยืนอยู่หลังณิชาโพล่งขึ้นมาด้วยความแปลกใจในขณะที่ณิชากำลังเตรียมสังหารพวกเขา

“แต่กลิ่นตัวของเธอเหมาะที่จะเอาไปทำสินค้าเสียจริง”

ชายวัยกลางคนผอมแห้งเอ่ยขึ้นมาด้วยความโลภเหมือนกับมองเห็นณิชาเป็นสินค้าที่มีชีวิตด้วยประโยคแสดงความคิดเห็นดังกล่าวทำให้ณิชาหยุดยั้งการเตรียมใช้พลังอัสนีพุ่งเข้าสังหารทั้งสามคนในทันทีเนื่องด้วยเธอมีแผนใหม่ในการให้เหล่าอันธพาลช่วยค้นหาแหล่งถือกำเนิดของหัวใจรากแก้วกอปรกับคิดที่จะไปช่วยเหลือเหยื่อซึ่งถูกเหล่าอันธพาลจับตัวไป

ทั้งนี้เธอไม่มั่นใจว่าการแฮ็กข้อมูลจะพบเงื่อนงำใดเกี่ยวกับสมุนไพรสวรรค์นี้หรือไม่เนื่องจากเป็นสมุนไพรที่ใช้เฉพาะกลุ่มผู้ฝึกตนซึ่งมีอยู่แค่หยิบมือเดียวในโลกใบนี้

ณิชาเปลี่ยนเป็นใช้สายตาสะกดจิตพวกเขาทั้งสามคนในเวลาพริบตาโดยไม่เป็นการสิ้นเปลืองพลังเอสเปอร์ของเธอแม้แต่น้อยเนื่องจากชายทั้งสามคนล้วนอ่อนแอมากนัก

เมื่อชายทั้งสามคนต่างมีสายตาว่างเปล่าเรียบร้อยแล้วณิชาหยิบแผ่นภาพหัวใจรากแก้วออกมาให้ชายทั้งสามคนดูพร้อมออกคำสั่งอย่างเคร่งเครียดว่า

“ไปตามหาสมุนไพรนี้ให้ทีแหล่งข่าวบอกว่าอยู่ในพื้นที่แถบทะเลทราย สอบถามกับคนที่น่าจะรู้จักสมุนไพรนี้เย็นนี้ให้มาเจอฉันที่โรงแรมเล็กๆ ตรงหัวมุมโน่น เข้าใจไหม?”

ณิชาชี้นิ้วตรงไปยังโรงแรมเล็กแห่งหนึ่งที่เธอเหลือบมองเห็นขณะรถแล่นผ่านพอดีซึ่งเธอไม่คิดว่าจะได้ใช้ประโยชน์ในคราวนี้รวมทั้งเธอไม่เป็นกังวลในการใช้จ่ายของตนสักนิด เหตุเพราะสามีใจดีให้บัตรเครดิตที่มีวงเงินไม่จำกัดโดยเขาบอกว่าทั่วโลกมีบัตรนี้ไม่ถึงสิบคน ซึ่งเขาเป็นหนึ่งในนั้นที่มีสิทธิ์ใช้ทว่าเวลานี้เขายกมันให้กับเธอซึ่งเป็นสัญญาณชัดเจนดังคำพูดก่อนหน้า

“เข้าใจครับ”ชายอาหรับสามคนพยักหน้ารับคำสั่งของณิชาด้วยความเข้าใจ

จากนั้นเธอปล่อยให้พวกเขาไปสืบค้นหาสมุนไพรหัวใจรากแก้วโดยเธอต้องการทดสอบว่าพวกเขาจะมีความสามารถมากเท่าใดส่วนเธอก็เดินสะพายกระเป๋าเป้ทอดน่องสำรวจสภาพแวดล้อมของเมืองอัลอูลาอย่างสบายใจแล้วค่อยเดินมุ่งหน้าตรงเข้าไปในโรงแรมซึ่งเป็นสถานที่นัดพบของเธอกับชายอันธพาลทั้งสามคน

..........

เมื่อณิชาก้าวเท้าเข้าไปในโรงแรมเธอพบกับสายตาแสดงความแปลกใจจากกลุ่มคนที่มีผู้ชายเป็นส่วนใหญ่เกือบเก้าสิบเปอร์เซ็นต์พวกเขามองเธอด้วยความแปลกใจ ทว่าเธอไม่ได้สนใจมากนักเนื่องด้วยไม่พบเจตนาร้ายจากพวกเขา

เธอเดินไปทักทายกับพนักงานต้อนรับพร้อมยื่นพาสปอร์ตเพื่อแจ้งการเข้าพักของตนเองว่า

“สวัสดีค่ะขอห้องพักเตียงเดี่ยวที่ดีที่สุดหน่อย”

ณิชาเลือกที่จะให้รางวัลตัวเองด้วยการใช้จ่ายเงินของสามีอย่างไม่กังวลใจเธอจึงระบุห้องพักที่ดีที่สุดโดยไม่คิดมากเรื่องค่าใช้จ่าย

“ได้ค่ะว่าแต่มาคนเดียวหรือคะ? มีกระเป๋าเดินทางด้วยไหม?”

พนักงานต้อนรับทักทายณิชากลับคืนพร้อมสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมด้วยความสงสัย

“ไม่มี”ณิชาตอบกลับอย่างผ่อนคลาย

“มีว่างห้องหนึ่งพอดีค่ะเป็นห้องที่อยู่ชั้นบนสุด จะมีพนักงานช่วยนำทางไปนะคะ”

พนักงานต้อนรับยื่นเอกสารให้ณิชากรอกข้อมูลเมื่อตรวจสอบแล้วพบว่ามีห้องว่างที่เธอต้องการหนึ่งห้องพอดีเป็นห้องที่อยู่บนชั้นที่เก้าของโรงแรมซึ่งเป็นชั้นบนสุดที่สามารถมองเห็นทิวทัศน์เมืองอัลอูลาได้ชัดเจน

“ขอบคุณค่ะ”ณิชากล่าวขอบคุณพร้อมยื่นบัตรธนาคารของสามีให้กับพนักงาน

ครั้นพนักงานเหลือบมองเห็นบัตรธนาคารสีดำล้วนของธนาคารกลางแห่งสวิสพลันตาโตด้วยความตกตะลึงเนื่องด้วยเธอเคยทำงานในโรงแรมระดับห้าดาวของเมืองใหญ่มาก่อนซึ่งตลอดการทำงานมาหลายปี เพิ่งพบคนใช้บัตรธนาคารแบบนี้เป็นครั้งที่สอง โดยเธอรับรู้เป็นอย่างดีว่าบัตรดังกล่าวมีสิทธิประโยชน์ใดบ้าง

“เรียบร้อยแล้วค่ะขอให้มีความสุขในการพักผ่อนที่นี่นะคะ”

พนักงานต้อนรับพูดจากับณิชาด้วยความสุภาพมากกว่าเดิมเพราะรับรู้แล้วว่ามีลูกค้ารายใหญ่ที่เข้ามาใช้บริการในโรงแรม

ก่อนที่ณิชาจะเดินตามพนักงานไปที่ลิฟต์พลันมีเสียงสนทนาเป็นภาษาอังกฤษซึ่งทำให้ณิชาสนใจลูกค้ากลุ่มใหม่ที่เข้ามา จึงหันหลังไปมองด้วยความแปลกใจเนื่องจากกลุ่มคนเข้ามาใหม่เป็นชาวยุโรปผิวขาวรูปร่างสูงใหญ่ที่มีมากถึงสิบคนนั้นแต่ละคนล้วนแข็งแกร่งดั่งผู้ฝึกตน โดยมีอยู่สองคนที่อยู่ในระดับเดียวกับเธอ ซึ่งเรียกความสนใจจากเธอโดยตรง

‘เอ๊! มีกลุ่มผู้ฝึกตนมาพักที่นี่ด้วย แสดงว่าสายข่าวของอาจารย์ท่าจะแม่นยำแฮะพวกเขาคงมาตามหาหัวใจรากแก้วแน่ ๆ’

สัญชาตญาณของณิชาบอกว่ากำลังพบเข้ากับคู่แข่งคนสำคัญในการค้นหาสมุนไพรสวรรค์เนื่องด้วยมีแค่กลุ่มคนผู้ฝึกตนเท่านั้นที่จำเป็นต้องใช้หัวใจรากแก้วเพื่อเลื่อนระดับหรือขอบเขตฉะนั้นการที่พบพวกเขาในโรงแรมย่อมหมายถึงเมืองนี้เป็นแหล่งถือกำเนิดของสมุนไพรดังกล่าวอย่างแน่นอน

ณิชาหันหลังเดินตามพนักงานไปห้องพักตนเองโดยไม่สนใจพวกเขาอีกเพราะเธอไม่ต้องการเรียกความสนใจจากพวกเขาเกินไป ถึงแม้ว่าเธอจะมีไพ่ลับอยู่ในมือหลายอย่างแต่เธอไม่ต้องการแสดงออกมาทั้งหมด

“เจ้านายครับมีผู้หญิงคนหนึ่งเป็นผู้ฝึกตนด้วย คงมาตามหาหัวใจรากแก้วแน่ ๆ”

ชายวัยกลางคนที่มีความแข็งแกร่งในระดับเดียวกับณิชาพูดขึ้นเมื่อมีชายหนุ่มหล่อเหลาคนหนึ่งเดินเข้าโรงแรมมาพร้อมกับผู้ติดตามอีกสองคน

“งั้นหรือเป็นใครกันละ?” แดเนียลถามขึ้นมาอย่างไม่กังวลใจ

ทั้งนี้เขามีกลุ่มคนแข็งแกร่งเป็นจำนวนมากซึ่งนำมาเพื่อทำภารกิจสำคัญของครอบครัวให้สำเร็จจึงไม่คิดว่าจะมีใครเทียบเคียงได้