หลงเฮาเหลินไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงมองไปรอบๆพร้อมกับแสดงสีหน้าลำบากใจอย่างมากออกมา ผู้คนรอบๆต่างก็รอคอยคำตอบจากหลงเฮาเหลินเพราะคำพูดของฉู่หลินเยาทำให้หลายๆคนอดไม่ได้ที่จะสงสัย มันเป็เื่จริงที่ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่ทันได้สังเกตเพราะความโกรธกำลังเข้าครอบงำพวกเขาอยู่ แต่ตอนนี้พวกเขาก็สงสัยจริงๆนั่นแหละแม้แต่คนตระกูลหวังยังไม่รู้เลยว่าอะไรมีค่าถึงขนาดต้องทำลายตระกูลเพื่อแย่งชิงมา
“ หากเ้าไม่พูดข้าคงปล่อยพวกเ้าไปไม่ได้!! ”
“ ข้าพูดแล้วเ้าจะปล่อยไปใช่หรือไม่? ”
“ ก็ต้องพิจารณาจากสิ่งที่เ้าพูดก่อน!! ”
สีหน้าของหลงเฮาเหลินเคร่งเครียดอย่างมาก มันเหมือนเขากำลังช่างน้ำหนักระหว่างการพูดกับไม่พูด อย่างไรเขาจะได้ประโยชน์มากกว่าหรือเสียประโยชน์มากกว่า แต่จากสีหน้าของเขาไม่ว่าจะทางไหนก็เหมือนกับว่ามันเป็ทางที่แย่สำหรับเขาทั้งนั้น
‘ หากมีสกิลที่อ่านความคิดได้ก็ดีน่ะสิ!! ’
หวังเฟยหลงมองสถานการณ์ตรงหน้าด้วยความหงุดหงิดเพราะหลงเฮาเหลินไม่ยอมพูดเสียที ทำท่าทางอ้ำๆอึ้งๆอยุ่นั่น จากนั้นเขามองไปที่หวังเข่อซิงที่นอนหมดสติอยู่ข้างๆหวงเปา พลันนึกไปถึงความทรงจำตอนอยู๋ที่ป่าโขดหินก็รู้สึกโกรธขึ้นมา
‘ บังอาจเป็ตาเฒ่ารังแกรุ่นเยาว์ เดี๋ยวจะได้เห็นดีกัน!! ’
“ หลงเฮาเหลิน เ้าควรพูดออกมาไม่เช่นนั้นเ้าจะไม่มีทางรอดจากสถานการณ์นี้ได้แน่นอน!! ”
“ …ได้ ได้ ข้าจะพูดแล้ว!! ”
เนื่องจากความกดดันทำให้หลงเฮาเหลินตัดสินใจพูดในที่สุด เขาก้าวเดนออกมาข้างหน้าและมองไปรอบๆ เขากำหมัดแน่นพลางนึกในใจด้วยความเสียใจที่เขาติดสินใจทำเื่ในวันนี้ มันไม่ต่างอะไรกับการหาเหาใส่หัวเลย
“ ข้าไม่รู้ว่าอะไรอยู่ข้างใน ”
“ เ้าไม่รู้? แล้วจะอยากได้ไปทำไม?? ”
“ คนที่อยากได้จริงๆไม่ใช่ข้า!! แต่…เอาเป็ว่าเป็ใครสักคนที่เราไม่อาจล่วงเกินได้!! ”
“ ใคร?? เ้าควรจะบอกมาเสียตอนนี้!! ”
“ ข้าก็ไม่รู้ เขาส่งตัวแทนมาปกปิดตัวตน ข้าเคยพยายามลองสืบหาตัวตนแล้ว แต่ทุกคนที่ข้าส่งไปตายทั้งหมด และยังมีจดหมายเตือนให้ข้าเลิกขุดค้นตัวตนอีกต่างหาก…เขาอยากได้เหมืองเหล็กโดยแลกกับการที่ข้าจะได้อาวุธระดับนภา!! ”
“ อาวุธระดับนภา?? ต่อให้เป็เหมืองใหญ่แค่ไหนก็ไม่มีทางที่จะมีค่าเทียบเท่าอาวุธระดับนภาได้เลย!?...หวังกัง เ้าไม่รู้งั้นหรือว่าเหมืองเหล็กของเ้ามีอะไร!? ”
อาวุธระดับนภานั้นทรงพลังมากกว่าอาวุธระดับปฐีอย่างมาก หากจะคิดง่ายๆ อาวุธระดับปฐีเพิ่มพลังให้ผู้ใช้ได้ 100% อาวุธระดับนภาก็เพิ่มพลังให้ผู้ใช้ได้อย่างน้อยๆก็ 200% หวังเฟยหลงนึกถึงเหล่าอุปกรณ์ระดับนภาที่อยู่ภายในแหวนของเขาที่มีอยู่หลายสิบชิ้น ตอนนี้เขารู้สึกเหมือนมีะเิเวลาติดอยู่กับตัว หากคนอื่นรู้เกรงว่าเขาคงไม่อาจมีชีวิตรอดไปได้
หวังกังใช้วเลาครุ่นคิดอยู่พัหนึ่งก่อนจะส่ายหัว หวังเฟยหลงก็ขมวดคิ้วเช่นกัน เขาสงสัยอย่างมากว่าอะไรกันแน่ที่อยู่ในเหมืองเหล็กตระกูลหวัง ถึงขนาดมีค่ากว่าอาวุธระดับนภาเสียอีก
“ พวกข้าขุดมาตั้งหลายปี นอกจากเหล็กก็มีเพียงก้อนหินเท่านั้น!! มันจะมีอย่างอื่นได้อย่างไร!?...เ้าคงไม่ได้แต่งเื่ขึ้นมาเพื่อเอาตัวรอดหรอกนะ?? ”
“ หากไม่เชื่อข้าก็ทำอะไรไม่ได้!! ”
“ หวังกัง!! เื่นี้หาใช่เื่เล็กๆไม่ ข้าว่าพวกเราปล่อยพวกมันไปและเรียกร้องค่าชดเชยจากพวกเขาทั้งสอง สส่วนหวังเข่อซิง เป็เื่ตระกูลเ้า เ้าจัดการเอาเองดีหรือไม่? ”
“ แต่ว่า… ”
“ ท่านพ่อ!! เื่นี้จำเป็ต้องสืบ ศัตรูจริงๆของพวกเราไม่ใช่ตระกูลใหญ่ เราจำเป็ต้องหาศัตรูที่แท้จริง!! ”
หวังเฟยหลงเข้าใจว่าหวังกังคิดอะไรอยู่ แต่หากเป็อย่างที่หลงเฮาเหลินพูดหมายความว่าคนที่อยู่เื้ัมีพลังที่แข็งแกร่งมากพอจะลบตระกูลใดตระกูลหนึ่งให้หายไปได้เลย แต่เขาเลือกที่จะไม่ทำ คงเพราะมีอะไรบางอย่างที่ทำให้พวกเขาไม่สามารถมาจัดการกับตระกูลหวังโดยตรงได้ แต่ก็ไม่รู้ว่าในอนาคตตระกูลหวังจะเจอเื่อะไรอีกดังนั้นรักษากองกำลังของตนเองไว้จะดีกว่า
มองไปที่สีหน้าจริงจังของหวังเฟยหลง หวังกังกำหมัดแน่นด้วยความโกรธแค้นภายในใจ หากครั้งนี้ไม่ได้หวังเฟยหลงช่วย ไม่ได้ตระกูลฉู่มาช่วยยื้อเวลา พวกเขาคงตายไปแล้วและตระกูลหวังแห่งเมืองฮวาก็คงจะถูกลบไปแล้วเช่นกัน เขามองไปที่ฉู่หลินเยาก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วยทันที
“ ดี!! เอาตามนี้ หลงเฮาเหลิน เ้าจำเป็ต้องจ่ายค่าชดเชยที่พวกข้าเรียกร้องไป ไม่เช่นนั้นพวกข้าจะไปเยือนพวกเ้า ”
“ ข้า หวังเฟยหลง ขอบคุณตระกูลฉู่ที่เข้ามาช่วยเหลือ ความช่วยเหลือครั้งนี้ ข้าจะตอบแทนแน่นอน!! ”
“ เอาเถอะ จะอย่างไรข้าก็ทำเพื่อตระกูลข้าด้วย ”
ตระกูลหลงกับตระกูลหวงหลังจากจัดการศพของคนในตระกูลตัวเองเสร็จพวกเขาก็เริ่มแยกย้ายกันกลับไปแล้ว หลังจากพูดคุยกันสักพักตระกูลฉู่ก็แยกย้ายกันกลับไปเช่นกัน หวังกังมองไปรอบๆ เห็นศพของคนตระกูลหวังเขาก็รู้สึกเจ็บจี๊ดที่ใจ
หวังกังสั่งให้คนจับตัวหวังเข่อซิงไปขังไว้ในคุกที่ตระกูล และทำลายจุดตันเทียนเพื่อ หรือก็คือกลายเป็คนพิการไม่สามารถฝึกฝนได้นั่นเองแล้วจะค่อยมาจัดการที่ที่หลัง เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จหวังกังก็ได้ส่งให้คนไปตามหา ฉินเพ่ยและหวังซูซ่านกลับมา และยังเขาเรียกหวังเฟยหลงเข้ามาพูดคุยเป็การส่วนตัว ทั้งเื่ที่เกิดขึ้นและเื่ในอนาคต เขามองหน้าหวังเฟยหลงด้วยสีหน้าจริงจัง
“ เฟยหลง!! เ้าต้องบอกข้าแล้วละ ว่าเ้าเอาของพวกนี้มาจากไหน!! ”
ด้วยสีหน้าที่จริงจังของหวังกัง เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจบอกเล่าเื่ราวทั้งหมดโดยบอกว่าระหว่างที่กำลังหนีเขาได้ตกลงไปในสุสานแห่งหนึ่ง ที่นั้นมีพวกอาวุธและโอสถต่างๆมากมายที่อยู่ในแหวนมิติที่เขาได้รับ หลังจากนั้นก็พยายามหาทางกลับ แน่นอนว่าเขาไม่ได้บอกเื่หินิญญา มันเป็เื่ใหญ่เกินไป เพราะจำนวนที่เขามีก็ไม่น้อยเลยด้วย
“ อืม ข้าเข้าใจแล้ว เ้าจงเก็บเื่นี้ไว้เป็ความลับเสีย ส่วนเื่ตอบแทนตระกูลฉู่ ข้าจะจัดการเอง เ้าไม่จำเป็ต้องทำอะไร ”
“ ไม่ได้หรอก ท่านจำเป็ต้องใช้เงินมากมายเพื่อฟื้นฟูตระกูล เื่ตระกูลฉู่ข้าจะเป็คนจัดการเอง…จริงสิ ท่านพ่อ ท่านแม่พาน้องหนีไปที่ไหนกัน!? ”
“ ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่เพิ่งจะออกเดินทาง่เช้ามืดนี้เอง คงไปได้ไม่ไกลหรอก ข้าส่งคนออกไปกระจายข่าวแล้ว เดี๋ยวก็คงจะกลับมา!! ”
“ อย่างน้อยท่านก็น่าจะถามหน่อยสิ…แต่ท่านก็ทำถูกแล้วแหละที่ไม่ถาม!! ”
“ ท่านพ่อ เื่เหมืองเหล็กน่ะ!! ”
“ เื่นี้ข้าจัดการแล้ว…ข้าสั่งหยุดการขุดเหมืองและส่งคนในตระกูลไปสำรวจแล้ว พวกเราต้องรู้ก่อนว่าอะไรอยู่ในเหมืองกันแน่ ”
“ ข้าเห็นด้วย แล้วก็ข้าจะจัดการเื่คนที่อยู่เื้ั และข้าจะให้คนช่วยสืบเื่ภายในเหมือง ท่านจะว่าอะไรหรือไม่!? ”
“ เ้าจะให้ใครช่วยกัน!? ”
“ สมาคมการค้าทมิฬ!! ”
คิดไปคิดมา เขาก็เข้าใจได้ ไม่ว่าจะคิดอย่างไร ในตอนนั้นมันเป็ไปไม่ได้เลยที่พวกเขาจะสามารถเอาชนะได้ ต้องเรียกว่ารอความตายถึงจะถูก หากเขากลับมาไม่ทันตระกูลเขาคงถูกลบไปแล้ว หวังจากพูดคุยกันเสร็จหวังเฟยหลงก็กลับบ้านไปพักผ่อนทันที แต่เขาก็เจอคนที่รอเขาอยู่ที่บ้าน คือ ตงหยางกับเซียงหลาน
และเื่ที่หวังเฟยหลงจะให้สมาคมการค้ามาช่วยเื่ต่างๆเขาก็เห็นด้วย เพราะสมาคมการค้าทมิฬเป็สถานที่ที่แม้แต่เ้าเมืองก็ยังไม่อาจทำอะไรได้ตามใจ ที่สำคัญหวังเฟยหลงค่อนข้างสนิทกับสมาคม ไม่งั้นสมาคมคงไม่ส่งข่าวมาเตือนพวกเขาก่อนแน่นอน
“ คุณชายใหญ่ ท่านกลับมาแล้ว!! ”
“ อืม!! แต่ข้าไม่คิดเลยว่าพวกเ้าจะยอมเสี่ยงตายช่วยตระกูลข้าเช่นนี้!! ”
“ เ้าเป็เ้านายของพวกข้านะ คุณชายใหญ่ จะให้พวกข้าหนีได้อย่างไร? ”
“ เอาละๆ คงต้องให้รางวัลพวกเ้าด้วยสินะ ”
เป็เื่ที่น่าดีใจอย่างมากที่หวังเฟนหลงมีผู้ติดตามที่ซื่อสัตว์เช่นนี้ และเอาจริงๆพวกเขาทั้งสองถือเป็คนที่มีศักยภาพในตัวเองค่อนข้างสูง หากเทียบกับคนที่หวังเฟยหลงเคยเจอมา เขาหยิบตำราเล่มหนึ่งให้ตงหยาง มันคำตำราโคจรปราณระดับชั้นยอดที่เทียบได้กับของเ้าตระกูล มันเป็ตำราที่ได้จากสุสาน และหวังเฟยหลงไม่จำเป็ต้องใช้
นอกจากนี้หวังเฟยหลงยังหยิบอุปกรณ์ชั้นยอกออกมาชิ้นกองหนึ่งและให้เซียงหลาน ให้เขาเอาไว้ใช้ศึกษาดูเพื่อพัฒนาทักษะการตีเหล็กของเขา ตอนนี้เขาควรจะสร้างอุปกรณ์ชั้นยอดออกมาได้แล้ว แต่เขามีความรู้ไม่มากพอ เขามีเพียงทักษะเท่านั้น
“ ตงหยาง ใช้ตำรานี้ฝึกฝนซะ แต่ห้ามบอกใครเด็ดขาด และหามส่งต่อให้ใครนอกจากลูกหลานเ้าเท่านั้น ”
“ ส่วนเ้าเซียงหลาน อุปกรณ์ชั้นยอดเหล่านี้เป็ของเ้าแล้ว ศึกษามันให้ดี เพิ่มพูนความรู้ซะ ตอนนี้สิ่งที่เ้าขาดคือความรู้ และจงเชื่อมั่นในทักษะของตัวเอง ”
“ ขอรับ!! ”
……….
ภายในเมืองฮวา ห้องแห่งหนึ่ง มีชายที่มีร่างกายกำยำใหญ่โตคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยท่าทางเคร่งขรึม กำลังจ้องเขม็งไปที่ชายที่กำลังนั่งคุกเข่าอยู่ข้างหน้า ด้วยท่าทางเคารพ ยำเกรง!!
“ เ้าจะบอกว่าพลาดงั้นหรือ?? ”
“ ท่านาาโปรดอภัยด้วย ข้าไม่คิดเลยว่าพวกมันจะมีไพ่ลับที่แม้แต่คนในก็ไม่รู้ ”
“ สมกับที่เป็ตระกูลชั้นต่ำ งานแค่นี้ยังไม่สามารถทำให้สำเร็จได้!? เ้าก็เหมือนกัน คิดอย่างไรถึงได้ใช้ตระกูลชั้นต่ำเช่นนั้น หรือเป็เ้าที่ไร้ความสามารถในการจัดการ เ้ายังคิดว่าข้าควรจะเก็บคนไร้ประโยชน์เช่นเ้าเอาไว้หหรือไม่!? ”
“ ท่านาา ข้าน้อยขอโอกาสอีกครั้ง ครั้งนี้ข้าจะลงมือเองแล้วจะไม่ผ่านอย่างแน่นอน!! ”
“ ได้!! อีกแค่ครั้งเดียว จงทำให้เหมืองนั่นมาเป็ของข้าซะ หากเ้าพลาดอีกครั้ง เ้าจะตายด้วยมือข้าแน่นอน ”
……….
วันต่อมา เื่ภายในตระกูลหวังกังจะเป็คนจัดการ หวังเฟยหลงได้ส่งต่ออุปกรณ์ชั้นยอดหลายสิบชิ้นให้หวังกังไปจัดการและแจกจ่ายให้กับคนที่ช่วยปกป้องตระกูลรวมถึงยังใช้เป็ต้นทุนในการฟื้นฟูกองกำลังตระกูลด้วย หวังเฟยหลงมีธุระต้องไปจัดการในเมืองแต่เขาเดินทางไปยังตระกูลฉู่ก่อน ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไร ตระกูลฉู่ได้ช่วยตระกูลหวังเอาไว้ หวังเฟยหลงต้องตอบแทน หวังเฟยหลงเดินมาถึงหน้าหมู่ก็เขาก็ได้เจอกับคนๆหนึ่งพอดี เป็คนรุ่นเดียวกับเขา
“ หวังเฟยหลง ข้าฉู่หัวป้า เคยเจอกันที่โรงประมูล เ้าจำได้หรือไม่? ”
“ แน่นอน ข้าจำได้…ข้า้าพบเ้าตระกูล!! ”
“ ได้สิ พ่อข้าอยากพบเ้าอยู๋แล้ว เดี๋ยวข้าจะนำทางไปเอง ”
ฉู่หัวป้าพาหวังเฟยหลงเดินเข้าไปในโถงเ้าตระกูล โดยภายในนั้นมีเหล่าผู้าุโอยู่ด้วยเหมือนกำลังจะพูดคุยเื่การฟื้นฟูกองกำลังที่เสียไปและเื่ในอนาคตเพราะตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับที่พวกเขาเป็ฝ่ายเดียวกับตระกูลหวังและยังเป็ศัตรูกับสองตระกูลที่เหลือ
9K
![ยอดสายลับโอเมก้า [จบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731472287_74311082.webp)
