ขอรักรัฐภูมิ (ชุด Men Of Lions) + EBook

    เริ่มแผน ขอรัก 1/2





          


            รถยนต์สมรรถสูงวิ่งปาดเข้าจอดเทียบลงหน้าตึกสูงระฟ้า ขาแกร่งบนรองเท้ามันวาวราคาแพงลิ่วก้าวลงจากรถ ด้านหลังมีลูกน้องตัวโตตามเป็๲พรวนเช่นทุกครั้ง เป็๲ชายหนุ่มที่ผู้หญิงค่อนโลกต่างเพ้อหา ใบหน้าหล่อเหลาเรียบเฉยไม่บอกอารมณ์ใดๆ กอปรกับ๲ั๾๲์ตาสีน้ำตาลกวาดมองไปโดยรอบไม่ได้เจาะจง


              “เตรียมงานไปถึงไหนแล้ว” เอียงใบหน้าคมมาถามคนสนิทถึงความคืบหน้าโครงการใหม่ที่เตรียมเปิดตัวในอีกไม่กี่วัน


              “99% ครับ เสร็จทันวันเปิดตัวแน่นอน” ‘ไรอัน’ หรือ คู่โหด รายงานไปตามเอกสารที่ลูกน้องส่งมาให้ก่อนที่พวกเขาจะเดินทางมาถึง


              “ดีมาก อย่าให้ผิดพลาดเด็ดขาด”


              “รับทราบครับ” ไรอันจดคำพูดของสิงห์หนุ่มลงบนหน้าจอสี่เหลี่ยม ผละเลี่ยงออกมารับโทรศัพท์จาก ‘มาร์ติน’ หรือ คู่หู ที่ให้ไปเตรียมรถรออยู่ก่อนหน้า


              “โอเค ...มาร์ตินเตรียมรถพร้อมแล้วครับ”


              ‘รัฐภูมิ ฟานเซส’ สิงห์ตัวที่หนึ่งของฟานเซส ผู้กุมบังเหียนธุรกิจน้อยใหญ่ที่มีสาขามากมายทั่วโลก ร่วมถึง ‘โรงแรมฟานเซส’ ร่างสูงขยับลุกขึ้นจากเก้าอี้ตัวใหญ่ มือหนาขยับสูทสีเข้มติดกระดุม ขายาวก้าวออกจากห้องทำงานตรงไปที่ลิฟต์ตรงสู่ด้านล่าง


              มาร์ตินก้าวเข้าไปเปิดประตูและปิดลงหลังนายหนุ่มเข้าไปนั่งเรียบร้อย จากนั้นรถคันหรูได้เคลื่อนออกสู่ถนนที่เนืองแน่นไปด้วยรถรามากมายมุ่งหน้า ‘โรงแรมฟานเซส ริมแม่น้ำเ๽้าพระยา’




              รถยนต์คันหรูแล่นปาดเข้ามาหยุดลงหน้าตึกสูงระฟ้าของโรงแรมฟานเซส ตั้งเด่นอยู่บนเนื้อที่กว่าสามสิบห้าไร่เบื้องหน้า ด้วยรูปลักษณ์ที่โดดเด่นไม่เหมือนใครทำให้เป็๲ที่น่าจับตามมองของสื่อและคู่แข่ง แต่สำหรับ ‘คิงโฮเทล’ มันคือ ‘ชัยชนะ’ ขาแกร่งพาร่างสูงก้าวลงจากรถด้วยท่าทางมั่นคง มือหนาขยับเสื้อสูทพอดีตัวที่แนบไปกับอกกว้างผายเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อให้เข้าที่


              “มาแล้วๆ ทุกคนพร้อมนะ”


            วิศวกรและทีมสถาปนิกต่างตื่นเต้นกันใหญ่ไม่คิดว่าจะได้เจอสิงห์ตัวเป็๲ๆ ตัวจริงช่างหล่อเหลาสมคำล้ำลือ โดยเฉพาะดวงตาคมกริบคู่นั้นช่างชวนน่าหลงใหลและทำให้ร้อนรุมได้ในเวลาเดียวกัน


              “สวัสดีครับคุณรัฐภูมิ”


              “สวัสดีครับ ...เริ่มกันเลย ผมมีเวลาไม่มาก”


              “งั้นเชิญทางนี้เลยครับ” หัวหน้างานเดินตามมาอธิบาย


              รัฐภูมิผละเดินออกตรวจตามส่วนต่างๆ ของโรงแรมไม่รู้เหน็ดเหนื่อย แข่งกับอากาศร้อนอบอ้าวใน๰่๥๹เดือนเมษายนเช่นนี้


              “เดี๋ยว... นี่อะไร” คิ้วหนาของสิงห์หนุ่มขมวดเข้าหากันยุ่ง สายตาพลันเหลือบไปเห็นเศษปูนที่ยังเก็บไม่เรียบโผล่ออกจากขอบหน้าต่างบานสูงจรดเพดานที่ติดม่านเสร็จเรียบร้อยไปแล้ว


              “เอ่อคือว่ามัน...” หัวหน้าทีมถึงกับใบ้กินเมื่อเห็นสิ่งที่สิงห์หนุ่มชี้ให้พวกเขาดู


              “ไม่ผ่าน! รีบจัดการให้เรียบร้อยด้วย”


              “ครับๆ จะรีบให้คนจัดการเดี๋ยวนี้เลยครับ”


              “ผมไม่ชอบคนทำงานลวกๆ เข้าใจไหม” 


              กล่าวจบผละเดินไปยังส่วนอื่นต่อ มองกวาดไปโดยรอบยิ่งกว่าเครื่องสแกนร่างกายมนุษย์ แต่แล้วต้องอารมณ์เสียอีกรอบหลังเจอเข้าจนได้ และไม่พูดให้มากความนิ้วเรียวยาวชี้ให้ดูทีละจุด ทีมงานทุกคนที่เดินตามหลังเขามาต่างอ้าปากค้าง เพราะมันมีอยู่จริงอย่างที่ชายหนุ่มว่า


              “ภายในอาทิตย์นี้ต้องเรียบร้อย!”


              “ครับคุณรัฐภูมิ เสร็จตามที่คุณสั่งแน่นอน”


              “ไม่ใช่แค่ดีกว่า แต่ต้องสมบูรณ์แบบที่สุด รู้ใช่ไหมว่างานนี้ถ้าเกิดพลาดขึ้นมาผลจะออกมาเป็๲ยังไง” รัฐภูมิปรายตามาทางวิศวกรและทีมสถาปนิกทำเอาทั้งหมดหลบตากันพัลวันไม่มีให้กล้าสบตาเขา


              “ขะ เข้าใจครับ”


              “...เป็๲อันว่าเข้าใจตามนี้” จบคำของสิงห์หนุ่ม


              ทีมงานทั้งหมดต่างรีบแยกย้ายไปจัดการเป็๲การด่วนหลังได้เส้นตายมา


              “เนียบสมคำร่ำลือจริงๆ เกือบไปแล้วไหมล่ะพี่” ลูกน้องว่า พลางขนลุกซู่ไปทั้งตัวยังไม่หาย


              “นั่นสิ ไปๆ แยกย้ายไปทำงานได้แล้ว” วิศวกรและทีมสถาปนิกต่างแยกย้ายไปจัดการส่วนของตัวเองเป็๲การด่วน ซึ่งเหลืออีกแค่ไม่กี่วันจะครบกำหนดส่งงาน





              สิงห์หนุ่มและคนสนิทเดินต่อไปยังส่วนของห้องทำงานที่อยู่ ชั้นบนสุดของตึก จากที่คิดว่าตรวจงานเสร็จจะกลับ แต่เปลี่ยนใจอยู่ต่อเพราะอีกไม่กี่ชั่วโมงเขาต้องไปร่วมงานรับรางวัล ‘นักธุรกิจแห่งปี’ ร่างสูงก้าวเดินไปทิ้งตัวลงโซฟาตัวยาวพลางหลับตาลง


              คนสนิททั้งสองก้าวตามมาหยุดยืนนิ่งใกล้และกระซิบกระซาบกันไม่หยุด จนชายหนุ่มรำคาญจึงเอ่ยถามไป


              “มีอะไรก็ว่ามา อย่ามายืนจ้องฉันแบบนี้ ฉันไม่ชอบ”


              “ขอโทษครับ” คู่หูคู่โหดต่างมองหน้ากันเมื่อถูกนายหนุ่มจับได้ และเป็๞คู่โหดที่เอ่ยถามออกไป


              “คุณรอฟไม่คิดจะไปเจอ...”


              “มันไม่ใช่ธุระอะไรของพวกนาย” 


              รัฐภูมิลืมตาขึ้นทั้งที่พึ่งหลับไปชั่วครู่เดียว พร้อมกับร่างสูงใหญ่ลุกนั่งหลังตรง จ้องมองมาที่พวกเขามันบอกคำตอบพวกเขาได้เป็๞อย่างดี


              “ขอโทษครับที่ทำให้ไม่พอใจครับ เพียงแต่ว่า...”


              “ไม่จัดการเ๹ื่๪๫ที่ฉันสั่งก็พอ เ๹ื่๪๫อื่นไม่ต้องยุ่ง!”


              ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบอีกครั้งหลังสิงห์หนุ่มกล่าวจบ ดวงตาคู่คมมองมาอย่างไม่สบอารมณ์ที่คนสนิทมายุ่งเ๹ื่๪๫ส่วนตัวมากเกินไป


              “เข้าใจแล้วครับคุณรอฟ” สองหนุ่มผละเลี่ยงออกจากห้องไปเงียบๆ ก่อนจะมีอะไรปลิวมากระแทกหัวเสียก่อน




    ฝากกด  ติดตาม / คอมเมนท์ เป็๞กำลังใจให้ด้วยน้า ^^


    ติดตามข้อมูลข่าวสารได้ที่... ---> เฟชบุ๊คแฟนเพจ : รานีญา (Raniya)