ณ ขอบสุดทวีปัเพลิง์
".....เ้าหนีมาได้แค่นี้แหละ เ้าหมดหลทางแล้ว ส่งแผนที่นั้นมาให้ข้าแล้วข้าจะไว้ชีวิตเ้า" หัวหน้าพรรคกระบี่เพลิงพยัคฆ์กล่าวมาด้วยความมั่นใจเพราะหลินหลงนั้นหมดหลทางหนีแล้ว
หลินหลงยิ้มมุมปากแล้วกล้าวอย่างเฉยชา "เฮ่อ เ้าคิดว่าข้าโง่นักงั้นรึ...จะให้หรือไม่ให้สุดท้ายเ้าก็ฆ่าข้าอยู่ดี"
"หากท่านปราถนาเช่นนั้นก็ตามแต่ใจท่าน้าเถิดพี่ชาย" องค์ชายลำดับที่สองหลินเจิ้ลพูดแทรกขึ้น
ที่หลินหลงนั้นได้มีอาการาเ็และเหนื่อยหล้าจาการถูกไล่ล่าหลายวันติดกันเพราะหลินเจิ้ล ได้บอกแกพรรคและสำนักต่างๆว่า หลินหลงนั้นเป็ผู้ครบครองแผนที่มหาสมบัติแกผู้คนและออกอุบายเผื่อให้สำนักและพรรคต่างๆออกไล่ล่าและฆ่าหลินหลงเพื่อที่เขาจะได้ขึ้นครองบัลลังก์
"เ้าหลินเจิ้ล...เสียแรงที่ข้าไว้ใจเ้าสุดท้ายเ้ากลับหลอกข้า ซ้ำยังพาคนเหล่านี้มาเพื่อสังหารข้า เ้าคิดจริงๆหรือว่า คนเหล่านี้จะช่วยให้เ้าขึ้นครองบัลลังก์"
"ก็ยังดีกว่าข้าทนรอเฉยๆให้ท่านได้ บัลลังก์ไปครอง ท่านพี่" หลิงเจิ้ลหรี่ตาแล้วพูด้วยน้ำเสียงที่พึงพอใจเพราะทุกอย่างป็นไปตามที่เขาวางแผนเอาไว้
"พาตัวนางออกมา"
จากนั้นก็มีคนในพรรคกระบี่เพลิงพยักษสองคนเดินออกมาจากฝูงคนที่ล้อมรอบ หลินหลงเป็วงรี เพราะข้างหลังของเขาคือหุบเหวขนาดลึก องครักษ์สองคนเดินมาพร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่ง ที่มือถูกมัดด้วยเชือกผู้หญิงคนนั้นก็คือภรรยาของ หลินหลง "จางเซี่ยนหนาน" คนที่เขารักมากที่สุด และยอมตายหากเผื่อปกป้องนาง
"หลินหลง ข้า..." หญิงสาวกล่าวออกมาด้วยเสียงที่ออนแรง
"ส่งมอบแผนที่ในมือเ้ามาแล้วข้าจะปล่อยนางไม่งั้น....เ้าคงไม่ให้ข้าต้องพูด"หัวหน้าพรรคกระบี่เพลิงพยัคย์ กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังพร้อมกับ ยกกระบี่ที่มีเปลวเพลิงไปที่คอของหญิงสาว
"เ้าพวกสารเลว..." หลินหลงกำหมัดแน่น ด้วยความโกรธ
"ข้าไม่เคยสร้างความแค้นให้ผู้ใด ไม่เคยคิดอยากขึ้นครองบัลลังก์ หรือสมบัติพวกนี้เลยด้วยซ้ำ ตลอดเวลาที่ผ่านมาข้าช่วยเหลือพวกเ้ามาตลอด แต่นี้คือสิ่งที่พวกเ้าตอบแทนข้างั้นรึ " หลินหลงนึกคับแค้นในใจเป็อย่างมากตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาไม่เคยไฝ่หาพลังหรืออำนาจใดๆ มุ้งศึกษาตำรามากมาย ตำราการหลอมยา ตำราวรยุท ทักษะมากมายที่เขาเรียนรู้หากแต่ไม่เคยคิดฝึกฝนเลยซักนิด เพราะสิ่งที่เขาศึกษาและเรียนรู้นั้นเพียงเพื่อเป็แนวทางและการสังสอนคนต่างๆที่ติดขัดในการฝึกยุทธ หรือการหลอมยา เพราะเขาเกิดมาพร้อมกับทักษะปัญญาเทวะ ในทวีปนี้ มีเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่จะมีทักษะนี้เพราะ ทักษษะที่ติดตัวมาั้แ่เกิดทำให้หลินหลง นั้นแตกฉานเื่ตำรา หรือ สิ่งที่ไม่มีผู้ใดเข้าใจเขาสามารถเข้าใจได้ด้วยเวลาสั้นๆ หากแต่ หลินหลงนั้นไม่ชอบหนทางแห่งการใช้กำลัง และเกลียดชังการหลังเืเขาจึงเลือกที่จะไม่ฝึกยุทธที่ใช้ในการต่อสู่
"ท่านพี่ ท่านจะพูดถึงเื่เก่าๆ เพื่อะไร เพียงแค่ท่านส่งมอบแผนที่นั้นมาข้าสัญญาจะปล่อยนางไป" หลินเจิ้ลพูดพร้อมกับเดินเข้าไปหา หลินหลง
" ช้าก่อนองค์ชายที่เราตกลงกันไว้คือให้ข้าได้แผนที่ และท่าได้ขึ้นครองราชไม่ใช่งั้นรึ? "หัวหน้าพรรคกระบี่เพลิงพยักษพูดพร้อมกับก้าวเดินไปข้างหน้าเช่นกัน
"พวกเ้าทั้งสองถ้าอยากได้แผนที่นี้นักก็ได้ แต่ตอนนี้เ้าต้องปล่อยนางก่อน" หลินหลงพูดพร้อมกับยกแผนที่มหาสมบัติที่อยู่ในมือขึ้น
หัวหน้าพรรคกระบี่เพลิงพยักษ เพียงแค่เห็นแผนที่สีหน้าของเขานั้นแสดงให้เห็นถึงความโลภและ้าแผนที่นั้นเป็อย่างมาก หากเขาได้ครองมหาสมบัติแล้วละก็ พรรคของเขาจะต้องขึ้นเป็หนึ่งในทวีปได้แน่นอนและไม่จำเป็ ต้องเห็นหัวราชวงค์หลินอีกต่อไป
"ปล่อยตัวนาง" หัวหน้าพรรคกระบี่เพลิงพยักษพูดพร้อมกับสบัดแขนสั่ง คนในพรรคหลังจากได้รับคำสั่งผู้ชายที่ยู่ข้าง จางเซี่ยนหนาน ก็แก้มัดในมือนางและให้นางเดินไปทางที่ หลินหลงยืนอยู่
"ข้าปล่อยนางแล้ว ส่งแผนที่นั้นมาให้ข้า" หัวหน้าพรรคกระบี่เพลิงพยักษ เดินไปข้างๆ จางเซี่ยนหนาน พูดพร้อมกับยืนมือออกมา
หลังจาก จางเซี่ยนหนานเดินเข้ามาใกล้ หลินหลงก็โยนแผนที่มหาสมบัติให้ไป แต่เมื่อหัวหน้าพรรคกระบี่เพลิงพยักษได้แผนที่แล้วเขากลับยิ้มที่มุมปากและแทงกระบี่ในมือไปที่จางเซี่ยนหนาน กระบี่ทะลุหัวใจของนางในทันที เืไหลออกที่มุมปากของนาน หลินหลงเห็นแล้วใจนแทบสิ้นสติรีบวิ่งเข้าไปรับร่างของ จางเซี่ยนหนาน หลินหลงะโพร้อมเรียกชื่อของนางที่อยู่ในอ้อมกอด
"เซี่ยนหนาน.... เซี่ยนหนาน"
"หลินลง...ข้า..ขอโทษ" หลังจากน้ำเสียงที่แ่เบาของ จางเซี่ยนหนานหายไปนางก็หลับตาลงและสิ้นใจในที่สุด
"อ๊ากกกกกกกกก..........." หลินหลงคุกเข่าพร้อมกับร้องออกมาเสียงดัง เสียงนั้นทำให้รู้ว่าเขาทรมาณ์ใจเป็อย่างมากที่เห็นคนที่เขารักที่สุดตายต่อหน้าเพราะทั้งบิดาและมารดาของเขาต่างตายกันหมด หลังจากมหาาของทวีปเพื่อรวบรวมแผ่นดินคนสุดท้ายที่เขารักและแสงสุดท้ายที่ช่วยเกื้อหนุนให้เขามีชีวิตดับลงต่อหน้าหลินหลง ลุกขึ้นและเดินไปที่หน้าผาข้างหลังพร้อมกับอุ้มจางเซี่ยนหนานไว้ในอ้อมอก
"ข้าหลินหลง ชาตินี้ข้าช่วยเหลือผู้คนมากมายแต่นี้คือสิ่งที่์ตอบแทนข้างั้นรึ? " หลินหลงกล่าวพร้อมกับน้ำตาที่ไหลเป็เื "รอข้าก่อน เซี่ยนหนาน ข้ากำลังจะตามเ้าไป หากชาติภพหน้ามีจริงข้าจะไม่ยอมให้คนที่ข้ารักต้องตายต่อหน้าอีกไม่ว่าเหตุใด!!"
ก่อนที่หลินหลงจะโดดลงหน้าผาเขาหันกลับมาและมองไปยังหัวหน้าพรรคกระบี่เพลิงพยักษ และน้องชายที่ ทรยศเขาพร้อมกับพูดเสียงดัง
"พวกเ้าอยากได้สมบัตินั้นมากงั้นรึ ข้าจะบอกให้ก็ได้หุบเหวนี้แหละคือทางเข้า และกุญแจที่จะใช้เปิดนั้นอยู่ในหัวข้าแต่เพียงผู้เดียวในทวีปนี้พวกเ้าอย่าได้คิดฝันว่าจะได้ ครองสมบัตินั้นเลย" พูดจบ หลินลงก็ะโลงไปในหุบเหวพร้อมกับร่างของ จางเซี่ยนหนาน....
"บัดซบ!!"
หลังจากเห็นหลินหลงโดดลงไปหัวหน้าพรรคกระบี่เพลิงพยักษ รีบเปิดแผนที่และเห็นจุดสีดำบนแผนที่เขารู้ทันที่ว่าหลินหลงไม่ได้พูดโกหกเพียงแต่วิธีการเปิดประตูทางเข้าถูกหลินหลงฉีกขาดไป
ณ ก้นหุบเหวหลินหลงลืมตาตืนขึ้นพร้อมกับพบศิลาขนาดใหญ่ตรงหน้า ที่มีแสงสีดำประกายม่วง พร้อมกับเปลวเพลิง ต่างสีหมุนรอบ....
28K
