ท่ามกลางห้วงอากาศอันวุ่นวาย จางเย่ผู้เพิ่งเสร็จสิ้นภารกิจกำจัดมารร้ายัาได้หวนคืนสู่สำนักเซียน์ ทว่าทัศนียภาพอันคุ้นเคยกลับแปรเปลี่ยนเป็ภาพแห่งความโกลาหลและการทำลายล้าง
ัเทพา สิ่งมีชีวิตในตำนานที่จางเย่เพิ่งปราบลงได้นั้น ได้ทะยานมาบุกโจมตีสำนักเซียน์ เหล่าศิษย์และปรมาจารย์ต่างต่อสู้ด้วยความกล้าหาญ แต่พลังอันมหาศาลของักลับเหนือชั้นเกินกว่าจะต้านทาน
เมื่อความหวังริบหรี่ลง จางเย่ก็ปรากฏตัวพร้อมกับกระบี่โกลาหลในมือ กระบี่วิเศษที่เขาได้รับมาจากการผจญภัยครั้งก่อน ด้วยทักษะอันชำนาญและพลังปราณที่เปี่ยมล้น จางเย่ได้โจมตีเข้าใส่เ้าัเทพ
การต่อสู้ที่ดุเดือดดำเนินไปอย่างยาวนาน จนกระทั่งจางเย่ได้ใช้กลยุทธ์อันชาญฉลาด เขาได้ใช้กระบี่โกลาหลวาดฟันไปที่เกล็ดของั จนเกิดาแฉกรรจ์และทำให้เืสีดำไหลทะลักออกมา
เมื่อัเทพได้รับาเ็สาหัส มันก็แผดเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวและพยายามจะหนี แต่จางเย่ไม่ยอมปล่อยให้มันหลุดรอดไป เขาได้ะโขึ้นไปบนหลังของัและใช้กระบี่โกลาหลสยบพลังอำนาจของมัน
ัเทพาส่งเสียงร้องอันเ็ปเป็ครั้งสุดท้ายก่อนจะสิ้นพยศจางเย่ได้ใช้อำนาจจิตอันน่ากลัวข่มับรรพบาลที่มีชีวิตอยู่มาหลายล้านปีเกิดควสมกลัวขึ้นด้วยความเกรงกลัวในอำนาจจิตอันลึกลับของจางเย่ชายหนุ่มที่ธรรมดาคนนี้มากจางเย่เก็บัาเข้าไว้ในมิติเป็สัตว์เลี้ยงของเขาและทำให้มันกลายเป็พาหนะอันทรงพลังของเขาทุกคยในสำนักต่างตกตะลึงกับความสสมารถของจางเย่ที่สามารถสยบับรรพบาลสัตว์เทพในตำนานได่แบบง่ายดาย
ด้วยการปราบปรามัเทพาได้สำเร็จ จางเย่จึงได้กอบกู้สำนักเซียน์และเหล่าผู้คนภายในจากหายนะ เหล่าศิษย์และปรมาจารย์ต่างโห่ร้องด้วยความดีใจและชื่นชมในวีรกรรมของเขา
จางเย่ได้กลายเป็ตำนานที่เล่าขานกันไปทั่วทั้งยุทธภพ เขาได้รับการยกย่องให้เป็วีรบุรุษผู้กล้าหาญที่ปกป้องโลกจากความชั่วร้าย และชื่อของเขาก็จะยังคงถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ของสำนักเซียน์ตลอดไป