ประชุมกับเหล่าคนงาน
ผ่านไปสองอาทิตย์ ในที่สุดบ้านพักคนงานก็เสร็จอย่างสมบูรณ์พร้อมเฟอร์นิเจอร์ เธอกับตาพวงได้ไปเลือกด้วยกันในตัวเมืองจังหวัด ่นี้เธอแอบย่องเอาผลไม้กับผักไปปลูกเพิ่มตอนกลางคืน บางคืนกลางดึกเธอก็ทำฝนมิติเพื่อรดน้ำผักผลไม้ได้ทั้งสวน
แน่นอนว่าพระยาเดชาดำรงศักดิ์กับลุงสมยศคิดว่าฝนตกเฉยๆ เพื่อความเนียนต่อไปเธอสั่งให้ระบบรดน้ำหนึ่งชั่วโมงแบบเบาๆ ผู้าุโสองคนจึงหลับสบายตลอดทั้งคืนเพราะอากาศที่เย็นอย่างสบาย
ส่วนเื่หมูแดดเดียว ในห้องเก็บของ เธอไม่ได้เก็บของอะไรมากมาย เธอเอาของที่ไม่ใช้ทิ้งไปทั้งหมดเพื่อเพิ่มเนื้อที่ในห้อง พอห้องว่างเธอก็เข้าไปเอาหมูแดดเดียวออกมาจากในมิติมาไว้จนเต็มห้อง ตอนเช้าตาพวงก็ขนไปขายที่ร้านและทำตัวปกติให้มากที่สุด
วันนี้ม่านฟ้าแต่งตัวดูดีขึ้นมาเล็กน้อย แต่เธอก็ใส่เสื้อแขนยาวกับกางเกงขายาวอยู่เหมือนเดิมแค่เนื้อผ้าดีขึ้นหน่อยเท่านั้น เธอแต่งตัวดูดีขึ้นเพราะวันนี้เป็วันแรกของการประชุมลูกน้องทั้งร้อยคน เธอรู้สึกตื่นเต้นจัง∼
ในส่วนของผู้จัดการสวนม่านฟ้ากับคนทำบัญชีส่วนตัวของม่านฟ้าที่พระยาเดชาดำรงศักดิ์สัญญาว่าจะหามาให้นั้น พวกเขาทั้งคู่จะมาวันนี้
ตอนนี้ทั้งคู่กำลังรายงานตัวกับท่านตาเดชาของเธออยู่
ม่านฟ้าออกจากห้องแล้วเดินไปที่ห้องนั่งเล่น มีชายสองคนกำลังนั่งพูดคุยกับพระยาเดชาดำรงศักดิ์ พระยาเดชาดำรงศักดิ์เห็นม่านฟ้ามาถึงแล้ว เขาก็เรียกให้เธอมานั่งข้างๆ
ม่านฟ้าสวัสดีทั้งสองคนอย่างมีมารยาทแต่อ่อนช้อยขึ้นเพราะได้รับการอบรมจากพระยาเดชาดำรงศักดิ์มาแล้ว
“สวัสดีค่ะ หนูชื่อม่านฟ้าค่ะ”
“สวัสดีครับคุณหนูม่านฟ้า” ทั้งสองกล่าวพร้อมกันพร้อมรับไหว้ด้วย
“ผมชื่อวิรุณ จะมาเป็ผู้ช่วยบริหารสวนของคุณหนูครับ” วิรุณเป็ชายอายุประมาณสามสิบปี ดูสุขุม หน้าตาปานกลาง แต่บุคลิกค่อนข้างดีทีเดียว
“ผมชื่อชาญชัยครับ จะมาเป็นายบัญชีให้กับคุณหนูม่านครับ”
ชาญชัยดูมีอายุน้อยกว่าวิรุณ เขาน่าจะพึ่งจบใหม่ ดูกระฉับกระเฉงดี หน้าตาดี บุคลิกดูผ่อนคลาย นายบัญชีส่วนใหญ่จะค่อนข้างเนี้ยบ ดูเคร่งครัดกับระเบียบ แต่เขาดูไม่ใช่อย่างนั้น
แต่ตาเธอหามาให้เอง เขาก็คงจะเก่งพอตัว
ม่านฟ้าหันไปพูดกับพระยาเดชาดำรงศักดิ์ “เดี๋ยวหนูพาทั้งสองคนไปที่บ้านพักคนงานก่อนตอนเที่ยงๆหนูจะกลับมากินข้าวกับท่านตานะคะ”
พระยาเดชาดำรงศักดิ์ตอบกลับ “ไปเถิด”
บ้านพักคนงานตอนนี้มีคนมายืนรออยู่ที่ลานกว้าง ทุกคนยืนเรียงกันอย่างเป็ระเบียบ
ม่านฟ้า วิรุณและชาญชัย ออกมายืนด้านหน้าคนงานทั้งชายหญิงร้อยคน ในตอนนี้เธอค่อนข้างคุ้นเคยกับพวกเขาดีแล้ว
ม่านฟ้ายืนตรงกลางระหว่างวิรุณกับชาญชัย จู่ ๆเธอก็รู้สึกว่าเธอนั้นตัวเตี้ยเกินไป จะคุยกันทั้งทีก็ต้องให้ทุกคนเห็นเธอสิ
“ำาญ!” ม่านฟ้าะโ
“ครับคุณหนู”
“ไปหาลังไม้สูงๆมาให้ฉันเหยียบหน่อย”
“ได้ครับคุณหนู” เหล่าคนงานยืนเรียงกระดานหัวเราะเสียงดัง
“คุณหนู! แค่เสียงของคุณหนูพวกเราได้ยินทุกคนนะครับ”
“ฉันอยากเห็นทุกคนด้วยน่ะ ฉันี้เีเงยหน้า เข้าใจ๋?”
“ฮ่าๆ”
ลังไม้มาพร้อมแล้ว เธอก็เหยียบขึ้นบนลังไม้ทันที
อย่างนี้ค่อยดีขึ้นหน่อย
“อะ แฮ่ม! อย่างที่ทุกคนทราบ วันนี้เป็วันแรกที่ทุกคนได้ย้ายเข้ามาอยู่บ้านพักคนงาน ทุกคนที่นี่จะได้เป็ครอบครัวเดียวกันอย่างแท้จริงแล้ว ทุกคนชอบบ้านพักรึเปล่า?”
“ชอบครับ/ชอบค่ะคุณหนู” ทุกคนตอบกันอย่างพร้อมเพียง
“ดีใจที่ทุกคนชอบ หลายวันมานี้ทุกคนได้ทำงานในสวนของเราอย่างขยันขันแข็ง ฉันได้เห็นและรับรู้ทั้งหมด ั้แ่วันนี้ทุกคนจะได้เป็ลูกน้องประจำ ได้มีเงินเดือน มีวันหยุดทุกสัปดาห์และสวัสดิการที่มั่นคงเท่าที่ฉันจะให้ได้ รวมถึงสามารถเบิกค่ารักษาเวลาไปโรงพยาบาลและถ้ามีลูกก็จะมีค่าเล่าเรียนให้นะ”
เสียงปรบมือดังไปทั่วลานพร้อมเสียงะโดีใจอย่างกึกก้อง นี่แสดงถึงความสุขและความหวังของพวกเขา
“ขอบคุณค่ะคุณหนู/ขอบคุณครับคุณหนู”
“ฉันหวังว่าทุกคนจะทำงานในสวนอย่างเต็มที่ อีกหน่อยฉันก็จะเปิดฟาร์มหมูและโรงงานแปรรูปอาหารแฮมและไส้กรอก นี่คือก้าวต่อไปของสวนม่านฟ้า”
“คุณหนูสุดยอด!”
“พวกเราจะติดตามคุณหนูตลอดไป!”
“พวกเราจะทำงานเต็มที่เพื่อสวนม่านฟ้า”
ม่านฟ้าพูดต่อ “นี่แหลคือสิ่งที่ฉันอยากได้ยิน สวนนี้คือแหล่งทำเงิน คืออาชีพหล่อเลี้ยงครอบครัวสวนม่านฟ้า ฉันหวังว่าทุกคนจะซื่อสัตย์ ไม่มีการทะเลาtเบาะแว้ง หากมีปัญหาให้มาปรึกษากันก่อน ฉันยินดีรับฟังปัญหาและรับฟังความคิดเห็นของทุกคน ในสวนม่านฟ้านี้้าให้ทุกคนช่วยกันดูแล แน่นอนว่าฉันจะปกป้องทุกคนและพยายามทำเต็มที่เพื่อให้ทุกคนมีชีวิตสุขสบาย”
“เฮ้!!!!!!!!” ทุกคนะโร้องอย่างดีใจ
วิรุณกับชาญชัยรู้สึกอึ้งและทึ่งในตัวของม่านฟ้า
ไม่ใช่เื่ง่ายที่จะทำให้คนงานอยู่ใต้อาณัติได้อย่างเต็มใจ
แถมยังเชื่อฟังเ้านายที่เป็เพียงแค่เด็กตัวเล็กๆเท่านั้น
“สรุปทุกคนไม่มีปัญหานะ?”
“แล้วถ้าพวกเรามีปัญหาเื่แย่งผู้หญิงล่ะคุณหนู?”
วันๆเราอยู่แต่ในสวนนะ จะปิ๊งรักกันในสวนก็ไม่แปลก
“ใครดีใครได้สิวะ ใครแพ้ก็ต้องถอย แค่เื่จีบผู้หญิงยังต้องให้เด็กอย่างฉันสอนอีกเรอะ แต่ถ้าผู้หญิงจับปลาสองมือ พวกนายทั้งสองฝ่ายควรจะออกห่างจากผู้หญิงคนนั้นดีกว่า ดูก็รู้ว่าไม่ใช่แม่ของลูกในอนาคตแน่ๆ” ม่านฟ้านยักไหล่
“ฮ่าๆ” เหล่าคนงานชายหัวเราะ
“แต่ถ้าผู้ชายเ้าชู้และไม่รวยพอเลี้ยงดูผู้หญิงได้ ผู้ชายคนนั้นก็ไม่เหมาะเป็พ่อของลูกเช่นกัน”
“ฮ่าๆ คุณหนูพูดถูก” คราวนี้เปลี่ยนเป็เหล่าคนงานหญิงบ้างที่ชอบใจ
“ให้ดีก็อยู่เป็โสดไปเลย จะได้ไม่เสียทั้งใจและเงิน ฮ่าๆ”
คราวนี้เหล่าคนงานโห่ร้อง!
“เอาล่ะ พวกเราทักทายพอหอมปากหอมคอเพียงเท่านี้ก่อน ฉันต้องแนะนำคนที่ยืนข้างๆก่อน”
ม่านฟ้าผายมือไปทางซ้าย “คนนี้คือคุณชาญชัย เป็นักบัญชีของสวนม่านฟ้า ทำตัวดีๆกับเขาล่ะ นี่คนให้เงินเดือนของพวกเธอเลยนะ”
“ฮ่าๆ” ฮากันทั้งกลุ่ม
จากนั้นม่านฟ้าก็ผายมือไปทางขวา “นี่คือคุณวิรุณ ผู้จัดการของสวนม่านฟ้า ดูแลทุกเื่ยกเว้นเงินเดือนพวกเธอ”
“ฮ่าาาา” คราวนี้ฮากระจาย
วิรุณกับชาญชัยก็อดขำไม่ได้เช่นกัน
“สองคนนี้คือคนของท่านตาเดชาของฉัน หากมีปัญหาอะไรระหว่างที่ฉันไม่อยู่ ก็ถามพวกเขาได้ อย่าไปรบกวนขอเื่ให้หาเมียล่ะ เพราะพวกเขาก็ยังโสด หาเองไม่ได้เช่นกัน ฉันดูจากใบประวัติมาแล้ว”
“ฮ่าาาา คุณหนูแบบนี้ไม่ดีแน่”
“ในกลุ่มพวกเรา มีสมาชิกอยู่กันเป็ครอบครัวอยู่แล้ว พวกคนโสดไปถามพวกคนมีครอบครัวเถอะ เอาล่ะ...หลังเลิกงานวันนี้เรามีงานเลี้ยงตอนค่ำต้อนรับทุกคนเข้าบ้านพักแห่งนี้ พวกเธอทุกคนเตรียมพร้อมรับมื้อกับอาหารอร่อยๆได้เลย”
“เย้!!!!!!”
“เอ้า! แยกย้ายได้”
ม่านฟ้าลงมาจากลังไม้ จากนั้นก็ร้องเรียกะโ “ำาญ!”
“ครับคุณหนู”
“พาคุณวิรุณกับคุณชาญชัยไปที่บ้านพักของพวกเขา แล้วก็แนะนำสวนของเราด้วยล่ะ”
“ได้ครับคุณหนู ทั้งสองท่านเชิญทางนี้เลยครับ”
วิรุณกับชาญชัยพยักหน้าแล้วตามำาญไป
ห่างไกลออกไป มีสามคนแอบมองเหตุการณ์ทั้งหมดบนรถพ่วงสามล้อ
สามคนนั้นคือ พระยาเดชาดำรงศักดิ์ สมยศและตาพวงนั่นเอง
สมยศหัวเราะชอบใจ “นายท่านใหญ่ ดูคุณหนูกล่าวปราศรัยสิขอรับ เกิดมากระผมเพิ่งเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้เป็ครั้งแรกเลยขอรับ”
พระยาเดชาดำรงศักดิ์ว่า “แก่นแก้วจริงๆ เป็สาวเป็นางกล้าพูดเื่ชายหญิงต่อหน้าคนมากมาย คงต้องสั่งสอนมากกว่านี้”
“กระผมคิดว่าเหล่าคนงานก็เป็เพียงชาวบ้านเท่านั้น คุณหนูเธอแค่อยากให้คนงานเข้าหาเธอได้ง่ายขึ้น ถึงอย่างไรในอนาคตคนงานเหล่านี้ก็เป็กำลังหลักที่ต้องช่วยคุณหนูดูแลสวน หากในท่านใหญ่อยากให้คุณหนูไปเมืองหลวงสยามอย่างสบายใจ นายท่านก็อย่าไปเคร่งครัดกับเธอเลยนะขอรับ”
พระยาเดชาดำรงศักดิ์หรี่ตา “สมยศ ั้แ่เธอเจอม่านฟ้า ก็ดูจะเอาอกเอาใจ เข้าข้างเกินงามเหลือเกินนะ”
“ก็คุณหนูเป็คนตลกนี่ขอรับ” สมยศหัวเราะคิกคัก
“…” พระยาเดชาดำรงศักดิ์หมดคำเอ่ย
9K
