รีเบลนั่งพิงกำแพงหินอ่อนในฐานที่มั่น หยิบซาลาเปาลูกสุดท้ายขึ้นมากัดเต็มคำ พร้อมดื่มนมเย็น ๆ รสหวานฉ่ำ เสียงหัวใจเต้นแรงเพราะความตื่นเต้น
“เอาล่ะ… ขอให้โชคเข้าข้างฉันหน่อยนะเทวดาฟ้าดิน เพี้ยงงงง… ฮ่ะๆๆ” เธอภาวนาแบบกวน ๆ พลางเอามือจับกล่องสุ่มอาวุธแน่น
ติ๊ง!
ฝาหีบไม้สลักปรากฏแสงระยิบระยับ เธอเปิดอย่างระมัดระวัง…
【ยินดีด้วย! คุณได้รับ — ดาบผลึกม่วงระดับ A】
ดาบปรากฏต่อหน้ารีเบลเป็ดาบเรียวยาว ผลึกสีม่วงเข้มสะท้อนแสงราวกับเก็บพลังจากจักรวาล ด้ามจับเป็เหล็กมันวาว มีสัญลักษณ์ิญญาแกะสลักอย่างประณีต
รีเบลยิ้มกว้าง “โอ้โห… งามหยดย้อยแบบนี้… จะตั้งชื่อว่า… “Noctis Blade” ละกัน! ดาบแห่งรัตติกาล”
เธอหมุนดาบในมือ ลองฟาดอากาศ แสงม่วงพุ่งไปข้างหน้าเป็เส้นตรง เธอหัวเราะ
“โห… แค่นี้ก็รู้สึกเก่งขึ้นมาเลย”
ความสามารถของ Noctis Blade:
Shadow Slash (ฟันเงามืด): ฟันออกไปจะสร้างรอยตัดเงา ทำความเสียหายต่อศัตรูได้สองเท่าใน่เวลาสั้น
Life Leech (ดูดพลังชีวิต): ทุกครั้งที่ฟันโดนศัตรู จะดูด HP กลับมา 5% ของความเสียหาย
Phase Step (ก้าวทะลุเงา): สามารถย้ายตัวผ่านเงา/เงามืดสั้น ๆ เพื่อหลบการโจมตีหรือเข้าประชิดศัตรู
Soul Resonance (สะท้อนิญญา): หากโจมตีต่อเนื่องเกิน 3 ครั้ง จะสะสมพลังจนโจมตีครั้งต่อไปแรงขึ้น 25%
รีเบลหมุนดาบอีกครั้ง พลางหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
“ฮ่าๆๆ… คราวนี้ล่ะนะ สัตว์ประหลาดทั้งหลาย ฉันพร้อมจะเล่นสนุกกับพวกแกแล้ว!”
รีเบลจับกล่องระดับ C ขึ้นมาหลังจากแลกเปลี่ยนพ้อยเสร็จ ดวงตาเธอเปล่งประกาย
“เอาล่ะ… กล่องระดับสูงสุดที่ฉันสามารถสุ่มได้ในตอนนี้… ขอให้ได้ของเจ๋ง ๆ เทพๆดีๆไม่เกลือ เทวดาฟ้าดิน ช่วยข้าพเ้าอีกรอบด้วยเถอะ เพี้ยง”
เธอหลับตาปี๋ ใช้มือกดปุ่มเปิด กล่องไม้สลักประดับผลึก สักพักกล่องไม้ด็สว่างขึ้นแสงสีฟ้าเข้มทะลุฝาหีบ
~ติ๊ง!!
【ยินดีด้วย! คุณได้รับ — ธนูสายฟ้า C-grade】
รีเบลยิ้มกว้าง พลางยกนิ้วโป้งให้กับโชคชะตา
“วู้ฮู! ของดีชัด ๆ!ของดีสุดๆ ศักดิ์สิทธิ์จริงๆทำไมตอนอยู่โลกเดิม ไม่ถูกหวยบ้างนะ”
รีเบลร้องออกมาอย่างดีใจก่อนจะเปิดดูความสามารถของธนูดูรายละเอียดในทันที
ความสามารถธนูสายฟ้า:
Lightning Shot – ยิงลูกธนูมีไฟฟ้าฟาดใส่ศัตรู ทำความเสียหายแรงขึ้น 20%
Chain Bolt – ยิงติดกัน 2-3 ครั้ง จะกระจายพลังสายฟ้าสู่ศัตรูใกล้เคียง
Shock Step – ยิงแล้วสามารถพุ่งตัวไปด้านหลังศัตรูเล็กน้อย เพิ่มการเอาตัวรอด
ธนูสายฟ้า มีลูกธนู100ดอก คุณสมบัติพิเศษ: เมื่อยิงออกไปแล้ว ลูกธนูจะ วาปกลับมาในกระบอกอัตโนมัติ ใช้ซ้ำได้ ไม่จำกัดจำนวนครั้ง (ลูกธนูรวมมากับธนูสายฟ้า)
ต่อมา รีเบลหยิบ กล่องระดับ D–E อีก 4 กล่อง ขึ้นมา
กล่องแรก: ติ๊ง! → โพชั่นรักษาระดับกลาง ×2
กล่องสอง: ติ๊ง! → ซาลาเปา ×5
กล่องสาม: ติ๊ง! → กุญแจปริศนา E-grade
กล่องสี่: ติ๊ง! → เหล็กแท่งเล็ก ×1
รีเบลหัวเราะกวน ๆ พลางพูดกับตัวเอง
“เอาล่ะ… ของบางชิ้นดูไม่ค่อยมีประโยชน์สักเท่าไหร่ สงสัยระบบคงจะเห็นใจที่ซาลาเปาของเราใช้เป็อาวุธลับไปหมดแล้ว ถึงให้มาเพิ่มตั้ง5ลูก
แถมกุญแจเก่าๆสนิมขึ้นนี่มันอะไรละเนี่ย เก็บไว้ก่อนละกัน แต่ว่าโพชั่นก็พอใช้ได้ มีธนูนี่แหละที่สุดยอดไปเลยสงสัยโชคที่มีคงจะใช้ไปหมดแล้ว!”
เธอจัดของเข้ากระเป๋ามิติอย่างเรียบร้อย พร้อมยกธนูขึ้นลองดึงสาย
“โห… ตึงปึ้ก! แรงใช้ได้เลยนี่ ว่าแต่เหลือ620พ้อยเองแหะ เรานี่มันนักจุ่มจริงๆ เจอกาชากล่องสุ่มทีไรอดใจไม่ไหวตลอด”
รีเบลยืนขึ้นยืดแขน ขยับไหล่ให้คลายอาการเมื่อยล้า หลังจากเปิดกล่องและจัดของเข้ากระเป๋ามิติเสร็จเรียบร้อย
“เอาล่ะ… ของครบแล้ว พลังพร้อม อาวุธพร้อม… คราวนี้ก็ถึงเวลาไปหาของกินจริง ๆ ซะที!” เธอพูดกวน ๆ กับตัวเอง พลางยิ้มเ้าเล่ห์
เธอออกจากฐานที่มั่น เดินไปตามซากเมืองร้าง ตึกร้างสูงพุ่งเป็เงารับกับแสงยามบ่าย แสงอาทิตย์อ่อน ๆ ส่องลอดผ่านหน้าต่างแตก ทำให้มองเห็นมุมหนึ่งของถนนเต็มไปด้วยพืชพรรณกลายพันธุ์หลากหลาย มองดูด้วยตาเปล่าน่าจะมีมากเกิน20ชนิด แต่เธอคงต้องค่อยแสกนดูไปทีละต้นเพื่อไม่ให้พลาด ต้นกลายพันธุ์กินได้แม้แต่ชนิดเดียว
【เควสปัจจุบัน: ตามหาพืชพรรณกินได้ 5 ชนิด】
รีเบลเปิดระบบตรวจสอบพืช ที่ติดมากับตัวขึ้นมา สแกนต้นไม้และพืชต่าง ๆ ลัดเลาะไปข้างหน้าเรื่อยๆั้แ่่บ่ายจนกระทั่งท้องฟ้าเริ่มอ่อนแสงลง
ผลไม้ไข่มุก – ผลกลมเล็กสีฟ้าอมเงิน
ระบบ: “กินได้ ปริมาณพลังงานปานกลางไม่มีผลข้างเคียงใดๆแค่มีรสชาติที่ดี”
รีเบลลองชิมหนึ่งลูก ลิ้มรสหวานอมเปรี้ยว ทำให้เธอยิ้มอย่างพอใจ
“อืม… เหมือนลูกอมจากโลกเก่าเลยนะเก็บไปเยอะๆหน่อยละกัน จะได้มีอะไรไว้กินเล่น”
เห็ดไฟแสง – เห็ดขนาดนิ้วโป้ง ส่องแสงนวลในตอนเช้า
ระบบ: “กินได้ เพิ่มความตื่นตัวชั่วคราว +20% ความเร็ว”
รีเบลหยิบเห็ดหนึ่งดอกเข้าปาก พลางหัวเราะ
“โอ้… แค่กัดก็รู้สึกขาเบาเดินไวขึ้นแล้ว!อันนี้มีประโยชน์เก็บไปให้หมด”
เถาวัลย์หวาน – เถาวัลย์เลื้อยออกดอกสีชมพูฉ่ำ
ระบบ: “กินได้ เพิ่ม HP เล็กน้อย 50”
รีเบลเด็ดดอกหนึ่งเข้าปาก“ช่างหวานเหมือนน้ำผึ้งเลยนะ เก็บเกสรดอกไม้ไปเยอะๆ กรอกใส่ขวดไว้แทนน้ำผึ้งละกัน… เอาล่ะหาได้ 3ใน5 แล้ว ต้องเร่งมือแล้วสิ”
พืชรากมันเทศฟ้า – รากใหญ่สีฟ้าครามอยู่ใต้ดิน
ระบบ: “กินได้ ให้พลังงานยาวนาน 12 ชั่วโมง”
รีเบลขุดรากขึ้นมา กัดไปคำหนึ่ง
“อร่อย… หวานฉ่ำกว่ามันเทศญี่ปุ่นอีก แต่เหมือนจะเจอแต่อาหารประเภทมันอีกแล้วแหะ”
ใบเขียวยาวซ่า – ใบสีเขียวเข้ม คล้ายผักโขมแต่มีรสเผ็ดนิด ๆ
ระบบ: “กินได้ เพิ่มความทนทานชั่วคราว +15%"
รีเบลฉีกใบแล้วเคี้ยว
“โอเค… ครบ 5 ชนิดแล้ว! ปวดหลังจะแย่แล้วกว่าจะครบ เจอพืชกินไม่ได้เพียบเลยเควสสำเร็จแล้ว คราวนี้… จะได้ลองทำอาหารรสเลิศเลย!”
ติ๊ง! ระบบแจ้ง:
【เควส: ตามหาพืชกินได้ 5 ชนิด สำเร็จ】
รางวัล: สกิลทำอาหารรสเลิศ
เธอก้มมองดูนาฬิกาเป็เวลา5โมงเย็น แสงสว่างจางๆจากฟ้าบ่งบอกว่าใกล้จะค่ำแล้ว รีเบลมองรอบๆพื้นที่ ว่ามีตรงไหนไม่ได้ตรวจสอบ เห็นว่าตรวจสอบครบแล้วเธอจึงพาตัวเองเข้าไปพักในฐานที่มั่นส่วนตัวหลังจากหาที่ปลอดภัยได้แล้ว
รีเบลวางกระเป๋ามิติลงบนโต๊ะกลางฐาน เสียง ติ๊ง ของระบบดังขึ้นเมื่อเธอเริ่มดึงสิ่งที่เก็บมาออกมาตรวจสอบ
รายการพืชพรรณที่เก็บได้
ผลไม้ไข่มุก ×500
ผลกลมเล็กสีฟ้าใส รสหวานอมเปรี้ยว ให้พลังงานรวดเร็วทันใจ
เห็ดไฟแสง ×100
เห็ดเล็กที่ส่องแสงนวล กินแล้วเพิ่มความตื่นตัวและความเร็วชั่วคราว
เถาวัลย์หวาน ×1000
เถาวัลย์ที่มีน้ำหวานอัดแน่น กินแล้วเพิ่ม HP เล็กน้อย เหมาะจะใช้แทนยาเวลาฉุกเฉิน
รากมันเทศฟ้า ×300
รากขนาดใหญ่ เนื้อฉ่ำ กินแล้วให้พลังงานยาวนาน เหมาะทำอาหารหลัก
ใบเขียวยาวซ่า ×100
ใบสีเขียวเข้ม รสเผ็ดเล็กน้อย เพิ่มความทนทานชั่วคราว
รีเบลมองกองพืชที่กองเต็มโต๊ะอย่างภูมิใจ
“โห… แค่ออกไปไม่กี่ชั่วโมง ฉันก็ได้เสบียงเก็บได้นานเป็เดือนแล้วนี่หว่า”
เธอหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดกวน ๆ กับตัวเอง
“ถ้าโลกมันไม่วินาศนะ… ป่านนี้ฉันเปิดร้านอาหารได้แล้วล่ะ ฮ่าๆๆแต่ เหมือนของพวกนี้จะเอามาทำอาหารอะไรไม่ได้เลยแหะ เอามาผสมกันมั่วคืนนี้จะดีดหรือเปล่าไม่รู้”
รีเบลถอนหายใจจากนั้นก็เก็บของกินทั้งหมดไว้ในระบบเอาชีวิตรอดในทันที เพราะกระเป๋าน้อยๆของเธอไม่สามารถ บรรจุมันได้อย่างเพียงพอนั้นเอง ในกระเป๋าเธอมีเพียงเสบียงอาหารที่ซื้อไว้ กับน้ำดื่ม โพชั่นเล็ก2ขวด ซาลาเปา ดาบเก่าๆพื้นฐานเธอใส่ของสะพายไว้เพื่อตบตาตอนหยิบของ
เธอไม่รู้ว่าจะมีคนแอบมองเธอจากที่ไหนสักแห่งหรือเปล่า กันไว้ดีกว่าแก้ ให้เธอเหมือนผู้หญิงเร่ร่อนธรรมดาที่ ไม่มีของมีค่าอะไร ก็พอ
รีเบลจัดการอาบน้ำ เปลี่ยนเป็ชุดสบาย ๆ ภายในฐานที่มั่น จากนั้นเดินไปยังมุมที่เธอจัดไว้เป็ “ครัวเล็ก ๆ” เธอหยิบหัวมันสองชนิด—รากมันเทศฟ้า กับ รากหัวเอเดนสีขาวนวล—ออกมาวางบนโต๊ะ เสียงระบบดัง ติ๊ง! เบา ๆ
[สกิลทำอาหารรสเลิศ ถูกเปิดใช้งาน]
เธอหัวเราะในลำคอ “โอเค… มาลองเมนูแรกในโลกใหม่นี่กันเถอะ”
เธอใช้มีดปลอกเปลือกมัน เศษเปลือกหลุดออกมาเรียบร้อยอย่างง่ายดายกว่าที่คิด จังหวะการหั่นก็คล่องแคล่วกว่าปกติ ราวกับมือของเธอถูกชี้นำโดยสัญชาตญาณจากสกิล หลังจากหั่นเสร็จ เธอก็นำหัวมันใส่หม้อ เติมน้ำ และวางบนเตาพลังงานที่ระบบติดตั้งไว้ในฐาน
กลิ่นหอมหวานอบอวลทันทีเมื่อหัวมันเริ่มสุก เนื้อสีฟ้าอ่อนกับสีขาวนวลเปล่งประกายเล็กน้อยราวกับมีพลังงานไหลเวียน
เมื่อสุกได้ที่ รีเบลใช้ทัพพีบดมันรวมกัน เนื้อมันนุ่มจนแทบละลายในปากแม้ยังไม่ได้กิน จากนั้นเธอบีบ เถาวัลย์หวาน ที่มีรสคล้ายน้ำผึ้งราดลงไป ความหอมหวานละมุนผสมกับกลิ่นมันอบอุ่น กลายเป็เมนู “มันบดราดน้ำหวาน” แบบง่าย ๆ แต่หน้าตาดูดีจนน่าใ
รีเบลตักช้อนแรกเข้าปาก — เนื้อมันละลายแทบจะทันที ความหวานของมันเทศผสมเข้ากับน้ำหวานเข้มข้นจนรสชาติกลมกล่อมลงตัวอย่างสมบูรณ์แบบ
เธอเบิกตากว้าง “เวรเอ๊ย… นี่มันอร่อยกว่าที่เคยกินในโลกเก่าอีกนะเนี่ย!?”
ร่างกายเธอรู้สึกอุ่นวาบ พลังงานถูกฟื้นฟูกลับมาอย่างต่อเนื่อง แถมมีความสดชื่นเหมือนเพิ่งดื่มเครื่องดื่มบำรุงกำลังระดับพรีเมียม เธอถึงกับทิ้งตัวเอนหลังพิงเก้าอี้แล้วหัวเราะ
“แค่เมนูง่าย ๆ ยังเทพขนาดนี้ ถ้าฉันได้ทำครัวจริงจังเมื่อไหร่… ฉันจะกลายเป็เ้าแม่ร้านอาหารโลกวินาศแน่นอน ฮ่า ๆ ๆ!”
รีเบลนั่งพิงเก้าอี้พลางกินมันบดจนหมดถ้วย ก่อนจะหันไปมองนาฬิกาข้อมือสายหนังที่ระบบให้มา เข็มเรืองแสงสีฟ้าอ่อนบอกเวลา — ยังไม่ดึกมากนัก ท้องฟ้านอกฐานยังคงสว่างด้วยแสงจันทร์สองดวงที่ซ้อนกันอยู่
เธอยิ้มมุมปาก พลางตบพุงตัวเองเบา ๆ “ถ้ามีแต่พืช ฉันคงเบื่อแน่ ๆ… ได้เวลาหาเนื้อมาลองทำอาหารแบบจริงจังแล้วล่ะ”
รีเบลเดินไปหยิบ ดาบผลึกม่วง "Shadow Fang" มาคล้องหลัง และพก ธนูสายฟ้า ไว้ข้างเอว กระบอกลูกธนูเรืองแสงอ่อน ๆ สะท้อนกับผิวหินเย็น เธอหยิบตะเกียงเล็กหนึ่งดวงติดมือมา ก่อนจะปรับโหมดระบบขึ้นเล็กน้อยเพื่อตรวจสอบสภาพอากาศ
เสียงระบบดังขึ้นในหัว:
[โหมดสำรวจยามค่ำคืนเปิดใช้งาน]
อัตราการพบสัตว์กลายพันธุ์: +20%
ความเสี่ยง: เพิ่มขึ้นเล็กน้อย
“เสี่ยงหน่อยก็ช่างเถอะ… ฉันอยากลองกินเนื้อย่าง” รีเบลหัวเราะเบา ๆ
เธอเปลี่ยนชุดสำหรับล่าเสร็จก็เปิดประตูหินของฐานที่มั่นออก ลมเย็นยามค่ำปะทะใบหน้า กลิ่นดินชื้นผสมกับหญ้าแปลกตาของโลกใบนี้ ทำให้ความรู้สึกคึกคักขึ้นมาอีกเท่าตัว ดวงตาเธอเป็ประกาย ความตื่นเต้นของการ “ออกล่า” ในโลกใหม่นี้ ทำให้หัวใจเต้นแรงไม่ต่างจากออกเดตครั้งสำคัญ
ก้าวแรกที่ออกสู่ความมืดมิดของป่า… รีเบลแสยะยิ้มมุมปาก
“เตรียมตัวไว้เถอะเ้าสัตว์กลายพันธุ์ คืนนี้ฉันจะได้ลองเมนูใหม่แน่ ๆ”
รีเบลปาดเหงื่อที่ขมับ หลังจากหลบหนีงูพิษเกล็ดดำที่พ่นพิษจนพื้นดินกร่อน แมวเพลิงที่วิ่งเร็วจนเกือบไหม้เส้นผม กบเมือกที่พ่นกรดหนืดเหนียว และฝูงหนูกรดที่กัดกร่อนเหล็กจนพรุน … ทุกตัวเธอเอาตัวรอดมาได้ แต่แทบไม่ได้อะไรที่กินได้เลย
“นี่ฉันกำลังเล่นเกมทรมานตัวเองอยู่รึไง… ถ้าไม่เจอเนื้อสักที ฉันคงต้องกลับไปกินมันบดจนเบื่อแน่” รีเบลบ่นพึมพำ พลางใช้สกิล [ตรวจสอบ] กวาดสายตาไปทั่วป่ามืด
ทันใดนั้น หน้าต่างระบบก็สว่างวาบขึ้นเป็สีเขียวสดใส —
[ตรวจพบสิ่งมีชีวิต: กระต่ายแสงดาวกลายพันธุ์]
ความสามารถ: เคลื่อนไหวว่องไว ะโสูง 5 เมตร แสงขนเรืองรองใช้พรางตัวในความมืด
คุณสมบัติเนื้อ: ระดับพรีเมียม
ไขมันดีสูง คล้ายเนื้อวากิว A5
กินดิบไม่คาว ย่อยง่าย ฟื้นฟูพลังงานรวดเร็ว
เมื่อปรุงด้วยไฟ ความหวานฉ่ำจะเด่นชัด
ระบบ: [กินได้ ปลอดภัย 100%]
รีเบลเบิกตากว้าง ก่อนหัวเราะเบา ๆ “โอ้โห… เกมนี้แม่งใจดีเป็ด้วยแฮะ ์ของนักชิมชัด ๆ!”
เธอค่อย ๆ หมอบลงต่ำ ใช้เงาพงหญ้าบังร่างกาย พลางหยิบ ธนูสายฟ้า ออกมา ลูกธนูเรืองแสงฟ้าอ่อนเริ่มก่อตัวในกระบอก เสียงไฟฟ้าชาร์จดัง ครืด… เบา ๆ
ไม่ไกลนัก กระต่ายขนสีเงินนวลลายประหนึ่งดวงดาวกำลังนั่งเลียขนตัวเอง แสงกระพริบแ่ ๆ บนลำตัวเหมือนกลุ่มดาวส่องประกายกลางคืน ดวงตาสีฟ้าสดใส แต่หูตั้งชัน แสดงถึงความระวังภัยสูง
รีเบลแสยะยิ้มกวน ๆ กระซิบกับตัวเองเบา ๆ
“ขอโทษนะ เ้าขนปุย… แต่คืนนี้ฉันอยากกินสเต๊กหรูกับน้ำจิ้มมากกว่าเห็นเธอะโเล่น”
เธอเล็งคันธนูต่ำลงเล็กน้อย จับจังหวะตอนที่กระต่ายก้มลงดมพื้นหญ้า ซวื้บ! ลูกธนูสายฟ้าพุ่งออกไปด้วยความเร็วเหนือเสียง เส้นแสงสีน้ำเงินวาดเป็เส้นตรงกลางอากาศ
เปรี๊ยะะ!
เสียงสายฟ้าะเิเล็ก ๆ ดังขึ้น ขณะลูกธนูเสียบเข้าที่กลางหลังของกระต่าย มันสะดุ้งเฮือก ะโพลาดไปได้เพียงสองเมตรก่อนล้มลง สิ้นเสียงหายใจในเวลาไม่กี่อึดใจ
ระบบดังขึ้นทันที:
[สังหารสำเร็จ: กระต่ายแสงดาวกลายพันธุ์ ×1]
ได้รับ: คริสตัล B-grade ×1 (สุ่มพ้อย)
เนื้อกระต่ายแสงดาวสด ×15 กิโลกรัม
รีเบลลุกขึ้นยืน เดินไปเก็บศพกระต่าย พลางโยนมันเข้ากระเป๋ามิติอย่างสบายอารมณ์ เธอหัวเราะหึ ๆ
“คืนนี้มีงานเลี้ยงแล้วสิ… เนื้อระดับวากิว A5 จากต่างโลกเนี่ยนะ ใครจะไปปฏิเสธได้”