ประชันยุทธ์สะท้านฟ้า

เสียงระเบิดที่ดังกึกก้องทําเอาเหล่าผู้คนที่กําลังถกเถียงกันอย่างดุเดือด ณ โถงประชุมเงียบกันโดยพลัน
สายตาของทุกคนหันไปยังที่มาของเสียงนั้นอย่างพร้อมเพรียง
สองพ่อลูกฉินเถี่ยป้าและฉินฉางคงเองก็ตกใจกับเสียงนั้นไม่แพ้กัน พวกเขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะมีคนกล้าพังประตูโถงประชุมหลักเข้ามา
ฉับพลัน สีหน้าของสองพ่อลูกก็เปลี่ยนไปทันทีขณะมองไปที่ประตู
พวกเขาอยากรู้นักว่าใครที่บังอาจมาทําให้พวกเขาเสียเรื่องได้อย่างประจวบเหมาะ!
แต่เมื่อมองเห็นใบหน้าของผู้บุกรุก สีหน้าของพวกเขาทั้งสองก็ตกตะลึงเป็นอย่างมาก
เวลานี้ไม่เพียงแค่ทั้งสองคนเท่านั้นที่กําลังตกตะลึง แต่ทุกคนที่อยู่ที่นั่นก็กําลังตกตะลึงเช่นเดียวกัน เพราะพวกเขาไม่คิดมาก่อนเลยว่า คนที่พังประตูโถงประชุมหลักเข้ามาจะเป็นคนไร้ค่าของตระกูลอย่างฉินหนาน
"พวกเจ้าทั้งหมดคิดจะกล่าวโทษท่านพ่อข้าอย่างนั้นหรือ?" สีหน้าของฉินหนานเรียบเฉย เขาออกปากถามผู้คนตรงหน้าราวกับไม่รู้ความผิดของตัวเอง
"หนานเอ๋อร์ เจ้า..." ฉินเทียนเองก็ตกใจกับกระทําอันหยาบคายของฉินหนานเช่นกัน แต่ครู่เดียว เขาก็สามารถตั้งสติกลับมาได้และพูดกับฉินหนานอย่างโมโห "ฉินหนาน เจ้ามาทําอะไรที่นี่? ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เจ้าสมควรมา ยังไม่รีบ..."
ฉินเทียนยังไม่ทันพูดจบก็โดนฉินเถี่ยป้าพูดขัดขึ้นมาเสียก่อน ฉินเถี่ยป้าซึ่งตอนนี้กําลังแผ่จิตสังหารพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าเย็นชา "ฉินหนาน เจ้าบังอาจมากที่กล้าทําลายประตูและบุกเข้ามาในโถงห้องประชุมแห่งนี้ เจ้าคิดจะก่อกบฏหรืออย่างไรกัน?"
ในขณะที่พูด น้ําเสียงของฉินเถี่ยป้าก็แผดสูงขึ้นเรื่อย ๆ เขาปล่อยพลังกดดันของพลังวัตรขั้นที่สิบของตัวเองไปยังฉินหนาน
เห็นได้ชัดว่าการบุกรุกเข้ามาในตอนนี้ของฉินหนาน ทําให้ฉินเถี่ยป้าโมโหได้ขนาดไหน
ถ้าไม่ใช่เพราะพลังที่สูงกว่าของฉินเทียนแล้วล่ะก็... ทุกคนในที่นี้เชื่อเลยว่าฉินเถี่ยป้าจะลงมือสังหารฉินหนานทันทีทีเดียวเชียว
ฉินหนานยังคงกวาดสายตาอันคมกริบไปยังทุกคนในโถงประชุมอย่างไม่ใส่ใจฉินเถี่ยป้าที่กําลังโกรธ "ข้าจะถามเป็นรอบสุดท้าย พวกเจ้าทุกคนกําลังรวมหัวกันกล่าวโทษพ่อข้าให้ออกจากตําแหน่งผู้นำตระกูลอยู่ใช่หรือไม่?"
ทั้งโถงยังคงเงียบสนิท ไม่รู้ว่าเป็นเพราะตกใจที่ฉินหนานบุกเข้ามากะทันหันหรือเพราะอะไรบางอย่าง พวกเขาต่างรู้สึกเหมือนโดนบีบคอเอาไว้พูดไม่ออกกันสักคน
"เจ้า" ฉินเถี่ยป้าโมโหจนหน้าดําหน้าแดงไปหมด เขาคาดไม่ถึงว่าคนไร้ค่าที่สุดในตระกูลอย่างฉินหนานจะกล้าเมินเขา ขนาดพ่อของมันอย่างฉินเทียนยังก้มหัวให้แก่เขาในตอนนี้
แล้วคนไร้ค่าเช่นนี้กลับกล้าดีอย่างไรถึงเมินเขา?
เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉินเถี่ยป้าก็กําหมัดแน่น ด้วยเสียงกระดูกลั่น
ทันใดนั้นเอง ฉินฉางคงก็ได้ก้าวเท้าขึ้นมายืนดักหน้าฉินเถี่ยป้าอย่างรวดเร็ว แล้วแหงนหน้าไปพูดกับฉินหนานอย่างได้ใจว่า "ใช่ เจ้าเข้าใจถูกแล้ว พวกเรามาประชุมกันวันนี้ก็เพื่อพูดเรื่องกล่าวโทษพ่อเจ้าให้ออกจากตําแหน่งผู้นำนี่แหละ"
ฉินหนานมองไปทางฉินฉางคงด้วยไปหน้าเรียบเฉย และถามว่า "ทําไมกัน?"
เมื่อเห็นปฏิกิริยาของฉินหนานแล้ว ฉินฉางคงก็รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย
ต้องเข้าใจว่า ฉินฉางคงเป็นถึงผู้มีวิญญาณยุทธ์ระดับหวงขั้นที่ห้า อีกทั้งยังถูกเลือกให้เป็นศิษย์สํานักเสวียนหลิงจง แต่ฉินหนานเป็นแค่สวะที่มีวิญญาณยุทธ์ระดับหวงขั้นหนึ่งเท่านั้น กล้าดียังไงถึงไม่เคารพเขา? แล้วยังกล้าพูดจาเช่นนี้กับเขาอีก?
ฉินฉางคงเก็บความไม่พอใจไว้ในใจ และเยาะเย้ยฉินหนานแทน "ทําไมน่ะหรือ? ก็เพราะว่าพ่อของเจ้าบังอาจเอาโอสถชุ่ยถี่ห้าร้อยเม็ดให้กับลูกโง่ ๆ อย่างเจ้านะสิ เขาเป็นถึงผู้นำของงตระกูล แต่กลับไม่ยอมมอบโอสถให้กับอนาคตศิษย์สํานักเสวียนหลิงจงอย่างข้า แล้วเขายังจะมีสิทธิ์เป็นผู้นำอีกงั้นหรือ?"
"ศิษย์สํานักเสวียนหลิงจงอย่างนั้นหรือ?" ฉินหนานพูดขึ้นอย่างเหม่อลอย
ฉินหนานย่อมรู้จักสํานักเสวียนหลิงจงอยู่แล้ว เพราะเขาก็มีเป้าหมายจะเป็นศิษย์สํานักเสวียนหลิงจงเช่นกัน แต่เขาไม่คิดเลยว่าฉินฉางคงจะเป็นถูกเลือกให้เป็นศิษย์สํานักเสวียนหลิงจง
ฉินหนานเข้าใจในทันใด ว่าทําไมผู้อาวุโสฉินเถี่ยป้าถึงกล้ามาไล่พ่อของเขาออกจากตําแหน่ง
เมื่อเห็นท่าทีของฉินหนาน มันก็ทําให้ฉินฉางคงยิ้มออกมาอย่างพอใจ และคิดในใจว่า ฉินหนานคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน? ตอนนี้คงจะเข้าใจแล้วสินะว่าเขากับมันต่างกันแค่ไหน?
"ฉินเทียน ถ้าเจ้ายังไม่ไล่บุตรชายเจ้าออกไปเดี๋ยวนี้ อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ" ฉินเถี่ยป้าหันไปพูดกับฉินเทียนอย่างเย็นชา
และตอนนี้เอง ทุกคนในที่ประชุมก็คืนสติกลับมา
"มารดามันสิ ไอ้สวะนี้มันมาที่นี่ทําไมกัน? แถมยังกล้าทําลายประตูห้องโถงประชุมใหญ่อีก ช่างกล้านัก!" "ไอ้สวะนี้ยังจะกล้ามาท้าทายอํานาจแถวนี้อีก ช่างหุนหันพลันแพลนเสียจริง"
"ต้องให้ฉินเทียนลงจากตําแหน่งให้ได้ บุตรของตัวเองเป็นคนไร้ค่าแท้ ๆ ยังกล้ามาวางอํานาจแถวนี้อีก ถ้าฉินเทียนยังเป็นผู้นำอยู่ ไม่รู้ว่าต่อไป ไอ้สวะนี่จะทําเรื่องอะไรออกมาอีก!"
"ใช่ ไล่ฉินเทียนออกจากตําแหน่งเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว"
คนพวกนี้ คําพูดคําจาโหดร้ายยากที่จะฟังยิ่งนัก
สีหน้าของฉินเทียนเต็มไปด้วยโทสะมาก คนพวกนี้กล้าพูดว่าบุตรของเขาต่อหน้าเขาอย่างไม่ไว้หน้า คนเป็นพ่ออย่างเขาจะไม่ให้โกรธได้อย่างไร ถ้าเป็นเวลาปกติ เขาคงจะลงมือไปอย่างไม่ปรานีแล้วเช่นกัน แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกัน
ฉินเทียนสูดลมหายใจเพื่อระงับความไม่พอใจ แล้วหันไปพูดกับบุตรชายด้วยน้ําเสียงอย่างหมดหนทาง "หนานเอ๋อร์ เจ้ากลับไปก่อนเถอะ ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่เจ้าสมควรจะมา..."
- โปรดติดตามตอนต่อไป -

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 27 ตกตะลึงกันถ้วนหน้า (1)

นิยายแนะนำ

ประชันยุทธ์สะท้านฟ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 27 ตกตะลึงกันถ้วนหน้า (1)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้