มนัส อัจฉริยะนักสร้างเกมผู้ทะลุมิติมาเกิดใหม่ในร่างของ ฟรานซ์ เ้าเมืองถังแตกแห่งหมู่บ้านมันฝรั่ง กำลังนั่งกุมขมับอยู่บนเก้าอี้ไม้เก่าๆ เมื่อเห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้า
ในท้ายที่สุด ผลการเสี่ยงดวงทอยใบไม้ชิงมีดสั้นกอบลินก็ตกเป็ของ อสรพิษคราม ในฐานะที่เป็ถึงแชมป์พีวีพีระดับตำนานจากเกม "ตำนานผู้พิทักษ์มหาเวท" การที่อสรพิษครามได้อาวุธชิ้นนี้ไปจึงทำให้ผู้เล่นคนอื่นๆ ยอมรับโดยดุษฎี
ส่วน หัวหน้าแก๊งเกวาร่า ที่าเ็สาหัสปางตายก่อนหน้านี้ ในที่สุดก็กลั้นใจต่อไปไม่ไหว ดับดิ้นสิ้นชีพคาที่กลายเป็ละอองแสงลอยละลิ่วกลับไปยังจุดเกิดใหม่ทันที
พวกผู้เล่นที่เหลืออยู่ยืนสุมหัวปรึกษาหารือกัน แล้วตัดสินใจควบรวมปาร์ตี้ทั้งสองทีมเข้าด้วยกัน โดยให้เหตุผลว่า "พวกมากย่อมลากไปได้ไกลกว่า" เพื่อจะได้มีกำลังพลมากพอในการเดินหน้าออกผจญภัยต่อไป
และเพียงไม่นานหลังจากนั้น พวกเขาก็ได้เผชิญหน้ากับ ควายป่า ตัวมหึมาที่มีขนาดร่างกายล่ำสันบึกบึนราวกับแรด!
เมื่อได้เห็นควายป่าเนื้อแน่นเต็มไปด้วยมัดกล้ามตัวนี้ แววตาของพวกผู้เล่นก็เริ่มเปล่งประกายระยิบระยับ พร้อมกับสมองที่เริ่มคำนวณแผนการร้ายทันที
"โอ้โห ดูวัวเนื้อตัวนั้นดิ ล่ำยังกับแรด แค่ไม่มีนอเฉยๆ เองนะเนี่ย!" "เฮ้ยแก ถ้าพวกเราล้มไอ้ตัวนี้ได้ตัวเดียวนะ เวลากินข้าวในหมู่บ้านมันฝรั่งคงอิ่มหนำสำราญไปได้ครึ่งค่อนเดือนเลยว่ะ" "ไอ้วัวอ้วนล่ำบึ้กตัวนี้ น้ำหนักมันน่าจะปาเข้าไปอย่างต่ำสองตันได้เลยมั้ง?!" "มาๆ เดี๋ยวฉันคิดเลขให้ฟัง เนื้อกิโลละ 3 เหรียญทองแดง หนึ่งตันเท่ากับ 1,000 กิโล สองตันก็ 2,000 กิโล! แม่เ้าโว้ย! พี่น้องทั้งหลาย ถ้าพวกเราล่าไอ้วัวตัวนี้สำเร็จ จะทำเงินได้อย่างต่ำหลายพันเหรียญทองแดงเลยนะเว้ย!" "พวกเราอยู่ที่นี่กันตั้งสิบกว่าคน หารกันออกมาแล้วอย่างน้อยๆ ก็ต้องได้คนละหลายร้อยเหรียญทองแดงล่ะวะ! หนทางซื้ออาวุธเทพอยู่แค่เอื้อมแล้ว!"
พอได้ฟังการวิเคราะห์วิจัยคำนวณผลกำไรอันชาญฉลาดของหมอนี่ ทุกคนในปาร์ตี้ก็ถึงกับตากระตุก จิตใจคึกคักฮึกเหิมขึ้นมาทันที
แต่ทว่า แพนด้าปีศาจ กลับเอ่ยปากขัดคอขึ้นมาขำๆ "ฝันกลางวันอยู่หรือเปล่าพวกแก ในตัวมันก็ต้องมีทั้งกระดูก ทั้งเื ทั้งเครื่องในสารพัดสิ่งถัวเฉลี่ยกันไป ถ้านับเฉพาะเนื้อล้วนๆ อย่างมากที่สุดก็น่าจะแค่ตันเดียวเท่านั้นแหละ"
"อ้าว? แล้วตับไตไส้พุงวัวมันกินไม่ได้หรือไงวะ? สำหรับฉันแล้วอย่าว่าแต่เครื่องในเลย ต่อให้เป็จู๋วัวฉันก็จับต้มแซ่บแดกเรียบไม่เหลือหรอกโว้ย!"
พวกผู้เล่นพากันคำนวณผลกำไรอย่างบ้าคลั่งด้วยความตื่นเต้น จากนั้นก็พากันกระชับท่อนไม้ในมือ ล้อมหน้าล้อมหลังแล้วพุ่งทะยานเข้าใส่ควายป่าั์ตัวนั้นราวกะฝูงหมาป่าหิวกระหาย
และแล้ว……
ผู้เล่นกลุ่มนี้ทั้งหมดก็นัดกันลอยละลิ่วกลับมาเจอกันที่จุดเกิดใหม่ในหมู่บ้าน... ยกตี้!
ด้วยระดับพละกำลังอันน้อยนิดบวกกับอุปกรณ์เริ่มต้นอันแสนอนาถ พวกหมอนี่เอาความมั่นใจมาจากไหนถึงคิดว่าจะไปคว่ำควายป่าระดับปีศาจตัวนั้นได้กันฮะ? ในเมื่อสมองไม่มีรอยหยัก ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือความตายตามระเบียบ!
พวกผู้เล่นที่ดับอนาถลอยกลับมาเกิดใหม่ในหมู่บ้านพากันหัวฟัดหัวเหวี่ยงโมโหโกรธาอย่างหนัก "ไอ้เดรัจฉานแรดวัวตัวนั้นมันขี้โกงชัดๆ!" เสียงสบถด่าทอสารพัดสารเพดังระงมไปทั่วบริเวณ
เมื่อเห็นพวกผู้เล่นพากันล้มตายลอยกลับมาเกิดใหม่กันถี่ๆ ราวกับใบไม้ร่วง ฟรานซ์ที่ยืนดูอยู่ห่างๆ ก็รู้สึกปวดใจแปลบขึ้นมาทันที
แต่ฟรานซ์ไม่ได้รู้สึกสงสารหรือเห็นใจในความตายอันน่าอนาถของพวกผู้เล่นหรอกนะ... เขาแค่กำลังหลั่งน้ำตาเป็สายเืให้กับ จำนวนครั้งการฟื้นคืนชีพ อันมีค่าของเขาต่างหาก! ขืนปล่อยให้ไอ้พวกไก่ก่าพวกนี้เดินหน้าแจกแต้มรนหาที่ตายกันไม่หยุดหย่อนแบบนี้ เขาเกรงว่าตัวเองอาจจะไม่มีแร่มิธริลเหลือรอดไปจนถึงวันพรุ่งนี้เพื่อเก็บแต้มเกมเลยด้วยซ้ำ!
ฟรานซ์สบถด่าในใจเบาๆ : ไอ้พวกเด็กนรกเอ๊ย โคตรจะนูบเลย!
ในตอนแรก ฟรานซ์ถึงกับคิดจะยื่นมือเข้าไปแทรกแซงและออกคำสั่งบังคับให้พวกผู้เล่นเดินไปทำงานขุดหินในเขตูเาหินที่ปลอดภัยโน่นซะให้หมด อย่าได้สะเออะเดินทะเล่อทะล่าออกไปให้มอนสเตอร์ตบตายเล่นอย่างไร้ค่าอีก
ทว่า หลังจากเวลาผ่านไปครู่หนึ่ง จำนวนการตายและฟื้นคืนชีพของพวกผู้เล่นก็เริ่มลดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด ฟรานซ์จึงตัดสินใจล้มเลิกความคิดนั้นไป
จนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึง่เย็นย่ำ เหล่าผู้เล่นจำนวนมากก็เริ่มทยอยพากันเดินทางกลับเข้าสู่หมู่บ้านมันฝรั่ง
ฟรานซ์จงใจสั่งให้ อาเนอร์ สาวใช้คนสนิท ยกโต๊ะไม้ตัวใหญ่มาตั้งไว้กลางแจ้ง พร้อมกับวางถุงที่อัดแน่นไปด้วยเหรียญทองแดงดีนาร์หลายถุงใหญ่ลงบนโต๊ะเพื่อเตรียมจ่ายเงิน
สหายวอดก้า: "นายท่าน! ผมมาส่งเควสต์ครับ ขอผมเช็กแผงภารกิจแป๊บ... วันนี้ผมแบกหินกลับมาได้ทั้งหมด 1.5 ตันครับผม!"
ฟรานซ์สามารถตรวจสอบสถานะการทำภารกิจของพวกผู้เล่นผ่านระบบกล่องเวทมนตร์ได้อย่างง่ายดายอยู่แล้ว เขพยักหน้ารับเบาๆ ก่อนจะหยิบเหรียญทองแดงส่งให้ 75 เหรียญ "นี่คือรางวัลของเ้า ทำได้ดีมาก ท่านผู้กล้าสหายวอดก้า"
ท่ามกลางสายตาริษยาปนอิจฉาตาร้อนของเพื่อนๆ รอบข้าง สหายวอดก้าเอื้อมมือไปรับเหรียญทองแดงมาสะบัดเล่น พลางโบกมือพูดอย่างเหนือชั้น "เฮ้อ วันนี้ฉันแอบอู้งานไปหน่อย ไม่งั้นนะอย่างต่ำๆ วันนี้ต้องมีสองตันขึ้นไปพูดเลย!"
"นู่นเลย... ไอ้หัวหน้าคนงานเส้าหยางกับดาบเร็วเถียนป๋อกวง สองหมอนั่นแบกหินทะลุสองตันกันไปเรียบร้อยแล้ว แถมตอนนี้เห็นว่ากำลังเตรียมตัวลุยงานโต้รุ่งกันต่ออีกต่างหาก!"
การขุดหินแบกอิฐมันอาจจะเป็งานที่น่าเบื่อและจำเจไปสักหน่อย แต่บอกเลยว่ารายได้ของมันนั้นมั่นคงและชัวร์ที่สุดแล้ว ถ้าหากวันนี้สหายวอดก้าไม่แอบอู้งานล่ะก็ อย่างน้อยๆ เขาก็คงฟาร์มเงินได้ไม่ต่ำกว่า 100 เหรียญทองแดงแน่นอน
สหายวอดก้าบวกกับผู้เล่นสายขุดหินคนอื่นๆ ต่างทยอยกันมารับเงินรางวัลกลับไปคนละหลายสิบจนถึงร้อยกว่าเหรียญทองแดง
หลังจากนั้น พวกผู้เล่นสายผจญภัยที่ออกไปบุกป่าฝ่าดงมาทั้งวันก็เริ่มทยอยเดินเข้ามาหาฟรานซ์เพื่อส่งเควสต์และรับเงินรางวัลของตัวเองบ้าง ทว่าผลตอบแทนและของที่พวกสายผจญภัยเก็บกลับมาได้นั้นค่อนข้างจำกัดและอนาถจิตเอามากๆ
นอกจากจะมีผู้เล่นดวงดีอยู่คนหนึ่งที่เดินซุ่มซ่ามไปสะดุดขาตัวเองล้ม แล้วดันโชคดีไปเจอ "ลูกกวาง" าเ็นอนอยู่พอดี เลยอุ้มลูกกวางตัวนั้นกลับมาแปรสภาพเป็เสบียงอาหารได้ฟรีๆ ถึง 30 กิโลกรัมแล้ว... ผู้เล่นคนอื่นๆ แทบจะไม่มีใครได้อะไรเป็ชิ้นเป็อันกลับมาเลย
เมื่อสรุปยอดทำบัญชีตอนสิ้นวัน ฟรานซ์ได้รับเสบียงอาหารกลับมาทั้งหมด 140 กิโลกรัม ซึ่งทำให้เขาต้องจ่ายเงินควักกระเป๋าไป 420 เหรียญทองแดง นอกจากนี้ พวกผู้เล่นยังได้นำแร่เหล็ก 30 กิโลกรัมและถ่านหิน 12 กิโลกรัมไปส่งมอบให้แก่ช่างตีเหล็ก ไอน์โบ ซึ่งส่วนนี้คิดเป็เงินรวมทั้งหมด 210 เหรียญทองแดง และฟรานซ์ยังต้องจ่ายเงินค่าแรงให้กับพวกผู้เล่นสายขุดหินอีก 375 เหรียญทองแดง
สรุปยอดรวมวันแรกของการเปิดทดสอบระบบรอบเบต้า ฟรานซ์ได้รับเสบียงอาหารมา 240 กิโลกรัม, แร่เหล็ก 60 กิโลกรัม, ถ่านหิน 22 กิโลกรัม และหินอีก 7.5 ตัน โดยคิดเป็เงินรายจ่ายทั้งหมด 1,005 เหรียญทองแดงดีนาร์
ทำให้ยามนี้ฟรานซ์เหลือเงินทุนติดตัวอยู่ 483 เหรียญทอง หรือแปลงเงินได้ประมาณ 48,300 เหรียญทองแดง
ฟรานซ์ตระหนักได้ในทันทีว่า ขืนปล่อยให้สถานการณ์ดำเนินไปด้วยความเร็วระดับนี้ เงินทุนอันน้อยนิดจำนวน 500 เหรียญทองของเขาคงอยู่รอดปลอดภัยได้ไม่เกินไม่กี่วันแน่ๆ แต่ยังโชคดีที่ในอนาคตอันใกล้ พวกผู้เล่นจะเริ่มทยอยควักเงินจับจ่ายใช้สอยซื้อของในระบบ ซึ่งนั่นจะช่วยให้เขาสามารถดึงเงินทุนหมุนเวียนกลับคืนสู่กระเป๋าของตัวเองได้ในที่สุด
อันที่จริง ในระหว่างที่ฟรานซ์กำลังนั่งหน้าเครียดจ่ายเหรียญทองแดงอยู่นั้น ทางด้านพวกผู้เล่นเองก็เริ่มเปิดฉากทำธุรกรรมซื้อขายแลกเปลี่ยนกันเองเป็การส่วนตัวแล้วเช่นกัน!
เทพสามสาย: "รับซื้อเหรียญทองแดงจ้า! ให้ราคาเหรียญละ 3 หยวน! มีเท่าไหร่รับหมดไม่อั้น! โอนเงินจริงให้ก่อนล่วงหน้าได้เลยทักมา!"
วัวคลั่งค้ำฟ้า: "ทางนี้ก็รับซื้อเหรียญทองแดงเหมือนกันนะเว้ย! พี่น้องคนไหนมีเหลือช่วยแบ่งขายให้ฉันที! อ้อ... แล้วตอนนี้ 'สมาพันธ์ค้ำฟ้า' กำลังเปิดรับสมัครสมาชิกใหม่อยู่นะครับผม!"
ท้ายที่สุดแล้ว ดูเหมือนว่าวัวคลั่งค้ำฟ้าจะยังกว้านซื้อเหรียญทองแดงได้ไม่มากพอ เขาเลยยังไม่ได้ควักเงินซื้ออะไรในเกมเลยสักอย่าง ตรงกันข้ามกับ เทพสามสาย ที่สามารถกว้านซื้อเหรียญทองแดงมาตุนไว้ในมือได้ถึง 400 เหรียญ หมอนี่รีบวิ่งหน้าตั้งด้วยความตื่นเต้นไปที่ร้านของช่างตีเหล็ก ไอน์โบ ทันที
และนั่นก็ประจวบเหมาะกับจังหวะที่ไอน์โบกำลังเตรียมตัวจะปิดร้านลงกลอนพักผ่อนพอดี เทพสามสายจัดการควักเงินซื้อ มีดสั้นเหล็กกล้า ไปเล่มหนึ่งทันเวลา
นี่จึงถือเป็ "การประเดิมเปิดขายสินค้าชิ้นแรก" ของร้านตีเหล็กประจำหมู่บ้านมันฝรั่งแห่งนี้อย่างเป็ทางการ! และเงินจำนวน 400 เหรียญทองแดงที่ได้มาจากการขายมีดสั้นเล่มนั้น... สุดท้ายแล้วพวกมันทั้งหมดก็จะลอยละลิ่วกลับคืนสู่กระเป๋าเสื้อของฟรานซ์อย่างครบถ้วนทุกบาททุกสตางค์โดยไม่มีขาดตกบกพร่องไปเลยแม้แต่เหรียญเดียว!