แสงอาทิตย์ยามสายส่องผ่านช่องหน้าต่างไม้ของห้องพักในโรงเตี้ยม“ซ่งจิงเหอ” กลิ่นโอสถหอมอ่อน ๆโชยมาพร้อมกับไอน้ำอุ่นที่ระเหยจากชามเครื่องเคลือบบนโต๊ะกลาง
“โอสถเพิ่มปราณชุดนี้ข้าแบ่งให้เ้าสองเม็ด”เซียฉินยื่นขวดกระเบื้องเล็กให้ฉู่เหยียนซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
“นี่เ้า...หลอมเอง?”เด็กหนุ่มตาโตขึ้นเล็กน้อย
เซียฉินพยักหน้า
“ตำราพื้นฐานจากคุณตาและของบางอย่างที่ข้าเรียนรู้จากประสบการณ์”
โอสถเหล่านี้ใช้สมุนไพรพื้นฐานจากตำราของคุณตาปรับสูตรเล็กน้อยให้เหมาะกับร่างกายของฉู่เหยียน ที่อยู่ใน่เร่งทะลวงจากระดับ 4 ไปสู่ระดับ 5 ให้ทันสมัครเข้าสำนักในอีกไม่กี่วัน
“ข้าจะรีบฝึกทันที”ฉู่เหยียนกำหมัดแน่น สีหน้าเต็มไปด้วยแรงผลักดัน
…
เมื่อจัดการให้เพื่อนเรียบร้อยเซียฉินก็พลันรู้สึกบางอย่างในใจ
‘ถึงเวลาที่ข้าต้องมีหม้อโอสถเป็ของตัวเองเสียที’
การหลอมยาด้วยอุปกรณ์หยาบ ๆอย่างหม้อเหล็กต้มอาหารในโรงเตี้ยม แม้จะพอใช้ได้แต่หากคิดจะหลอมยาขั้นสูงหรือปรุงโอสถเฉพาะบุคคล จำเป็ต้องมีอุปกรณ์ที่เหมาะสม
เซียฉินจึงเอ่ยชวนทั้งฉู่เหยียนและฉู่หลั่นไปยังร้านขายสมุนไพรที่ใหญ่ที่สุดของเมือง
—
“ร้านจี้หลานถัง?” ฉู่หลั่นเงยหน้ามองป้ายไม้แกะสลักสีเขียวมรกต
“ใช่ข้าเคยมาขายสมุนไพรที่นี่ พนักงานใจดี และคุณภาพสมุนไพรก็สูง”
ประตูไม้เปิดออกกลิ่นสมุนไพรหลากชนิดตีกระทบจมูกทันที ภายในร้านสงบสะอาด มีชั้นไม้เรียงรายตั้งสมุนไพรแห้งตำรับยา และโอสถบรรจุขวดเรียงอย่างเป็ระเบียบ
“เซียฉิน?” เสียงหวาน ๆ ดังขึ้นจากฝั่งหลังเคาน์เตอร์
เซียฉินหันไปพบกับลู่เหมยฉิง —บุตรสาวเ้าของร้าน
“มาหาซื้อโอสถหรือสมุนไพร?”นางยิ้มบางแต่ชัดเจนในแววตา
“เปล่า…ครั้งนี้ข้ามีเื่จะขอ”เซียฉินพูดเสียงเรียบ “ข้าอยากยืมหม้อหลอมยาของร้านสักครึ่งวัน”
ลู่เหมยฉิงนิ่งไปครู่หนึ่ง มองสบตาเขา
“เ้าหลอมเอง?”
“อืม ข้าอยากฝึกการหลอมให้เก่งขึ้น”
“…ได้ข้าจะพาเ้าไปห้องหลอมยา”
นางหยิบกุญแจเล็ก ๆ ออกจากโต๊ะก่อนเดินนำทั้งสามคนไปยังประตูไม้ด้านหลังร้าน
ห้องหลอมยานั้นอยู่ในส่วนลึกของร้านแยกออกจากตัวร้านหลักเพื่อกันเสียงและกลิ่นมีเตาหลอมตั้งอยู่กลางห้องพร้อมหม้อหลอมโลหะเงินขนาดเล็กติดตรา “เมฆหยุน” —ตราประจำตระกูลของลู่เหมยฉิง
เซียฉินสำรวจเครื่องมืออย่างเคารพก่อนเริ่มต้นเตรียมสมุนไพรบนโต๊ะด้านข้าง
“ฉู่หลั่นเ้ารอข้าอยู่ที่นี่นะ ข้าจะลองหลอมโอสถขั้นแรกให้สำเร็จ”
“อื้ม ข้าจะคอยดู!”เด็กสาวยิ้มกว้างอย่างตื่นเต้น เพราะความฝันของนางคือได้เป็นักปรุงโอสถที่แท้จริง
…
ไฟถูกจุดอย่างมั่นคงพลังปราณแ่เบาควบคุมเปลวไฟใต้หม้อหลอม
เซียฉินหลับตาเล็กน้อย ััจังหวะของสมุนไพรแต่ละชนิดขณะละลายและผสานกัน
ลู่เหมยฉิงมองเงียบ ๆ อยู่ข้างหลัง
‘ควบคุมไฟดีใช้พลังน้อย แต่อาศัยสมาธิสูงมาก...เ้าหมอนี่ไม่ได้มาเล่น ๆ เลย’
—
หลายชั่วยามผ่านไปโอสถเม็ดแรกถูกหลอมสำเร็จ แม้ยังไม่บริสุทธิ์เท่าระดับมืออาชีพแต่พลังปราณภายในแน่นชัด
เซียฉินถอนหายใจอย่างโล่งใจ
“เสร็จแล้ว…”
“ข้าประทับใจ”ลู่เหมยฉิงพูดเบา ๆ “เ้ามีพื้นฐานที่มั่นคงกว่าผู้ฝึกโอสถทั่วไปเสียอีก”
“ขอบคุณ…ข้าจะพยายามให้มากกว่านี้”
—
เมื่อออกจากห้องหลอมยา ฉู่หลั่นขอตัวช่วยงานในร้านต่อชั่วคราวด้วยความชอบส่วนตัวและอยากเรียนรู้จากลู่เหมยฉิง
เซียฉินและฉู่เหยียนจึงแยกตัวออกไปยังร้านอาวุธที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล
ท้องฟ้าเริ่มคลุ้มเมฆ —พรุ่งนี้จะเป็วันรับสมัครเข้าสำนักชิงเหอแล้ว
แต่สำหรับคืนนี้ ยังมีเื่ต้องเตรียมอีกมาก…
1K
