อารัมภบท
อารัมภบท แสงนวลของดวงจันทร์สาดส่องไปทั่วผืนนภาอันมืดมิด เงาทมิฬของสิ่งที่มีรูปกายคล้ายมนุษย์และมีปีกสีดำงอกจากกลางหลังหลายตนกำลังบินเวียนวนเหนือมหานครมิเนอร์เวียน บดบังทัศนียภาพอันงดงามแห่งราตรีจนหมดสิ้น หลายเสียงคำรามกระหึ่มในลำคอด้วยความเคียดแค้น นัยน์ตาสีอำพันทุกคู่แฝงไปด้วยแววแห่งความอาฆาตยามจับจ้องไปยังปราสาทอันเป็นที่ประทับของศัตรู “ไปกันเถอะ! จัดการพวกมัน ให้สมกับที่พวกมันกระทำการหยามเหยียดต่อเผ่าพันธุ์ของเรา” ปีศาจตนหนึ่งตะโกนก้อง ส่งผลให้เหล่าปีศาจที่เหลือโห่ร้องตาม กระทั่งปีศาจอีกตนซึ่งนิ่งเงียบอยู่เหนือเหล่าปีศาจตนอื่นโบกมือขึ้น ทั้งหมดจึงเงียบเสียงลง “เผ่าพันธุ์เราไม่เคยสนับสนุนให้รุกรานผู้ใด แต่หากใครอาจหาญรุกรานเราก็จงจัดการมันให้สิ้น” เสียงทุ้มเอ่ยก้องกังวานบนผืนฟ้า นัยน์ตาคมสีอำพันกวาดมองเหล่าสหายร่วมเผ่าพันธุ์ก่อนเบนลงไปยังเบื้องล่าง ฝ่ามือหนาภายใต้ถุงมือหนังสีดำให้สัญญาณแก่นักรบปีศาจทั้งหมดพร้อมกับประกาศก้อง “ฆ่าพวกมันซะ!“