ระบบคัดลอกพรสวรรค์ (Your Talent Is Mine) 【จบ】

        ตระกูลเยว่

        เมื่อเย่เทียนตามผู้คุ้มกันนักรบชั้นยอดมาถึงที่นี่และเห็นที่พักของตระกูลเยว่เขาก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

        ตระกูลเยว่ครอบครองพื้นที่ขนาดใหญ่ มีอาคารสูงใหญ่มากมายภายในบริเวณและยังมีคฤหาสน์รูปแบบโบราณอยู่ภายใน มีผู้ฝึกยุทธ์จำนวนมากเดินไปมาและพวกเขาล้วนแต่เป็นนักรบชั้นยอด

        อีกทั้งตระกูลเยว่ยังมีนักรบผู้เชี่ยวชาญอีกหลายคนที่สวมชุดเกราะถือหอกยาวกําลังลาดตระเวนเหมือนทหารในยุคโบราณถ้าไม่ใช่เพราะคำเชิญของเยว่หลิง เย่เทียนคงไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในตระกูลเยว่

        ตลอดทาง

        เย่เทียนใช้พรสวรรค์ในการคัดลอกเพื่อดูพรสวรรค์ของคนตระกูลเยว่คนเหล่านี้ส่วนใหญ่ล้วนมีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับกลาง!

        พรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับกลาง!

        พรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับเริ่มต้น!

        พรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับสูง!

        เย่เทียนกวาดตามองสังเกตอย่างละเอียดแน่นอนว่าตระกูลเยว่มีคนธรรมดาอยู่ไม่น้อย

        สำหรับผู้มีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับสูง ตระกูลเยว่มีไม่มากนักเห็นได้ชัดว่าพรสวรรค์ระดับสูงเป็นพรสวรรค์ที่ดีมากแล้วในตระกูลเยว่แต่เย่เทียนกลับไม่เห็นแม้แต่อัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับสูงสุด

        ไม่ใช่ว่าไม่มี เพียงแต่เขาน่าจะยังไม่ได้เจอมัน

        “คุณหนู เย่เทียนมาถึงแล้ว!”

        ผู้คุ้มกันที่นําทางเย่เทียนชี้ไปยังพื้นที่ว่างที่อยู่ไม่ไกลขณะกล่าว

        ที่ตรงนั้นมีผู้คนกว่า 20 คนรวมตัวกันอยู่มีชายหนุ่มมากกว่า 10 คน ชายวัยกลางคนอีก 6-7 คน และชายชราอีกคนหนึ่ง

        “เย่เทียน นายมาแล้ว!”

        เยว่หลิงเดินเข้ามาทักทาย

        “อื้ม!”

        เย่เทียนพยักหน้าเล็กน้อย

        ในเวลานี้เขาสัมผัสได้ถึงสายตาที่ให้ความรู้สึกเป็นปฏิปักษ์มากมายที่จ้องมองมายังเขา

        เยว่หลิงสังเกตเห็นสายตาของเย่เทียน ดังนั้นเธอจึงเดินเข้ามาและกระซิบว่า“เพราะฉันให้โควตากับนาย มันเลยทำให้สมาชิกในตระกูลหลายคนไม่พอใจเล็กน้อยแต่นายไม่จำเป็นต้องสนใจพวกเขา”

        เย่เทียนพยักหน้าเบาๆ

        คนกลุ่มนี้เป็นเพียงนักรบผู้เชี่ยวชาญไม่กี่คนเท่านั้นเย่เทียนไม่เห็นพวกเขาอยู่ในสายตาเลย

        นอกจากนี้ ในหมู่พวกเขาคนที่มีพรสวรรค์มากที่สุดก็มีเพียงพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับสูงอีกทั้งคนเหล่านี้ยังมีพรสวรรค์พิเศษค่อนข้างแย่ พวกเขาด้อยกว่าเยว่หลิงมากหากเป็นพรสวรรค์ระดับหลุดพ้น เขาอาจจะให้ความสำคัญกับพวกเขาอยู่บ้าง

        ในเวลาเดียวกันในเวลานี้ ชายชราก็มองไปยังทุกคนและกล่าวว่า

        “ในเมื่อมากันครบแล้วก็เตรียมตัวออกเดินทางกันเถอะ!”

        ตูม!!!!

        ทันใดนั้นเรือเหาะปรากฏก็ขึ้นกลางอากาศ

        ฉากนี้ทำให้เย่เทียนตกตะลึง

        ชายหนุ่มคนหนึ่งจากตระกูลเยว่ครั้นเห็นท่าทางของเย่เทียนเขาก็เบ้ปากอย่างเหยียดหยามและกล่าวว่า“เจ้านกน้อยจากฐานขนาดเล็กคงไม่เคยเห็นเรือเหาะมาก่อนล่ะซิ? ตระกูลเยว่ของเรามีเรือเหาะแบบนี้ตั้งสิบลำ”เมื่อถูกคนอื่นดูถูกเช่นนี้ ถ้าเย่เทียนไม่ตอบโต้อะไรกลับไปนี่มันจะไม่ได้หมายความว่าเขาหวาดกลัวอีกฝ่ายหรอกหรือ?

        “ตระกูลเยว่มีเรือเหาะ 10 ลำ แล้วคุณมีหรือไม่?รอให้คุณมีมันเป็นของตัวเองก่อนแล้วค่อยพูดคำนี้ออกมามิเช่นนั้นก็หุบปากซะ!”

        เย่เทียนพูด

        คนที่กล่าวออกมาก่อนหน้านี้เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียนเขาถึงกับพูดไม่ออก เขาไม่รู้ว่าจะตอบโต้อย่างไรให้เขาตอบว่าเรือเหาะพวกนี้เป็นของเขาอย่างนั้นหรือ?

        เขาจะกล้าพูดแบบนั้นไหม?

        แน่นอนเขาไม่กล้า เพราะเรือเหาะเหินวายุเป็นของตระกูลเยว่ ไม่ใช่ของเขา

        “ฮึ่ม เขตแดนลับนั้นง่ายต่อการเข้าไป แต่มันเป็นเรื่องยากที่จะกลับออกมาฉันไม่ต้องการให้พี่หลิงเสียโควตาไปโดยเปล่าประโยชน์!”

        ชายคนนั้นพึมพำด้วยเสียงเบา

        “วางใจเถอะ ใครจะตายก็ได้แต่ต้องไม่ใช่ผม!”

        เย่เทียนหัวเราะ

        “เอาละ หนุ่มน้อย นายอย่าได้หงุดหงิดขนาดนั้นเลย!”

        ชายชราจ้องมองเย่เทียนและชายหนุ่มคนนั้นพร้อมแรงกดดันที่แผ่ซ่านออกมา

        ทันใดนั้น คนรุ่นเยาว์จากตระกูลเยว่ก็ไม่กล้าพูดอะไรอีกเย่เทียนเองก็เงียบลงเช่นกัน ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

        “ตาแก่นี่แข็งแกร่งมาก!”

        เย่เทียนแอบตกใจ

        เขารีบตรวจสอบข้อมูลของชายชราทันที

        [มนุษย์ : เยว่เฟิง

        พรสวรรค์ในการบ่มเพาะ : ระดับสูงสุด

        พรสวรรค์ด้านดาบ : ระดับเริ่มต้น]

        ชายชราเยว่เฟิงมีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับสูงสุดและพรสวรรค์ด้านดาบระดับเริ่มต้น เมื่อพิจารณาจากอายุของเยว่เฟิงเขาคงฝึกฝนมายาวนานแล้ว บางทีเขาอาจอยู่ในจุดสูงสุดของระดับปรมาจารย์

        พลังต่อสู้ของเขาคงจะไกลเกินกว่าจะจินตนาการไกลเกินกว่าที่เย่เทียนตอนนี้จะเทียบได้

        “ขึ้นไป!”

        เยว่เฟิงพูดเบาๆ

        ครืนน!

        ประตูห้องโดยสารของเรือเหาะเหินวายุพลันเปิดออก

        ผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งกระโดดขึ้นไปบนอากาศและเข้าไปในเรือเหาะทันที

        เย่เทียนและเยว่หลิงก็ตามขึ้นไปพร้อมกัน

        พื้นที่ภายในเรือเหาะเหินวายุนั้นไม่เล็กเลยมีที่นั่งเพียงพอที่จะจุคนได้มากมาย เย่เทียนและเยว่หลิงหาที่นั่งที่อยู่ติดกัน

        “เยว่หลิง เรือเหาะเหินวายุน่าจะสร้างขึ้นมาด้วยค่ายกลใช่ไหม?”

        เย่เทียนถามด้วยความสงสัย

        “อืม! เรือเหาะเหินวายุถูกสร้างขึ้นจากค่ายกลลอยฟ้าและค่ายกลอื่นๆวัสดุในการสร้างเรือเหาะวายุนั้นหายากมาก ดังนั้นราคาของเรือเหาะจึงแพงมากเช่นกันหากวัดค่าของมันด้วยเงิน มันน่าจะมีมูลค่าหลายหมื่นล้านหยวน!” เยว่หลิงอธิบาย

        “ฟู่”

        เย่เทียนรู้สึกประหลาดใจกับราคาของเรือเหาะเหินวายุ

        ในเวลาเดียวกันเยว่หลิงก็กล่าวต่อว่า “แต่ในความเป็นจริงไม่มีใครอยากขายเรือเหาะวายุหรอกนายรู้หรือไม่ว่าความเร็วสูงสุดของเรือเหาะวายุนั้นเร็วขนาดไหน?”

        “ขนาดไหน”

        เย่เทียนถามด้วยความอยากรู้

        “เร็วกว่าความเร็วเสียง 100 เท่า!”

        เยว่หลิงกล่าวอย่างจริงจัง

        “เร็วกว่าความเร็วเสียง 100 เท่า!”

        เย่เทียนตกตะลึง นี่มันเร็วเกินไปแล้ว! ในชาติที่แล้วเครื่องบินรบของกองทัพที่เรียกได้ว่ามีความเร็วเหนือเสียงหากเทียบกับเรือเหาะวายุแล้วมันก็เป็นเพียงแค่เศษสวะเมื่ออยู่ต่อหน้าเรือเหาะเหินวายุ

        “แน่นอน หากเปิดใช้งานความเร็วเหนือเสียง 100 เท่ามันจะมีค่าใช้จ่ายสูงมาก เพราะต้องใช้หินปราณซึ่งมีราคาแพงมาก!”

        เยว่หลิงอธิบายเกี่ยวกับหินปราณให้เย่เทียนฟัง

        หินปราณถูกสร้างขึ้นจากการรวมตัวของปราณปฐมแห่งฟ้าดินและต้องถูกหล่อเลี้ยงจากพลังปราณเป็นเวลากว่าร้อยปี ดังนั้นจึงมีหินปราณไม่มากนักการจะหาหินปราณได้สักก้อนนั้นยากเย็นแสนเข็ญดังนั้นหินปราณจึงแทบจะหาซื้อไม่ได้ในตลาดทั่วไป

        มันเป็นสิ่งของที่ล้ำค่ามาก หากไม่มีมัน เรือเหาะวายุก็ไร้ประโยชน์ต่อให้มันอาศัยพลังปราณจากสวรรค์และปฐพี ความเร็วในการบินก็จะช้ามาก

        ดังนั้นการใช้เรือเหาะวายุจึงเป็นการสิ้นเปลืองทรัพยากรอย่างแท้จริง

        แม้แต่ตระกูลเยว่ก็ไม่กล้าเสียหินปราณเพื่อเปิดใช้งานความเร็วเหนือเสียง 100เท่า

        และครั้งนี้ตระกูลเยว่ใช้เรือเหาะวายุและเปิดใช้งานความเร็วเหนือเสียงเพียง10 เท่า เท่านั้น

        แต่ความเร็วแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว เพราะมันบินอยู่บนอากาศ ไร้ซึ่งอุปสรรคใดๆสามารถเคลื่อนที่ได้อย่างเต็มกำลังโดยไม่มีสิ่งกีดขวาง

        หากอยู่บนพื้นดินแม้แต่จอมยุทธ์ระดับปรมาจารย์ก็ไม่กล้าที่จะเพิ่มความเร็วให้ถึง 10 เท่าของความเร็วเสียงตามใจชอบ เพราะนั่นจะทำให้เกิดปัญหาตามมา

        ภายใต้ความเร็วของเรือเหาะเหินวายุนี้ก็ทำให้พวกเขามาถึงจุดหมายปลายทางอย่างรวดเร็ว

        “ออกไปได้แล้ว!”

        เสียงของเยว่เฟิงดังเข้ามาในหูของทุกคน

        เมื่อประตูห้องโดยสารเปิดออก นักรบผู้เชี่ยวชาญจากตระกูลเยว่ก็กระโดดออกไปเย่เทียนเองก็กระโดดออกไปเช่นกัน

        ที่ด้านล่างเป็นภูเขาขนาดใหญ่เย่เทียนและตระกูลเยว่กระโดดขึ้นไปบนที่ราบบริเวณหนึ่งของภูเขา!

        ครืนน!

        เรือเหาะเหินวายุขนาดใหญ่หายไปอย่างรวดเร็ว

        ณ จุดนี้เอง

        เย่เทียนเห็นชัดๆ ว่าเรือเหาะเหินวายุหายไปในอากาศที่ว่างเปล่า

        “เยว่เฟิงต้องมีอุปกรณ์เก็บของขนาดใหญ่อยู่ในมือแน่!”

        เย่เทียนพึมพำด้วยความอิจฉา

        เขาเองก็อยากได้ของสะดวกสบายเช่นนี้เหมือนกันแต่เสียดายที่เขาไม่มีทางซื้อมันได้ในตอนนี้

        “ไว้เราควรจะถามเยว่หลิงว่าเธอสามารถหาซื้อกระเป๋ามิติเก็บของให้เราได้บ้างไหม”

        เย่เทียนแอบคิด

        “คนอื่นๆ ก็มาแล้ว!”

        เยว่หลิงกล่าวเสียงเบา

        เย่เทียนมองออกไปก่อนจะเห็นผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งลงมาจากเรือเหาะเหินวายุบนยอดเขาในเวลาเพียงครึ่งชั่วโมง เรือเหาะเหินวายุกว่า 40 ลำก็มาถึง

        เย่เทียนประเมินด้วยสายตาคราวๆ แล้ว ที่นี่มีนักรบผู้เชี่ยวชาญเกือบ 1,000คน