บทที่ 19 ดาบของข้าเองก็ไม่เลว
“หากเ้าไม่สามารถผ่านไปได้ เช่นนั้น... ก็ออกไปซะ!"
้าของบันไดพยับ เหลืออีกเพียงแค่สิบขั้นเท่านั้น
เซียวนั่วถูกหยุดอีกครั้ง
"นั่นมันถังเชียนนี่..." ้าสุดของบันได ผู้าุโหลายคนของสำนักพยับเร้นลับมองหน้ากันด้วยแววตาสงสัย
"วันนี้มีการท้าทายด่านสุดท้ายด้วยหรือ?"
"ไม่! ข้าไม่รู้!"
"ก่อนหน้านี้ไม่มี"
หลายคนเข้าใจในทันทีว่าด่านสุดท้ายนี้ถูกใครบางคนจัดขึ้นเพื่อคนผู้นี้โดยเฉพาะ
และไม่จำเป็ต้องคิดให้มากความ จะต้องเป็โจวอวี่ฝู ผู้าุโโจวอย่างแน่นอน
เพราะถังเชียนผู้นี้คือหนึ่งในศิษย์ของผู้าุโโจว
และจุดประสงค์ก็ไม่ใช่อะไรมากไปกว่าการซื้อเวลาให้กับโจวอ้านและเหลียงจือ
บนบันได
เซียวนั่วมองคนตรงหน้าอย่างเ็า
“ตอนที่ข้าอยู่ที่แท่นเมฆา ผู้าุโที่เป็ผู้รับผิดชอบในการต้อนรับดูเหมือนว่าจะไม่ได้บอกว่ามีด่านนี้อยู่..."
"เ้าสามารถเลือกที่จะยอมแพ้ก็ได้!" ถังเชียนไม่คิดจะอธิบาย เขาคือศิษย์สายในและเป็ศิษย์ของผู้าุโ ไม่มีความจำเป็ที่จะต้องอธิบายให้มากความ
ปฏิกิริยาแรกของเซียวนั่วก็คือการทำหน้าสมเพช
ชายหนุ่มแค่นหัวเราะในใจ ‘ใครบางคนคงจะกำหนดอันดับหนึ่งเอาไว้แล้ว เกรงว่าข้าคงอยู่นอกเหนือแผนการ จึงถูกสกัดเอาไว้เช่นนี้’
ยอมแพ้หรือ?
แน่นอน เขาจะต้องทะลวงผ่านไปให้ได้!
มาไกลถึงเพียงนี้ ไม่มีความจำเป็ให้ต้องถอย
แม้แต่ใน่สามปีที่เืเฟิ่งหวงถูกขโมยไป เซียวนั่วยังไม่เคยมีความคิดที่จะยอมแพ้เลยแม้แต่น้อย นับประสาอะไรกับตอนนี้...
“หากข้าสามารถเอาชนะท่านได้ ข้าก็จะผ่านเป็อันดับหนึ่งใช่หรือไม่?" ชายหนุ่มเอ่ย
"เหอะ!" ถังเชียนเหยียดยิ้มอย่างดูถูก คนตรงหน้าช่างไม่รู้ถึงความต่างของฟ้าดินเอาเสียเลย เอาชนะหรือ? อีกฝ่ายมีค่าพออย่างนั้นหรือ?
ไม่เพียงแค่ถังเชียนเท่านั้น แต่เหล่าผู้าุโที่อยู่บนยอดเขาเองก็คิดว่าเซียวนั่วประเมินตัวเองสูงเกินไป
ความแข็งแกร่งของถังเชียนนั้นอยู่ขั้นสร้างรากฐานระดับห้าแล้ว
อย่าว่าแต่ช่องว่างระหว่างทั้งสอง เพียงแค่เดินทางผ่านป่าหนองน้ำ 120 ลี้และเดินขึ้นมาบนบันไดพยับ เกรงว่าพลังกายของอีกฝ่ายใกล้จะหมดลงเต็มทีแล้ว
หากอีกฝ่ายฉลาดพอ จะไม่มีแม้แต่ความคิดที่จะเคลื่อนไหวแน่
ทางที่ดีควรจะรอให้โจวอ้านและเหลียงจือมาถึง จากนั้นค่อยคว้าอันดับสามให้กับตนเอง
เมื่อััได้ถึงแววตาแข็งกร้าวของเซียวนั่ว ใบหน้าของถังเชียนก็ฉายแววเย้ยหยัน
"เ้าไม่จำเป็ต้องเอาชนะข้า..."
สิ้นสุดเสียงพูดดังกล่าว เสียงะเิก็ดังขึ้น ฝุ่นบนพื้นตลบไปทั่ว ดาบเล่มหนาที่ปักอยู่บนพื้นด้านข้างของถังเชียนลอยขึ้นมาจากพื้น
ถังเชียนยกแขนขึ้นและเอื้อมมือไปคว้าดาบของตนไว้
แรงกดดันที่รุนแรงปะทุออกมา ถังเชียนชี้ปลายดาบไปทางเซียวนั่วและเอ่ยอย่างหยิ่งยโส “แค่ผ่านข้าไปได้ เ้าก็จะถือว่าประสบความสำเร็จ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด อย่างไรก็ตาม ข้าต้องขอเตือนเ้าเอาไว้ก่อนว่าดาบของข้านั้น...คมมาก!"
ข่มขู่!
นี่เป็การข่มขู่อย่างไม่ปิดบัง!
การชี้มีดไปที่ผู้อื่นคือการดูถูกอย่างตรงไปตรงมาที่สุด
อย่างไรก็ตาม เซียวนั่วเอื้อมมือไปคว้าดาบที่อยู่ด้านหลังของตนและเอ่ย "ข้าคิดว่าการเอาชนะท่านโดยตรงจะดีกว่า..."
ทันทีที่เอ่ยเช่นนั้น คนทั้งหมดก็ตกตะลึง
ชายหนุ่มหยิบเม็ดยาพลังปราณออกมาสองเม็ดและโยนมันใส่ปาก
ตู้ม!
พลังปราณรุนแรงปะทุออกมาภายในร่างของเซียวนั่ว พลังปราณที่อ่อนล้าก่อนหน้านี้ก็ได้รับการฟื้นฟูทันที
เหล่าผู้าุโที่อยู่บนบนยอดเขาต่างตกตะลึง
“ใช้เม็ดยาพลังปราณเพื่อฟื้นฟูพลังปราณที่เสียไปของตัวเอง คน ๆ นี้เสียสติไปแล้วหรือ? หากไม่ได้รับการชี้นำ พลังของยาจะทำลายเส้นลมปราณ เว้นแต่ว่ากระดูกของเขาจะทำมาจากเหล็ก!”
“แต่ต่อให้ใช้วิธีนี้ เขาก็ยังไม่สามารถชดเชยช่องว่างระหว่างเขากับถังเชียนได้"
ก่อนที่คนทั้งหมดจะเอ่ยจบ ร่างของเซียวนั่วก็ปะทุปราณโลหิตที่รุนแรงออกมาอีกครั้ง เสื้อคลุมกระพือขึ้น เส้นผมปลิวไสว ปราณโลหิตพลุ่งพล่านราวกับเทพปีศาจ
ชายหนุ่มใช้พลังของลูกปัดิญญาโลหิต โดยปราศจากความลังเล
ลูกปัดิญญาโลหิตที่กลั่นมาจากปราณโลหิตของจักรพรรดินีจ้านถู ได้เพิ่มพลังถึงห้าเท่า!
ตู้ม!
เซียวนั่วกระทืบเท้าลงบนขั้นบันไดใต้เท้าอีกครั้ง หมอกสีเืที่อยู่โดยรอบก็สั่นไหว สายตาเย็นเยียบ ดาบมนต์ดำที่อยู่ด้านหลังพุ่งออกไป
ชิ้ง!
ภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้าก่อให้เกิดบรรยากาศที่ตึงเครียดอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
ถังเชียนเองก็รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงภายในร่างของคนตรงหน้า ดวงตาของชายหนุ่มเป็ประกายเย็นะเื
"เ้า้าทดสอบความคมของดาบข้าอย่างนั้นหรือ? ข้าจะสนองความปรารถนาของเ้าเอง!"
พลังปราณอันแข็งแกร่งของถังเชียนปะทุออกมา ดาบเล่มใหญ่ในมือเปล่งแสงเรืองรองและส่งเสียงออกมา
“สะบั้นความลึกลับ ร่างเพลิง!”
พรึ่บ!
เปลวไฟที่แผดเผาลุกโชติ่ขึ้น ภายใต้คมดาบของถังเชียน ปราณดาบอันทรงพลังลุกไหม้ราวกับเปลวไฟอสูร
เห็นได้ชัดว่าถังเชียน้าจะทำให้คู่ต่อสู้ภายแพ้ในการโจมตีเดียว จึงใช้กระบวนท่าสังหารนี้!
แต่เซียวนั่วไม่ได้แสดงท่าทีหวั่นเกรง ชายหนุ่มเป็เหมือนาาหมาป่าที่ดุร้าย กระโจนเข้าใส่ถังเชียนอย่างรวดเร็ว
ด้วยพลังของลูกปัดิญญาโลหิต การโจมตีของเซียวนั่วจึงรวดเร็วเป็อย่างมาก
พริบตาที่ดาบมนต์ดำถูกนำออกมาใช้ เสียงคำรามลึกลับของัก็ดังขึ้น
โฮกกกก!
เมื่อเสียงคำรามของัดังเข้ามาในหู ภายในหัวของถังเชียนก็ตื้อชา และความรู้สึกใจสั่นก็ก่อตัวขึ้น
นี่มันอะไรกัน?
ความวิงเวียนชั่วครู่ส่งผลให้การโจมตีของถังเชียนชะงักลงครึ่งจังหวะ ดาบมนต์ดำที่แกว่งไปมาในอากาศก็แทงลงมาที่ไหล่ขวาอย่างโเี้!
ฉึก!
ความเ็ปรุนแรงแล่นไปทั่วร่าง มีดที่อยู่ในมือของถังเชียนหยุดค้างกลางอากาศ
ด้วยปลายดาบที่ปักเข้าไหล่ขวา น้ำเสียงเย็นะเืของเซียวนั่วเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
"ดาบของข้าเองก็... ไม่เลวเช่นกัน!"
ท่าไม่ดีแล้ว!
สีหน้าของผู้าุโหลายคนบนยอดเขาเปลี่ยนไป
ผู้าุโโจวอวี่ฝู ผู้ยืนอยู่กับเหลียงซิงเฉินเองก็กังวลเช่นกัน
ทันทีที่เซียวนั่วเอ่ยจบ ดาบมนต์ดำในมือก็บิดตัว ปลายแหลมของมันกดลง
ฟึ่บ!
สายฝนเืพุ่งกระจายในอากาศ แขนของถังเชียนก็กระเด็นหลุดออกจากตัว!
"อ๊ากกก!!" ถังเชียนกรีดร้องออกมาด้วยความเ็ป ใบหน้าบิดเบี้ยว ร่างซวนเซถอยหลัง
ด้วยความโกรธ ชายหนุ่มหมายฟันเซียวนั่วให้ตายคาที่ แต่อาวุธของตนได้กระเด็นหลุดออกไปพร้อมกับแขนเสียแล้ว
“อ๊ากก! แขนข้า!!" ดวงตาของถังเชียนแดงก่ำ ชายหนุ่มคล้ายเสียสติ พุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายด้วยแขนเพียงข้างเดียว “ข้าจะฆ่าเ้า! ข้าจะฆ่าเ้า!!"
เซียวนั่วเอ่ยด้วยสายตาเ็า "หลีกไป!"
สิ้นคำว่า ‘หลีกไป’ เซียวนั่วจับดาบด้วยมืออีกข้าง คมดาบที่โค้งราวกับเขี้ยวัก็เฉือนไปที่ร่างของถังเชียนโดยตรง!
ฉัวะ!
รอยแผลลึกถึงกระดูกพาดผ่านอกของถังเชียน เสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้นอีกครั้ง ถังเชียน อัจฉริยะของสำนัก กระเด็นออกไปราวกับสุนัขก่อนจะกระแทกเข้ากับขั้นบันได
ภาพที่เกิดขึ้นสร้างความตกตะลึงให้กับคนทั้งหมด!
บริเวณพื้นที่ด้านล่างของบันไดพยับ ผู้มาใหม่คนอื่น ๆ ที่เพิ่งมาถึงเองก็ได้เห็นเหตุการณ์นี้ด้วยเช่นกัน และต่างก็ตกตะลึงกับภาพตรงหน้า
“์ นี่มันเกิดอะไรขึ้น!?"
"ผู้มาใหม่ของสำนักพยับเร้นลับปีนี้ไม่โเี้เกินไปหน่อยหรือ!?"
บนบันไดพยับ บรรยากาศโดยรอบตึงเครียด ภายในใจของคนทั้งหมดตกตะลึง
เหล่าผู้าุโของสำนักที่ยืนอยู่บนยอดเขาต่างก็ตกตะลึงจนฝ่ามือเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อ
สิ่งที่พวกเขาตกตะลึงไม่ใช่แค่พลังต่อสู้ที่เกินขีดจำกัดของเซียวนั่ว แต่ยังรวมไปถึงรูปแบบการต่อสู้ของอีกฝ่ายด้วย
โเี้ยิ่งนัก!
ทั้งตัดแขนของถังเชียนในกระบวนท่าแรก และทำให้ถังเชียนาเ็สาหัสในกระบวนท่าที่สอง ไม่มีผู้ใดคิดว่าสิ่งต่าง ๆ จะเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเช่นนี้
2K
![ฟางหลิงหรง บุปผาหลากสี [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1682610091_96939666.webp)
