บรรยากาศในโรงเรียนกลับมาตึงเครียดอีกครั้งหนึ่งทุกคนต่างจดจ่ออยู่กับการแข่งขันระหว่างโอ๋กับน้ำในขณะที่ครูหนึ่งยืนกอดอกด้วยสีหน้าเคร่งเครียดอย่างมาก “โอ๋เจอน้ำคราวนี้เจอคู่ต่อสู้ของจริงละ”
น้ำะโสลับขาไป-มาสร้างจังหวะในขณะที่โอ๋ตั้งการ์ดรัดกุมเป็อย่างมากถูกทักทายจังหวะแรกด้วยการเตะระดับลำตัวหลายจังหวะจนทำให้โอ๋ต้องเบี่ยงตัวถอยหลบจังหวะต่อเนื่องน้ำกึ่งวิ่งกึ่งเดินะโเตะสูงระดับหัวแต่ก็ติดการ์ดโอ๋
โอ๋ต่อยสวนซ้าย-ขวาทันทีแต่น้ำหลบได้อย่างสบายเบี่ยงตัวมาด้านข้างแล้วเตะไปที่ช่องท้องสลับกับต้นขาถึง 5 จังหวะติดต่อกันโอ๋พยายามต่อยสกัดแต่ก็โดนเตะสวนเข้าที่ช่องท้องอีกหลายจังหวะจนกระเด็นออกมา
“รู้สึกว่าน้ำจะจับจังหวะโอ๋ได้ั้แ่ต้นยกแรกเลยครับน้ำเข้าทำต่อเนื่องได้หลายจังหวะโอ๋ทำได้แต่เพียงแค่ตั้งการ์ดกันอย่างเดียว...จังหวะนี้โอ๋โดนเจาะยางจนขาสั่นครับเริ่มต้นแค่ไม่กี่วินาทีของยกแรก เราเห็นความแตกต่างอย่างชัดเจนครับว่าจังหวะของโอ๋ช้ากว่าน้ำ 2-3 ก้าวเป็อย่างน้อยครับ”
การสร้างจังหวะเข้าทำของน้ำรวดเร็วจนเรียกเสียงฮือฮาในจากผู้ชมในสนามอย่างมาก
“น้ำใช้วิธีเตะสลับซ้าย-ขวาเปิดทางแล้วเข้าช่องโหว่...ฉลาดจริงๆ”
“ไล่เตะอยู่ฝ่ายเดียวจริงๆ”
“น้องโอ๋ตามน้องน้ำไม่ทัน...ดูสิเหมือนช้ากว่า 2 จังหวะเต็มๆ น้องโอ๋ไล่พี่น้ำไม่ทันชัดเจนมาก”
“แต่น้องโอ๋ก็พยายามตอบโต้เหมือนกันไม่เข้าเป้าสักหมัด ติดการ์ดหมด...น้องโอ๋แพ้ขาดลอยจริงๆ”
“ฝีมือห่างกันเกินไปชัดมากกกกก...แบบนี้จะสู้กันยังงัย!!!”
โอ๋พยายามต่อยกับเตะสกัดแต่น้ำใช้มือปัดออกแล้วเตะสวนเข้าที่ท้องจนโอ๋จุกแล้วะโเตะแบ็คคิกเข้าที่ใบหน้าอย่างจังจนโอ๋ล้มลงทันที
“1…2…3…4…5…6…7…8...”
“วันนี้น้ำมาดุจริงๆกรรมการนับถึง 8...เพียงแค่ไม่ถึง 1 นาทีของยกแรกได้นับแรกแล้วครับ แต่โอ๋ส่งสัญญาณสู้ต่อครับ…ดูจากสภาพร่างกายโอ๋ยังดีอยู่ครับ”
โอ๋เข้ามาเตะซ้าย-ขวาเปิดทางพร้อมกับต่อยเข้ามาที่ท้องแต่ดูเหมือนว่าการเคลื่อนไหวของโอ๋ช้ากว่าน้ำอย่างเห็นได้ชัดจังหวะเตะถูกน้ำยกขาขึ้นบล๊อกได้ทั้งหมดแล้วยังถูกเตะตัดขาจนล้มลงโอ๋รีบลุกขึ้นมาแล้วพุ่งเข้ามาต่อยซ้าย-ขวา น้ำใช้วิธีก้มหลบและหันข้างให้เป้าแคบลง
จังหวะใช้มือปัดการเตะของโอ๋ทำให้เสียหลักช่องท้องเปิดกว้าง น้ำเตะขวาย้ำเข้ามาอีกหลายจังหวะจนโอ๋ต้องยกมือขึ้นมาปิดแต่น้ำก็สลับมาเตะเจาะยางอย่างรุนแรงจนทำให้ยืนเสียหลักน้ำไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดลอยไปใช้การเตะสลับเข้ามาที่ช่องท้องกับต้นขาอย่างหนักหน่วง โอ๋พยายามเบี่ยงตัวถอยแต่ไม่พ้นจนล้มลงอีกครั้งหนึ่ง
“1…2…3…4…5…6…7…8...”
“น้องน้ำมาโหดจริงๆครับ ได้นับที่ 2 ยังไม่ถึงครึ่งยกแรกด้วยซ้ำ ดูเหมือนว่าโอ๋ช้ากว่าน้ำชัดเจนจริงๆจนถึงตอนนี้โอ๋เข้าไม่ถึงตัวน้ำแม้แต่น้อยถูกดักเตะเจาะยางกับช่องท้อง...ที่เราเห็นน้ำเตะแต่ละครั้ง หนักมากนะครับ”
“คะแนนยกแรกไม่ต้องพูดถึงเลยค่ะขาดลอยแน่นอนค่ะ”
“ยก 2ผมยังนึกไม่ออกว่า น้องโอ๋จะใช้วิธีการใดที่เข้าถึงตัวน้ำให้ได้นี่เป็ปัญหาใหญ่มากครับ ตลอดยกแรกที่เราเห็นมา น้ำแทบจะไม่โดนอะไรเลยเข้าทำฝ่ายเดียว แต่เราลองสังเกตระบบหายใจของน้ำดูสิครับ ยังะโฟุตเวิร์คหายใจได้ในระดับปกติ ไม่มีอาการหายใจแรงหรือหอบแม้แต่น้อย ในขณะที่โอ๋หอบเหนื่อยอย่างเห็นได้ชัดเจนครับ”
“บัวนวดขาซ้ายข้างขวาพี่เอง” ส่วนต้อมรีบลุกขึ้นมาช่วยนวดหัวไหล่กับต้นแขนทันทีแม้ว่าวิทย์กับบัวนวดต้นขาเบาๆ แต่สีหน้าของโอ๋แสดงออกชัดเจนว่าเ็ปเป็อย่างมากจนต้องเอามือมากุมหน้า กัดฟันกรอด
“โอ๋!!พี่ว่าไม่ไหวแล้วมั๊ง ต้นขาช้ำทั้ง 2 ข้าง”วิทย์พูดด้วยน้ำเสียงแ่เบาสีหน้าเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด
“ไม่เป็ไรพี่หมอผมยังไหว ผมไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แบบนี้หรอก ถ้าผมยอมตอนนี้เหลือมะปรางคนเดียว แล้วมะปรางจะทำยังงัย....ผมยังไหวไม่ต้องเป็ห่วง”แม้ว่าโอ๋จะพูดด้วยน้ำเสียงที่ดุดันก็จริง แต่สีหน้าก็แสดงให้เห็นถึงความเ็ปอย่างถึงที่สุดและเป็ภาพที่กำลังออกอากาศสดอยู่ในเวลานี้เช่นกัน
ครูเพ็ญศรีกับครูใหญ่สีหน้าแดงกล่ำในขณะที่ครูหนึ่งนิ่งเงียบได้แต่ยืนกัดเล็บตัวเอง ส่วนพลอยนั่งก้มหน้าชุกกับโต๊ะไม่กล้าจ้องหน้าจอถ่ายทอดสดเพื่อนๆ กับเด็กรุ่นน้องในชมรมต้องปลอบใจกันเอง
“โอ๋สู้ไม่ได้จริงๆ...แบบสู้ไม่ได้เลยหนูไม่อยากดูแล้ว ฝีมือห่างกันเกินไป ห่างมากๆ ห่างจนไม่รู้จะเข้าไปทำทางไหนเข้าทำไม่ได้สักทาง” บัวเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงท้อแท้ “โอ๋โดนอยู่ฝั่งเดียวทั้งยกน้ำไม่มีจุดอ่อนให้เข้าทำสักนิด!!!”
“หนูว่าโอ๋ยอมเถอะ!!!พี่น้ำทีมชาตินะคะครู หนูอยากให้ครูหนึ่งแชทไปบอกพี่หมอตอนนี้เลย...หนูว่าโอ๋ออกมายก2 โดนหนัก โดนชุดใหญ่แน่ๆ ดูจากยกแรกก็รู้แล้วว่า พี่น้ำเอาจริง”
“ถ้าโอ๋ยอมจะเหลือมะปรางคนเดียว...พลอยคิดว่าโอ๋จะยอมเหรอ?โอ๋รู้ตั้งนานแล้วว่า สู้พี่น้ำไม่ได้หรอก!!!!!!” การตั้งคำถามของครูหนึ่งทำให้พลอยต้องชะงักไปเหมือนกัน“ครูบอกได้เลยว่า โอ๋ไม่มีทางยอมแพ้แน่นอนยังงัยก็ไม่ยอม ถึงจะสู้ไม่ได้เลยก็ตาม”
อยู่ๆในสนามก็ส่งเสียงเฮดังลั่นสลับกับเสียงตบมือ แสงแฟลชดังรัวๆ นับไม่ถ้วนทุกคนหันไปมองที่ทางเดินเข้าสนามบริเวณหลังทีม New Hope เห็นมะปรางใส่ชุดวอร์มกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกมาด้วยอาการร้อนใจอย่างมาก
มะปรางวิ่งเข้าไปยืนบริเวณริมขอบเวทีแข่งขันเธอพยายามเพ่งดูอาการโอ๋ด้วยสีหน้าไม่สู้ดีเท่าใดนักเธอไม่ได้สนใจบรรยากาศรอบข้างแม้แต่น้อย “โอ๋ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องฝืน พอได้แล้ว ปรางเป็ห่วงโอ๋นะ”
“โอ๋ยังไหวปรางไม่ต้องเป็ห่วง” โอ๋ยังคงส่งยิ้มและชู 2 นิ้ว
“น้องมะปรางเดินออกมาจากห้องวอร์มร่างกายเราเพิ่งเห็นน้องมะปรางเป็ครั้งแรกครับ น้องเป็ห่วงโอ๋อย่างมาก ตอนนี้สถานการณ์ทีมNew Hope ไม่ดีจริงๆ ครับ”
“ยกที่2 เริ่มได้!!!”
โอ๋กัดฟันเดินกระเผลกออกมาจากมุมน้ำยังคงใช้วิธีเตะเปิดทางสร้างจังหวะ ในขณะโอ๋ยกขาบังจังหวะเตะของน้ำได้หลายครั้งสบโอกาสเห็นช่องรีบต่อยขวาไปที่ใบหน้าแต่ก็ติดการ์ดเหมือนเดิม น้ำไม่รอช้าหมุนตัว180 องศาสลับมาอีกด้านหนึ่งของโอ๋พุ่งเข้าเตะย้ำไปที่ต้นขาซ้ายโอ๋อย่างรุนแรงหลายครั้ง จนทำให้โอ๋ร้องเสียงหลงดังลั่นสนามด้วยความเ็ปต้องเอามือมาบังเอาไว้เมื่อโอ๋การ์ดตกก็ถูกเตะเข้าที่ช่องท้องอย่างจังจนทำให้โอ๋ล้มลงด้วยความเ็ปอย่างมาก
กรรมการะโเข้ามาขวางพร้อมกับโบกมือยุติการแข่งขันทันทีในเวลาเพียง 42 วินาทีของยกที่ 2 โอ๋ไม่อยู่ในสภาพที่ต่อสู้ได้อีกแล้ว ต้องใช้ 2มือจับต้นขาตัวเองร้องเสียงหลงด้วยความเ็ป โอ๋เสียใจเป็อย่างมากจนทำให้น้ำต้องรีบวิ่งเข้ามาประคองโอ๋
“โอ๋ไม่ต้องเสียใจนี่แค่การแข่งขันเกมหนึ่งเท่านั้น ไม่ใช่ทั้งหมด...ไม่เป็ไรนะ”
“ครับพี่น้ำ...ผมไม่เป็ไรครับพี่น้ำ”
สีหน้าโอ๋แสดงความเ็ปเป็อย่างมากจนโอ๋ต้องเอามือมากุมที่ต้นขาทั้ง2 ข้างตลอดเวลา พยายามยืนขึ้นมาด้วยท่าทางไม่ถนัดเท่าใดนักใบหน้าบิดเบี้ยวแดงกล่ำจนต้องใช้มือข้างหนึ่งขึ้นมาปิดใบหน้าด้วยความเ็ป
ทีมแพทย์สนามโบกมือให้โอ๋นอนลงไปที่พื้นเวทีแข่งขันโดยมีวิทย์กับบัวเข้ามาช่วยดูแลอย่างใกล้ชิดส่วนมะปรางเข้ามาจับมือโอ๋ด้วยความห่วงใยเป็อย่างมาก
“ต้นขาบวมช้ำจนเห็นได้ชัดทั้ง2 ข้าง”
“โอ๋ไม่ต้องเสียใจโอ๋เก่งที่สุดแล้ว...ไม่เป็ไรนะ” บัวเดินเข้ามาปลอบใจ
“ท่านผู้ชมครับขณะนี้กรรมการยุติการแข่งขันในยกที่ 2 น้องโอ๋ไม่อยู่ในสภาพที่ต่อสู้ได้แล้วครับพิษสงจากการเตะของน้ำรุนแรงจนทำให้โอ๋ยืนไม่ไหวจริงๆ ครับ…ตอนนี้ทีมแพทย์ยังคงปฐมพยาบาลน้องโอ๋อยู่ครับคิดว่าคงต้องรอสักครู่หนึ่งครับ”
ทีมแพทย์สนามนำตัวโอ๋ลงเปลยกมาอยู่ข้างๆต้อม...ในขณะที่ทางโรงเรียนครูหนึ่งรีบโทรหาวิทย์ทันทีโดยเปิดลำโพงให้ทุกคนได้ยินด้วย “คุณวิทย์โอ๋เป็งัยบ้าง?”
“ต้นขาทั้ง2 ข้างมีอาการฟกช้ำ ส่วนอาการจุกดีขึ้นแล้วครับ”
“โอเค...ได้ยินแบบนี้ค่อยสบายใจหน่อยครับฝากบอกทุกคนด้วยว่า ที่นี่ให้กำลังใจเชียร์อยู่นะ”
“ท่านผู้ชมคะถึงเวลาที่ทุกคนรอคอยแล้วค่ะ การแข่งขันคู่ต่อไปเป็การเจอกันระหว่างน้องน้ำจากทีมเกินปุยมุ้ยเจอกับน้องมะปรางจากทีม New Hope ค่ะเรียกได้ว่า นี่คือคู่เอกของรอบแรกที่ทุกคนรอคอยเลยก็ว่าได้ค่ะ”
“ผมต้องบอกว่าคู่นี้คือที่สุดของที่สุดแล้วครับ...น้องมะปรางหรืออีกชื่อที่ทุกคนรู้จักกันเป็อย่างดีหลิวฮุ่ยหนิงเป็ลูกศิษย์คนสุดท้ายของท่านปรมาจารย์จางเหว่ยหลุนนี่เป็การแข่งขันครั้งแรกในรอบ 2 ปีของน้อง นับั้แ่เธอเข้าคัดทีมชาติจีน”
“เอาแล้วๆได้ดูน้องมะปรางเจอน้องน้ำแล้ว!!!”
“ตื่นเต้นที่สุดเลย!!!อะไรจะลุ้นขนาดนี้”
“น้องน้ำเจอน้องมะปราง...แมตช์ในฝันจริงๆ”
“กูจะเชียร์ฝั่งไหนดีวะเนีย!!!...เลือกไม่ถูกจริงๆ”
“ดิฉันขอให้ทีมงานขึ้นจอเล็กสดจากตลาดและโรงเรียนพร้อมกันเลยค่ะ ตอนนี้บรรยากาศทั้ง 2จุดคึกคักเป็อย่างมากค่ะ...ส่วนในสนามก็คึกคักไม่แพ้กันค่ะตอนนี้ดิฉันเห็นนักกีฬาจากรายการเดี่ยวชาย-หญิง และนักกีฬาประเภททีมจำนวนมากทะยอยเดินออกมายืนดูรอบเวทีการแข่งขันจนเต็มไปหมดแล้วค่ะ”
โค้ชบี,โรจน์กับมนต์ชัยยืนปะปนอยู่กับนักกีฬาคนอื่นๆ ส่วนมิวกึ่งวิ่งกึ่งเดินตามมาติดๆในขณะที่นักกีฬาอีกจำนวนหนึ่งเดินออกมาตามทางเกาะกลุ่มยืนดูบริเวณรอบเวทีแข่งขันจนหนาตา
“คู่นี้เจอกันจนได้นะ!!!”โรจน์เปิดประเด็นสร้างความสนใจให้กับทุกคนอย่างมาก
“พวกเราจะได้เห็นฝีมือน้องจริงๆสักที” โค้ชบีออกความเห็นเสริม
ใน่เวลาเดียวกันที่สำนักจางลู่เฟยกำลังนั่งดูการถ่ายทอดสดครั้งนี้อยู่เช่นกัน เธอเดินไปที่บริเวณประตูห้อง ชะโงกหน้าเข้าไปในห้องโถงใหญ่ เธอะโเรียก “ท่านอาจารย์คะดูเหมือนว่าน้องฮุ่ยหนิงกำลังจะลงแข่งแล้วค่ะ”
*****************************
14K
