7
พนักงานแคชเชียร์ 1
@ ณ จุดบริการชำระสินค้า
พนักงานเฟอร์นิเจอร์จูงมือสีจันทร์ส่งไม้ต่อให้กับพนักงานแคชเชียร์หนุ่มเป็รายที่สอง
"เฮ้ยมึง ฝากน้องด้วยนะ ลูกค้าซื้อโซฟาสีขาว ...ผมไปก่อนนะครับคนสวย จุ๊บ หอมเหลือเกิน บาย" เขาพูดกับพนักงานอีกคน แล้วหันมาบอกเธอเป็ครั้งสุดท้าย
"อืม ๆ เข้าใจละ ไปเถอะเดี๋ยวดูแลต่อเอง" แล้วพนักงานคนแรกก็เดินไป ส่วนพนักงานคนที่สองหันใบหน้าหล่อคมคายมาหาหญิงสาว
"สวัสดีครับคุณลูกค้า" พนักงานแคชเชียร์เอ่ยทักทายลูกค้าสาว
"สวัสดีค่ะ ฉันมาชำระค่าสินค้าค่ะ"
"คุณลูกค้า คุณซื้อโซฟาสีขาว พนักงานคนก่อนหน้านี้ได้แจ้งแล้วใช่มั้ยครับ ว่าที่ห้างแห่งนี้มีกฎอะไรบ้าง" ชายหนุ่มชี้แจงย้ำอีกครั้งพร้อมยิ้มมุมปากเล็กน้อยมีความเ็าอยู่ไม่น้อยเลย
"แจ้งแล้วค่ะ"
"กับผม คุณไม่ต้องทำอะไรมาก แค่ใช้ปากน่ารัก ๆ ของคุณโมxค_ยให้ผมก็พอแล้วครับ กฎของแผนกนี้ให้ใช้ปากนะครับเพราะพื้นที่ไม่เพียงพอ"
ร่างสูงเอ่ยพร้อมกับใช้มือใหญ่ขึ้นมาทาบที่ใบหน้าของลูกค้าคนสวย ใช้สายตาคมกริบสำรวจจนทั่วบริเวณใบหน้าของอีกฝ่าย
"ถ้าอย่างนั้น~ เริ่มเลยมั้ยคะ" สีจันทร์ยิ้มสู้กับความเ็าและตรงไปตรงมา
"...ครับ มานี่ มาอยู่ตรงนี้ ข้างในระหว่างค_ยกับผ้ากันเปื้อน" หญิงสาวเผยยิ้มมุมปากเล็กน้อย ไม่ตอบกลับพนักงานหนุ่ม
ตึก
ตึก
แต่ค่อย ๆ ย่างสองเท้าบอบบางเดินตรงไปหลังแคชเชียร์ ยืนประจันหน้ากับผู้ชายคนข้างหน้าเธอ
สองมือเล็กยกมาััแ่เบาลูบไล้ั้แ่แผงอกแข็งแรงลงมาเรื่อย ๆ ตามร่างกายกำยำพร้อมกันกับเธอที่ค่อย ๆ ย่อตัวคุกเข่าลงที่พื้นเย็นเฉียบอย่างช้า ๆ
เ้าของใบหน้าสวยไร้ที่ติเอื้อมมือบีบเข้าที่เป้ากางเกงเขาแ่เบา ผ่านผ้ากันเปื้อน
"อืม~" พนักงานห้างหนุ่มครางต่ำในลำคอแกร่ง
"ทั้งตุง ทั้งใหญ่จังเลยค่ะ สีอะไรคะ ขอฉันดูหน่อยนะ" ผู้หญิงที่กำลังก้มต่ำให้เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
พรึ่บ! เรียวมือสวยของสีจันทร์เอื้อมเปิดผ้ากันเปื้อนสีครีมเล็กน้อย ก้มหน้าลงค่อย ๆ คลานเข่าแทรกเข้าไปในนั้น พอดีกับจังหวะที่ใบหน้าสวยใสเงยขึ้นดันกระทบกับอะไรบางอย่าง
"อุ๊ย! ทำไมแข็งเร็วจังเลยคะ ฉันยังไม่ทันทำอะไรเลยน้า~" สีจันทร์แหงนศีรษะขึ้นอีก สบกับั์ตาคมกริบพอดีเหมาะเจาะ