"ฉัน…" เธอกัดฟันแล้วพยายามจะประท้วงแต่ก็ต้องเงียบลง
เมื่อมือของนทีที่กำลังลูบผมเธออยู่นั้นเลื่อนมาปิดปากเธอเอาไว้
“ผมไม่รู้นะว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ผมจะไม่มาตายที่นี่ ไม่ใช่ตอนนี้ เพราะฉะนั้นแล้วไม่ต้องเป็ห่วงว่าผมจะเป็อะไรไป ผมจะออกมาครบ 32 แล้วจะพาคุณไปส่งยังที่ที่คุณ้าแน่นอน โอเคมั้ย?" นทีพูดออกมาอย่างมั่นใจและยืนยันว่าเขาจะรักษาดีลที่ตกลงกับเธอไว้
"อ้อแล้วก็ถ้าเกิดสถานการณ์ที่ไม่ใช่สิ่งที่ผมบอกก่อนหน้านี้ อย่างเช่น มีคนอื่นมาเพื่อจุดประสงค์เดียวกัน ผมหมายถึงคนที่ยังมีชีวิตอยู่ ให้คุณบีบแตรค้างสัก 5 วิ ให้คนเ่าั้ใ แล้วคุณก็ขับหนีไปได้เลยทันทีนะ โอเค๊ ?" นทีพูดจบไม่รอให้ลอเรน่าประท้วงอะไรอีก
เขากำคทาเวทย์ในมือแน่น สูดลมหายใจลึกแล้วก็เปิดประตูลงไปทันที นทีปิดประตูรถแล้วส่งสัญญาณมือให้ลอเรน่าล็อกรถ เขาค่อย ๆ ย่องไปยังร้านสะดวกซื้อแล้วแอบมองพวกมันผ่านทางกระจก
‘ไม่รู้ว่าประตูเลื่อนยังใช้งานได้หรือเปล่า แต่ถ้ามันยังทำงานปกติ หากเราเดินเข้าไปเสียงเซนเซอร์ประตูเลื่อนจะดัง แล้วพวกมันจะกรูกันเข้ามาทันที แบบนั้นคงไม่ดีแน่’ นทีจินตนาการถึงภาพที่เขาโดนล้อมด้วยซอมบี้ห้าตัวจากการที่เสียงเซนเซอร์ของร้านสะดวกซื้อดังขึ้นนั้น
มันเป็เป็สถานการณ์ที่เขาไม่อยากจะเผชิญสักเท่าไร เขามองหาเศษหินแล้วหยิบขึ้นมาถือไว้ในกำมือ จากนั้นจึงเคาะไปยังกระจกให้เบาที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้
ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะกระจกดังขึ้นดึงดูดความสนใจของซอมบี้สองตัวในบริเวณแคชเชียร์ทันที เมื่อพวกมันมองเห็นนที พวกมันก็พยายามเดินทะลุกระจกมาหาเหยื่อตรงหน้า แทนที่จะเดินอ้อมออกมาทางประตู
‘ฮืม..สติปัญญาของพวกมันแทบจะไม่มี คงมีแค่สัญชาตญาณในการล่าเหยื่อเท่านั้น’ นทีพยักหน้าพอใจหลังทดสอบทฤษฎีที่เขาคิดไว้
หากซอมบี้พวกนี้พอจะมีสติปัญญาเหมือนตอนยังเป็มนุษย์หลงเหลือ การจัดการกับพวกมันคงยากมาก แต่จากประสบการณ์การต่อสู้ทุกครั้งที่ผ่านมาทำให้เขาพอจะเข้าใจได้ว่า พวกมันทำตามสัญชาตญาณเพียงเท่านั้น เขาใช้ข้อมูลนี้ในการจัดการกับซอมบี้ทั้งสองตัวก่อน
นทีร่ายเริ่มร่ายศรน้ำแข็งแล้วชี้ปลายคทาแนบกับกระจกตรงเล็งไปยังซอมบี้ตัวหนึ่งที่กำลังพยายามทุบทำลายกระจกอยู่
เพล้ง !
กระจกแตกออกเป็รูพรุน ศรน้ำแข็งแทงทะลุผ่านทั้งกระจกและหัวซอมบี้ ถึงนทีจะคลับคล้ายคลับคลากับโครงหน้าของซอมบี้ตัวนี้แต่เขาก็ไม่ได้สนใจอีกต่อไปว่าอดีตซอมบี้ตัวนั้นเคยเป็ใคร สำหรับนทีการกลายร่างเป็ซอมบี้ก็เหมือนกับการที่คนคนนั้นได้ตายไปแล้ว ไม่มีความจำเป็ที่จะต้องแสดงความเห็นใจอีก
หลังจากซอมบี้ตัวแรกล้มลง นทีรีบร่ายศรน้ำแข็งต่อทันที ซอมบี้อีกตัวพยายามใช้มือและกรงเล็บฟาดไปที่กระจกที่เป็รูโบ๋ นทีถอยหลังออกไปเล็กน้อยเพื่อเล็งยิงไปที่หัวของมัน ในขณะที่ทักษะกำลังจะปล่อยออก จังหวะเดียวกันนั้นเองซอมบี้ตัวดังกล่าวกลับย่อตัวเพื่อจะะโกระแทกกระจกอย่างพอดิบพอดี ทำให้ศรน้ำแข็งพลาดเป้า
‘เวรละ!’ นทีรีบวิ่งถอยหลังมาขณะที่เขาเริ่มร่ายศรน้ำแข็งอีกครั้ง การต่อสู้ของนทีและเสียงกระจกแตกส่งผลให้ซอมบี้ที่เหลือเพ่งความสนใจมายังเสียงที่อึกทึกคึกโครม จากนั้นพวกมันค่อย ๆ เดินตามหาแหล่งที่มาของเสียง แต่นทีไม่มีเวลาสนใจซอมบี้อีกสามตัว เขาชี้คทาเวทแล้วปล่อยศรน้ำแข็งใส่ซอมบี้ตัวที่เพิ่งทำลายกระจกออกมาได้
ฉึก!
เืสด ๆ ไหลออกมาจากคอของซอมบี้ตัวนั้น จากนั้นร่างของมันก็ร่วงหล่นไปกับพื้น
ตึ่ง ดึง ดึ้ง
LEVEL UP!! คุณได้เลื่อนเป็เลเวล 3
'เยี่ยม! เลเวลอัพ!' นทียิ้มกว้างเมื่อเสียงเอฟเฟคที่ประหลาดแต่ก็ติดหูดังขึ้น ในตอนแรกเขา้าจะเปิดโฮโลแกรมมาเพื่ออัพค่าสถานะให้เร็วที่สุด ก่อนจะเริ่มต่อสู้อีกครั้ง แต่เมื่อคิดอีกทีเขาคิดว่าค่าสถานะแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ไหนจะค่าสถานะที่บวกหนึ่งทุกค่าจากการเลเวลอัพ ทำให้ตอนนี้เขาแข็งแกร่งขึ้นอีกโดยยังไม่ต้องใช้แต้มฟรีในการอัพ เขาคิดจะเก็บมันไว้ใช้สำหรับเหตุการณ์ฉุกเฉินเท่านั้น
‘ถึงจะพลาดไปหนึ่งครั้งแต่การโจมตีโดนจุดอ่อนถึงสองครั้ง ก็ถือว่าไม่เลว’ นทีคิดถึงความโชคดีในโชคร้ายของตัวเอง แต่สถานการณ์ก็ยังไม่ได้ดีขึ้นกว่าก่อนหน้านี้ ซอมบี้อีกสามตัวกำลังจะมารุมกินโต๊ะเขา หนึ่งตัวมาจากทางหลังร้านและอีกสองตัวมาจากโซนตู้ไอศกรีม
แต่ที่สะดุดตานทีทันทีคือซอมบี้ที่โผล่มาจากทางหลังร้านนั้น นทีจดจำเธอได้ในทันที เธอคือเด็กฝึกงานที่เพิ่งเข้ามา เธอมีอายุสิบแปดปีเท่ากับเขาและมักจะเข้ามาคุยเล่นกับเขาบ่อย ๆ ด้วยความที่อายุเท่ากันพวกเขาจึงสนิทกันและคุยกันได้ง่าย เธอเป็เหมือนเพื่อนคนเดียวของเขาในขณะที่เขาทำงานที่นี่
‘นั่นมัน....เบล' นทีชะงักทันทีเมื่อเห็นเธอ ความรู้สึกสงสารและเห็นใจก็ก่อตัวขึ้น
ในตอนแรกเขาพร่ำบอกกับตัวเองว่าคนที่กลายเป็ซอมบี้คือคนที่ตายไปแล้ว แต่เมื่อพบกับคนที่เขารู้จักและคนที่นทีเรียกว่าเพื่อนได้อย่างเต็มปาก ทำเขาเหม่อลอยไปหนึ่งวินาทีแต่เวลาหนึ่งวินาทีก็เกือบจะเป็เวลาที่ตัดสินความเป็ความตายของเขา
"ศรน้ำแข็ง!!" นทีะโออกมาด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว
เขาตัดสินใจเด็ดขาดแล้วว่าจะไม่ให้ตัวเองจมไปกับอารมณ์เหล่านี้ โดยเฉพาะ่เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานที่ชีวิตของเขาจะจบลงได้ทุกเมื่อ ศรน้ำแข็งนั้นพุ่งปักไปที่หน้าอกซ้ายของเบล ไอเย็นแผ่ซ่านลอยผ่านทรวงอกออกมา เขาร่ายศรน้ำแข็งอย่างต่อเนื่องแล้ววิ่งเข้าหาเพื่อนของเขาที่กลายเป็ซอมบี้ไปแล้ว
ตื้อ ดือ !
เสียงแจ้งเตือนจากเซนเซอร์เมื่อมีการเคลื่อนไหวผ่านประตูทางเข้าดังขึ้น นทีวิ่งด้วยความเร็วเต็มที่แล้วสไลด์ตัวลงไปเล็งศรน้ำแข็งที่ร่ายค้างไว้
‘ผมขอโทษ..’ จิตใจของนทีเหมือนถูกหนามแหลมทิ่มแทงเมื่อเขาต้องจัดการซอมบี้ตรงหน้า
ศรน้ำแข็งพุ่งออกจากปลายคทาอย่างรวดเร็ว มันพุ่งเข้าไปที่ท้องน้อยของเธออย่างจัง
เืไหลทะลักออกมาจากท้องน้อยของซอมบี้สาว ศรน้ำแข็งนั้นทะลวงผ่านท้องของเธอไป จากนั้นเธอก็ล้มตัวลงนอนแน่นิ่ง นทีมองไปยังร่างไร้ิญญาของเธออยู่ครู่หนึ่ง
‘ผมขอโทษจริง ๆ’ นทีกำหมัดแน่น ความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายได้อัดอั้นอยู่ในอกของเขา
ถึงแม้ที่ผ่านมา นทีจะจัดการซอมบี้ไปแล้วหลายตัว แต่พอเขาต้องจัดการกับคนที่เคยพูดคุย คนที่เขารู้สึกว่ามีความผูกพัน เขาถึงรับรู้ได้ว่าทุกอย่างมันเป็บ้าไปหมด ในตอนแรกที่เขาจัดการกับจอร์จนั้น สัญชาตญาณในการเอาตัวรอดของเขาเข้ามาแทนที่ ทำให้เขายังไม่รู้สึกผิดมากนักเพราะว่าเขาต้องเอาตัวรอด
แต่เมื่อเวลาผ่านไปเขาต้องเจอกับสถานการณ์เดียวกันที่ต้องจัดการกับคนที่เขาเรียกว่าเพื่อน แต่ตอนนี้สติของเขายังครบถ้วนไม่เหมือนครั้งก่อน ความรู้สึกผิดจึงเริ่มกัดกินใจของเขา แต่ซอมบี้อีกสองตัวมันไม่ให้โอกาสนทีได้จัดการกับความรู้สึกตัวเอง พวกมันยังคงเดินหน้าไล่ล่าเขาอยู่ เสียงฝีเท้าที่ย่ำเข้าใกล้ปลุกนทีให้ตื่นจากความคิดที่อลหม่านของเขา
‘โฟกัส เราต้องโฟกัสกับการเอาชีวิตรอด’ นทีคิด เขาเลือกที่จะโยนความคิดทั้งหมดไว้เื้ัต่อให้มันจะเ็ปเพียงใดก็ตาม
นทีลุุกขึ้นแล้วะโข้ามโต๊ะแคชเชียร์ไปอีกฝั่งทันที เขาเลือกที่จะใช้กลยุทธ์แคชเชียร์เพื่อขวางทางเหล่าซอมบี้ เขาไม่สามารถจดจำซอมบี้เหล่านี้ได้เพราะพวกมันไม่ได้ใส่ชุดพนักงาน เขาคิดว่าน่าจะเป็แค่คนที่มาซื้อสินค้ากลางดึกเท่านั้น
นทีร่ายศรน้ำแข็งออกมาแล้วเล็งไปยังหัวซอมบี้ตัวซ้ายมือที่ใกล้ถึงเขาก่อนอย่างง่ายดาย เขาเริ่มรู้องศาการเล็งหัวที่เป็จุดอ่อนใหญ่แล้วหลังจากจัดการซอมบี้ไปมากกว่าห้าตัวและเขาก็เริ่มคุ้นชินกับการใช้คทาเวท ความแม่นยำในการใช้ทักษะของเขาจึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
แผละ!
หัวซอมบี้ตัวซ้ายมือะเิออกทันที เหลือเพียงซอมบี้ตัวสุดท้ายแล้ว จากนั้นนทีก็ใช้ทักษะออกมาอีกสองครั้ง จากความกลัวและความลุกลี้ลุกลนในการต่อสู้ครั้งแรกเริ่มแปรเปลี่ยนเป็ความใจเย็นและมีสมาธิมากขึ้น เขายังรู้สึกได้อีกว่ายิ่งเขาใช้ทักษะออกมามากเท่าไร เขายิ่งซึมซับความเข้าใจมันมากขึ้นเท่านั้น
ปี๊บ............!
‘เสียงแตรรถห้าวินาที หรือว่า!!’ นทีแตกตื่น
เขายังไม่ทันพักหายใจหลังจากจัดการเหล่าซอมบี้สำเร็จก็ต้องรีบกลับเข้าโหมดพร้อมสู้ต่อทันทีเมื่อเขาได้ยินสัญญาณจากลอเรน่า เพราะนี่คือสัญญาณที่บอกว่ามีผู้เล่นใหม่กำลังจะมาแย่งทรัพยากรกับเขา แต่เมื่อเขาหันออกไปมองกลับไม่ใช่อย่างที่เขาคิด แต่เป็อีกสิ่งที่นทีคิดว่ามันเลวร้ายไม่แพ้กันเลย
"เชี้ยแล้ว! ไอหมาหน้าร้านสะดวกซื้อ!!" นทีสบถออกมาอย่างหัวเสียแล้วเขาก็รีบปีนขึ้นไปบนโต๊ะแคชเชียร์ทันที เขารีบหยิบน้ำยาฟื้นฟูในกระเป๋ากางเกงที่เก็บไว้ในกรณีฉุกเฉินขึ้นมาดื่มทันที
กรึบ !
นทีจำไม่ได้ว่าเขาเหลือมานาเท่าไรแล้ว แต่การมีเหลือใช้ย่อมดีกว่าขาดอย่างแน่นอน ทันใดนั้นเองหมากลายพันธุ์ก็วิ่งเข้ามาแล้วพยายามะโงับขาของเขาที่ยืนอยู่บนแคชเชียร์ เขาที่ร่ายศรน้ำแข็งรอไว้แล้วก็ไม่รอช้า ปล่อยทักษะใส่มันทันที
ฉึก !
ศรน้ำแข็งพุ่งปักเข้าไปยังส่วนหลังของหมากลายพันธุ์
หมาพันทางกลายพันธุ์ LV 5 (ว่องไว)
HP 194/250
จากนั้นก็ปรากฏข้อมูลขึ้นบนหัวของมัน หมากลายพันธุ์ตัวนี้คือตัวเดียวกับที่ชอบมานอนอยู่หน้าร้านสะดวกซื้อสาขานี้ มันชอบเดินตามนทีทุกครั้งเวลาเขาถือข้าวเหนียวหมูปิ้งหรืออาหารอื่น ๆ ในมือ เนื่องจากนทีเป็พวกใจอ่อนกับสัตว์เลี้ยง เขาจึงแบ่งอาหารให้มันในทุกครั้ง
"ไม่สำนึกบุญคุณกันเลยนะ ไอหมาเวร!" นทีหัวเสียเมื่อรู้ว่าหมาที่เขาเคยแบ่งอาหารที่เขาหามาอย่างยากลำบากให้นั้นกลับมาแว้งกัดเขา โดยยังไม่ได้สนใจอ่านรายละเอียดของหมากลายพันธุ์ เขาร่ายศรน้ำแข็งอีกครั้งด้วยความรู้สึกโกรธ
ฟุบ!
ตู้ม!
แต่ผลลัพธ์ก็ทำให้นทีถึงกับอ้าปากค้าง มันะโหลบได้อย่างง่ายดาย เขามองดูตัวอักษรที่อยู่บนหัวของมันอีกครั้ง
หมาพันทางกลายพันธุ์ LV 5 (ว่องไว)
HP 194/250
‘ซวยล่ะ! แค่กลายพันธุ์ยังไม่แย่พอ แต่เป็ประเภทว่องไวอีกงั้นเรอะ แกจะมากเกินไปแล้ว!’ นทียิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด
เมื่อหมาตัวเดียวกันนี้ที่เขาแบ่งอาหารให้ มันดันพิเศษกว่าหมากลายพันธุ์ทั่วไป! ความเร็วที่มันะโหลบศรน้ำแข็งเพียงแค่พริบตานั้น เขารู้ได้ในทันทีว่าการต่อกรกับมันไม่ง่ายดายอย่างแน่นอน
นทีร่ายศรน้ำแข็งต่อทันที ขณะที่หมากลายพันธุ์ก็ไม่ได้อยู่เฉยหลังจากหลบศรน้ำแข็งของนทีได้ มันจ้องเขม็งไปยังน้ำแข็งที่เริ่มก็ตัวแล้วย่อขาเพื่อเตรียมรับมือ
ฟุบ! ตู้ม!
แล้วก็เป็อีกครั้งที่หมากลายพันธุ์ะโหลบได้อย่างง่ายดาย
‘จะเร็วเกินไปแล้ว! ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ดีแน่’ เหงื่อเริ่มไหลออกจากหน้าผากของนที
มือของเขานั้นเย็นเฉียบ นี่เป็ครั้งแรกที่เขาเจอกับคู่ต่อสู้ที่ว่องไวกว่าซอมบี้แล้วมันก็ทำให้เขารู้ว่ามันต่อกรได้ยากขนาดไหน ในครั้งแรกที่ศรน้ำแข็งสามารถโจมตีหมากลายพันธุ์ได้นั้น ไม่ใช่เพียงเพราะว่าเขาเล็งได้อย่างแม่นยำ
แต่เป็ความผยองของหมากลายพันธุ์ที่ไม่คิดว่าการโจมตีของนทีจะสามารถทำอันตรายแก่มันได้ แต่มันก็คิดผิดเมื่อศรน้ำแข็งที่ปักอยู่กลางหลังของมันนั้นทำให้มันาเ็ ยังไม่พอมันยังรู้สึกเคลื่อนที่ได้ช้าลงอีกด้วย แต่แม้ความเร็วของมันจะลดลงแต่นทีก็ยังโจมตีมันไม่โดนอยู่ดี
หลังจากหลบศรน้ำแข็งของนทีได้ต่อเนื่อง มันก็อ้าปากโชว์เขี้ยวอันแหลมคมและน้ำลายที่ไหลย้อยออกมา ความกระหายต่อเนื้ออันโอชะที่อยู่ตรงหน้าของมันแสดงออกอย่างชัดเจน นทีสาบานได้ว่าเมื่อมันอ้าปาก เขารู้สึกว่ามันกำลังแสยะยิ้ม! มันกำลังดูถูกเขาอยู่!
‘เอาวะ เป็ไงเป็กัน’ นทีทนไม่ได้กับการที่เขาโดนหยามด้วยหมาตัวหนึ่งและที่เลวร้ายไปกว่านั้นมันเป็แค่หมาหน้าร้านสะดวกซื้อ! เขาแอบคทาไว้ข้างหลังเพื่อไม่ให้มันสังเกตเห็นว่าเขาเริ่มร่ายเวทหรือยังไม่ได้ร่าย
หมากลายพันธุ์ไม่สนใจการกระทำนี้ของนที มันะโขึ้นมาบนโต๊ะแคชเชียร์แล้วแยกเขี้ยวอันแหลมคมที่เต็มไปด้วยน้ำลายของมันอย่างน่ากลัว ความอันตรายของมันคือความรวดเร็วที่นทีแทบจะตอบสนองไม่ทัน
เหมือนทีและหมากลายพันธุ์ต่างคนต่างดูเชิง ไม่มีใครทำอะไรนอกจากจ้องมองกันเท่านั้น แล้วก็เป็หมากลายพันธุ์ที่เลือกจะเปิดฉากการจู่โจมก่อน มันพุ่งเข้าหมายจะงับเข้าไปยังคอของนที ทันใดนั้นเองนทีก็แทงคทาเวทเข้าตรงปากของหมากลายพันธุ์แล้วทักษะศรน้ำแข็งก็ปลดปล่อยออกมาในทันที
แผละ!!
หัวของหมากลายพันธุ์ะเิออก เศษซากสมองกระจัดกระจายไปทั่วแคชเชียร์
ตึ่ง ดึง ดึ้ง
LEVEL UP!! คุณได้เลื่อนเป็เลเวล 4
นทีสะดุ้งหลังจากได้ยินเสียงที่เขาเริ่มคุ้นเคย เขาไม่เคยคาดคิดว่าเพียงแค่จัดการกับซอมบี้ห้าตัว และหมา กลายพันธุ์อีกหนึ่งตัวจะทำให้เขาเลเวลเพิ่มขึ้นถึงสองเลเวลในระยะเวลาอันสั้น หลังจากยืนหอบหายใจอยู่พักหนึ่งแล้วเริ่มตั้งสติได้แล้วนั้น เขาก็เปิดโฮโลแกรมขึ้นมา
นที รบูลย์กิจวินิตร อายุ 18 ปี
LV 4 EXP 0/1600 อาชีพ ไม่มี
HP 110/110 MP 22/65
ความแข็งแกร่ง: 9
ความว่องไว : 14
ความฉลาด : 52 [18+34]
พลังิญญา : 13
แรงกาย : 11
แต้มค่าสถานะที่ใช้งานได้คงเหลือ : 10 แต้ม
นทียิ้มกว้างกับค่าสถานะที่เพิ่มขึ้นของเขา ตอนนี้เขามีเลเวล 4 แล้ว และค่าสถานะของเขานั้นเรียกได้ว่าดีกว่าคนปกติทั่วไป เหลือเพียงแค่ค่าความแข็งแกร่งที่ยังอยู่ที่ 9 ต่ำกว่าเกณฑ์ปกติ
‘ค่าความฉลาดเรามีตั้ง 52 หน่วย แถมเรายังร่ายศรน้ำแข็งที่เพิ่มพลังโจมตีเวทย์อีก 5 หน่วยได้! ถึงค่าความแข็งแกร่งมีเพียง 9 ก็ไม่ได้มีผลมากมายเท่าไร’ นทีคิด
เขามองว่าค่าความแข็งแกร่งนั้นจะใช้งานได้ก็ต่อเมื่อต้องเอาตัวไปปะทะกับซอมบี้โดยตรง ซึ่งมันขัดกับหลักการเอาตัวรอดของเขาที่ต้องพยายามไม่โดนโจมตีเป็อันขาด เพราะฉะนั้นแล้วสำหรับนทีค่าความแข็งแกร่งนั้นไม่จำเป็กับเขาเลยแม้แต่น้อยนิด
2K
