พลิกเกมล่า ท้ามฤตยู

พรานขับรถพาหมวยออกไปจากโรงพยาบาล อาหมวยก็จัดการตัดต่อคลิปที่ถ่ายไว้ โพสต์ลงโซเชี่ยลตั้งสเตตัสว่า ผู้กองหนุ่มสารภาพหมดเปลือก หากได้รับการคุ้มครองความปลอดภัยอย่างดี พร้อมจะเป็นพยานเปิดเผยรายชื่อผู้ร่วมขบวนการทั้งหมด อาหมวยโพลต์ลงทุกช่องทาง โดยใช้นามว่า พราน ล่าสัตว์ ที่เปิดเตรียมไว้ก่อนแล้ว และใช้ไลน์ของปรางแชร์ต่อให้นายอำนวย อาจเป็นวิธีการที่โหดอำมหิตมากถ้าทำกับคนดี ไม่ฆ่าให้ตายตั้งแต่ครั้งแรก ปล่อยให้มารักษาตัวแล้วจงใจให้เบาะแส เพื่อบังคับให้มาฆ่ากันเองในโรงพยาบาลอีกที

นายอำนวยเปิดไลน์ดูก็ตกใจมาก แชร์ต่อให้ผู้ร่วมขบวนการทุกคนดู แต่ละคนก็ตกใจไปตามๆกัน การประชุมฉุกเฉินก็เกิดขึ้นที่บ้านของ ส.ส.พิชาญ "เดี๋ยวผมสั่งลูกน้องเข้าไปปิดปากเองครับ" รองผู้กำกับเทิดศักดิ์อาสาที่จะทำงานนี้ แต่ก็ยังมีคนที่คิดรอบคอบกว่าแย้งไว้ "ถ้าจะเข้าไปเก็บในโรงพยาบาล ผมคิดว่าเข้าไปเอาตัวออกมาจากที่นั่น แล้วทำให้สูญหายไปอย่างไร้ร่องรอยจะดีกว่านะครับ" เลขานุกูลคิดทำลายทั้งพยานและหลักฐานที่เดียวให้จบสิ้นไป "ผมเห็นด้วยกับคุณนุกูลนะครับ ส่วนเรื่องไอ้พวกนั้นก็สืบให้ดีว่ามันอยู่ที่ไหน แล้วถล่มอย่าให้เหลือแม้แต่คนเดียว" ส.ส.พิชาญเห็นพ้องกับเลขานุกูล พร้อมสั่งให้ปฏิบัติการไล่ล่าทันที "พวกผมก็กำลังตามสืบอยู่ครับ แต่ยังไม่รู้แน่ชัดว่าอยู่ตรงไหน" นายอำนวยแจ้งให้ ส.ส.พิชาญทราบ ส.ส.พิชาญหยิบมือถือออกมาโทรออก คุยกับปลายสายสักพักก็วางหู "รอแป๊บนะ เดี๋ยวทางโน้นเขาจะส่งโลเคชั่นมาให้ แล้วพาพวกไปถล่มมันเลย ทั้งลูกน้องคุณอำนวยและตำรวจ ไปช่วยกันจัดการอย่าให้เหลือ" เสียงข้อความทางไลน์ของ ส.ส.พิชาญดังขึ้น เขาก็ส่งต่อให้ทุกคนตามที่ได้รับมาในไลน์ "ใครครับ ทำไมถึงรู้ได้ว่าพวกนั้นอยู่ที่ไหน หวังว่าชัวร์นะครับจะได้ไม่เสียเที่ยว" นายอำนวยถามแต่ ส.ส.พิชาญไม่บอกที่มาของข้อมูลเำพียงตอบว่า "ไม่ต้องรู้หรอกครับว่าใคร รับรองว่าไม่ผิดพลาดแน่นอน" ได้รับคำตอบแบบนั้นนายอำนวยก็ไม่กล้าถามต่อ

นักข่าวหลายสำนักไปโรงพยาบาลที่ผู้กองเชษ นอนรักษาตัวอยู่แต่ไม่ได้พบแม้เงาของผู้กอง เจ้าหน้าที่โรงพยาลแจ้งว่าญาติมารับกลับไปแล้วเมื่อสักพัก นักข่าวบางคนขอดูกล้องแต่คำที่ตอบกลับมาคือ กล้องเสีย จ่าแช่มขับรถไปหาชัยแต่ก็ไม่ได้เลี้ยวเข้าไปหา เพราะเห็นรถหลายคันเลี้ยวเข้าไปทางนั้น จ่าแช่มรีบกดโทรหาชัยเพื่อแจ้งความผิดปกติ "ครับอ่าจ่า" ... "หมวดมีรถหลายคันๆละหลายคน วิ่งเข้าไปในซอยบ้านพัก" จ่าแช่มแจ้งด่วนจี๋ในใจก็คิดว่าคงไม่ทัน "ไม่เป็นไรครับอาจ่า ตอนนี้พวกผมพากันมาพักอีกที่หนึ่ง" ชัยตอบกลับมาทำให้จ่าแช่มเป่าปากอย่างโล่งอก พร้อมแจ้งข่าวการหายตัวไปของผู้กองเชษ "หมวดรู้หรือยังว่าผู้กองเชษหายตัวไปแล้ว พวกนั้นคงมารับพยานไปปิดปากแน่เลยครับ" ... "พวกผมก็ต้องการให้มันจัดการปิดปากให้อยู่แล้ว ก็ไม่ได้ผิดคาดอะไรครับ อาจ่า" จ่าแช่มรู้สึกเหมือนไม่ทันเกมเด็กรุ่นใหม่เสียแล้ว จับต้นชนปลายไม่ถูกว่าเด็กรุ่นใหม่คิดเล่นอะไรกัน จ่าแช่มคิดตำหนิในใจว่าไม่ยอมเล่นกันตามกฏหมาย แต่จ่าแช่มคงลืมไปว่าพวกเขาตอนนี้ไม่ใช่เจ้าหน้าที่ ที่จะต้องทำตามขั้นตอนของกฏหมายกำหนด

ชัยวางหูแล้วเดินมานั่งลงร่วมวงตรงข้างๆจุ๋ม "ดีนะที่พรานบอกว่าเมื่อก่อนก็เคยปฏิบัติการแบบนี้มาแล้ว ถ้าพลาดก็สูญหายถ้าสำเร็จก็จะได้รับการเลื่อนขั้นตามผลงาน ตอนนั้นพรานมันบอกว่างานมันสำเร็จลุล่วง แต่ทผู้บังคับบัญชาต้องการให้มันสูญหายโดยไม่บอกล่วงหน้า แถมจัดคนเข้าไปรุมยิงถล่มพวกมันตายเกือบหมด" ขุนพูดให้ทุกคนได้ยิน กระแตก็รู้สึกไม่ค่อยดีที่เกิดเหตุแบบนั้น "แล้วคุณพรานทำอย่างไรต่อล่ะคะ ในเมื่อชื่อก็คงถูกระบุว่าสูญหายไปแล้ว" ชัยยกวางแก้วน้ำลงหลังจากดื่มเสร็จ "มันกับเพื่อนอีกคนที่รอด ย้อนกลับไปจัดการผู้บังคับบัญชาของมัน ให้หายสาบสูญแทนมันกับเพื่อน แล้วมันก็ลาออกพร้อมกันทั้งสองคน งานนี้ก็เช่นกันเจ้านายมึงเล่นไม่ซื่อแล้วว่ะขุน ส่วนอากูเพิ่งให้อาจ่าโทรแจ้งเมื่อกี้นี้เอง" ขุนนั่งคิดว่าใครกันที่แจ้งข่าวเรื่องที่พักของชัย ทั้งที่ตัวขุนเองก็ไม่เคยแจ้งให้เจ้านายรู้เลย "เรื่องนี้ต้องสืบหาดูว่ะ กูเองก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่" ขุนตอบเสียงเรียบ ทำให้ทุกคนต้องหยุดคิดเรื่องนี้ชั่วคราว รอปิดเกมตามแผนก่อนแล้วค่อยว่ากันใหม่

รถสามคันจอดหน้าบ้านพักที่ชัยเช่า ทั้งตำรวจนอกเครื่องแบบและพวกของไอ้ยอด รวมแล้วร่วมๆสามสิบคนอาวุธครบมือ ปัง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เสียงปืนยิงออกมาจากบ้านหลังนั้น ผู้มาเยือนรีบหมอบลงพื้นอย่างไม่ต้องนัดหมายกัน ปัง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ปัง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ปัง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ไอ้ยอดยิงนำไปก่อน พวกที่นอนหมอบก็ยิงตามกันหลายชุด ไม่มีการยิงตอบโต้จากในบ้าน พวกนั้นค่อยๆคลานคืบเข้าไปพร้อมยิงเป็นระยะ ปัง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ปัง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ปัง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ คลานจนไปประชิดผนังบ้าน ทุกคนเตรียมจู่โจมเข้าไปในบ้าน โดยพากันแยกไปเฝ้าทุกบานประตูทั้งหน้าและหลังบ้าน คงเหลือนอนหมอบเล็งปืนเข้าไปในบ้านอีกห้าหกคน คนหนึ่งทำท่าจะถีบประตูเข้าไป พรานที่อยู่บนดาดฟ้าอาคารพาณิชย์ ห่างจากบ้านหลังนั้นประมาณเกือบร้อยเมตร ก็กดโทรหาเบอร์มือถือในบ้านหลังนั้น บึ้มมมมมมมมม บึ้มมมมมมมม ระเบิดติดต่อกันสองลูกซ้อน ฝาบ้านแตกกระจายคนที่ยืนชิดฝาบ้าน กระเด็นตามแรงระเบิดตามไปตามๆกัน พวกที่นอนหมอบอยู่ห้าหกคนรีบวิ่งขึ้นรถแล้วขับออกไป มือดีของนายอำนวยอย่างไอ้ยอด ดับคาที่ตั้งแต่เสียงระเบิดลูกแรกดัง พรานรีบพาอาหมวยลงจากดาดฟ้าขับรถกลับไปยังที่พัก ซึ่งเพิ่งย้ายเข้ามาพร้อมกับเพื่อนๆ

ข่าวยิงถล่มกันจนเกิดระเบิดดังว่อนโซเชี่ยล พวกนายอำนวยเริ่มจะมีอาการหวาดกลัวขึ้นมาก เพราะขนาดเพิ่งรู้ว่าพวกนั้นอยู่ที่ไหน ก็ยังเสียท่าให้อย่างหมดรูปเสียอาการ ทั้งยังมีข่าวคนตายลอยอืดกลางแม่น้ำเจ้าพระยาอีกด้วย หลังจากชันสูตรศพตรวจดีเอ็นเอแล้ว แพทย์ก็ระบุว่าเป็นผู้กองเชษ แต่ไม่มีการเคลื่อนไหวของตำรวจ เพราะไม่มีเจ้าทุกข์ไปแจ้งความ คาดว่าญาติๆของผู้กองเชษคงไม่กล้าแจ้ง อาจเกิดจากความกลัวเพราะโดนข่มขู่จากคนบางกลุ่ม "พวกมันรู้ได้ยังไงว่า พวกเราจะไปถล่มพวกมัน เกลือเป็นหนอนหรือเปล่า" ผู้กำกับชาติชายถามนายอำนวย "ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน อาจจะเป็นคนที่ส่งโลเคชั่นก็ได้ โทรบอกพวกนั้นก่อนแล้วส่งโลเคชั่นมาให้เราทีหลัง" นายอำนวยวิเคราะห์ง่ายๆซึ่งมันก็มีโอกาสเป็นไปได้เหมือนกัน พูดจบนายอำนวยกดโทรหา ส.ส.พิชาญบอกถึงเรื่องที่ตนสังสัย ว่าอาจเป็นคนส่งโลเคชั่นมาหลอกให้ลูกน้องไปตาย ส.ส.พิชาญฟังคำที่นายอำนวยวิเคราะห์ก็เห็นด้วย "ไม่เป็นไร ใครหักหลังผมมันก็ต้องไม่ควรได้อยู่ต่อ" ส.ส.พิชาญตอบนายอำนวยแล้ววางหู

กระแตนั่งนิ่งด้วยความตกใจ เมื่อเห็นข่าวนายทหารถูกฆ่ารัดคอตายคาโรงแรมม่านรูด พล.ต.ปรเมศวร์ ธรณินทร์ภักดี แต่ที่ทุกคนเรียกเสธ.เพราะเรียกกันจนติดปาก เมื่อครั้งเป็นเสนาธิการที่ติดยศระดับนายพันแล้ว พรานนั่งมองกระแตแต่ก็ไม่พูดอะไรออกมา ในใจคงจะเดาอะไรออกมาบ้างแล้วว่าถูกฆ่าเพราะอะไร จุ๋มเข้าไปนั่งปลอบใจแล้วร้องไห้ไปพร้อมกับกระแต ขุนกับชัยนั่งอยู่กับผู้กองเดชาต่างก็มองหน้ากัน "ผมคิดอะไรได้บางอย่าง แต่ไม่กล้าพูดออกมา" ผู้กองเดชาพูดเบาๆไม่ให้กระแตได้ยิน ชัยพยักหน้า "ผมก็คงคิดไม่ต่างกับผู้กอง มึงล่ะขุนคิดเหมือนกันหรือเปล่าวะ" ขุนถามกลับ "มึงคิดว่ายังไง กูจะรู้มั้ย" ชัยหันมองผู้กองก่อนจะพูด "เสธ.ถูกฆ่าปิดปาก คงเพราะแจ้งสถานที่ไปแล้วผิดพลาด พวกนั้นคิดว่าหลอกให้ไปตายก็เลยตามเก็บ" ขุนกับผู้กองเหมือนจะเออออตาม "ก็ใกล้เคียงนะ มึงล่ะวะพรานคิดแบบไหน" ขุนหันไปถามพราน "ฆ่าปิดปากน่ะใช่ แต่น่าจะเป็นปิดปากเรื่องที่เสธ.ดันไปรู้ว่าใคร ที่เป็นคนให้พิกัดบ้านหลังนั้นมากกว่า กูคิดว่าเจ้านายมึงนั่นแหละขุนที่เป็นตัวการ" พรานตอบแต่เสียงไม่ได้เบาเหมือนกับสามคนแรก เพราะต้องการให้กระแตได้ยินด้วย เหตุที่เสธ.ถูกฆ่าเป็นการฆ่าปิดปากเพราะรู้ความลับ ไม่ใช่คนที่หักหลังพวกเธอและขุน กระแต่หันมาทางพราน "คุณคิดแบบนั้นหรือคะ" เธอถามกลับ พรานก็พยักหน้าตอบ "ครับ ไม่เพี้ยนเป็นอย่างอื่นแน่นอน ทุกคนเอามือถือออกมารวมกันที่นี่ ถอดซิมออกแล้วหักทิ้งไป เราจะแยกกันเป็นสามกลุ่มใช้กลุ่มละเครื่องก็พอ ผมให้หมวยเขาเปิดแบบเติมเงินมาแล้วสามเบอร์" พรานบอกทุกคนก็ทำตาม กระแตไม่ไปแจ้งความแต่โทรบอกให้คนที่บ้านไปแจ้งแทน ผู้กองเดชาลุกขึ้นยืน "อีกสองวันก็ถึงวันเกิดของนายตำรวจชั่วคนนั้น ทุกคนพร้อมปฏิบัติงานกันหรือเปล่าครับ"