ฟ้าถล่มในวันที่ไม่เศร้า

ฉันกลัวการขับรถ

     ฉันกลัวการขับรถค่ะ ฉันเคยอยากขับมาก เพราะจะได้เดินทางสะดวก แต่วันนี้ฉันกลัวอุบัติเหตุ ฉันไม่กล้าไปเรียนขับรถด้วยซ้ำ

     แต่ฉันขอบคุณวันนี้ที่คุณแม่คอยให้กำลังใจฉันจนฉันได้ใบขับขี่เเล้ว ขอบคุณค่ะ

ฉันกลัวการเข้าสังคม

     ฉันกลัวการเข้าสังคมค่ะ ฉันแค่ไม่อยากตอบคำถามสารทุกข์สุขดิบจากคนรอบข้าง เช่น เรียนที่ไหน ทำไมอ้วนขึ้น ฉันไม่อยากตอบเลย ฉันรู้สึกไม่ดี

     แต่ฉันขอบคุณวันนี้ที่ตัวฉันเลิกเอาคำพูดจากคนรอบข้างมาใส่ใจ ขอบคุณค่ะ

ฉันกลัวว่าคนที่ฉันรักจะจากไป

    ฉันกลัวว่าคนรักจะจากไปค่ะ ครอบครัว พี่น้อง เพื่อนฝูง ฉันกลัวว่าฉันจะไม่เหลือใคร

    แต่ฉันขอบคุณวันนี้ที่ได้ใช้เวลากับคนที่ฉันรัก ขอบคุณค่ะ

ฉันกลัวการทำอาหาร

    ฉันกลัวการทำอาหารค่ะ ฉันไม่ได้กลัวแค่เตาแก๊ส แต่ฉันเคยทำทั้งอาหารและขนม แต่ได้ไข่เจียวมันๆกับคุ้กกี้หินแทน ฉันเซ็งมาก

    แต่ฉันขอบคุณวันนี้ที่มีแอปสั่งอาหาร ขอบคุณค่ะ

ฉันกลัวผลการเรียนไม่ดีค่ะ

    ฉันกลัวผลการเรียนไม่ดีค่ะ ฉันเรียนเพื่อสอบ ฉันไม่เคยใส่ใจว่าได้ความรู้หรือเปล่า ฉันทำเพื่อคะแนนเท่านั้น จนมาถึงวันนี้ สิ่งสำคัญไม่ใช่ผลของมัน แต่คือสิ่งที่ได้ระหว่างทางต่างหาก

    ฉันจึงขอบคุณวันนี้ที่ยังคิดได้ ขอบคุณค่ะ

ฉันกลัวไปหมด แต่เริ่มหาทางออกได้แล้ว ขอบคุณนะตัวฉัน