“โลกคู่ขนาน? หรือว่าสองโลกนี้มีความเชื่อมโยงกันอยู่?”
ดวงตาของลู่เซิ่งเป็ประกาย ราวกับว่าเขาจับต้นชนปลายอะไรบางอย่างได้ เขาคว้าจานกลมนั้นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว และศึกษามันอย่างละเอียด
พื้นผิวของจานกลมเรียบเนียน ไม่มีปุ่มใดๆ ให้เห็น ลู่เซิ่งไม่รู้ว่ามันคืออะไร ทำได้เพียงคลำหาไปทีละส่วน จนกระทั่งในที่สุด เขาก็พบร่องลึกขนาดประมาณหนึ่งมิลลิเมตร บริเวณใจกลางของจานกลม
ลู่เซิ่งลองทาบนิ้วลงไป พบว่าร่องนั้นมีขนาดพอดีกับนิ้วโป้งของเขา
“ปลดล็อกด้วยลายนิ้วมือ?”
ลู่เซิ่งคิด พลางวางนิ้วโป้งลงในร่องนั้นเบาๆ รออยู่ประมาณหนึ่งนาที จนเกือบจะยอมแพ้
ทันใดนั้นเอง ก็ได้ยินเสียง “ติ๊ง” แ่เบา จากนั้นจานกลมในมือก็เริ่มเปล่งแสงสีฟ้าอ่อนๆ ออกมา
แสงสีฟ้าทวีความเข้มข้นขึ้น แต่กลับไม่แสบตา ห้องที่เต็มไปด้วยฝุ่นและบรรยากาศแห่งความตาย ราวกับค่อยๆ ฟื้นคืนชีพขึ้นมาพร้อมกับแสงสีฟ้านี้
“ยินดีต้อนรับสู่การใช้งาน เทียนเหิงเทคโนโลยี...”
เสียงหวานใสของหญิงสาวดังออกมาจากจานกลม จากนั้นแสงสีฟ้าบนจานก็เริ่มรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ก่อร่างเป็รูปร่างของผู้หญิงคนหนึ่ง
“เปิดใช้งานได้จริงๆ ด้วย!”
ความตื่นเต้นแวบขึ้นในใจของลู่เซิ่ง แต่ความรู้สึกนั้นก็อยู่ได้ไม่นาน จานกลมในมือของเขาราวกับสูญเสียพลังงานทั้งหมด แสงสว่างหรี่ลงอย่างรวดเร็ว
ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที มันก็กลับกลายเป็แผ่นเหล็กเย็นเยียบดังเดิม
“เฮ้อ...”
ลู่เซิ่งถอนหายใจออกมา ดวงตาเปล่งประกายเจิดจ้า
“ดูเหมือนว่าเมืองนี้จะยังมีพลังงานหลงเหลืออยู่บ้าง ถ้าโชคดี บางทีฉันอาจจะค้นพบข้อมูลเกี่ยวกับโลกนี้ได้มากกว่านี้...”
ลู่เซิ่งหยิบจานกลมขึ้นมา แล้วรีบออกจากห้อง
เขาเริ่มออกสำรวจทีละบ้าน ในระหว่างนั้น เขาก็พบจานกลมที่มีสีและรูปแบบแตกต่างจากอันแรกอีกหลายอัน ลู่เซิ่งคาดเดาว่าจานกลมน่าจะเป็อุปกรณ์คล้ายคอมพิวเตอร์ ซึ่งหลายครอบครัวมีไว้ใช้งาน และส่วนใหญ่มักจะพบในห้องทำงานและห้องนอน
ลู่เซิ่งรวบรวมจานกลมที่คล้ายกันมาได้ประมาณหลายสิบอัน จากนั้นก็เริ่มลองเปิดทีละอันในที่แห่งหนึ่ง
แสงสีฟ้าอ่อนโยนสว่างวาบขึ้นแล้วก็ดับลงตรงหน้าเขา
จานกลมส่วนใหญ่พลังงานหมดไปแล้ว ส่วนที่เหลือก็เสียหายหรือไม่ก็แจ้งเตือนว่าลู่เซิ่งไม่มีสิทธิ์เข้าถึง
“ยังต้องใช้รหัสผ่านอีก...”
ลู่เซิ่งรู้สึกจนปัญญาเล็กน้อย
ในที่สุด เมื่อลู่เซิ่งหยิบจานกลมสีเทาเงินขึ้นมา ทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น
จานกลมนี้ลู่เซิ่งพบในกล่อง ราวกับว่ายังไม่ได้แกะกล่องเลยด้วยซ้ำ
“ยินดีต้อนรับสู่การใช้งาน เทียนเหิงเทคโนโลยี...”
แสงสีฟ้ารวมตัวกันเป็ร่างหญิงสาวที่มีความสูงประมาณหนึ่งฝ่ามือ หน้าตาสะสวยอ่อนหวาน สวมชุดรัดรูปสีชมพูอ่อน สัดส่วนรูปร่างงดงามราวกับเทพปั้น
ลู่เซิ่งรออยู่ครู่หนึ่ง ไม่มีการแจ้งเตือนให้ใส่รหัสผ่านหรือสแกนม่านตาใดๆ เด้งขึ้นมา เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“ต้องใช้งานยังไง?”
ลู่เซิ่งลังเลเล็กน้อย
แต่ในชั่วพริบตา หญิงสาวจากแสงสีฟ้าก็ยิ้มแล้วพูดว่า “ผู้ใช้ที่ใช้งานโฟตอนคอมพิวเตอร์เป็ครั้งแรก สามารถทำตามคำแนะนำต่อไปนี้เพื่อใช้งานได้ค่ะ...”
ยังดีที่มีคู่มือการใช้งานสำหรับผู้ใช้งานเริ่มต้น
ลู่เซิ่งถอนหายใจอย่างโล่งอก
ในไม่ช้า เขาก็เข้าใจวิธีการใช้งานภายใต้การแนะนำอัจฉริยะของโฟตอนคอมพิวเตอร์
“ต่อไป ก็คือค่อยๆ ทำความเข้าใจโลกใบนี้...”
ลู่เซิ่งสูดหายใจเข้าลึกๆ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ออกคำสั่ง
“ช่วยหาข้อมูลข่าวสารล่าสุดให้หน่อย...”
“กำลังเชื่อมต่อกับสกายเน็ต...”
“การเชื่อมต่อสกายเน็ตล้มเหลว”
“กำลังเชื่อมต่อกับคลังข้อมูลพลเรือนของฐานทัพ 1359...”
“เชื่อมต่อสำเร็จ”
ในวินาทีต่อมา ข้อมูลจำนวนมหาศาลก็ปรากฏต่อหน้าลู่เซิ่ง
สายตาของลู่เซิ่งหยุดอยู่ที่ตำแหน่งใด ตัวอักษรในตำแหน่งนั้นก็จะขยายใหญ่ขึ้นทันที แสดงผลต่อหน้าเขาโดยอัตโนมัติ
“สมัยแห่งศิลปะการต่อสู้ วันที่ 21 มิถุนายน ปี 11024 ฐานทัพหลักที่ 2 ประสบความสำเร็จในการส่งเรือบินค้นหาสิ่งมีชีวิตชุดที่ 58 มุ่งหน้าสู่กลุ่มดาวพิณ...”
“สมัยแห่งศิลปะการต่อสู้ วันที่ 12 กรกฎาคม ปี 11024 ฐานทัพที่ 105 ถูกยึดจุดยุทธศาสตร์...”
“สมัยแห่งศิลปะการต่อสู้ วันที่ 24 กันยายน ปี 11024 พลโทซุนชางเหอได้รับการเลื่อนขั้นเป็เขตแดนดวงดาวระดับที่สิบ กลายเป็ยอดฝีมือแห่งเขตแดนดวงดาวระดับที่สิบคนที่ 472 ในประวัติศาสตร์ของสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้ระดับโลก ปัจจุบันสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้มียอดฝีมือแห่งเขตแดนดวงดาวระดับที่สิบทั้งหมด 23 นาย...”
“สมัยแห่งศิลปะการต่อสู้ วันที่ 30 กันยายน ปี 11024 ฐานทัพที่ 114 893 และ 1022 ถูกยึดจุดยุทธศาสตร์ สหพันธ์ศิลปะการต่อสู้ระดับโลกจะจัดการประชุมเหล่าปรมาจารย์ครั้งที่ 274 ขึ้นที่ฐานทัพหลักหมายเลข 1...”
“สมัยแห่งศิลปะการต่อสู้ วันที่ 3 ตุลาคม ปี 11024 ฐานทัพที่ 585 697 และ 1253 ถูกยึดจุดยุทธศาสตร์...”
“สมัยแห่งศิลปะการต่อสู้ วันที่ 19 พฤศจิกายน ปี 11024...”
ลู่เซิ่งกวาดสายตาอ่านข่าวสารที่โฟตอนคอมพิวเตอร์แสดงให้เขาเห็นอย่างรวดเร็ว
ข้อมูลต่างๆ ถาโถมเข้าใส่ระบบประสาทในสมองของลู่เซิ่งอย่างต่อเนื่อง
ผู้แข็งแกร่งระดับสิบ โครงการย้ายถิ่นฐานสู่ดาวเคราะห์ การประชุมเหล่าปรมาจารย์...
ดังที่ลู่เซิ่งคาดการณ์ไว้ อารยธรรมศิลปะการต่อสู้ของโลกนี้สูงกว่าโลกที่เขาอยู่มากนัก กระทั่งได้สำรวจค้นพบเส้นทางสู่ระดับสิบหรือระดับสิบเอ็ดแห่งศิลปะการต่อสู้ที่อยู่เหนือระดับเก้าไปนานแล้ว!
ถึงกระนั้น ข่าวสารที่ลู่เซิ่งเห็นมากที่สุดก็ยังคงเป็ข่าวการล่มสลายของฐานทัพแห่งแล้วแห่งเล่า
“อารยธรรมศิลปะการต่อสู้ของโลกนี้รุ่งเรืองอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ พัฒนาไปสู่ระดับที่ไม่อาจจินตนาการได้ แต่ศัตรูที่พวกเขากำลังเผชิญหน้ากลับน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับสิบ ระดับสิบเอ็ด ก็ไม่อาจปกป้องเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่สั่นคลอนภายใต้เงื้อมมือของสัตว์ประหลาดได้....
จนกระทั่งในตอนท้าย พวกเขายังตัดสินใจที่จะทอดทิ้งดาวแม่ไป และเริ่มค้นหาดวงดาวที่เหมาะสมสำหรับการอยู่อาศัยแห่งที่สอง
แต่จากข่าวสาร...”
ลู่เซิ่งหรี่ตาลง ความเร็วในการเลื่อนผ่านข้อมูลแสงสีฟ้าตรงหน้าก็ช้าลง
“จนกระทั่งถึงวันที่ฐานทัพหมายเลข 1359 ล่มสลาย เรือบินค้นหาที่ปล่อยออกไปเ่าั้ก็ยังไม่มีข่าวที่น่าสนใจใดๆ ส่งกลับมา...”
ลู่เซิ่งไว้อาลัยให้พวกเขา
จากรายงานข่าวร้ายเ่าั้ สิ่งที่ลู่เซิ่งเห็นคือความจนปัญญาและความเ็ปเมื่ออารยธรรมที่รุ่งเรืองกำลังก้าวไปสู่การล่มสลาย...
ลู่เซิ่งหยุดอ่านข่าวสาร แล้วเปลี่ยนไปพูดว่า “ช่วยค้นหาประวัติศาสตร์โลกให้หน่อย”
“กำลังถ่ายโอนประวัติศาสตร์โลก...”