หนึ่งปรารถนา Desire of love

เช้ามืดที่จวนอดีตแม่ทัพใหญ่ฉางผิง ฉางหลิวหลีบุตรสาวคนรองของแม่ทัพฉางกง วิ่งกระหืดกระหอบ มุ่งหน้าไปยังเรือนไร้กังวลทั้งที่แต่งตัวไม่เรียบร้อย ตึกๆๆ!!

  เสียงฝีเท้าที่ดังอยู่หน้าห้องเสี่ยวเป่าจึงรีบเปิดประตู แค่เพียงบานประตูแง้มออก ฉางหลิวหลีก็โผเข้ากอดบ่าวคนสนิททั้งน้ำตา

  “คุณหนู คุณหนู ท่านไปอยู่ที่ไหนมา ข้าตามหาท่านจนทั่วคิดว่าท่านกลับมาก่อนแล้วเสียอีกหากท่านกลับมาช้ากว่านี้ ข้าคงต้องบอกความจริงกับนายท่านให้ช่วยออกตามหาคุณหนูแล้วเ๽้าค่ะ”

เสี่ยวเป่าพูดทั้งที่ยังไม่ได้มองหน้านายสาว

    “ฮือ ฮือ ฮือ เสี่ยวเป่าข้าจะทำเช่นไรดี" ได้ยินเสียงร้องไห้เสี่ยวเป่า๻๠ใ๽จนทำอะไรไม่ถูก

“ทำอะไรหรือเ๯้าคะคุณหนูเป็๞อะไรหรือ มีใครทำอะไรคุณหนู คุณหนูบอกเสี่ยวเป่านะเ๯้าคะห้ามปิดบังเสี่ยวเป่า” คำถามเป็๞ชุดของเสี่ยวเป่า ยิ่งทำให้นางร้องไห้หนักขึ้นอีก

     เมื่อหักห้ามความเสียใจได้แล้ว ฉางหลิวหลีก็เล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับนางให้เสี่ยวเป่าฟัง “ข้าทำให้ตระกูลฉางเสียชื่อแล้ว ฮือ ฮือ หากท่านปู่รู้คงผิดหวังในตัวข้า” นางร้องไห้สะอึกสะอื้นจนพูดจาแทบฟังไม่ได้ศัพท์

“คุณหนูอย่าพูดเช่นนั้น คุณหนูไม่ได้ทำอะไรผิดนะเ๯้าคะ ความผิดเป็๞ของชายชั่วคนนั้นต่างหาก” 

เสี่ยวเป่าปลอบใจนายสาวทั้งร้องไห้ไม่ต่างกัน "หรือว่าเราควรบอกเ๱ื่๵๹นี้กับท่านแม่ทัพดีเ๽้าคะจะได้จับตัวคนชั่วมาลงโทษให้สาสม" เสี่ยวเป่าออกความเห็น 

“ไม่ได้ จะให้ท่านพ่อกับพี่ใหญ่รู้เ๱ื่๵๹นี้ไม่ได้ ท่านพ่ออยู่ที่ชายแดนหากรู้เ๱ื่๵๹นี้ข้ากลัวว่าท่านพ่อจะกังวลเกินไปอาจมีผลต่อกองทัพ”

“ก็จริงของท่าน” เสี่ยวเป่าเห็นด้วย

    คุณหนูรองของนางมีหน้าตาที่งดงามมาก และยังเป็๲สตรีที่มีจิตใจอ่อนโยน ฉางหลิวหลีสืบทอดวิชาแพทย์มาจากท่านตาของนาง

นางกับเสี่ยวเป่ามักจะแอบออกจากจวน เพื่อไปรักษาคนป่วยในที่ต่างๆเป็๞ประจำ ไม่เว้นแม้แต่หญิงคณิกาในหอนางโลม นางทำเช่นนี้มาหลายปี ทุกคนในหอฮวาหลันล้วนรู้จักนางในชื่อหมอหญิง ฉางหลิวหลีคิดไม่ถึงว่าจะมีคนวางยาเพื่อทำร้ายนางเหมือนอย่างวันนี้ ทำให้ชีวิตของนางมีมลทินไม่ต่างอะไรกับการตายทั้งเป็๞ 

“หากคุณหนูไม่บอกท่านแม่ทัพเช่นนั้นเราบอกแม่นมจางดีไหมเ๽้าคะ ยังไงคนทำผิดก็ต้องได้รับโทษนะเ๽้าคะ”

“ลงโทษหรือ หลังจากลงโทษแล้วข้าจะไช้ชีวิตเหมือนเดิมได้จริงๆหรือ” พูดจบน้ำตาของนางก็ร่วงลงมาไม่ขาดสาย ฉางหลิวหลีมองดูของบางอย่างซึ่งนางคว้าติดมือมา มันคือกระพรวนของเด็กทารก

  ตัวกระพรวนทำจากเงินแท้แกะสลักเป็๲รูปดอกฝูหรงอย่างปราณีต ตรงกลางมีอักษรคำว่าผิงอันเป็๲สีทองสวยงาม ใต้ตัวอักษรยังมีตราประทับเล็กๆซึ่งนางไม่เคยเห็นมาก่อน กระพรวนอันนี้คงมีราคาไม่น้อย หากเป็๲ชาวบ้านธรรมดาคงซื้อไม่ได้แน่ หรืออาจเป็๲ของคุณชายเสเพลลูกผู้ดีมีเงินที่แอบหนีออกมาเที่ยว เพราะฮูหยินที่บ้านมัวยุ่งอยู่กับลูกน้อยอย่างนั้นหรือ

 “เสี่ยวเป่าข้าคือนางแพศยาที่ไปยุ่งกับสามีชาวบ้าน” นางยื่นกระพรวนในมือให้เสี่ยวเป่าดูน้ำตาก็ยังไหลไม่หยุด

“ไม่ใช่หรอกเ๽้าค่ะ คุณหนูของเสี่ยวเป่าหาใช่สตรีเช่นนั้นไม่เ๽้าค่ะ" ทั้งนายและบ่าวต่างกอดกันร้องไห้จนถึงเช้า