กลางดึกคืนหนึ่ง...
เตียงนอนขนาดใหญ่เริ่มมีการเคลื่อนไหวแปลกๆ ชายหนุ่มร่างสูงที่พึ่งแต่งงานสร้างครอบครัวมาได้ไม่นานเริ่มมีอาการกระวนกระวาย รุจน์เป็สามีและเป็คุณพ่อลูกหนึ่ง หน้าที่หัวหน้าครอบครัวของเขาไม่เคยขาดตรงบกพร่อง และเื่บนเตียงของชายคนนี้ก็ไม่เคยขัดข้องแม้แต่ครั้งเดียว
เพียงแต่หลังจากภรรยาสาวตั้งท้องและคลอดลูก เ้าแท่งลำหนาใหญ่ที่เคยใช้งานทุกคืนกลับต้องพับเก็บงำไว้เนื่องจากเมียสาวไม่ค่อยมีอารมณ์ร่วมเท่าไหร่นัก
“แพร”
“….”
“แพรครับ”
“อือ อะไรพี่รุจน์”
“ลูกหลับแล้ว”
“ลูกหลับพี่ก็หลับด้วยสิ”
“แต่…แพร”
สามีพยายามสะกิดภรรยา แต่ค่ำคืนนี้ก็ดูเหมือนว่าเขาจะต้องเดียวดายในบ้านหลังใหญ่ที่ทุ่มเทแรงกายทำงานหาเงินซื้ออีกเช่นเคย ตอนนี้ลูกชายของทั้งสองอายุได้สามขวบแล้ว แม้ว่ารุจน์จะสร้างห้องนอนเดี่ยวไว้ั้แ่เนิ่นๆ แต่ดูเหมือนเด็กน้อยจะติดแม่จนไม่อยากห่างไปไหน
“พี่รุจน์”
“ครับ”
“เื่แม่น่ะ พี่ว่ายังไง”
“ไม่เอาน่าแพร เราคุยเื่นี้กันแล้วนะ”
“แต่ลูกสามขวบแล้วนะ แพรอยากกลับไปทำงาน อยู่บ้านทั้งวันแพรเบื่อจะตายอยู่แล้ว”
สองสามีภรรยาสนทนาด้วยการกระซิบ
ทั้งสองเคยโต้เถียงเื่ที่แพรจะวานให้แม่ยายเข้ามาช่วยเลี้ยงหลาน ซึ่งฝ่ายสามีอย่างรุจน์ก็รีบปฏิเสธโดยทันที เหตุผลก็ไม่ใช่อะไร ชายหนุ่มแค่กลัวว่าจะมีอะไรกับภรรยาไม่สะดวกก็เท่านั้น ถ้าเกิดมีแม่ยายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ด้วย การใส่กางเกงบ๊อกเซอร์เดินเหินก็ยิ่งทำไม่ได้
แต่จะว่าไป...ต่อให้แม่ยายไม่มา ไอ้จ้อนแข็งปั๋ง่ล่างก็ไม่ได้ใช้งานอยู่ดี!
“ไม่รู้แหละ ยังไงแพรก็จะบอกให้แม่มาช่วยดูหลานให้ได้”
“….แล้วแต่แพรเถอะ”
รุจน์ถอนหายใจเบาๆ...
เขาเข้าใจความเหนื่อยล้าของภรรยาในการเลี้ยงลูกเป็อย่างดี มิหนำซ้ำชายหนุ่มยังรู้ดีว่าภรรยานั้นเป็คนชอบทำงานเพียงใด เธอเป็ผู้หญิงที่มีเพื่อนฝูงและสังคมมากมายรายล้อม การที่ต้องตั้งท้องและอยู่กับทารกทั้งวันทั้งคืนคงจะทำให้หญิงสาวเริ่มอึดอัด
เมื่อความเงียบเข้าครอบงำห้องนอน ปลายเท้าของชายร่างสูงก็ค่อยๆหย่อนตัวลงมาจากเตียง
รุจน์เดินลงมาจากบ้านและทำการนั่งบนโซฟา ก่อนจะทำการขัดจรวดและปลดปล่อยตัณหาที่อัดอั้นด้วยข้อมือเหมือนอย่างที่เคยทำเป็ประจำ ชายหนุ่มวัยกลัดมันที่พึ่งอายุสามสิบต้นๆ กลับต้องมานั่งบรรเทาตัณหาช่วยตัวเองคลายทุกข์ในยามค่ำคืน แค่คิด...ชีวิตก็หม่นหมองเต็มทน
รุจน์เริ่มคิดถึง่ชีวิตวัยมันส์ของตัวเอง ่ที่เขายังไม่ได้เจอกับภรรยา มันเป็ห้วงเวลาที่ไอ้จ้อนแท่งโตด้านล่างได้เสียดสีสาวน้อยสาวใหญ่แทบจะลืมทางกลับบ้านเลยทีเดียว ใครต่อใครก็ต่างหลงใหลในลีลาของเขา ยกเว้นเสียแต่หญิงสาวที่ชายหนุ่มตกลงปลงใจด้วยคนนี้!
“ไม่ได้เจอกันหลายปี คงจะสบายดีนะ”
ชายหนุ่มพึมพำหลังจากเสร็จกิจ...
รุจน์ไม่ได้เจอหน้าแม่ยายั้แ่เสร็จสิ้นงานแต่งในต่างจังหวัด ตอนที่เจอเธอครั้งแรกเขานึกว่าเป็พี่สะใภ้ เนื่องจากพ่อของภรรยาเสียไปั้แ่วัยรุ่น ทำให้ใครหลายๆคนต่างคิดว่าสองแม่ลูกเป็พี่สาวกัน เพราะใบหน้าและผิวพรรณของหญิงม่ายผู้นั้น....ช่างเต่งตึงและอวบโตจนเ้าบ่าวป้ายแเดงแอบเผลอถ้ำมองโดยไม่รู้ตัว
อยู่ๆเรือนร่างเว้าโค้งและสะโพกผายของสาวใหญ่ก็ฉายขึ้นมาในหัว
รุจน์รีบสะบัดความคิดนั้นทิ้ง แต่ยิ่งทำ...ทรวงเต้าโตๆที่เขาเคยชำเลืองมองในงานแต่งก็ชัดเจนมากขึ้นกว่าเดิม!