Chapter 10
Revenge of the Dragon
“เฮ้ เ้าหนูส่งเควสมาอันนึงแล้วไม่คิดจะรับเพิ่มอีกซักหน่อยเหรอ?”
ภายหลังจากที่ได้อาบน้ำอาบท่ากำจัดคราบสกปรกออกไปจากร่างกายหมดแล้วโจ๊กก็ได้เดินออกมาส่งเควสกับตาลุงโทมัส และได้รับเงินมา 500G เป็การตอบแทน แต่แทนที่เขาจะเลือกเควสใหม่มาทำต่อโจ๊กกลับปฏิเสธและขอบคุณตาลุงมาสเตอร์ ก่อนจะเดินออกมาจากบาร์เลย
“ไม่เป็ไรครับผมมีสิ่งอื่นที่ต้องทำแล้ว”โจ๊กโค้งศีรษะให้ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ามีอะไรอยากจะถามอีก “อ๋ออีกอย่างนะครับคุณโทมัสพอดีว่าตอนไปทำเควสผมได้รับพวกการ์ดไอเท็มเศษชิ้นส่วนสไลม์มาเยอะเลยน่ะครับการ์ดพวกนี้ผมพอจะเอาไปขายได้มั้ยครับ?”
“อ๋อ ได้สิๆ” โทมัสพยักหน้ารับ“ที่โซนตลาดในเมืองน่ะมีพวกซัมมอนเนอร์ที่มีทักษะขายของมาเปิดร้านรับซื้อของกับขายของอยู่เต็มไปหมดเลยล่ะ”
“พ่อค้าที่ขายของอยู่ในเมืองนี่คือซัมมอนเนอร์เหรอครับผมนึกว่าเป็ NPC เสียอีก”
“ส่วนใหญ่ก็เป็ NPC นั่นล่ะ แต่ก็มี NPC พิเศษอยู่อีกไม่กี่คนที่ทำงานให้กับซัมมอนเนอร์ที่เปิดร้านด้วยสกิลการ์ดนักวานิชอยู่พวกเขาก็จะสามารถเปิดร้านค้าในพื้นที่ที่เมืองกำหนดเพื่อรับซื้อขายของพวกนี้ได้น่ะโดยที่จะมี NPC สำหรับค้าขายออกมาทำหน้าที่เป็พ่อค้าให้ในระหว่างที่เอาออฟไลน์ออกไปจากอาเคเดียไงล่ะก็...เรียกว่าเป็ตั้งร้านทิ้งไว้ก็ได้นะ”
“มีสกิลการ์ดแบบนั้นด้วยเหรอครับ?”โจ๊กถาม
“อื้อยังมีสกิลการ์ดอีกหลากหลายรูปแบบที่ใช้ในอาเคเดียได้นะอย่างพวก นักวานิชนักเล่นแร่แปรธาตุ สร้างไอเท็มหลายรูปแบบ อะไรพวกเนี่ย แล้วก็ยังมีสกิลการ์ดหลายแบบที่มีให้เลือกใช้ในอาเคเดียเท่านั้นซึ่งมันจะเป็สกิลการ์ดที่ใช้สำหรับซัมมอนเนอร์โดยเฉพาะน่ะราคาความแพงของมันก็จะขึ้นกับความหายากและระดับของอาชีพพวกนั้นด้วย”
โจ๊กพยายามทำความเข้าใจในส่วนนี้และคิดว่าคงจะต้องไปศึกษามันโดยละเอียดทีหลังแต่ว่าตอนนี้เขายังมีเื่ที่สำคัญมากกว่าที่จะต้องทำ....โดยเฉพาะอย่างยิ่งเื่ที่ต้องสะสางให้จบ!
“ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อนนะครับพอดีว่ามีไอเท็มที่อยากจะได้อยู่น่ะครับ”
“โอ้ ขอให้โชคดีนะไอ้หนุ่ม!”
ไม่ช้าหลังจากที่กลับมาอยู่ในสภาพปกติได้อีกครั้งหลังจากเกมโอเวอร์โจ๊กจึงเดินออกมาจากเควสเซ็นเตอร์ด้วยใบหน้าที่ตึงเครียดขึ้นนิดหน่อยโดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนี้เขามีแผนใหม่ที่อยากจะทำแล้วโดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนี้มันสำคัญมากถึงขนาดที่โยนเื่“เควส” ทิ้งไปในทันที
ร่างสูงเดินอาดๆ ตรงไปยังพื้นที่ส่วนที่เป็ตลาดของเมืองโลเวร่าแห่งนี้โดยที่ผู้คนภายในเมืองดูจะมีจำนวนเยอะขึ้นกว่าตอนที่เขาออนไลน์เข้ามาอยู่นิดหน่อยพอมองนาฬิกาดูจึงได้เห็นว่าตอนนี้เข้าสู่่เที่ยงวันในโลกภายนอกแล้วเขาออนไลน์เข้ามาในเกมได้ราวๆ ชั่วโมงกว่าแล้ว ซึ่งดูท่าตอนนี้คงต้องเปลี่ยนแผนยกเลิกทำเควสพวกนั้นไปให้หมดเสียก่อนอย่างช่วยไม่ได้
“ท่าจะทำก็คงต้องทำก่อนที่คนจะออนไลน์เข้ามามากว่านี้สินะถ้าหลังบ่ายโมงเป็ต้นไปคนน่าจะเข้ามาในอาเคเดียเยอะขึ้นถ้างั้นคงต้องเร่งมือหน่อยแล้วล่ะ”
โจ๊กสรุปในใจก่อนจะตรงไปยังร้านขายของแบบแผงลอยที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ส่วนตลาดในที่สุดดูเหมือนว่าจะมีร้านค้าแบบแผงลอยตั้งอยู่ตลอดสองข้างทางเหมือนกับพวกตลาดนัดไม่มีผิดโดยจะมีการแบ่งช่องให้เป็ล็อคๆพร้อมกับสินค้าที่วางเรียงกันอยู่บนแผงในหน้าตาที่แปลกๆ ไปบางชิ้นก็มีความแฟนตาซีสูงจนน่าดูชมเชียว
ซึ่งโจ๊กคาดว่าร้านพวกนี้น่าจะเป็ร้านที่พวกซัมมอนเนอร์ตั้งทิ้งเอาไว้แน่ๆเพราะดูจากป้ายชื่อร้านที่ติดอยู่ตรงด้านหน้าแผงลอยแต่ล่ะชื่อแล้วมันไม่น่าจะเป็ชื่อที่ทางทีมงาน AOS ตั้งขึ้นมาให้เสียบรรยากาศแน่ๆ มันมีอะไรบ้างน่ะเหรอ?
รักน้องจอยที่สุด
เ้าของร้านข้างๆ เป็เอดส์
ซื้อร้านนี้แล้วได้บุญ
ถูกกว่านี้ก็ขี้แล้ว
แค่เห็นชื่อร้านแสนบรรเจิดพวกนี้แล้วโจ๊กก็ทำได้เพียงแค่ถอนใจออกมาอย่างอ่อนใจกับความคิดสร้างสรรค์(?)ของเ้ามนุษย์พวกนี้จริงๆ กระทั่งเขามองเหลือบไปอีกด้านแลเห็นชื่อร้าน “Party Time” ซึ่งดูจะเป็ชื่อที่เข้าท่าเข้าทางหน่อยเขาจึงแวะเวียนไปที่ร้านนั้น
“สวัสดีครับผมอยากจะใช้บริการร้านค้าหน่อยน่ะครับ”
“ยินดีครับผม!”
พอโจ๊กเดินเข้าไปทักทายที่ร้านแผงลอยที่ว่านั่นแล้วมันก็มีผู้ชายร่างสูง สวมเสื้อแขนกุดและโพกศีรษะไว้ด้วยผ้าสีน้ำเงินมองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็ NPC ...ทำไมน่ะเหรอ?
ก็ไอ้พ่อค้าร้านข้างๆ กันมันมี NPC หน้าตาแบบนี้ยืนเรียงกันเป็ตับเลยน่ะสิบางร้านจะดีหน่อยเหมือนจะมีทุนหนากว่าหรือไงก็ไม่รู้ถึงได้มี NPC ขายของเป็แม่ค้าน่าตาน่ารักแตกต่างจากชาวบ้านแต่นอกนั้นมันเหมือนกับโคลนนิ่งออกมาจากหม้อเดียวกันทั้งหมดถ้าเดินเข้ามาแบบไม่คิดอะไรเห็นหน้าพ่อค้าในตลาดเหมือนกันหมอนี่มันก็มีหลอนได้เลยนะเนี่ย!
“ผมอยากจะขายไอเท็มที่หามาได้น่ะครับที่นี่รับซื้อรึเปล่าครับ?”
“เรารับซื้อสินค้าครับ แต่ก็แค่บางชนิดเท่านั้นไม่ทราบว่าคุณลูกค้าอยากจะขายอะไรหรือครับ?”
พ่อค้า NPC นั้นยิ้มกว้าง และถูมือไปมาในท่าทางพ่อค้าอารมณ์ดี
“ชิ้นส่วนสไลม์น่ะครับ แล้วก็มีหัวใจแห่งน้ำ ด้วย รับรึเปล่าครับ?”
“รับครับผม” พ่อค้าหนุ่มยิ้มร่า“แต่เราต้องแจ้งก่อนนะครับว่าไอเท็มที่คุณลูกค้า้าจะขายนั้นสามารถนำไปแปรรูปเป็ไอเท็มจำพวกน้ำยาเพิ่มพลังได้ด้วยสกิลการ์ดนักเล่นแร่แปรธาตุได้คุณลูกค้ายังคงยินดีที่จะขายให้เราอยู่นะครับ?”
นั่นคงเป็เื่ไกลตัวสำหรับเขาในตอนนี้มากอีกอย่างเขา้าเงินมากกว่าในเวลาแบบนี้ เพราะฉะนั้นโจ๊กจึงพยักหน้ารับไปพร้อมกับเปิดหน้าต่างไอเท็มเพื่อหยิบเอาการ์ดไอเท็มที่ได้มาจากการฆ่าสไลม์หน้าเมืองมาวางกองลงตรงแผงลอย
ซึ่งพ่อค้าหนุ่มคนนั้นก็รีบคว้ามาถือไว้พร้อมกับการนับคำนวณในทันที
“ชิ้นส่วนสไลม์ เรารับซื้อในราคา 5G ส่วนหัวใจแห่งน้ำเรารับที่ 250G นะครับ มีชิ้นส่วนสไลม์ 35 ชิ้น และหัวใจแห่งน้ำอีก 2 ชิ้นคิดรวมเป็เงินก็จำนวน 675 เหรียญ คุณลูกค้าโอเคนะครับ?”
“ครับ”
ได้ยินดังนั้นแล้วพ่อค้าหนุ่มจึงเปิดหน้าต่างข้อมูลขึ้นและโยนไอเท็มเ่าั้เข้าไปในหน้าต่างไอเท็มตรงหน้าซึ่งระหว่างทำการค้ากันอยู่นั้นตรงเหนือศีรษะของโจ๊กและ NPC พ่อค้าคนนี้จะมีรูปสัญลักษณ์ลูกศรชี้หมุนรอบตัวเองเป็สัญลักษณ์ของการ“เทรดดิ้ง” กันอยู่นั่นเองซึ่งหากฝั่งใดฝั่งหนึ่งไม่ยินยอมโอเคในการซื้อขายในตอนหลังก็สามารถกดปุ่มยกเลิกได้และไอเท็มหรือเงินทั้งหมดที่ตกลงกันไว้ก็จะแยกย้ายกลับไปหาเ้าของเหมือนเคย
ไม่ช้าพ่อค้าคนนั้นก็กดปุ่มอะไรบางอย่างบนหน้าต่างไอเท็มก่อนจะมีถุงเงินขนาดย่อมๆ ปรากฏขึ้นมาบนมือของเขา กระทั่ง NPC คนนี้ยื่นมันมาให้กับโจ๊ก
“นี่ครับเงินจำนวน 675G คุณลูกค้า”
“ขอบคุณครับ”
โจ๊กรับถุงเงินนั้นมาถือไว้มีเสียงเหรียญทองดังกระทบกันจากด้านในถุงนั้นก่อนที่เขาจะโยนมันลงไปในหน้าต่างไอเท็มเท่านั้นเองจำนวนยอดเงินที่มีอยู่ในตัวของเขาก็เพิ่มขึ้นเป็1,628G ซึ่งก็คือเงินทั้งหมดที่โจ๊กมีตอนนี้ไม่ว่าจะได้รับมาจากการทำเควสฆ่าสไลม์หรือจะเป็เหรียญเงินที่ดร็อบมาจากตัวสไลม์เองเลยก็ตามที
แต่ตอนนี้เขาก็พอจะมีเงินก้อนให้จับจ่ายใช้สอยได้ส่วนหนึ่งล่ะ
“มีอะไรให้รับใช้อีกมั้ยครับคุณลูกค้า?”พ่อค้าหนุ่มถามต่อ
“คือว่าผมอยากจะซื้อไอเท็มหน่อยน่ะครับ”
“ได้เลยครับ ไม่ทราบว่าคุณลูกค้ามองหาไอเท็มแบบไหนอยู่เหรอครับ?”
“ไอเท็มที่ใช้เพิ่มพลังมานาได้น่ะครับ”
โจ๊กเองก็ได้รับการสอนมาจากรินมาบ้างว่าในโลกอาเคเดียนั้นมันจะมีการ์ดที่สามารถใช้งานได้ในเฉพาะโลกนี้ (หรือภายในเกม)อยู่ด้วย หนึ่งในนั้นก็คือไอเท็มที่ใช้เพื่อเพิ่มพลังชีวิตหรือมานาให้กับซัมมอนเนอร์โดยตรงซึ่งมันถือว่าเป็ไอเท็มที่สำคัญมากแม้ว่าจะเป็ไอเท็มที่ใช้งานได้แล้วจะหายไปเลยก็ตามทีแต่ก็จัดว่าเป็หนึ่งในของที่ทำให้พวกซัมมอนเนอร์เอาตัวรอดจากมอนสเตอร์ในอาเคเดียได้
“มีอยู่แล้วครับผมไม่ทราบว่าคุณลูกค้าอยากจะได้แบบไหนเหรอครับ เรามีขายทุกรูปแบบ?”
“ขอแบบที่ราคาถูกที่สุดน่ะครับ”
“ถ้าอย่างนั้นก็นี่เลยครับคุณลูกค้า”
เ้าพ่อค้าหนุ่มรีบแนะนำก่อนจะหยิบขวดที่ใช้วางโชว์บนแผงลอยขึ้นมาให้ดูทันทีมันเป็ขวดแก้วทรงกลมใสจนเห็นน้ำสีเหลืองอมทองที่อยู่ภายในและปิดเอาไว้ด้วยจุกไม้ตรงปากขวด้า
“อีเธอร์โพชั่น ครับเพิ่มมานาให้กับซัมมอนเนอร์ได้ 5 หน่วย ขวดละ 400 G เท่านั้นครับ”
“งั้นขอให้ผม 3 ขวดเลยครับ”
โจ๊กตัดสินใจแทบจะไม่คิดเลยด้วยซ้ำเขาใช้เงินเกือบทั้งหมดที่มีเพื่อที่จะซื้อน้ำยาเพิ่ม MP 3 ขวด ทั้งๆ ที่จะเดินสำรวจดูให้ทั่วๆ กว่านี้เผื่อจะได้ของถูกกว่าก็ได้แต่ดูเหมือนความแค้นเล็กๆ ในตัวจะทำให้เขาลืมมองเื่พวกนั้นไปจนหมดสิ้นเ้าพ่อค้าหนุ่มนั้นถึงกับฉีกยิ้มอย่างยินดีรีบนำไอเท็มดังกล่าวนั้นในรูปแบบของการ์ดยื่นให้กับลูกค้าทันทีซึ่งโจ๊กก็เอามือแตะสัญลักษณ์รูปเหรียญทองในหน้าต่างไอเท็มของเขาก่อนจะกดเงินจำนวน 1,200G เรียกเอาถุงเงินขนาดย่อมๆยื่นไปให้พ่อค้าเป็การแลกเปลี่ยนที่เสร็จสิ้นไปได้ด้วยดี
“อ๊ะ จริงด้วยครับคุณลูกค้าตอนนี้ทางร้านของเรามีโปรโมชั่นพิเศษอยู่ครับ หากคุณลูกค้าซื้อของครบ 1,000G เราจะแถมเค้กบลูเบอร์รี่ชีสเค้กสูตรพิเศษที่ทางเ้าของร้านของเราคิดค้นสูตรขึ้นมาเองด้วยนะครับ”
จู่ๆนายพ่อค้าหนุ่มคนนี้ก็พูดขึ้นพลางหยิบการ์ดใบหนึ่งที่วางกองเตรียมไว้บนโต๊ะราวกับเป็การ์ดที่คิดจะทำเอามาเพื่อแจกลูกค้าอยู่แล้วโจ๊กจึงรับการ์ดใบนั้นมากระทั่งหรี่ตามองจึงได้เห็นรูปของเค้กสีสันสดใสน่าทานในแบบที่หากพวกสาวๆเห็นเค้กจานนี้วางลงบนโต๊ะแม่เ้าประคุณคงจะควักโทรศัพท์มือถือมาถ่ายรูปกันเป็มือระวิง
“เป็เค้กรสชาติเยี่ยมที่จะช่วยเพิ่มอัตราการคูลดาวน์ของสกิลการ์ดให้ไวขึ้น10% ด้วยนะครับตอนนี้เ้าของร้านของเรากำลังทดลองสูตรอยู่ว่าดีแค่ไหน หากลองทานแล้วติดใจก็สามารถมาสั่งซื้อจากร้านของเราได้ทุกเมื่อเลยนะครับในการ์ดเค้กนั้นมีเนมการ์ดของร้านเราติดไว้ด้วยแล้วครับ”
“ขอบคุณครับ”
โจ๊กรับมันมาแบบไม่ได้ใส่ใจนักเพราะตอนนี้เขามีอะไรอย่างอื่นให้สนใจมากกว่า
“ดูจากเสื้อผ้าแล้วคุณลูกค้าคงจะเป็มือใหม่เลยสินะครับ?”พ่อค้าหนุ่มถาม
“ครับ จะว่าแบบนั้นก็ได้”
โจ๊กตอบด้วยใบหน้าที่ไร้อารมณ์กระทั่งเขาโยนการ์ดทั้งหมดเข้าไปในหน้าต่างไอเท็มก่อนจะพยักหน้าให้พ่อค้าคนนั้นเพื่อเป็การบอกลา
“ท่าทางจะเอาน้ำยาเพิ่มมานาไปทำเควสแบบระยะยาวๆเลยสินะครับ ถ้ายังไงหากได้ไอเท็มอะไรแปลกๆ สามารถเอามาปล่อยที่ร้านของเราได้ทุกเมื่อเลยนะครับขอบคุณที่ใช้บริการครับ”
ชายหนุ่มเดินจากมาพร้อมกับธุระในตลาดที่เสร็จสิ้น
“ไม่ได้ทำเควสหรอก...แต่เป็การล้างแค้นต่างหาก”
ร่างสูงหยุดยืนอยู่ตรงด้านนอกเมืองอีกครั้งหนึ่ง โจ๊กกลับมาพร้อมกับความพร้อมอีกครั้งหนึ่งฮาล์ฟทุกตัวของเขาที่ตายจากการต่อสู้นั้นกลับมาพร้อมที่จะใช้งานได้อีกครั้งหนึ่งเช่นเดียวกับดวงตาสีสนิมเหล็กที่กำลังตวัดสายตาจ้องมองไปรอบๆพื้นที่ทุ่งหญ้ากว้างโล่งอีกครั้ง พร้อมกับเหล่าสไลม์ตัวเล็กสีฟ้าที่ะโดึ๋งดั๋งไปมาได้อย่างกวนอารมณ์เป็ที่สุดท้องฟ้ากลายเป็ห่วงรัตติกาลมืดสนิทขณะที่แสงสว่างหนึ่งเดียวก็คือดวงจันทร์ที่ลอยเด่นบนท้องฟ้าเพียงเท่านั้น
“โดดหน้าระรื่นไปก่อนเถอะไอ้พวกบ้าเดี๋ยวฉันจะกวาดให้เกลี้ยงเลยคอยดู”
โจ๊กรำพึงขึ้นมาขณะที่กวาดสายตาไปรอบๆ ซึ่งมองไม่เห็นตัวของเ้าคิงสไลม์ที่ว่านั่นเลยแม้แต่น้อยแน่นอนว่าเป้าหมายของเขาก็คือเ้าเยลลี่ั์นั้นที่บังอาจฆ่าเขาในสภาพที่ทุเรศที่สุดเขาจงใจรอให้เวลาผ่านไปอีกเกือบหนึ่งชั่วโมงเพื่อให้มันกลายเป็่กลางคืนซึ่งจะทำให้บดบังสายตาจากซัมมอนเนอร์คนอื่นๆ
โจ๊กยื่นมือไปด้านหน้าเรียกเอาการ์ดใบเก่งของเขาขึ้นมาอีกครั้ง
“ออกมาเลย ยูเรียซ่า!”
ฮาล์ฟสาวถูกอัญเชิญขึ้นมาอีกครั้งร่างบางหันมายืนจ้องมองผู้เป็นายพร้อมกับจับดาบเรเปียร์ที่เหน็บอยู่ตรงเอวในท่าทีที่พร้อมจะสู้เต็มที่
“หงุดหงิดเหมือนกันสินะเธอน่ะที่ต้องมาตายในสภาพที่ทุเรศขนาดนั้น”
คำถามนั้นส่งให้ฮาล์ฟสาวต้องเม้มปากแน่นเพราะว่าก่อนจะตายไปนั้นเธอเองก็โดนเ้าสไลม์นั้นกลืนเข้าไปแบบทั้งเป็เช่นเดียวกันว่าแล้วโจ๊กก็พยักหน้าให้
“ถ้างั้นก็ลงมือเลยได้เวลาล้างอายให้กับพวกเราแล้ว”
ไม่รอช้าโจ๊กสะบัดมือเรียกใช้งานการ์ดอีกใบทันควันมันก็คือ “ดราก้อนสเต็ป” การ์ดที่จะทำให้สามารถเรียกัเลเวลต่ำกว่า 2ลงมาบนสนามได้สองตัวพริบตานั้นฮาล์ฟสาวจึงหยิบเอาแตรเขาัขึ้นมาเปาเพื่อเรียกเ้าลูกัสีฟ้าและแดงทั้งสองตัวให้บินโฉบออกมาในที่สุด
ไม่มีรีรออะไรอีกต่อไปโจ๊กสะบัดมือออกคำสั่ง
“กวาดไอ้พวกสไลม์พวกนี้ทิ้งให้เรียบไปเลย!”
ราวกับฮาล์ฟทั้งสามตัวนั้นล่วงรู้ได้ว่าเ้านายกำลังหมายตาสิ่งใดอยู่พวกมันต่างแยกย้ายกันออกไปและโจมตีกวาดล้างสไลม์พวกนั้นอย่างหนักหน่วงและรุนแรงที่สุดยูเรียซ่านั้นชักดาบของเธอพุ่งเข้าเสียบใส่เ้าเยลลี่พวกนั้นอย่างไร้ซึ่งความปราณีขณะที่ัจิ๋วทั้งสองเองก็บินทะยานขึ้นพร้อมกับพ่นไฟช่วยกันไล่ล้างบางกันอีกแรง
โจ๊กเองก็ไม่รอช้าเขาทำการสลัดเอาสกิลการ์ดขึ้นมาใช้งานอย่างต่อเนื่องสั่งให้ัช่วยกันสาดเปลวไฟยิงผลาญเป้าหมายทุกตัวที่ขวางทางให้เละเป็แถบก่อนจะใช้การ์ดสกิลใบต่อๆ ไปอย่างหนักหน่วงเท่าที่มานาของเขาจะทำไหว
โจ๊กไม่สนใจคำเตือนของผู้คนในบาร์เควสแม้แต่น้อยเขารู้ดีว่านี่คือการท้าทายอำนาจของ AOS
หากนี่คือสิ่งที่ AOS วางไว้เพื่อแกล้งพวกมือใหม่ล่ะก็ฝันไปเถอะที่มันจะสยบเขาได้
โดยเฉพาะอย่างยิ่งไอ้สภาพที่โดนเ้ามอนสเตอร์ตัวแสบเล่นงานฝั่งเดียวจนเละเทะขนาดนั้นมันเป็อะไรที่ยอมกันไม่ได้จริงๆเป็บอสแล้วยังไง เลเวล 40 แล้วยังไง ....เดี๋ยวเขาจะเอาชนะมันให้ดู!
กระทั่งอาละวาดกันอย่างจงใจได้เกือบๆ10 นาที กวาดล้างสไลม์ไปได้นับร้อยตัว ที่สุดแล้วสภาพรอบด้านมันก็เปลี่ยนไปในที่สุดสไลม์หลายตัวที่ยังไม่ถูกฆ่านั้นต่างะโหนีแตกเป็คนล่ะทางอย่างผิดสังเกตดวงตาสีสนิมเหล็กของโจ๊กเองก็จับการเคลื่อนไหวที่แปลกไปของศัตรูได้
“โผล่มาแล้วใช่มั้ย”ว่าแล้วก็เหลือบมองดูหน้าต่างข้อมูลที่เปิดไว้ตลอดเวลา “ถ้าฆ่าสไลม์ครบ 100ตัวมันก็จะโผล่ออกมาเลยงั้นสินะ”
ว่าแล้วดวงตาสรสนิมเหล็กก็ชำเลืองมองไปรอบๆด้านอย่างระมัดระวัง ครั้งก่อนเขาโดนมันโผล่เข้าประชิดตัวโดยที่ไม่ทันตั้งหลักต้องยอมรับว่านั่นก็คือสิ่งที่ทำให้เขาพลาดท่าจนตายในทันทีซึ่งครั้งนี้เขาจะไม่มีวันยอมให้เป็แบบนั้นแน่ๆัตัวน้อยทั้งสองขยับบินเข้ามาอยู่ใกล้ๆ ตัวของเ้านายขณะที่ยูเรียซ่านั้นยังคงมองไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง
และในตอนนั้นเองที่ฮาล์ฟสาวนั้นรู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติ
แม้จะเป็่รัตติกาลแต่เงาที่อยู่รอบๆ ตัวเธอนั้นมันกำลังขยายตัวใหญ่ขึ้นจนผิดสังเกต
“ะโถอยออกมายูเรียซ่า!”
โจ๊กเองก็เห็นในส่วนนั้นเขาจึงะโขึ้นเสียงดัง
ตูม!!!!
พื้นดินตรงจุดที่ฮาล์ฟสาวยืนอยู่นั้นแตกกระจายออกเป็วงกว้างพร้อมกับวัตถุขนาดใหญ่เกือบสามเมตรที่พุ่งดิ่งลงมาจากท้องฟ้าด้วยความเร็วสูงโชคดีที่ยูเรียซ่านั้นะโถอยหนีไปได้ทันเธอจึงรอดตายไปได้อย่างหวุดหวิดซึ่งแน่นอนว่าเ้าก้อนเยลลี่ขนาดใหญ่ั์ที่โจมตีเข้ามานั้นก็ไม่ใช่ใครอื่น
“โผล่ออกมาซะหนักหน่วงเชียวนะรอบนี้ ไอ้เ้าบ้า...”
โจ๊กพูดขึ้นขณะที่จ้องมองเ้าก้อนเยลลี่ั์ที่ค่อยๆบิดตัวมายืนในรูปลักษณ์กลมดิกพร้อมกับมงกุฎที่อยู่บนหัวของมันเ้ามอนสเตอร์บอสเลเวล 40นั้นหันไปจ้องที่ยูเรียซ่าทันทีราวกับเตรียมพร้อมที่จะโจมตีใส่
ซึ่งโจ๊กไม่มีทางยอมให้เป็แบบนั้นเขารีบเรียกเอาการ์ดไอเท็มที่เพิ่งจะซื้อมาเมื่อครู่นี้เปลี่ยนให้มันเป็ขวดน้ำยาขนาดย่อมที่มีน้ำสีเหลืองทองใส่ไว้ในนั้นชายหนุ่มเปิดจุกกระดกน้ำที่ว่านั้นขึ้นดื่มเขาแทบไม่มีเวลาสนใจไอ้รสชาติที่เปรี้ยวจี๊ดเหมือนได้ดื่มน้ำมะนาวช็อตใหญ่เข้าไป
ที่แน่ๆ มานาของเขาได้รับการฟื้นฟูขึ้นมา5 หน่วย พร้อมแล้วสำหรับการใช้งานการ์ดใบต่อไป!
“ออกมา เบรโก้!”
สิ่งที่โจ๊กทำก็คืออัญเชิญฮาล์ฟตัวที่4 ออกมา รอบนี้มันเป็ัตัวสีดำที่พุ่งทะยานออกมาจากวงแหวนเวทสีเหลืองทองร่างที่สูงราว 2 เมตรนั้นวิ่งตรงไปด้านหน้าด้วยความเร็วสูงมันเป็ัที่ยืนด้วยขาทั้งสองข้าง หางยาวเกล็ดเกลี้ยงกับดวงตาสีเหลืองทองพร้อมกับอานที่ติดไว้ตรงด้านหลัง
“วิ่งไปหายูเรียซ่า เร็วเข้า!”
โจ๊กรีบชี้นิ้วไปที่ฮาล์ฟคู่หูของเขาทันทีัดำไม่รอช้าตะกุยฝีเท้าของมันตรงดิ่งเข้าหญิงสาวผู้มีเรือนผมสีขาวทันควันเป็จังหวะเดียวกับที่เ้าสไลม์นั้นพยายามจะตวัดลิ้นน่าขยะแขยงของมันเพื่อที่จะกินเธอเข้าไปแบบทั้งเป็อีกครั้งแน่นอนรอบนี้ยูเรียซ่ามีโอกาสตั้งหลัก เธอจึงะโถอยไปด้านหลังได้ทันพร้อมกันนั้นเ้าัสีดำก็พุ่งเข้ามาหาพอดีฮาล์ฟสาวไม่รอชี้ที่จะถีบตัวเองขึ้นไปขี่บนหลังัได้อย่างคล่องแคล่งในฐานะคนขี่ั!
ตูม!!!
เมื่อการโจมตีแรงพลาดเป้าคิงสไลม์ก็ไม่รอช้าที่จะโจมตีซ้ำในจังหวะต่อเนื่องมันะโขึ้นสูงหมายจะทิ้งตัวทับศัตรูที่เลเวลต่ำกว่าให้ตายในครั้งเดียวแน่นอนว่ายูเรียซ่าสะบัดบังเหียนควบเ้าัดินเบรโก้หนีไปได้ทันท่วงที
ยูเรียซ่านั้นจงใจวิ่งตรงมาหาเ้านายของเธออย่างรวดเร็วเช่นเดียวกับเ้าคิงสไลม์ที่ยังไม่ยอมแพ้หมุนตัวหันมาเล็งเป้าหมายอีกครั้งก่อนที่จะะโสูงขึ้นไปอีกรอบเป็จังหวะที่ฮาล์ฟสาวนั้นยื่นมือลงมาหาเ้านายของเธอพอดีโจ๊กเอื้อมมือขึ้นไปจับไว้มั่นก่อนที่ยูเรียซ่าจะออกแรงดึงให้เ้านายขึ้นมานั่งซ้อนด้านหลังได้แบบพอดิบพอดี
ตูม!!!
แทบจะพอดีกับที่เ้าคิงสไลม์นั้นทิ้งตัวลงมากระแทกด้วยซ้ำโจ๊กรอดตายไปได้อย่างหวุดหวิด ตอนนี้เขาขึ้นไปนั่งอยู่บนหลังของัดินโดยมียูเรียซ่าควบคุมให้มันวิ่งตรงไปด้านหน้าอย่างมั่นคงส่วนเ้าัน้อยสองตัวก็รีบบินไปเกาะไหล่ของเ้านายเอาไว้เช่นกันเหล่าพลพรรคก๊วนัจึงได้เวลาเผ่นแน่บ!
“เกือบไปแล้วมั้ยล่ะเห็นตัวตุ้ยนุ้ยแบบนั้นแต่ไวเป็บ้า”
โจ๊กถึงกับเป่าปากและยกมือข้างซ้ายขึ้นมาจับเอวของหญิงสาวตรงหน้าเอาไว้เพื่อประคองไม่ให้ตัวเองตกลงจากหลังัอันที่จริงเขาไม่เคยมีประสบการณ์ขี่อะไรที่มันโครงเครงแบบนี้เลยด้วยซ้ำอย่างอะไรที่จับต้องได้ง่ายๆ อย่างพวกม้านี่ก็ไม่เคย ดูเหมือนมันจะข้ามขั้นไปหลายขุมอย่างที่ไม่มีเวลาให้เื่มากอีกต่อไปแล้ว
“วิ่งหนีไปเรื่อยๆ เลยยูเรียซ่าอย่าปล่อยให้มันตามเราทัน!”
ะโแล้วเขาก็ตวัดสายตาหันไปมองด้านหลังแลเห็นเลยว่าเ้าคิงสไลม์นั้นไม่มีท่าทีว่าจะยอมแพ้เลยแม้แต่น้อยมันะโขึ้นสูงอีกครั้งก่อนจะทิ้งตัวลงมากระแทกพื้นอย่างแรงโจมตีใส่พวกเขาแบบเฉียดไปเป็ที่สุดกระทั่งมันเริ่มะโตามหลังมาติดๆ ไล่ล่ากันแบบหายใจรดต้นคอกันเลยทีเดียว!
“ดีล่ะเป็ไปตามแผนเลย”
โจ๊กรำพึงขึ้นด้วยรอยยิ้มกว้างเขาเปิดหน้าต่างแผนที่ขึ้นมา
แน่นอนว่าก่อนจะมาที่นี่เขาเองก็ได้ลองไปเดินสำรวจพื้นที่แถบนี้มาแล้วอันดับแรกแผนของเขาก็คือต้องพาเ้าคิงสไลม์นั้นออกไปจากพื้นที่โล่งแจ้งนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อป้องกันไม่ให้ชาวบ้านคนอื่นเห็นตัวของมันอันดับต่อมาก็คือล่อให้มันวิ่งตามไปยังตำแหน่งที่เขาเลือกเอาไว้แล้วว่าจะไม่มีซัมมอนเนอร์คนไหนโผล่ตัวออกมาให้เห็นได้
“วิ่งเข้าไปในป่า ซิลกี้ตรงด้านหน้าเลย!”
โจ๊กชี้นิ้วไปยังป่าที่ตั้งอยู่ห่างออกไปเกือบๆหนึ่งกิโลเมตรตรงหน้าขณะที่ดวงตานั้นตวัดมองไปด้านหลังเพื่อดูให้แน่ใจว่าเ้าคิงสไลม์นั้นยังตามมาอยู่รึเปล่าเท่านั้นเองดวงตาสีสนิมเหล็กก็ต้องเปิดกว้างขึ้น
“วินด์ชิลด์!”
เขารีบเรียกเอาสกิลการ์ดใบหนึ่งขึ้นมาใช้งานทันทีส่งให้ัตัวสีฟ้าที่เกาะไหล่ของเขาอยู่นั้นบินขึ้นไปเพียงเล็กน้อยก่อนจะกระพือปีกเล็กๆ ของมันสร้างสายลมกรรโชกให้ออกไปประจวบเหมาะกับพอดีที่มีเมือกเหนียวๆ พุ่งตรงเข้ามาปะทะด้วย พลันเจอเข้ากับกำแพงสายลมนั้นมันก็แตกตัวกระจายออกไปเกือบที่จะเล่นงานโดนพวกเขาแบบหวุดหวิด
“ฉันเพิ่งอาบน้ำมาแกจะเอาไอ้สารเหม็นนั่นมันสาดใส่กันอีกแล้วงั้นเหรอ?”
โจ๊กพูดอย่างหัวเสียขณะที่หรี่ตามองเ้ามอนสเตอร์ตัวแสบที่ยังคงะโไล่ตามหลังมาติดๆอย่างไม่ยอมแพ้ มันพยายามที่จะสาดเมือกเหนียวเล่นงานใส่เพื่อให้พวกเขาเสียจังหวะอีกครั้ง
“ยิงไฟใส่เ้านั่นตอดอย่าให้มันโจมตีใส่เราได้นะบลู เรด”
ัทั้งสองตัวที่เกาะอยู่บนไหล่ของโจ๊กนั้นเริ่มต้นพ่นไฟโจมตีทันควันเปลวไฟของมันแม้จะไม่ได้รุนแรงจนสร้างความเสียหายใดๆ กับเ้าสไลม์ตัวนั้นได้ แต่มันก็เพียงพอที่จะทำให้เสียจังหวะจนยิงเมือกเหนียวโจมตีออกมาไม่ได้ซึ่งโจ๊กเองก็วางแผนไว้แต่แรกแล้วว่าเ้านั่นจะต้องมีการโจมตีตุกติกอะไรแน่ๆเขาจึงเรียกให้ัร้อยสองตัวนี้มาทำหน้าที่เป็เหมือนป้อมปืนเล็กๆ บนไหล่ของเขา
“ดีล่ะ วิ่งต่อไปเรื่อยๆ เลยนะทุกคน”
โจ๊กะโเพื่อให้ฮาล์ฟทุกตัวของเขามีสมาธิกับภารกิจบ้าระห่ำครั้งนี้แน่นอนว่าด้วยเลเวลที่ห่างกันมาก หากพวกเขาผิดพลาดแม้แต่นิดเดียวล่ะก็เ้าบอสเลเวล 40 นั้นคงจัดการส่งพวกเขาไปเกิดในเมืองได้อีกครั้งเป็แน่
ไม่นานนักทุกอย่างก็เป็ไปตามแผนพวกเขาสามารถวิ่งเข้าไปในป่าซิลกี้ได้สำเร็จโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเ้าคิงสไลม์นั้นยังคงวิ่งตะบี้ตะบันตามมาอย่างกราดเกรี้ยวเป็ที่สุดราวกับว่ายิ่งมันโจมตีฆ่าซัมมอนเนอร์มือใหม่คนนี้พลาดเท่าไรมันก็ยิ่งโมโหขึ้นเท่านั้น
ภายในป่าซิลกี้นั้นความมืดมิดนั้นพุ่งเข้าบดบังทัศนียภาพจนแทบจะมองอะไรไม่เห็นในฉับพลันหากแต่ดวงตาของันั้นสามารถมองได้ในความมืดเช่นเดียวกับคนคุมัอย่างยูเรียซ่า นั่นจึงทำให้มันไม่ใช่ปัญหาแต่อย่างใดเธอยังคงควบคุมัดินตัวนี้วิ่งลัดเลาะหลบต้นไม้ภายในป่าไปได้อย่างชำนิชำนาญ
เสียงแห่งความพินาศยังคงดังไล่หลังตามพวกเขามาติดๆแม้จะมีต้นไม้จำนวนมาขึ้นมาขวางทางเอาไว้แต่ก็เหมือนกับจะไม่ใช่อุปสรรคของเ้าสไลม์ั์แต่อย่างใดเสียงที่ไล่หลังมานั้นเป็สัญญาณบ่งชัดว่าศัตรูยังไม่ยอมแพ้แม้จะวิ่งออกมาจากถิ่นของมันไกลขนาดนี้แล้วก็ตาม
“ช้าลงนิดนึงได้มั้ยยูเรียซ่าเดี๋ยวมันจะถอดใจเลิกไล่เราเสียก่อน ฉันอยากล่อให้มันเข้าไปลึกอีกนิดนึงน่ะอยู่ตรงนี้เดี๋ยวมันจะมีคนมาเห็นได้อีก”
ฮาล์ฟสาวหันมาพยักหน้ารับและดึงบังเหียนเพื่อจะให้เ้าัดินมันวิ่งชะลอฝีเท้าลงหน่อยเธอเองก็พยายามตวัดสายตามองไปด้านหลังเพื่อตรวจสอบให้ชัดๆว่าศัตรูยังคงะโตามหลังมาติดๆ รึเปล่า หากแต่จู่ๆเสียงของต้นไม้ที่หักโค่นจากทางด้านหลังจู่ๆ มันก็เงียบไปดวงตาสีลาเวนเดอร์นั้นพยายามหรี่ตามองว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
และในตอนนั้นเองที่ยูเรียซ่านั้นใจนอ้าปากค้าง
“เฮ้ย?!”
โจ๊กถึงกับร้องขึ้นมาเสียงหลงเนื่องด้วยจู่ๆยูเรียซ่าก็หันมาคว้าตัวของเขาเอาไว้ก่อนจะกระโจนลงไปจากหลังัด้วยกันทั้งอย่างนั้นร่างของทั้งคู่นั้นกระแทกลงไปบนพื้นอย่างแรงจนกลิ้งกันไม่เป็ท่า อาการแปลบๆตามร่างกายนั้นชวนให้รู้สึกถึงความเ็ปในโลกความจริง แม้ว่ามันจะบางเบากว่ามากก็ตาม
“ทำอะไรของเธอน่ะ ยูเรียซ่า?”
ชายหนุ่มะโถามพยายามที่จะดันตัวขึ้นมาจากพื้นพร้อมกับการกุมไหล่ของเขาที่กระแทกพื้นป้อยๆแต่ดูเหมือนเป็อีกครั้งที่ฮาล์ฟสาวจะถือวิสาสะยกมือขึ้นกดศีรษะของเขาลงไปบนพื้นอย่างแรงก่อนที่ตัวเธอนั้นจะหมอบลงไปนอนคู่กัน
ฉัวะ!
มันเหมือนกับมีสายลมที่เฉียบคมพัดผ่านเหนือร่างของพวกเขาไปเพียงคืบเท่านั้นกว่าจะรู้ตัวอีกครั้งวัตถุปริศนาที่เปลี่ยนรูปลักษณ์ให้กลายเป็คมดาบก็ตวัดฟาดฟันเฉือนต้นไม้ทุกต้นที่ขวางทางจนขาดสะบั้นแม้แต่ัดินเบรโก้ที่วิ่งอยู่ตรงหน้าก็โดนคมดาบนี้เฉือนจนขาดเป็สองท่อน!
“บ...บ้าอะไรเนี่ย?”
โจ๊กถึงกับสบถขึ้นมาเสียงดังเขารู้สึกได้ว่าคมดาบเมื่อครู่นี้มันมีลักษณะคล้ายกับน้ำสีฟ้าไร้รูปร่างไม่มีผิดซึ่งไม่ต้องเดาเลยว่าการโจมตีที่หนักหน่วงรุนแรงนี้มันเป็ของใคร
“มันทำได้ขนาดนี้เชียวเหรอ?”
ยังตกตะลึงได้ไม่ทันไรร่างของเขาก็โดนอุ้มกระชากออกไปอีกครั้งอย่างแรงยูเรียซ่านั้นใช้กำลังทั้งหมดอุ้มเ้านายะโฉากไปอีกทางได้ทันเวลาเป็ที่สุดเพราะอะไรน่ะเหรอ?
ตูม!!!
เสี้ยวพริบตานั้นเองที่เ้าคิงสไลม์นั้นะโทิ้งดิ่งลงมาทับตรงจุดที่ทั้งคู่เคยนอนอยู่แทบจะทันทีพื้นดินรอบด้านถึงกับแตกกระจายเป็วงกว้างกับน้ำหนักที่ดูจะโจมตีได้รุนแรงขึ้นรูปร่างของมันดูจะเปลี่ยนไปเล็กน้อยมันมีแขนที่ขยับออกมาจากด้านข้างเป็ลักษณะของใบดาบที่คาดว่าคงจะใช้โจมตีมาเมื่อครู่แน่ๆ
“เป็แค่ไอ้ก้อนเยลลี่แท้ๆมันจะเก่งอะไรขนาดนี้เนี่ย?!”
โจ๊กะโขึ้นมาอย่างหัวเสียก่อนจะตวัดสายตามองไปทางยูเรียซ่า แทบไม่ต้องมีการออกคำสั่งใดๆ ฮาล์ฟสาวก็ชักดาบขึ้นมาอย่างรู้หน้าที่ในเมื่อถูกต้อนมาจนถึงขนาดนี้แล้วก็จำเป็ต้องดำเนินแผนการในลำดับขั้นต่อไปอย่างเร็วที่สุด!
ยูเรียซ่าพุ่งทะยานเข้าหาเพื่อโรมรันอย่างรวดเร็วขณะที่ัน้อยทั้งสองตัวที่ยังรอดจากการโจมตีอันตรายเมื่อครู่มาได้แบบฉิวเฉียดก็บินตามเข้าไปสมทบทันที!
โครม!!!
ดูเหมือนว่าด้วยพื้นที่ที่ไม่คุ้นชินนั้นจะทำให้การเคลื่อนไหวของคิงสไลม์ดูจะติดขัดไปจากเคยมันพยายามจะขยายร่างกายเปลี่ยนบางส่วนให้เป็เหมือนแส้ฟาดเข้าใส่ร่างของยูเรียซ่าอย่างรุนแรงซึ่งเธอก็สามารถก้าวเท้ายาวๆ หลบไปได้ ก่อนจะชักดาบเสียบเข้าใส่กลางลำตัวของสไลม์ั์อย่างรุนแรง
การโจมตีของเธอนั้นไม่เป็ผลเลยแม้แต่น้อยแต่ก็เพียงพอที่จะดึงความสนใจให้เ้าสไลม์ั์นั้นมุ่งมาทางเธอเพียงหนึ่งเดียวัน้อยทั้งสองเองก็พยายามพ่นไฟโจมตีจากทางด้านหลังเป็กำลังเสริมอีกแรงแต่ด้วยเลเวลที่แตกต่างกันมากเกินไปการโจมตีพวกนั้นไม่อาจสร้างความเสียหายใดๆกับศัตรูได้เลย
แต่นั่นมันเพียงพอแล้วที่จะซื้อเวลาให้กับโจ๊กในตอนนี้
เขารีบหยิบเอาการ์ดไอเท็มน้ำยาเพิ่มมานาที่เหลืออีกสองใบขึ้นมาทันที
การ์ดถูกเปลี่ยนเป็ขวดน้ำยาสองใบไม่รอช้าชายหนุ่มดึงจุกออกกรอกน้ำรสเปรี้ยวจี๊ดนั้นลงคอไปในฉับพลันดวงตาคู่สวยหยี่ลงเล็กน้อยแต่ก็แลกมาด้วยพลังมานาที่กลับมาเต็มเปี่ยมในระดับสิบอีกครั้งหนึ่ง
เป็จังหวะเดียวกับที่ฮาล์ฟทั้งสามของเขานั้นแทบจะต้านไม่ไหวอยู่รอมร่อัน้อยทั้งสองตัวโดนหนวดหนามพุ่งเข้าเสียบจนตายคาที่ ขณะที่ยูเรียซ่าเองก็โดนเมือกเหนียวๆพ่นใส่ตัวจนขยับไปไหนแทบไม่ได้ก่อนที่เ้าสไลม์นั้นจะสร้างหนวดนับสิ้นเส้นพุ่งเข้ารัดแขนและขาของฮาล์ฟสาวเอาไว้ก่อนจะยกให้ลอยเหนือพื้นชนิดที่ไม่อาจจะดิ้นหนีไปไหนได้
“หยุดเลยนะไอ้เยลลี่นรก”
โจ๊กพูดขึ้นเสียงแข็งขณะที่ร่างสูงกลับมายืนเหยียดหลังตรงได้อีกครั้ง ดวงตาของเขาส่องประกายจริงจังขึ้นขณะที่มือขวายื่นออกไปพร้อมกับมีการ์ดใบหนึ่งปรากฏขึ้นมาในมือข้างนั้น
การ์ดใบพิเศษที่เขาเตรียมพร้อมเอาไว้เพื่อที่จะเอามาจัดการไอ้สไลม์นรกนี่โดยเฉพาะ
การ์ดที่เขาถึงขนาดออฟไลน์ออกไปจากเกมครู่หนึ่งเพื่อยัดมันลงไปในสล็อตในที่สุด
“อย่ามาเอาฮาล์ฟของชาวบ้านเขาไปเล่นมุกเทนทาเคิลเสื่อมๆติดเรตแบบนั้นจะได้มั้ย?”
สิ้นคำกล่าวนั้นเองมือข้างขวาของเขาก็มีลายอักขระเวทมนตร์สว่างวาบขึ้นมาลามไปทั่วทั้งแขนขณะที่ดวงตาของชายหนุ่มนั้นส่องประกายเป็สีฟ้าสว่างจ้าขึ้นโจ๊กรู้สึกได้เลยว่าร่างกายของเขามันร้อนวูบแตกต่างจากตอนที่เคยอัญเชิญฮาล์ฟตัวไหนๆออกมาก่อนหน้านี้
พลังที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงนั้นทำให้เขาต้องกัดฟันกรอดก่อนจะที่สูดลมหายใจเข้าเต็มปอด...
“จงออกมาเดี๋ยวนี้ สโนว์เบล!”
วงแหวนเวทสีทองสว่างวาบขึ้นมาตรงหน้าของโจ๊กในฉับพลันสายลมพัดผ่านกรรโชกจนต้นไม้แทบจะโค่นไปตามๆ กัน เช่นเดียวกับมิติรอบๆที่เริ่มเกิดอาการแตกร้าวขึ้นอย่างชัดเจน อักขระเวทมนตร์ตรงแขนของโจ๊กยิ่งสว่างจ้าขึ้นจนเขาต้องกัดฟันแน่นกับความร้อนที่เหมือนกับจะแผดเผาแขนของเขาได้เลยด้วยซ้ำ
เพล้ง!
เสียงแหลมบาดหูราวกับแก้วที่ตกแตกดังลั่นขึ้นพร้อมกับร่างของอสูรร้ายตัวใหญ่ั์ที่โผล่ขึ้นมาอย่างฉับพลันร่างที่ใหญ่โตเกินกว่าจะคาดเดาได้กวาดป่าแถวนั้นให้หายไปเป็แถบๆแรงะเืมหาศาลแทบจะทำให้โจ๊กล้มลงไปทั้งยืนด้วยซ้ำขณะที่คลื่นเวทมนตร์ที่หนักหน่วงนั้นซัดให้ใจกลางป่าซิลกี้แห่งนี้กลายเป็ทุ่งโล่งในระยะ300 เมตรรอบตัวของเขาได้ในทันที
อสูรร้ายที่ตัวใหญ่กว่า 15 เมตรชูคอเด่นตระหง่านขึ้นกลางท้องฟ้ายามราตรีขณะที่ผิวสีขาวของมันนั้นสะท้อนกับแสงจันทร์จนส่องประกายแวววาวดวงตาสีฟ้าที่เจิดจ้านั้นเหลือบขึ้นจ้องมองท้องฟ้า ก่อนที่ปีกสองข้างจะค่อยๆสยายออก
โฮกกกกกกกกกก!!!
เสียงคำรามดังกึกก้องเสียจนแม้แต่โจ๊กเองยังต้องยกมือขึ้นปิดใบหูของตนเอง
แรงอัดของเสียงนั้นถึงกับทำให้เ้าสไลม์ั์นั้นะเืหนวดที่พันธนาการร่างของยูเรียซ่าเอาไว้เผลอปล่อยร่างบางนั้นออกโดยไม่รู้ตัวเ้าสไลม์ั์นั้นดูลังเลว่าจะเอาอย่างไรต่อไปดีที่ชัดเจนเลยก็คือมันรู้ดีว่าัั์สีขาวตัวนี้เป็ฮาล์ฟของซัมมอนเนอร์ที่มันตามล่าอยู่
มันรับรู้ได้ว่าซัมมอนเนอร์คนนี้เป็มือใหม่อ่อนหัดที่ไม่มีวันเอาชนะมันได้เลย
แต่สำหรับัตัวนี้แล้ว....
มันเป็อีกเื่หนึ่งไปเลย
กระทั่งเ้าัขาวตัวนี้ปรายสายตาลงมามองเท่านั้นเองเ้าคิงสไลม์ก็สะดุ้งโหยง สัญชาตญาณร้องเตือนให้รีบโจมตีออกไป ไม่อย่างนั้นมันคงได้ตายคาทีในสภาพที่ศพไม่สวยแน่!
มุกี้!!!!
มันส่งเสียงขู่พร้อมกับขยายร่างจนตัวพองหนวดทั้งหมดเปลี่ยนเป็ดาบเตรียมพร้อมที่จะฟาดฟันใส่เ้าอสูรร้ายตัวใหญ่ั์นี้ทันที
โครม!!!
แต่นั่นคงจะเป็การกระทำสุดท้ายของมันนั่นล่ะเพราะว่าเผลอเพียงอึดใจเดียว ไวจนไม่มีใครขาดคิดด้วยซ้ำขาหน้าของัขาวก็พุ่งลงไปกระทืบใส่เต็มแรง ชนิดที่ร่างของมันนั้นแตกเละเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อยความรุนแรงของการกระทืบพื้นนั้นถึงกับทำให้ร่างของยูเรียซ่าที่อยู่ใกล้ๆกันลอยขึ้นมาหน่อยหนึ่งเลยด้วยซ้ำ
ความเงียบบังเกิดขึ้นในฉับพลันแม้แต่โจ๊กเองยังต้องอ้าปากค้าง
เขาเองก็คาดหวังเอาไว้ั้แ่แรกแล้วว่าเ้าการ์ดั“สโนว์เบล” ใบนี้มันน่าจะช่วยเหลืออะไรเขากับการดับซ่าเ้าคิงสไลม์ได้บ้างแต่สิ่งที่เกิดขึ้นมันมากกว่าที่เขาคิดเอาไว้ตั้งไม่รู้กี่เท่า ทั้งๆ ที่เ้าัตัวนี้เพิ่งจะมีเลเวลแค่หนึ่งแท้ๆแต่มันก็ทำเพียงกระทืบเท้าลงไปก็สามารถฆ่าบอสเลเวล 40 ที่ฮาล์ฟตัวอื่นๆของเขาเป็ขนมกรุบกรอบให้เคี้ยวเล่นด้วยซ้ำ
ตอนนี้เองชายหนุ่มถึงกับอ้าปากค้างขึ้นมา
แม้เขาจะเป็มือใหม่สำหรับ AOS แต่ในชั่ววูบหนึ่ง เขาเข้าใจได้ด้วยตัวเองเลยว่าทำไมถึงมีคนยอมจ่ายเงินตั้ง20 ล้านบาท เพื่อเ้าัขาวตัวนี้
“เก่งมาก....”
โจ๊กได้แต่รำพึงขึ้นมาขณะที่ยังคงเงยหน้าขึ้นจ้องมองฮาล์ฟที่แข็งแกร่งตรงหน้าทว่าในจังหวะนั้นเองัขาวตัวนั้นก็หันไปเห็นยูเรียซ่ายืนอยู่ตรงหน้ามันกลับพ่นลมหายใจออกมาทางจมูกแรงๆ และทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด
โครม!!!!
มันใช้หางยาวๆของมันตวัดกวาดเข้าโจมตีใส่ฮาล์ฟสาวตนนั้นอย่างแรง ชนิดที่ครั้งเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้ร่างบางนั้นแตกสลายกลายเป็ละอองไปทันควันโจ๊กถึงกับอ้าปากค้างกับสิ่งที่เกิดขึ้นเขาไม่คาดคิดแม้แต่น้อยว่าเ้าัตัวนี้มันจะฆ่าฮาล์ฟฝั่งเดียวกันได้
“ด....เดี๋ยวๆ ทำอะไรของแกน่ะสโนว์เบล!”
ชายหนุ่มะโขึ้นใส่ เรียกดวงตาสีฟ้าคู่สวยนั้นให้ตวัดฉับหันมามองได้ทันทีแล้วก็เป็อีกครั้งที่เ้าัขาวเคลื่อนไหวมือของมันพุ่งตรงเข้าใส่ร่าของโจ๊กอย่างรวดเร็วจนดวงตาสีสนิมเหล็กได้แต่เปิดกว้าง
โครม!!!
แผ่นดินะเือย่างหนักหน่วงอีกครั้งร่างของเขาโดนกระแทกจนลงไปนอนกับพื้นพร้อมกับแรงกดมหาศาลที่ทำให้โจ๊กไม่อาจขยับเขยื้อนได้ โดยไม่คาดคิดเขาโดนัของตัวเองโจมตีเข้าใส่เสียแล้ว!
“ป...ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้สโนว์เบลนี่คือคำสั่ง!”
โจ๊กตวาดลั่นหมายจะใช้อำนาจของซัมมอนเนอร์ควบคุมเ้าัตัวนี้ให้ได้หากแต่นอกจากมันจะไม่ฟังแล้วใบหน้าของมันกลับขยับเข้ามาใกล้ชนิดที่ลมหายใจนั้นกระทบใบหน้าของด้วยซ้ำดวงตาสีฟ้าคู่สวยนั้นสบจ้องซัมมอนเนอร์หนุ่มในระยะประชิด
“กล้าดียังไง ถึงมาออกคำสั่งกับเราเ้าซัมมอนเนอร์กระจอก”
ร่างของชายหนุ่มถึงกับชะงักงันยามนี่สิ่งที่สะกดไม่ให้เขาขยับตัวได้หาใช่พละกำลังมหาศาลของมือขนาดใหญ่ั์ที่ทับร่างของเขาเอาไว้แต่มันกลับเป็เสียงของสุภาพสตรีที่แม้จะหวานละมุน แต่ก็แฝงไปด้วยอำนาจที่มากล้น
โจ๊กถึงกับเผยอริมฝีปากขึ้นเพราะหากเมื่อกี้หูของเขาไม่ฝาด เขาได้ยิน....
“น...นี่แกพูดได้งั้นเหรอ สโนว์เบล?”
4K
