ระหว่างจะออกจากวังเข่อซิงก็ได้พบกับองค์รัชทายาทอีกครั้งนี้วังก็ออกจะใหญ่โต เดินสวนกันทางนั้น ยังจะมาโผล่ทางนี้เป็ผีหรือไงกันเข่อซิงพูดกับตัวเองแต่ก็ไม่วายสีหน้าแสดงออกอย่างชัดเจน
“เ้าไม่ต้องมาทำหน้าแบบนี้กับข้าหรอกต้องเป็ข้าที่ต้องทำหน้าแบบนั้นกับเ้า”
“คุยกับหม่อมฉันอยู่รึ อุ้ย! ขอประทานอภัยเพคะ”
เข่อซิงตั้งใจพูดกวนคนตรงหน้าดูแล้วจะได้ผลเพราะคนตรงหน้าตอนนี้สีหน้าเริ่มมีเืฝาดแต่คงไม่ได้เขินหรอกคนเกลียดกันแบบนี้ก็ต้องเป็ใช่ กำลังโกรธอยู่เป็แน่
“เ้า......จะไปไหนก็รีบไป อ้อ! หรือจะกลับไปที่วังอ๋องลู่ข้าก็ไม่ขัดนะ”
ผู้หญิงอะไรจะแต่งงานแล้วยังไปเดินเล่นกับผู้ชายคนอื่นอย่างระรื่นมารยาเสียจริง
“ได้หรือเพคะ”
เข่อซิงเมื่อได้ยินองค์รัชทายาทพูดแบบนี้ในใจก็หัวเสียแต่ก็เก็บอารมณ์ก่อนจะตอบโต้ออกไปเล็กน้อย วันนี้วันมงคลของพี่ชายเธอต้องใจเ็ายชาตรี หึ คำนี้ไม่ควรมีในตัวเ้าเลยสักนิด เ้าคนใจบาป
“ผู้หญิงอย่างเ้าไม่คู่ควรกับข้าเลยสักนิดเสร็จพ่อมีตาหามีแววไม่”
เข่อซิงเมื่อได้ยินคำนี้ก็อยากจะะเิความโกรธออกมาแล้วฆ่าชายผู้นี้ให้ตายไปซะให้รู้แล้วรู้รอดหึ ข้าไม่เหมาะกับเ้าอย่างนั้นรึ เ้าต่างหากที่ไม่เหมาะกับข้า นางทำได้แค่สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆแล้วผ่อนคลาย
“หม่อมฉันขอประทานอภัยถ้าเป็เช่นนั้น พระองค์ก็ไปกราบทูลฝ่าาใหม่สิเพคะ ไหนๆเราก็คุยกันเื่นี้แล้ว หม่อมฉันก็ขอกราบทูลตรงๆ เลย หม่อมฉันก็ไม่ได้อยากอภิเษกกับพระองค์เลยแม้แต่น้อยขนาดพระองค์ยังไม่สามารถปฏิเสธท่านพ่อของพระองค์ได้เลย แล้วหม่อมฉันเป็ใครหม่อมฉันก็หาวิธีแล้วก็ไม่ได้ผล แล้วจะให้หม่อมฉันทำอย่างไรถ้าพระองค์มีวิธีอะไรก็มาร่วมมือกันได้นะเพคะ หม่อมฉันยินดีทำตามถ้าเราทั้งสองจะไม่ต้องอภิเษกสมรสกัน”
เข่อซิงะเิทำพูดทั้งหมดออกมาเดินประชันหน้าเข้าหาองค์รัชทายาทอย่างดุดัน จนองค์รัชทายาทต้องถอยหลังหลายก้าวและใเล็กน้อยกับการกระทำของเข่อซิง แต่ก็ยังคงนิ่ง
“คุณหนู พอเ้าคะ”
ลี่ถังรีบดึงแขนนายหญิงออกมาจากหน้าองค์รัชทายาทเพราะไม่อย่างนั้นเื่อาจจะจบไม่สวย
“ใช่ ข้าก็ไม่สามารถปฏิเสธเสด็จพ่อได้แต่ถึงอย่างไร ใจของข้าก็ไม่มีวันมีเ้าถึงข้าจะต้องแต่งงานกับเ้า เ้าก็จะเป็แค่เพียงฝุ่นผงในตำหนักของข้าเท่านั้น”
เขาเดินหน้าประชันกลับเข่อซิงจนนางต้องถอยหลังหลายก้าวเช่นกัน เขายกมุมปากสายตาแข็งกระด้างก้มมองนางั้แ่ศีรษะจรดปลายเท้าก่อนจะเดินจากไปแบบเหมือนไม่ได้ยินหรือไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น
“เดี๋ยวสิเพคะ ฟังหม่อมฉันก่อนพระองค์กลับมาเพคะ”
เมื่อเห็นว่าเขาไม่ฟังก็เจ็บใจยิ่งนัก
“คุณหนูท่านจะแต่งกันอยู่แล้วทำไมต้องหาเื่กันด้วยเ้าคะ”
ลี่ถังส่ายหัวเบาๆ กับความดื้อรั้นของนายหญิงตัวเอง
“เ้าก็ดูสิ ใครหาเื่ใครก่อนข้าก็เดินมาดีๆ ของข้า ตาองค์รัชทายาทต่างหากที่หาเื่ข้าก่อน”
“เ้าค่ะๆกลับจวนก่อนที่จะมืดเถอะคุณหนู รถม้าน่าจะมาถึงแล้ว”
133
![ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1720273465_92582176.webp)