จนประชิดตัว จี•วาสเชอร์บินมาเอามีดปลายปืนแทง
“คิดจะแทงจุดบอบบางและข้อต่อสินะ”... พ.ต.ไมดานอ่านเกมออก โยนบาซูก้าออก คว้าหมับกำที่ปืนซับและมีดปลายปืนจนงอ!!
ทางด้านอิงฟ้าที่ไม่มีปืน แม้จะเร็วกว่ามาก แต่พวกมันอยู่รอบๆ ตัวยาน ไล่ยิงตัวยานซิกนัส
อิงฟ้าทำได้แค่บินเอาตัวไปบังะุบาซูก้า
ตูมแรกดังขึ้นพวกหน่อยซูโกร้องเย่ ดีใจกันออกมา แต่พวกว่า นอกจากรอยดำๆ ที่ทำให้มอมแมมแล้ว เกิร์ลเจมินีตัวนี้ไม่เป็อะไรเลย
จากนั้นระดมบินวนหนีเรื่อยๆแล้วหามุมยิง เจมินี่บังะุบาซูก้าอีก2 นัด
“เหลือเชื่อ .. โดนบาซูก้าเต็มๆยังไม่เป็อะไร” ... จ.อ.โลคัสอดทึ่งไม่ได้
“เกราะเกอร์ลาแมนเทียม ทนแรงะเิกับบาซูก้าได้ แต่ถ้ากระเทือนมากๆเข้าก็มีผลกับตัวเครื่องบางส่วนเหมือนกัน” ... เคทที่อยุ่ในหอบังคับการด้วยบอกกับคนในหอบังคับการ
...
“อ๊า ~~~ ~~~”
เสียงนี้ดังขึ้น
“ผู้พัน!!” ... ลูกทีมซูโก้อุทานพร้อมกัน
เมื่อหันไปพบว่า
.......เอางี้ เดี๋ยวเล่าย้อนเมื่อไม่กี่วินาทีก่อนนี้ให้.......
“คิดจะแทงจุดบอบบางและข้อต่อสินะ”... พ.ต.ไมดานอ่านเกมออก โยนบาซูก้าออก คว้าหมับกำที่ปืนซับและมีดปลายปืนจนงอ!!
มือขวาของมิวนิที เครื่องของพ.ต.ไมดานขยำกำปืนของจี•วาสเชอร์ จากนั้นโยนปืนที่บี้พังนี้ลอยออกไป เอามือซ้ายยกดาบความร้อนจะฟัน
บนชูบังคับจี•วาสเชอร์หยิบด้ามดาบบีมซอร์ดของเจมินี่ออกมาแล้วเร่งพลังบีมของดาบฟันขวับเฉือนทรวงอก่บนของหุ่นมิวนิทีลากยาวไปจนฟันแขนซ้ายที่ยกดาบความร้อนจนแหกทั้งมือทั้งดาบ
เครื่องยนคต์ส่วนลำตัวส่วนบนะเิตูม
““อ๊า ~~~ ~~~ … .. นี่มัน..ด...ดาบของ...”
“เอ็งคิดว่าอะไรอาวุธของนังหนูเจมินี่มันมีดาบบีมอยู่เล่มเดียวงั้นเหรอวะ?” ... ร.อ.บนชู พูดใส่การสื่อสารกับอีกฝั่ง ... แล้วกดมือลากดาบฟันวกกลับมาลากผ่านคอกพิท
ฉัวะ!
เครื่องของพ.ต.ไมดานตัวขาดแล้วะเิในที่สุด
ตูม.มม.ม.ม.ม.ม.มม.
“ผู้พัน!!!!!” ... ทั้งหน่วยทุทานออกมา
จากนั้นหดบีมที่ดาบแล้วเก็บเข้าโล่ บีบไปหยิบบาซูก้ากลับมาแล้วบินไปทางยานคลาสรามาลของหน่วยซูโก้
“มันไปที่ยานเรา!! พวกเราถอยก่อน” ... ร.อ.ปีเตอร์สั่งการแทน
พวกวาสเชอน์ของก เอคิจิ จิมมี่และแมกซ์ เข้าใกล้หุ่นของ ร.ต.ศรไกร
พวกเขาชักดาบบีมซอร์ดจากโล่ออกมาเช่นกัน
ฟันเข้าที่แขนขามิวนิทีเครื่องของ ร.ต.ศรไกร
ฉัวะ ฉัวะ
“เฮ้ย!!”
เอคิจิจะลงอีกดาบ
ฉัวะ!!
“ผู้กองงงงงง!!!” ... ร.ต.ศรไกร ะโร้องออกมา
เพราะเครื่องของเขาโดนผลักออกมา ร.อ.ปีเตอร์เอาตัวเองไปรับดาบสุดท้ายแทน
“เรน พาศรไกรหนี!!”
พูดจบ เครื่องของร.อ.ปีเตอร์ที่โดนฟังเข้าที่เตาพลังงานก็ะเิ
แต่พวกของเอิจิ แมกซ์จิมมี่ยกโล่บังแล้วบินถอยออกทันทีที่ฟันเสร็จ
ร.ท.เรนคว้าเครื่องของ.ต.ศรไกรที่แขนขวา กับขาซ้ายพัง แล้วพากันบินหนี
ตูมม..มม.ม..ม
แสงที่ยานรามาลจ้าออกมา ยานรามาลของหน่วยซูโก้นั้นหอบังคับการะเิจากปืนบาซูก้า ด้วยเครื่องจี•วาสเชอร์สีขาว
จากนั้นดัสเทลสีดำบินมา พา 2คนนี้ถอยทัพไป
“นี่พวกนาย...”
“ครับ ผู้กอง” ... จิมมี่รับคำ
“รีบปิดดาบบีมซอร์ดซะโคตรแดรกพลังงานเลย”
“เหวอ ... จริงด้วย!!” ... จิมมี่ ดูเกจพลังงานของหุ่นถึงกับใ อีกนิดเดียวก็ไม่พอบินเข้ายานแล้ว
“ฟูว์.....” ... พ.ต.จูลลี่นั่งตัวไหลลงกับเบาะเก้าอี้ อีกนิดเดียวก็เกือบตายกันแล้ว
“ขอบคุณทุกคนมาก กลับเข้ายานกัน พวกของฐานเจเรเน่ออกมรับเรากันแล้ว” ... พ.ต.จูลลี่สั่ง
“โหย กว่าจะมานะ ไม่รอให้เราตายกันครึ่งยานก่อนล่ะ”... เอคิจิบ่น
“อย่าบ่นน่า เราโดนดักเล่นงาน ดีแค่ไหนแล้วที่เขาส่งกำลังออกมาช่วย” ...จิมมี่บ่นกลับ
“เอ่อ...อิงฟ้าจ้ะ” ... พ.ต.จูลลี่ติดต่อไป
“คะ? คุณจูลลี่” ... อิงฟ้ารับคำเสียงใส
“นี่ ยัยหนู อยู่ในขณะปฏิบัติงาน เรียกกัปตันสิจ้ะ” ... ร.อ.บนชูเตือน
“ฮ่ะๆ ..เอาเถอะค่ะผู้กองคิดแมน เค้ายังเด็กและเป็พลเรือนด้วย”... พ.ต.จูลลี่ยิ้มแห้งq
“พลเรือนที่เซ็นรับเป็พนักงานอัตราจ้างชั่วคราว ก็ต้องเข้าระบบค่ะ กัปตัน เสียระบบบังคับบัญชาหมด” ... ร.อ.บนชูแจงกัปตัน
“ค่ะ...” ... พ.ต.จูลลี่จ๋อย
“ผู้กอง .. คุณดุกัปตันยาน นี่เสียระบบบังคับบัญชามั้ยครับ” ...จิมมี่ย้อน
“ไอ้อ้วน!! หนอย...พอแกพูดกับฉันได้ก็เอาใหญ่เลยนะ กลับเข้าไปจะลงโทษให้ไปแนะนำตัวกับผู้หยิงทุกคนบนยาน!!” ...ร.อ.บนชูโวยวายพาล
“โหยยยย อะไรอ่ะ ผู้กอง !? … ขี้แตกมาก็อย่ามาพาลใส่สิคร้าบบบบ” ... จิมมี่โอดครวญ
“ถ้าเข้าส้วมไม่ทันนั้นถึงจะเรียกว่าขี้แตกโว้ยยยถ้ากรณีฉันเรียกถ่ายท้อง ท้องเสีย ไอ้บ้า!! ... อ่ะ.. อุ๊...ไม่นะ” ...ร.อ.บนชูโวย รีบบินด้วยความเร็วสูงสุดกลับเข้าที่เกต
“ถอยๆ ฉันเข้าก่อน!!” ... ร.อ.บนชูะโ
เอคิจิรู้ว่าอาการท้องเสียของผู้กองยังไม่หมด เลยแกล้ง ร.อ.บนชู โดยการทำทีบินขวางทางเข้าแบบชักช้า
“ยึกยักชักช้าจริงไอ้แว้น ถอยสิเว้ยยยยย!!” ... ร.อ.บนชูะโแล้วใช้จี•วาสเชอร์ลากเครื่องของเอคิจิโยนออกจากทางเข้าเกต
พุ่งเข้ามาหุ่นยังไม่ทันจอดดีก็เปิดคอกพิทแล้วรีบพุ่งตัวออกมา ลอยเข้าประตูที่ออกจากโรงเก็บหุ่น
“ว่าแต่...กัปตันจะพูดอะไรกับหนูคะ?” ... อิงฟ้าถามกัปตัน
“อ้อ ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ ขอบคุณนะ.... ที่เอาตัวบังพวกเราให้” ...พ.ต.จูลลี่ ยิ้มขอบคุณจากใจ
“ใช่ๆ สุดยอดไปเลย ถึงหุ่นจะแข็งก็เถอะ แต่เอาตัวมาบังแทนพวกเรานี่มัน.....” ...จ.อ.โลคัสก็ชม
“ใช่ๆ” ... ทุกคนในหอบังคับการก็ชม
“ทำได้ดีมาก อิงฟ้า” ... เคทยิ้มชม
“ชมขนาดนี้ หนูเขินนะเอ้า” ...อิงฟ้ายิ้มเขิน
“ฮึๆ เด็กเอ้ยย เอ้ากลับเข้ายานได้แล้ว” … เคทบอก
“ยังค่ะเจมินีเป็เครื่องเดียวที่พลังงานยังเหลือเฟือ .... ขอคุ้มกันอยู่นอกยานจนกว่าจะเข้าเกตของฐานน่ะค่ะ เจมินี่บอกว่า ... มีบางอย่างกำลังมา” ...อิงฟ้าอาสา
“โอย.....นี่เราแดรกอะไรเข้าไปวะอาหารก็เหมือนๆ คนอื่นๆ บนยาน สงสันต้องไป..อุ๊...อึ๊....หืม....สงสัยต้องไปห้องพยาบาลหน่อยแล้ว เอาเหอะ ยังดีที่เข้าส้วมทันไม่งั้นราดกางเกงในกับนอมอลสูทแน่” ... ร.อ.บนชู นั่งอึในส้วมด้วยความทรมาน
.................................
หุ่นรบ มิวนิที ของโคราเชียที่บริษัทเดอ ลุคท์ อิมพีเรียมผลิตมาส่วนให้ตามหน่วยสำคัญประสบความสำเร็จมากมาย ทีมที่ฝีมือที่สุดอย่างหน่วยซูโก้จะแพ้ย่อยยัย เสียทั้งหุ่น เสียทั้งยาน
ชื่อและความน่ากลัวของกลุ่มทีมจากยานซินัสแผ่ขจายไปทั่ว .... ...
..................................
บึ้ม!!...
ยานรบคลาสดักค์โดนบางอย่างโจมตี ยานรบย่อยของกองยานที่ออกมารับยานซินัส
“มาแล้ว!” ... อิงฟ้าะโ
แต่เธอทิ้งยานซิกนัสไปไม่ได้ และไม่สามารถยิงช่วยได้เพราะการออกตัวกะทันหันทำให้ไม่ได้ติดปืนพลังบีมแรงสูงอย่างเกอเวียร์ออกมาด้วย
ส่วนวาสเชอร์ 3 เครื่องของพวกเอคิจิพลังงานหมดแล้วต้องใช้เวลาพักใหญ่ในการเติมพลังงาน
มีแค่จี•วาสเชอร์เท่านั้นที่ยังพอมีพลังงานเหลือเกินครึ่ง เอคิจิที่ยืนดูดน้ำในโรงเก็บกับพวกช่าง ก็รีบขึ้นจี•วาสเชอร์ทันที
“ผู้กองท้องเสีย ผมจะออกไปเอง มีบาซูก้าที่ผู้กองยึดมาได้ ะุยังเหลือ 1-2นัด” ... เอคิจิ ลอยโผเข้าคอกพิทจี•วาสเชอร์
“เฮ้ย ไหวนะ?” ... พ.จ.อ.นิยมถาม
“ครับช่างใหญ่ ผมไหว ข้างนอกมีแค่หนูอิงฟ้านะครับ ....” ... เอคิจิกดปิดประตูคอดพิท แต่ยังไม่เปิดเครื่อง
เอคิจิรีบเอาหน้าซุกเบาะนั่ง
“อา...รอยตูดอุ่นของผู้กอง” ... จากนั้นรีบลุกขึ้นนั่งกดเดินเครื่อง
ไฟติด ระบบติด ทำงานสัญญาณภาพสื่อสารมา จากนั้นรีบสวมหมวกแล้วโหลดอาวุธ
.......
ซูม....
“อิงฟ้า ฉันมาช่วยอีกแรง”
“อ๊ะ ...พี่เอคิจิขับจีของผู้กองมาเหรอคะ? ผู้กองเป็ไงมั่ง?”
“ยังแย่ ถ้าให้ออกมาอีก งานนี้อาจต้องล้างคอกพิจยัยหนูจี”
“ฮ่ะๆ พี่ก็เกินไป อย่างมากก็ซักชุดนอมอลสูทของผู้กองล่ะค่ะไม่ล้นออกมาหรอก”
“สบายใจกันจริงนะคะ อย่าลืมว่ารอบๆ เรายานลำอื่นส่งหุ่นออกมาสกัดเ้าตัวที่มองไม่ทันนี่อยู่นะคะ”... เกิร์ลเจมินีพูดผ่านคอกพิทอิงฟ้า
“ศัตรูมีอาวุธบีม?!” ... อิงฟ้าหยุดคุยแล้วสังเกต
“บีม!?” ...ทุกคนในยานอุทานพร้อมกัน
“ถึงขนาดจะไม่มีพลังทำลายอะไรมากแต่..ก็ทะลุทะลวงเกราะของยานและยิงเกราะของวาสเชอร์ตัวอื่นๆ เข้าอย่างง่ายดาย” ...เอคิจิเริ่มตึงเครียด เขาตั้งโล่บังคอกพิทก่อนอื่นใด
ยานบางลำะเิแล้ว
ยานชั้นกีซ ก็เริ่มโดนโจมตี หุ่นวาสเชอร์ของยานรบลำอื่นโดยสอยทีละตัวสองตัว
“บ้าจริงมันไม่โจมตีเราเลย” ...อิงฟ้าเริ่มบ่น
“ทุกคน...ได้ยินฉันมั้ย.....”
“ผู้กอง?” ... อิงฟ้ากับเอคิจิรับคำ
“ฉันพูดจากห้องพยาบาล ตอนนี้ฉันหยุดถ่ายแล้ว แต่คุณเพนนีให้ฉันกินยากับเกลือแร่แล้ว เอ่อช่างเหอะ...เอาเป็ว่าฉันได้ยินที่พวกเธอพูดกันแล้ว ....มันส่งรุ่นใหม่มาตอดกองกำลังของฐานเจเรเน่ แต่ไม่เล่นงานเรา เพราะมันกระเมินสภาพแล้วว่าเราทิ้งยานไปไม่ได้ มันจะเล่นงานปั่นประสาทเรา จะไปต่อเข้าเกตของฐานทัพก็ทำไม่ได้ จะอยู่ตรงนี้ต่อก็มีสูญเสียกำลังพลของยานลำอื่น....ศัตรูเป็หุ่นรบที่บินคล่องว่องไว ยานรบของเรายิงให้ตายก็ไม่โดนมัน.... เอคิจิ เข้ามาเอาไฮบีมไรเฟิลเกอเวียร์ออกไปต่อสายให้เจมินี่ ให้ยานอื่นดึงความสนใจมัน หลังต่อสายเสร็จ เราจะเอาคืนมัน” ... ร.อ.บนชู วางแผนให้
“ครับ” ... เอคิจิรับคำสั่ง
“ได้ยินแล้วนะ .. เตรียมปืน” ...พ.จ.อ.นิยมสั่งการลูกน้อง
เอคิจิติดตั้งต่อสายปืนให้ จากนั้น ก็คว้าบาซูก้าที่ถือลอยมาเล็งเตรียม
“เอคิจิ นายไปคุ้มกันหลังยาน ถ้ามันอ้อมมาสอยตูดเ้าหงส์ฟ้านี่ เราตายห่ากันหมดยานแน่” … ร.อ.บนชูสั่ง
เอคิจิไปคุมหลังทันที
“หนูอิงฟ้า มันสอยส่วนไหนของยานดักค์ กับยานกีซมั่ง?”
“ใต้ท้องยานค่ะ”
“รู้ใช่มั้ยว่าต้องทำไง?”
“ค่ะ .. ไปคุมกันใต้ท้องยาน”
“ผิด!มันไล่ยิงยานลำอื่นด้วยวิธีนี้ เพื่อให้เราจำรูปแบบการยิงของมัน แล้วไปคุ้มกันใต้ยาน มันจะได้บินมาสอยหอบังคับการยานเราได้สบายๆ”
“แล้วจะทำยังไงคะ?”
“กัปตัน”
“ค..คะ?” ... พ.ต.จูลลี่ สะดุ้ง หลังจากที่ฟังบทสนทนานี้ด้วยความตึงเครียด
“เราจะไม่เข้าฐานเจเรน่”
“หา?! แล้วเราจะไปไหน?” ... พ.ต.จูลลี่ใกับสิ่งที่ ร.อ.บนชูเสนอ
“เราจะลงดาวไพรส์”
“เดี๋ยวค่ะ ผู้กอง !!.. ทำแบบนั้นเราเท่ากับขัดคำสั่งเบื้องบน ต่อให้รอดกันไปได้ กัปตันจูลลี่โดนขึ้นศาลทหารแน่ แต่ต่อให้ผู้กองรับผิดคนเดียวมีหวังผู้กองโดนแป๊กแน่ค่ะ” ...พ.จ.ต.โซอี้ค้าน
**โดนแป๊กเป็ภาษาพูดในราชการทหาร หมายถึงไม่ได้ขั้น ไม่ได้ยศเพิ่มไปอีกนาน หรืออาจตลอดไป**
“ฮึ่ย...คิดว่าฉันขับหุ่นที่ด้อยกว่าไอ้โลแกนแต่ไล่ตะเพิดมันได้ทำไมยศยังอยู่แก่ร้อยเอก ส่วนไอ้โลแกนที่อยู่โคราเชียแม่งได้พันโทแล้ว ก็เพราะไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันโดนแป๊กไง ฉันไม่เอาชีวิตลูกน้องและพวกพ้องร่วมรับมาอุ้มยศฉันหรอก อีกอย่าง ต่อให้เื่ลามไปถึง พันตรีจูลลี่ นางก็หลุดเพราะเส้นสายพ่อแม่อยู่ดี” ... ร.อ.บนชูเริ่มโวยวาย
“แต่ ... เส้นสายในกองทัพของ........”
“โซอี้ ... ผบ.ทัพบกของกัพสหพันธมิตรพลเอก คมสัน แซ่หลง เป็ญาติผู้ใหญ่ฝั่งเขยของครอบครัวแมกไกว์ของจูลลี่!! เค้ารู้กันทั้งบาง” ...ร.อ.บนชูะโแล้ว
ทุกคนในหอบังคับการมองมาทางจูลลี่
จูลลี่หน้าเสียทันที นี่คือการตัดสินใจที่จะตัดสินชะตาตัวเองและเพื่อนร่วมรบ
“กัปตันครับ ได้ยินผมมั้ย?”
“เอ๋...แมกซ์?”
“จำที่ผมบอกได้มั้ย กัปตันเคยทำให้เราได้ชัยชนะ ตอนที่อยู่สถานีท่า จริงอยู่ หากผิดพลาดไม่ว่าเื่อะไร กัปตันไม่พ้นต้องรับผิดชอบไม่มากก็น้อย”
จูลลี่กำมือบนตักแน่น
“ไม่ว่ากัปตัน ... ไม่สิ...ไม่ว่าคุณจูลลี่จะเจออะไร ผมจะไม่ทิ้งคุณจูลลี่แน่นอนครับ!!” ... แมกซ์กล่าวหนักแน่
ทั้งงานเงียบ อึ้งกับในสิ่งที่ได้ยิน
“ม...แมกซ์....” ... พ.ต.จูลลี่เองก็อึ้ง
[ชิปหายละ พูดอะไรออกไปวะ ....ต้องรีบแก้ลำ] … แมกซ์เพิ่งได้สติ
“พ..พวกเราทุกคนด้วย ใช่มั้ย?” ... แมกซ์ถามทุกคน
“อ่า ใช่ ...กัปตันเดิมทีต้องไปที่ที่สบายกว่านี้ แต่ต้องนำพวกเรามาถึคงตรงนี้ พวกเราจะทิ้งกัปตันได้ไง” ... จ.อ.โลคัสยิ้มบอก
“อ๊า....คนสั่งขังฉันไม่ใช่กัปตัน งั้นฉันอยู่ข้างกัปตันค่ะ” ...จ.ท.เอมี่ยิ้มบอก
“เออ ฉันสั่งขังเธอเอง” ...ร.อ.บนชูตอบเอมี่
“ก็...มาขนาดนี้แล้ว อย่างดีก็ยิงเป้าล่ะนะ” ... จ.อ.เดลเลิกคิ้วบอกเสริม
“พวกช่างว่าไงครับ?” ... แมกซ์หันมาถาม
“ต้องให้ตอบเหรอ? ไปไหนไปกันสิ” ... พวกช่างตอบกลับมา
“ถ้ากลัวพวกเราแยกั้แ่เมืองท่าแล้ว” ... เสียงจากพวกห้องครัวและบริการพูดมาในสายสื่อสาย
“พวกแกล่ะ?” ... แมกซ์ถามเพื่อน
“แกลากพวกเราขึ้นมาบนยานขนาดนี้แล้วมาถามเอาตอนนี้ไม่ทันแล้วว่ะ ฮ่าๆ” ... จิมมี่ตอบ
“ฮึๆ” ... เอคิจิหัวเราะ
“แล้วพวกพี่ๆ ทีม ดัชล่ะครับ?” ...แมกซ์ถามทีมปฏิบัติการที่ ร.อ.บนชูพาขึ้นยานมาจากเมืองท่าสถานี
“มันเป็สิ่งที่เราเตรียมใจั้แ่ผู้กองบนชูลากเรามาแล้ว”... ร้อยตรี สเลน ตอบแทนลูกทีม
“กัปตันคะ ทุกคนรักคุณนะ” ...เดทยิ้มบอก
“ทุกคน....” ... พ.ต.จูลลี่ยิ้มน้ำตาซึม เธอไม่คิดว่ากัปตันเงอะๆ งะๆแบบเธอจะมีคนยอมร่วมวิบากด้วยขนาดนี้
เธอหันมามอง พ.จ.ต.โซอี้โซอี้ยิ้มถอนหายใจ แล้วพยักหน้า
“ทุกคนรับคำสั่ง ปิดยานทุกส่วน เราจะลงฝ่าชั้นบรรยากาศดาวไพรส์!! เรียกจี•วาสเชอร์เข้ามา” ...พ.ต.จูลลี่สั่งการจริงจังแล้ว
“เอมี่ ติดต่อผู้บัญชาการฐานเจเรเน่”
“รับทราบ” … จ.ท.เอมี่รับคำ
“โซอี้ หันหัวลง รักษาความเร็วคงที่ไว้”
“ค่ะ...” ...พ.จ.ต.โซอี้เคลื่อนทิศทางยานแล้ว
“หนูอิงฟ้า คุ้มกันยานจากด้านนอกไหวมั้ย?”
“ไหวค่ะ” ... อิงฟ้ารับคำ
“นี่ หนูเคท!! แม่หนูจิมินี่ทนชั้นบรรยากาศดาวนี้ไหวมั้ย?” ...พ.จ.อ.นิยมถามเคทที่เป็วิศวกรของ บ.ฟอยล์ อินดัสทรี่
“ได้ค่ะ แต่ผมอาจจะไหม้บ้างนะ” ... เคทตอบ
“นี่ ได้ยินมั้ย เจมินี่ ...ผมเธอจะไหม้ล่ะ หมดเวลาห่วงสวยแล้ว” ...อิงฟ้าเคาะคอลโซลในคอกพิทคุยกับเจมินี่
“เป็แผนที่โหดร้ายมาก หวังว่าชุดอะไหล่จะมีผมใหม่เปลี่ยนให้นะคะ” ...เจมินี่กล่าว
“มีจ้า..คนสวย” ... เคทตอบ
คนในยานพากันหัวเราะ
บีบ...
“กัปตันแมกไกว์ นั่นคุณจะทำอะไรน่ะ หันยานกลับมานะ!” ... พลตรี แมต เมอร์เรย์ ผบ.ฐานทัพเจเรเน่ ของดาวไพรส์
“ท่านนานพลคะ ... ที่รุ่นใหม่ของศัตรูไล่เล่นงานพวกคุณ ตามจริงคือกดดันเราเพื่อให้แยกวงออกไป หรือต่อให้เราไม่แยก พวกคุณจะทยอยพินาศกันหมด วาสเชอร์ธรรมดา ไม่สิต่อให้เป็รุ่นจ่าฝูงทั้งหมด ก็เอามันไม่อยู่ค่ะ แต่หากเจมินี่ออกห่างจากยานไปช่วย มันจะวกมาถล่มยานเรา เราไม่มีทางเข้าฐานไม่ว่าจะทางเกตไหนได้เลย ได้โปรดเถอะค่ะ อนุญาตให้เราลงชั้นบรรยากาศดาวนะคะ ดาวของพวกท่านไม่มีฐานของโคราเชียเท่าในอวกาศ เราจะไปตั้งหลักข้างล่าง ขืนอยู่บนนี้จะพากันตายไปมากกว่านี้นะคะ” ... พ.ต.จูลลี่ย้ำหนักแน่น
“อืม....ผมก็รู้ ว่ามัน้าเช่นนั้น ... ก็ได้ ผมจะติดต่อทางกองทัพข่างล่างให้ พวกคุณไปที่ฐานทัพฮูซเซล ฐานทัพอากาศ ท่าอากาศยานกองพลที่ 8 ของเรา ผมจะอธิบายให้กองทัพอวกาศหลักฟังเอง” ... พล.ตแมต อนุญาต
แผนการเห็นชอบ เริ่มภารกิจ
“หืม ... พวกมันลงไปไหน? ผู้พันครับ ... เห็นมั้ยครับ?” ...พ.จ.ท.เดฟรายงานจากยานเมเดค
“อืม เห็นแล้ว อย่าบอกจะ จะบ้าบิ่นลงโลกในสภาพแบบนี้ จูลลี่คงไม่กล้า นี่ต้องเป็ความคิด บนชู คิดแมนแน่ๆ ฉันจะยิงขู่ แล้วจะถ่วงเวลา เอากองยานเสริมมาประชิดตลบหลัง” ... พ.ท.โลแกนติดต่อมาจากคอกพิทหุ่นรุ่นใหม่
[ในที่สุดเราก็กล่อมให้ผู้พันขับเ้ารุ่นใหม่ที่ส่งมาแทนไอ้โรดี้จนได้ หวังว่าดัสเดล MKII จะช่วยงานนี้ได้นะ แต่ ... จากการไล่ยิงถล่มของผู้พัน ก็บ่งบอกแล้วว่า ดัสเทล MKII ตัวนี้เหมาะกับเขามากกว่า ส่วนสีไว้ทาสีดำเอาทีหลัง] … พ.จ.ท.เดฟคิดในใจแล้วยิ้มออกมา
“ผู้พันคะ แล้วฉันล่ะคะ?” ... ร.ท.เรน ถามพ.ท.โลกแกน
“คุณคุ้มกันยานช่วยเหลือมารับคนของเราที่เป็เชลยที่ซากยานรามาลของคุณ ผมสอยยานดักค์ที่มาคุมยานเชลยของพวกมันไว้แล้ว”... พ.ท.โลแกนสั่ง
“รับทราบค่ะ” ... ร.ท.เรนรีบทำตาม
“แล้วผมล่ะครับ? ถ้าไม่ให้ผมตามไปล้างแค้น ก็ให้ผมตาม ร.ท.เรนไปช่วยเชลยเถอะครับ” ...ร.ต.ศรไกรถาม
“ได้ ... คุณขับดัสเทลของผมออกไปช่วยสมทบร.ท.เรน”
“ครับ”
..............
บีบๆ
“กัปตันคะ สัญญาณจากรุ่นใหม่ของศัตรูค่ะ” ...จ.ท.เอมี่รายงาน
“ขึ้นจอเลย”
“ค่ะ”
วิ้งงง
ภาพไพลอตของหุ่นรุ่นใหม่ขึ้นจอในหอบังคับการยานซิกนัส
“ไง..จูลลี่ ...ชอบดัสเทลมาร์คทูว์ของผมมั้ย? ออ ไม่สิ จริงๆเ้านี่เป็ของเ้าเด็กใหม่ที่เคยมาระรานคุณวันก่อน” ... พ.ท.โลแกนขับดัสเทลมาร์คทูว์มา
1K
![[จบ] ย้อนเวลากลับมาในยุค 70 : ฉันขอเป็นนางร้ายบ้างแล้วกัน!](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737008804_19762672.webp)
