จักรพรรดิ์มารมนตราบรรพกาล

ณ สนามฝึกฝนทหารของตระกูลคาร์ตัน ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่กำลังทำการสมัครเพื่อทดสอบคัดเลือกเป็นทาสที่จะได้ติดตามไปรับใช้คุณหนูทั้งสองที่สถาบันเวทย์ขั้นกลาง โดยการรับสมัครนั้นจะมีโต๊ะรับสมัครอยู่ทั้งหมด 10 โต๊ะ ข้างหลังโต๊ะรับสมัครนั้นจะมีเวทีประลองรูปวงกลมอยู่ทั้งหมด 10 แห่ง ที่ถูกสร้างขึ้นมาจากจอมเวทย์ในตระกูลคาร์ตัน เพื่อใช้สำหรับการประลองของเหล่าทาสที่จะต่อสู้กัน ซึ่งกติกาง่ายๆที่จะผ่านการคัดเลือกนั่นก็คือ การเป็นผู้ชนะของเวทีที่ตนเองได้สมัครเอาไว้เพียงเท่านั้น
"หึ จูเลียดูเหล่าทาสที่โง่เง่าน่าสมเพชเหล่านั้นสิ พวกมันกำลังต่อสู้กันเพื่อที่จะได้ติดตามไปรับใช้พวกเราที่สถาบันเวทย์ " หญิงสาวผมสีแดงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้พูดกับหญิงสาวผมทองที่มีนามว่าจูเลียก่อนจะจิบชาในแก้วอย่างสบายอารมรณ์ขณะที่นั่งไขว้ห้างมองดูเหล่าทาสจากมุมหนึ่งของสนามฝึกฝนทหาร"แชลเนีย เจ้าไปดูถูกพวกมันแล้วจะได้อะไรขึ้นมา อย่างไรเสียพวกมันก็ไปช่วยให้ชีวิตของเจ้าสะดวกสบายขึ้นตอนอยู่ที่สถาบัน หรือว่าเจ้าอยากจะซักผ้า ทำความสะอาดบ้าน และหาอาหารทานเองล่ะ " หญิงสาวผมทองนามว่าจูเลียที่นั่งอยู่บนเก้าอี้่เช่นกันพูด ซึ่งทำให้แชลเนียนั้นไม่สบอารมณ์ยิ่งนักที่ต้องมาดูอะไรที่มันไร้สาระสำหรับนางเช่นนี้ "งั้นเพื่อแก้เบื่อ พวกเรามาพนันกันหน่อยดีกว่าไหม " แชลเนียยิ้มอย่างมีเลศนัย"พนันอะไรของเจ้า" จูเลียถามด้วยความสงสัยและพยายามคิดว่าแชลเนียจะมีแผนร้ายอันใด"ง่ายๆเพียงแค่ข้ากับเจ้ามาทายกันว่ารอบสุดท้ายของแต่ล่ะเวทีใครจะเป็นผู้ชนะ เมื่อมีผู้ชนะครบทั้ง 10 แล้วใครที่ทายถูกมากกว่ากันคนนั้นก็ชนะไป ""แล้วถ้าเจ้ากับข้าเลือกคนๆเดียวกันล่ะ" จูเลียถาม"เราจะไม่ทายทั้งสองคนพร้อมกัน ข้าจะทายเพียงเวทีเลขคู่ เจ้าทายเวทีเลขคี่ ตอนที่ข้าทายหากข้าถูกข้าชนะ หากข้าผิดข้าแพ้ ตัวเจ้าก็เช่นกัน" แชลเนียพูดอธิบายแล้วส่งรอยยิ้มท้าทายไปให้จูเลีย"ย่อมได้ แล้วของเดิมพันล่ะ ""เดิมพัน ด้วยยาวารีมังกรมัจฉาที่เพิ่งได้มาจากท่านปู่เมื่อเช้านี่เป็นอย่างไร เจ้ากับข้าได้มากันคนล่ะเม็ด แต่การได้มา 2 เม็ด ยังก็ดีกว่ามิใช่เหรอ " จูเลียขมวดคิ้วคิดหนักหลังจากได้ยินแชลเนียพูดถึงเดิมพัน เนื่องจากของเดิมพันนี้มันค่อนข้างมีราคามากเลยทีเดียว เนื่องจากเม็ดยาวารีมังกรมัจฉานั้นเป็น ยาระดับ 2 ขั้นต่ำ ซึ่งมีคุณสมบัติในการปรับปรุงคุณภาพของพลังเวทย์ของผู้ที่กินเข้าไปให้บริสุทธิ์มากยิ่งขึ้นทั้งยังปรับรากฐานพลังเวทย์ให้ดียิ่งขึ้นอีกด้วยซึ่งโดยทั่วไปแล้วยาที่ปรุงออกมาไม่ว่าจะเป็นยาเหลวหรือยาเม็ดนั้นจะถูกเป็นออกเป็นทั้งหมด 10 ระดับ แต่ล่ะระดับจะมี 4 ขั้นย่อยนั่นคือ ขั้นต่ำ ขั้นกลาง ขั้นสูง ขั้นสูงสุด ถึงแม้ว่าเม็ดยาวารีมังกรมัจฉานี้จะไม่ได้ช่วยในการเพิ่มระดับของจอมเวทย์แต่เม็ดยานี้นับว่าเป็นเม็ดยาสร้างรากฐานสำหรับจอมเวทย์ที่อยู่ในระดับสัมผัสเวทย์หรือระดับก่อเกิดอย่างเเท้จริง และราคาที่ต้องจ่ายไปสำหรับยาแต่ล่ะเม็ดนั้นก็นับว่าไม้น้อยเลย
"ว่าอย่างไร รึว่าเจ้ากลัว เจ้าอย่าคิดมากเลยจูเลีย ข้าเข้าใจถ้าเจ้าไม่อยากเดิมพันกับข้า เพราะหากเจ้าสูญเสียเม็ดยานั่นไป ด้วยพรสวรรค์ของเจ้าต่อให้มีหรือไม่มีเม็ดยานั่นก็ต้องถูกข้านั้นก้าวข้ามได้อยู่แล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า" แชลเนียพูดกับจูเลียด้วยหวังว่าจะยั่วยุจูเลียให้มาเดิมพันกับตน "แชลเนีย ยังไม่ทันเริ่มเจ้าก็คิดว่าข้าจะเเพ้เสียเเล้ว เอาสิย่อมได้ เรามาด้วยพันกัน" จูเลียพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งและท่าทางสงบ แม้ภายในใจของนางจะรู้สึกโกธรเป็นอย่างมาก"ฮ่า ฮ่า เจ้าก็แพ้ข้าเกือบทุกเรื่องไม่ใช่รึ จะมีเพียงแค่ระดับพลังที่อยู่เหนือกว่าข้าเพราะเจ้าเกิดก่อนข้า 2 ปีหรอก " จูเลียเมื่อได้ยินเช่นนั้น นางก็มิพูดอันใดออกเพราะมันเป็นเรื่องจริงที่แชลเนียมักทำอะไรได้เหนือกว่านางเกือบทุกอย่าง ซึ่งแรกเริ่มเดิมทีจูเลียก็ไม่ได้คิดมากหรอกว่าแชลเนียน้องสาวนางจะเก่งกว่าในหลายๆด้าน แต่ด้วยนิสัยของแชลเนียที่กระทำต่อนางนั้นทำให้นางเกิดความรู้สึกไม่ว่ายังไงก็ยอมไม่ได้เด็ดขาดขึ้นมาในใจ

"เฮ้ โนอาร์ เจ้าลงสมัครที่สนามไหน" เสียงของชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนเข้ามาทักทาย"ข้าสมัครสนามที่ 7 น่ะ แล้วเจ้าล่ะพอล" โนอาร์ตอบแล้วถามกลับ"ข้าสนามที่ 5 ตอนแรกข้ากำลังหาเจ้าอยู่เลยหลังจากที่รู้วิธีคัดเลือกเช่นนี้ แต่นับว่าเป็นโชดดีของเราแล้วที่ไม่ต้องต่อสู้กัน ข้าไม่อยากทำร้ายเจ้าที่ทำงานด้วยกันกับข้ามานาน ฮ่า ฮ่า ฮ่า" พอลกล่าวแล้วหัวเราะออกมาอย่างสบายอารมณ์'เจ้าต่างหากล่ะที่โชดดี ' โนอาร์คิดในใจก่อนที่พูดออกมา "นั่นสิ โชดดีจริงๆ" หลังจากนั้นทั้งสองก็พูดคุยกันเล็กน้อยก่อนที่จะแยกย้ายกันไปตามเวทีประลองของตนเองเพื่อรอเวลาในคัดเลือกเริ่มขึ้น
เวลาผ่านไป 30 นาที การรับสมัครก็เสร็จสิ้น นับรวมทาสที่มาสมัครเพื่อคัดเลือกทั้ง 10 เวทีรวมกันแล้วได้ 187 คน โดยที่เวทีประลองที่ 7 ที่โนอาร์อยู่นั้นนับรวมเขาแล้วมีอยู่ 17 คน ที่จะต้องต่อสู้กัน ซึ่งโนอาร์นั้นก็ยืนรออย่างสงบนิ่งไม่ได้พูดจาใดๆกับใครทั้งสิ้น เนื่องจากเขานั้นไม่ค่อยเป็นที่รู้จักของใครเสียเท่าไหร่
"ทาสที่ลงสมัครในสนามประลองที่ 7 จงฟังกติกาให้ดี ข้าที่เป็นกรรมการของสนามประลองนี้จะพูดเพียงครั้งเดียวเท่านั้น" จู่ของชายชราผู้หนึ่งที่เพิ่งเหาะขึ้นไปบนเวทีก็ดังขึ้น ทำให้ความสนใจของเหล่าทาสนั้นหันไปมองเขาเป็นจุดเดียวกัน"กติกานั้นจะเป็นการสุ่มจับคู่ประลอง แพ้คัดออก ในการต่อสู้มีข้อห้ามเพียงอย่างเดียวห้ามฆ่ากันหากฝ่าฝืนประหารอย่างเดียว และหลังจากรู้ผลแล้วข้าจะใช้เวทย์มนต์เพื่อฟื้นฟูรักษาพวกเจ้าเองไม่ว่าใครจะแพ้หรือชนะก็ตาม ดังนั้นจงสู้ให้เต็มที่เพื่อเกียรติของพวกเจ้า เพื่ออนาคตของพวกเจ้าเองเถอะ" ชายชราพูดออกมาซึ่งมันได้กระตุ้นอารมณ์ของเหล่าทาสไม่ว่าชายหรือหญิงในทีนี้ให้เลือดลมพลุ่นพล่านและกระหายที่จะเป็นผู้ชนะให้ได้
หลังจากนั้นชายชราก็ทำเหมือนกับที่สนามประลองอื่นๆเขาทำกันนั่นก็คือเขาได้นำกระดาษทั้ง 17 ใบออกมาจากแหวนมิติ แล้วควบคุมกระดาษเหล่านั้นให้ล่วงหล่นไปยังเหล่าทาสทั้ง 17 คน ซึ่งทั้ง 17 คนต่างก็รีบคว้ากระดาษเหล่านั้นมาไว้ในมือทันที โดยโนอาร์นั้นเขาจับได้หมายเลขที่ 14"เอาล่ะในเมื่อพวกเจ้าได้หมายเลขกันหมดแล้ว ข้าเรียกหมายเลขใดก็ให้ออกมาสู้กัน และขอแสดงความยินดีกับคนที่จับได้หมายเลข 17 ด้วย เจ้าผ่านเข้ารอบโดยไม่ต้องสู้ในรอบนี้" ชายชราพูดออกมาเมื่อเห็นว่าทาสทุกคนต่างก็ได้รับหมายเลขของตนเองกันหมดแล้ว ส่วนคนที่ได้หมายเลข 17 นั้นก็รู้สึกยินดีอยู่ในใจแต่ก็ไม่ได้แต่ก็ไม่ได้แสดงอาการใดๆออกมา เพราะเดี๋ยวจะเป็นเป้าสายตาและเป็นที่ริษยาของผู้อื่นเสียเปล่าๆ ซึ่งโนอาร์ก็ลอบคิดในใจว่าคนที่ได้หมายเลข 17 เป็นคนที่ค่อนข้างฉลาดเหมือนกันที่ควบคุมตนเองได้ดีไม่แสดงอาการอะไรออกไป
"หมายเลข 1 กับ 2 ขึ้นเวที" คนที่ได้หมายเลข 1 กับ 2 ขึ้น เวทีประลองทันทีเมื่อได้ยินชายชราเรียกหมายเลขของตน "ข้าหมายเลข 1 โจนาส" ชายร่างผอมแต่สูงโยงคนหนึ่งกล่าวแนะนำตัวต่อชายชรา"ข้าหมายเลข 2 อันนา" หญิงสาวผมดำที่มีรูปร่างที่ดีผู้หนึ่งกล่าวแนะนำตัวต่อชายชราเช่นเดียวกัน ซึ่งชายชราพนักหน้ารับรู้แล้วก็ให้สัญญาทั้งสองเริ่มต่อสู้กันได้
โดยหญิงสาวนั้นหยิบมีดสั้นทั้งสองออกมาจากเอวแล้วควงมีดทั้งสองในมืออย่างชำนาญก่อนจะตั้งท่าเตรียมต่อสู้ ส่วนชายหนุ่มร่างผอมโย่งนั้นก็นำไม้กระบองที่ตนนำใสขึ้นมาตั้งท่าต่อสู้ 'ชายที่ชื่อโจนาสนั่นโชดร้ายแล้ว หญิงที่ชื่ออันนานั่นมีอยู่ระดับสัมผัสเวทย์ขั้นต่ำแล้ว แม้นางไม่รู้เวทย์มนต์อะไรแต่ก็ยังพอใช้เวทย์เพิ่มความแข็งแกร่งให้มีดนั่นได้อยู่บ้าง หากว่าไม่มีทักษะการต่อสู้ระยะประชิดมาทดแทนยังไงหญิงที่ชื่ออันนาก็ต้องชนะอย่างแน่นอน' โนอาร์คิดในใจขณะที่กำลังมองดูการประลองที่กำลังเริ่มขึ้น
เพล้ง เพล้ง เพล้งเสียงการต่อสู้ดังขึ้นเรื่อย แม้ว่ามันจะทำให้โนอาร์รู้สึกเบื่อก็ตามเพราะสำหรับเขาแล้วการต่อสู้ของคนทั้งสองบนเวทีมันไม่ต่างอะไรกับที่เด็กสองคนถืออาวุธมันเล่นกันเลย ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเนื่องจากพวกเขาทั้งสองเป็นเพียงแค่ทาสเท่านั้น จะมีโอกาศได้เรียนวิชาการต่อสู้การใช้อาวุธจากที่ไหนเล่า เวลาผ่านไป 3 นาที ในที่สุดการประลองก็รู้ผลแพ้ชนะ ซึ่งก็เป็นหญิงสาวที่ชื่ออันนาตามที่โนอาร์คาดเอาไว้จริงๆ และสาเหตุที่นางชนะได้ก็เพราะไม้กระบองที่อยู่ในมือของชายที่ชื่อโจนาสนั้นถูกฟันขาดเป็นสองท่อนด้วยมีดในมือของหญิงสาว หลังจากนั้นนางก็นำมีดมาจ่อที่คอหอยของโจนาส
หลังจากที่จบการประลองคู่แรกแล้ว คู่ถัดไปก็เป็น หมายเลข 3 กับ 4 ประลองกันต่อเลย ซึ่งใช้เวลาไม่นานนักขึ้นเพราะพวกทาสส่วนใหญ่ล้วนแล้วแต่ใช้กำลังกับพลังที่เหนือกว่าในการเอาชนะโดยไม่ได้ใช้กลยุทธ์อะไรเลยในการต่อสู้ การต่อสู้นั้นดำเนินไปเรื่อยๆจนในที่สุดก็ถึงคู่ประลองหมายเลย 13 กับ 14 'ถึงตาข้าสักที' โนอาร์คิดในใจก่อนที่จะเดินขึ้นไปบนเวทีเพื่อประจันหน้ากับคู่ต่อสู้ของเขาที่เป็นชายหนุ่มรูปร่างกำยำมีกล้าม ถือไม้ยาวประมาณ 50 เซนติเมตรไว้ทั้งในมือสองมือ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 7

นิยายแนะนำ

จักรพรรดิ์มารมนตราบรรพกาล

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 7

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้