ตอนที่ 1 ระบบบ้าระห่ำ (2)
และเขาก็คือทายาทนักรบเทพมังกรในรุ่นนี้
อายุเพียง 9 ปีสามารถฝ่าด่านเป็นนักรบจ้านซื่อระดับ 5 ได้ อายุ 12 ปี เป็นนักรบจ้านซื่อระดับ 8 ต่อมาอายุ 14 ปีก็สามารถเป็นนักรบจ้านซือระดับ 2 ได้แล้ว กลายเป็นยอดอัจฉริยะอันดับหนึ่งของราชวงศ์หั่วหลี
คํายกย่องสรรเสริญ ยกยอปอปั้นต่าง ๆ นานาทําให้หลงเฟยกลายเป็นบุคคลสําคัญเป็นสมบัติล้ำค่าของตระกูลหลง
ทันใดนั้นเอง
ฉากอันสวยงามมักจะอยู่ไม่นาน บุคคลลึกลับปรากฏตัวขึ้นโดยลงมือมาที่จุดตันเถียนของหลงเฟย อีกทั้งยังดูดโลหิตเทพมังกรที่อยู่ในกระแสโลหิตของเขาออกไปจนหมด
อัจฉริยะกลายเป็นเศษสวะในชั่วพริบตา
หนึ่งปีมานี้เขาถูกรังแกอย่างหนัก ไม่ว่าจะเป็นจากคนในตระกูลที่เป็นญาติพี่น้องกันก็ไม่มีใครสนใจ มาพบเจอคนนอกตระกูลก็จะเป็นคนที่เคยสรรเสริญเขา แต่ตอนนี้กลับหัวเราะดูถูกเหยียดหยามรังแกอย่างไม่ไยดี
ทําให้เขากลายเป็นเรื่องตลกขบขันที่โด่งดังที่สุดในเมืองหั่วหลี
ตระกูลหลงต้องได้รับความอับอายเพราะเขา
หลังจากที่นายท่านเก็บตัวบําเพ็ญเพียรแล้ว สถานะของเขาในตระกูลหลงก็ตกต่ำจนถึงขีดสุด ต่ำเสียยิ่งกว่าคนรับใช้
สามวันก่อน
ที่ถูกหลงอ้าวถีบจนลอยนั้น แท้จริงมีสาเหตุมาจากที่เขามองสตรีข้างกายของหลงอ้าว ซึ่งมองแค่เสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้น!
เห็นได้ว่าเขาต้องพบเจอกับความยากลำบากมากแค่ไหน
หลงเฟยเตรียมใจตายตั้งนานแล้ว "ตอนชีวิตดีรุ่งโรจน์ไม่ยอมให้มา พอตอนกลายมาเป็นเศษสวะ แล้วค่อยให้กูข้ามมิติมา สวรรค์! นี่คือสิ่งที่ท่านจะเล่นข้าให้ตายหรอกหรือไร?"
อาณาจักรอู่เทียนนั้นถือวิทยายุทธ์เป็นบรรทัดฐานในการให้เกียรติ
ตันเถียนก็คืออากาศที่ดูดซับการมีอยู่ของลมปราณดินฟ้า ดูดรับเข้าร่างกาย ฝึกฌานฝ่าด่าน หากตันเถียนแตกสลายก็เหมือนกับโดนโทษประหารชีวิต ไม่สามารถฝึกฌานได้อีก ไม่สามารถมีโอกาสมีหน้ามีตา หรือได้รับการยอมรับจากสังคมอีกเลย เรื่องเลวร้ายต่าง ๆ ที่ได้พบเจอมาในหนึ่งปีที่ผ่านมาก็เป็นเครื่อง พิสูจน์เรื่องเหล่านี้ได้เป็นอย่างดี
"แต่ถึงแม้ว่าตันเถียนจะกลับมาดีได้ แต่ว่าเด็กติดเกมอย่างนี้ไม่รู้เลยว่าการฝึกฌานคืออะไร ถ้าให้เล่นเกมละก็แค่มือเดียวก็สามารถชนะทุกคนที่มันไม่ยอมรับได้ แต่ว่าโลกนี้แม้แต่คอมพิวเตอร์ก็ยังไม่รู้จัก ก็คงไม่ต้องพูดถึงเกมออนไลน์แล้วละ" หลงเฟยรู้สึกปวดศีรษะอย่างมาก
ทันใดนั้นเอง
ในสมองมีสิ่งหนึ่งที่กะพริบอยู่ไม่หยุด
ของสิ่งนี้คือกล่องของขวัญที่เราสามารถเห็นได้บ่อย ๆ ในเกม
"สงสัยเล่นเกมอินไปหน่อยจนเห็นภาพหลอน สงสัยจะไม่ชินกับสิ่งแวดล้อมของโลกต่างมิติ" หลงเฟยหัวเราะแห้ง ๆ โดยใช้จิตเพ่งไปในจินตนาการ เหมือนใช้เม้าส์คลิกปุ่มในเกม
"ติ๊ง!"
กล่องของขวัญเปิดออก พร้อมกับมีเสียงแจ้งเตือนของเกมดังขึ้น
หลงเฟยตกใจเป็นอย่างมาก "ยินดีกับผู้เล่น 'หลงเฟย' เปิดใช้งาน 'ระบบบ้าระห่ำ' เปิดดูคุณสมบัติหรือไม่?"
หลงเฟยไร้ซึ่งปฏิกิริยาอยู่ชั่วขณะหนึ่งจึงหันมองสิ่งของที่จัดวางอยู่ในห้องอีกครั้ง แล้วพูดพึมพำกับตนเองว่า "เกมออนไลน์หรือ? เป็นไปไม่ได้ นี่มันเป็นโลกแห่งความเป็นจริงจะเป็นเกมออนไลน์ไปได้ยังไง"
ถึงแม้จะไม่เชื่อ แต่ก็ลองใช้จิตสั่ง "เปิดดู!"
ในสมองปรากฏหน้าจอคุณสมบัติของเกมขึ้นมา
ผู้เล่น : หลงเฟย
ระดับ : ระดับ 0 (ดินแดนอาณาจักรอู่เทียนแบ่งขั้นออกเป็น จ้านซื่อ จ้านซือ จ้านหลิง จ้านหวาง จ้านจุน จ้านจง จ้านหวง จ้านเสินและจ้านตี้ โดยแต่ละขั้นก็จะแบ่งออกเป็นเก้าระดับอีกชั้นหนึ่ง)
พลังลมปราณ : 0 แต้ม
ทักษะ : ไม่มี
ค่าความโชคดี : ไม่มี
ค่าความมีเสน่ห์ : ไม่มี
ค่าพลังทําลายล้าง : 100 แต้ม
.....
หน้าจอคุณสมบัติของเกมทุกแถบปรากฏขึ้นมาในสมองของหลงเฟย ทั้งหมดมีประเภทเยอะแยะมากมาย นอกจากนี้ระบบยังมีส่วนที่ไม่ได้แสดงให้ดูอีกหลายรายการ โดยจะต้องฝ่าด่านให้ถึงระดับนั้น ๆ จึงจะสามารถเปิดดูได้
หลงเฟยยิ้ม
ยิ้มอย่างมีเลศนัย อีกทั้งยังมีความทะลึ่งทะเล้นอยู่เล็กน้อย
"ฝึกฌานผ่านด่าน เราทําไม่เป็นหรอก แต่ถ้าเล่นเกมละก็ เรานี่ระดับมืออาชีพเลยนะจะบอกให้ ตอนอยู่โลกโน้นไม่มีใครกล้าเป็นศัตรูด้วยหรอก โลกนี้จะมีใครกล้ามาสู้กับเราหรือ?"
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า..."
"วันข้างหน้าสบายแล้วโว้ยยย!"
- โปรดติดตามตอนต่อไป -