พีระเอ่ยปากบอกให้เข้ามาได้ คุณชนินท์จึงนำผู้มาเยือนใหม่เข้ามาในห้อง ชายหนุ่มก้มหน้าดูมือถือเช็คข้อมูลที่สำคัญในวงการธุรกิจ
“คุณพีระครับ ผมนำคุณชนิดา มานำเสนองานครับ ” ชนินท์แจ้งเตือนชายหนุ่ม
“โอเคครับ ขอผมเช็คข้อมูลแป็ปหนึ่ง” เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมาหัวใจเขาเต้นแรงเร็วแทบจะะเิออกมา สีหน้าตกตะลึง
“คุณชนินท์ออกไปก่อนครับ ผม้าอยู่กับเธอสองคน” เขาบอกผู้จัดการอย่างรวดเร็วด้วยสีหน้าตื่นเต้น
หญิงสาวเองไม่คาดคิดว่าจะเจอชายหนุ่มในเวลาและสถานการณ์เช่นนี้ เธอจึงมีสีหน้าตกตะลึงไม่แพ้กัน
“ นิล ” พีระเรียกชื่อเธอคว้าแขนเธอมานั่งข้างๆเขา
” พี่คิดถึงนิลเหลือเกิน”
ชายหนุ่มสวมกอดเธอไว้ หญิงสาวผลักชายหนุ่มออกจากตัว ดันตัวเธอออกห่าง ”อย่าคะคุณพีระ นิลมานำเสนองาน”
ชายหนุ่มไม่ฟังเสียงเธอประกบริมฝีปากแดงสดนั้นอย่างจาบจ้วงโหยหา ลากลิ้นอุ่นร้อนเข้าไปในโพรงปากสำรวจทั่่วทั้งปาก อย่างดูดดื่ม เร่าร้อน
“หวานเหมือนเดิม นิล” ชายหนุ่มครางในลำคอ ลากไล้ลิ้นอุ่นๆไปตามซอกคอ ขบเม้ม ทำรอยแสดงความเป็เ้าของ ชายหนุ่มแผนสูงคิดในใจครั้งนี้เขาไม่ปล่อยเธอหลุดมือไปแน่
“พี่พีอย่าทำรอย” หญิงสาวมองหน้าเขาแววตาขอร้อง
“ฮึ ทำไมเหรอ” ชายหนุ่มทำท่าทางไม่รู้ไม่ชี้
“ตอนนี้เราไม่ใช่คนโสด ทำอะไรคิดถึงคนข้างหลังด้วยคะ”
“นิลหมายถึงใคร” ชายหนุ่มกระชากเสียง
“ทั้งพี่และก็นิล”
“แปลว่านิลมีคนอื่นเหรอ ” ชายหนุ่มสงสัย
“นิลมีคนที่ต้องแคร์คะ” หญิงสาวสวนกลับทันควัน พีระปล่อยมือจากเธอ แววตาดุดัน วาวโรธ
“มันเป็ใครฮะนิล” เขาเขย่าตัวเธออย่างแรง จนหัวเธอสั่นคลอน
“ปล่อยนิลก่อนคะ นิลเจ็บ” เธอน้ำตาคลอเบ้า
“แล้วพี่ละ พี่ไม่เจ็บเหรอ พี่ตามหานิลเหมือนคนบ้า”
“พี่จะตามหานิลทำไม ในเมื่อพี่มีคนของพี่อยู่แล้ว”
”ก็เพราะความโง่ของพี่ไงนิล พี่มันโง่ที่รักคนที่ไม่สมควรรัก”
”นิลไม่ได้ขอให้พี่มารัก”
”เธอก็พูดได้สิ ปล่อยให้พี่รักพี่หลงจนหมดหัวใจแล้วหนีพี่ไป”
“ก็ใครมันทำให้เป็อย่างนั้น ใครที่มักมากจนทำให้เกิดเื่” นิลพูดถึงสิ่งที่อยู่ในใจมาเนิ่นนาน ที่เธอไม่เคยต่อว่าเขาหลังจากที่เกิดเื่
”ฮึ ผู้ชายมันก็เป็กันแบบนี้ทุกคนแหละ นิลอย่ามาเปลี่ยนเื่”
นิลมองชายหนุ่มเหมือนเขาเป็คนแปลกหน้า คาดไม่ถึงว่าชายหนุ่มจะพูดออกมาแบบนี้ ความผิดของตนเองยังไม่ยอมรับ
”นิลว่านิลคิดถูกแล้วละที่เดินออกมาจากพี่ จากนี้ไปนิลจะไม่เสียใจให้กับคนอย่างพี่อีกเลย” พูดจบเธอคว้ากระเป๋าเดินออกไป
ช้ากว่าชายหนุ่มเขากระชากหญิงสาวเข้ามาในอ้อมกอด
“นึกว่าจะรอดจากฉันได้เหรอ ฉันไม่สนหรอกว่าเธอจะมีใคร มาหาฉันถึงที่แล้วคิดเหรอว่าจะปล่อยเธอไป” พูดจบลากหญิงสาวให้เดินตามและปิดปากหญิงสาวไว้ด้วยมือแข็งแรง และเปิดอินเตอร์คอมสั่งงาน
“วันนี้จนถึงพรุ่งนี้เช้าห้ามใครมารบกวนผม” พร้อมลากเธอมุ่งหน้าไปยังเตียงนอน
หญิงสาวขัดขืนตัวเอง ทั้งจิกทั้งข่วนชายหนุ่ม “อย่าดิ้น” ชายหนุ่มกระชากเสียงรุนแรง แววตากระด้าง พร้อมทั้งระดมจูบตามซอกคอ ดูดเม้น ทำรอยแดงอย่างเมามัน มือแข็งแรงลากไล้เข้าด้านในสาบเสื้อ ปลดตะขอชุดชั้นในอย่างเร่งรีบ ฝ่ามือเลื่อนจับหน้าอกเคล้าคลึง อย่างหักห้ามใจไม่ไหว หญิงสาวจับมือชายหนุ่มไว้ไม่ให้ลามเลียไปส่วนอื่น เขาทำหน้ารำคาญฝ่ามือแข็งแรงจึงรวบมือทั้งสองไว้บนหัว ผลักเธอล้มลงบนเตียงนอน ซึ่งตอนนี้กระโปรงถลกขึ้นอยู่บนหน้าขา อย่างไม่รอช้ามือข้างที่เหลืออยู่ผละจากอกใหญ่เต่งตึง เลื่อนลงมาบนหน้าขาปลดกางเกงในให้พ้นตัวใช้มือสำรวจกลีบกุหลาบดอกงามจนน้ำหวานไหลเยิ้ม ชายหนุ่มยิ้มอย่างพอใจ ปากหนาเลื่อนลงมาดูดดึงหน้าอกอวบใหญ่ ฟอนเฟ้นอย่างเมามัน เหลือบตามองหญิงสาวนอนตาปรือ ผมยาวสยายบนที่นอน เย้ายวน ร่างการของชายหนุ่มปวดหนึบ้าปลดปล่อย จึงรีบถอดเสื้อผ้าตัวเองอย่างรวดเร็ว ดันขาเรียวของหญิงสาวให้แยกออก ่กลางลำตัวแทรกเข้าไปในร่างกายของหญิงสาว
“โอ๊ย” หญิงสาวร้อง ถึงแม้จะมีอะไรกับเขาหลายครั้งเธอยังรู้สึกเจ็บเมื่อเขาพรวดพราดเข้าสู่ร่างกาย
“ยังฟิตเหมือนเดิม” ชายหนุ่มกระซิบเสียงกระเส่า เขาค่อยๆดันน้องชายเข้าไปจนสุดและแช่อยู่แบบนั้น มองใบหน้างามหวานฉ่ำอย่างหลงใหล ใบหน้าเขาผละจากหน้าอกอวบใหญ่เข้าทาบทับริมฝีปากแดงสด บดขยี้อย่างร้อนแรง เพื่อคลายความเ็ปให้กับเธอ และมอบความเสียวซ่านเข้าแทนที่ พร้อมกระแทกสะโพกเข้าใส่อย่างช้าๆ และค่อยๆเพิ่มความร้อนแรง หญิงสาวครางเบาๆอย่างมิอาจเก็บกั้นความสุขสมไว้ได้ ชายหนุ่มยิ้มอย่างพอใจเพิ่มความเร็ว
“นิลจ๋า” เขาเรียกชื่อเธอเบา ภายในห้องนอนเกิดเสียงครางระงมทั้งเธอและเขาที่ ตอบสนองกันและกันด้วยความเสน่ห์หาที่ร้างรากันไปนาน ครั้งแล้วครั้งเล่าจนชายหนุ่มพอใจ จึงปล่อยให้ร่างบางได้หยุด กอดเธอไว้และเผลอหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย
จนเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเป็เวลานาน หญิงสาวโผเผมองหาโทรศัพท์ ลุกขึ้นไปยังต้นเสียง ช้าหนุ่มคว้าแขนเธอไว้
”จะไปไหน”
”นิลต้องรับโทรศัพท์”
”เดี๋ยวพี่เอามาให้”
ชายหนุ่มเดินไปยังข้างเตียง มองรายชื่อผู้โทรเข้ามา “สุดที่รัก” เขากำโทรศัพท์ไว้แน่นด้วยความโกรธ จนเธอเดินมาคว้าโทรศัพท์ไว้กับตัวเอง ตัดสายทิ้ง ด้วยคิดว่าถ้าเธอรับสายคงต้องเป็เื่อีก ส่งสายตาคมดุให้ชายหนุ่ม
“ใครโทรมาวะ” ชายหนุ่มโมโหเมื่อเห็นรายชื่อ
หญิงสาวเงียบไม่ตอบ เขาเขย่าตัวเธอ
“ผัวแม่งอยู่นี่ทั้งคน ยังจะรับเบอร์คนอื่นอีกเหรอ”
“หญิงสาวเงยหน้ามอง นี่มันเื่ส่วนตัวของนิล อย่าลืมว่าสถานะของเราตอนนี้มันไม่เหมือนเมื่อก่อน” หญิงสาวข่มความโกรธพูดออกไป
“มันจะต่างกันยังไง เมื่อกี้เธอก็เอากับฉัน้าฉันเหมือนทุกๆครั้ง”
หญิงสาวมองคนตรงหน้าอย่างอ่อนใจ เปล่าประโยชน์ที่จะอธิบายอะไรต่อไปอีก จึงรีบคว้าเสื้อผ้าเข้าห้องน้ำ เหลือบมองนาฬิกาตอนนี้หกโมงเย็น เธอรีบวิ่งเข้าไปห้องน้ำ ชายหนุ่มดันประตูที่กำลังเปิดแล้วแทรกตัวเข้าไปตาม เธอเหนื่อยเกิดกว่าจะห้ามปรามจึงปล่อยให้เขาเข้ามา และเขาก็ยังเป็คงเดิมที่จาบจ้วงเอาแต่ใจตัวเอง ตักตวงความสุขจากร่างกายของเธออีกครั้ง
“หุ่นเธอยังยังเป๊ะ อกใหญ่ขึ้น เอามันส์เหมือนเดิม” เขาพูดกับเธอด้วยถ้อยคำหยาบคาย มองเธอด้วยสายตาโลมเลีย หลังจากที่เขาทะยานสู่ขอบฟ้าแล้ว
“พี่ยังเลวเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน”
“ฉันจะเลวกับเธอยิ่งกว่านี้อีกนิล”ชายหนุ่มหัวเราะหึๆในลำคออย่างชอบใจที่ได้รังแกคนตรงหน้า
หญิงสาวออกห้องน้ำอย่างรวดเร็ว คว้าเสื้อผ้ามาส่วนใส่อย่างเร่งรีบ
“เธอจะรีบไปไหน ฉันยังไม่อิ่มเลย” เขาบอกเธอเสียงกระเส่า
“ฉันต้องรีบไปแล้ว ลูกฉันรออยู่” ชายหนุ่มทำหน้าตกตะลึง พูดไม่ออก
“เดี๋ยวก่อน รับนี่ไปด้วย” พร้อมก้มหยิบเช็คในกระเป๋าฉีกให้หญิงสาว
“นี่รับไปค่าตัวเธอ ฉันไม่ได้กรอกตัวเลข เธอใส่จำนวนได้ตาม้าเลย” เธอรับมาและมองเขาอย่างคาดไม่ถึง นิ้วมือยาวเรียวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ น้ำตาไหลริน ตบหน้าเขาด้วยความโมโห คว้ากระเป๋าวิ่งออกจากห้องไป
ชายหนุ่มใช้มือกุมใบหน้าตัวเอง รู้สึกแสบร้อน มองเธอจนลับตา สายตาปวดร้าวไม่ต่างกัน
**************************
เขาและเธอจะสามารถกลับมาเป็เหมือนเดิมได้ไหม โปรดติดตามตอนต่อไป
406
![[มีอีบุ๊กใน MEB] สะกดหัวใจจอมมาเฟีย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1741514873_57802539.webp)
