EP : 20 ลอบฆ่า
“เจียเจีย”
หมิงเจียเจียหันไปตามเสียงเรียกทันที เพราะรู้ว่าใครเป็นคนเรียกเธอ ก่อนจะคำนับอีกฝ่ายอย่างเลี่ยงไม่ได้
“ท่านพ่อสบายดีนะเจ้าคะ” หมิงเจียเจียไม่คิดว่าจะมาเจอหมิงเจิ่งเฉียงที่นี่
“ข้าสบายดี เจ้าเล่าไม่ได้มาที่ตระกูลเลยข้าก็นึกว่าเจ้าลืมพวกข้าไปแล้วเสียอีก” หมิงเจิ่งเฉียงเอ่ยถามแววตาเปล่งประกายเมื่อมองผู้เป็นลูกสาวของตัวเอง
“ข้าจะลืมท่านได้อย่างไรกันเจ้าค่ะ” หมิงเจียเจียเอ่ยบอกพลางคิดว่าคงจะลืมยากหน่อย เพราะทำกับหมิงเจียเจียเอาไว้เยอะ
“ดีๆ งั้นวันนี้แข่งเสร็จเจ้าก็กลับตระกูลพร้อมกับพ่อเลยแล้วกัน” หมิงเจิ่งเฉียงเอ่ยอย่างถูกใจ ในหัวต่างก็คิดแผนต่างๆ น่าๆ เอาไว้เต็มไปหมด
“พระชายาท่านอย่าลืมนะขอรับว่าท่านมีนัดกับท่านอ๋อง” พ่อบ้านฉางที่เห็นท่าทีของหมิงเจิ่งเฉียงก็เอ่ยขัดแผนการของหมิงเจิ่งเฉียงเสียก่อน
“ข้าลืมไปเลย ขอบใจพ่อบ้านฉางมาก ท่านพ่อวันนี้ข้าคงไม่ว่างแล้ว ถ้าข้าว่างข้าจะไปหาท่านแน่นอนเจ้าค่ะ ตอนนี้ข้าคงต้องขอตัวก่อน” หมิงเจียเจียพูดจบก็คำนับอีกฝ่ายก่อนจะเดินจากไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ใกล้ได้เวลาแล้ว
“ผู้เข้าแข่งขันทุกคนโปรดมารวมตัวกันที่นี่ ใกล้ได้เวลา ถ้าหากใครยังไม่มาเราจะถือว่าสละสิทธิ์ทันที” เสียงประกาศเตือนทำให้หมิงเจียเจียเดินไปยังจุดรวมตัวทันที
“การแข่งขันล่าสัตว์อสูรได้เริ่มขึ้นแล้วขอให้พวกท่านทุกคนโชคดี” กล่าวจบชายคนนั้นก็โบกมือไปมาก่อนที่ผู้เข้าแข่งขันจะหายตัวไป แล้วไปโผล่ในป่า ทุกคนจะกระจายไปคนละที่
และหมิงเจียเจียนั้นก็โผล่มาที่หน้าถ้ำแห่งหนึ่ง เธอไม่เคยเข้ามาในป่าที่ติดกับตระกูลมาก่อน เลยไม่รู้ว่าตอนนี้ก็ส่วนไหนของป่า
“แถวนี้ไม่มีสัตว์อสูรเลยหรือไง” หมิงเจียเจียพึมพำก่อนจะเดินรอบดูว่ามีรอยเท้าสัตว์อสูรแถวนี้หรือเปล่า เดินอ้อมแล้วก็ไม่มี
แกร๊บ!!
หมิงเจียเจียร้องในใจก่อนจะเดินหลบไปที่ต้นไม้ ก่อนจะกระโดดขึ้นต้นไม้แล้วก็มองลงไปยังด้านล่างที่มีลูกหมาป่าเพลิงอัคคีที่พากันสูดดมหากกลิ่นของเธอ ยังดีที่เธอกลบกลิ่นของเธอเอาไว้แล้ว ไม่อย่างนั้นลูกหมาป่าเพลิงอัคคีคงรู้แล้วว่าเธอซ่อนอยู่ที่ไหน
“จะยังไม่ฆ่าแล้วกัน” หมิงเจียเจียเอ่ยพึมพำก่อนจะมองหมาป่าเพลิงอัคคีที่วิ่งไปมาแถวต้นไม้ที่เธออยู่ แต่ไม่นานก็ยอมแพ้ แล้วก็จากไป
โฮก!!
เสียงคำรามของสัตว์อสูรในทิศทางลูกหมาป่าเพลิงอัคคีเพิ่งไปวิ่ง ด้วยความอยากรู้ว่ามันเป็นสัตว์อสูรชนิดไหน หมิงเจียเจียก็เลยวิ่งไปตามเสียง
บรู๊!!
ลูกหมาป่าเพลิงอัคคีร้องก่อนจะกระโดดหลบหมีขนเหล็กที่กำลังคลั่ง เพราะมีผู้บุกรุกเข้ามาในเขตของมัน
หมิงเจียเจียมองหมีขนเหล็กที่กำลังไล่โจมตีลูกหมาป่าเพลิงอัคคี ก่อนจะเห็นว่าหมีขนเหล็กที่อยู่ในระดับปฐพีขั้นสองก็ลังเลนิดหน่อยที่จะช่วยลูกหมาป่าเพลิงอัคคี แต่ถ้าจะปล่อยให้ลูกป่าเพลิงอัคคีที่เธออุตส่าห์ปล่อยมาเมื่อครู่ต้องมาตายก็ยังไงอยู่
ตู้ม!!
กรงเล็บขนาดใหญ่พุ่งเข้าหาลูกหมาป่าเพลิงอัคคีทันที ลูกหมาป่าเพลิงอัคคีที่มีขนเป็นสีแดงเพลิงก็กระโดดหลบด้วยความรวดเร็ว เท้าทั้งสี่ข้างมันมีเพลิงลุกขึ้น ดูแล้วน่าอยู่ระดับจิตขั้นสองเท่านั้น
ฟิ้ว!!
หมิงเจียเจียหันไปมองรอบด้านก่อนจะใช้วิชาบังตาเอาไว้เพื่อไม่ให้ใครเห็นตัวของเธอรู้สึกเหมือนมีคนตามเธอมา
แกร๊บ!!
“นางหายไปไหน” ชายชุดดำหันไปมองรอบๆ ก่อนจะมองหาร่องรอยของคนที่ตัวเองต้องการจะฆ่า
หมิงเจียเจียมองชายชุดดำที่ถือดาบเล่มใหญ่เกือบเท่ากับตัวของเธอ ที่ตอนนี้อยู่ด้านล่างของต้นไม้ที่หลบอยู่
“ข้าเห็นรอยเท้าของนางแถวๆ นี้ แต่ไม่เจอตัวนาง” ชายชุดดำอีกคนร้องบอกสหายของตัวเอง ชายคนนี้ถือดาบสีดำขนาดเล็กกว่าดาบของสหายตัวเองครึ่งหนึ่ง
หมิงเจียเจียทาบมือกับต้นไม้ก่อนจะใช้วิชาธาตุไม้ทำเหมือนกับว่าต้นไม้ต้นนี้มีชีวิต หมิงเจียเจียทำให้ต้นไม้ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนสองคนนั้นตกใจก่อนจะกระโดดหลบไป ก่อนจะมองต้นไม้ที่อยู่ๆ ก็มีการเปลี่ยนแปลงไป
โฮก!!
แต่ก่อนที่ชายชุดดำสองคนนั้นจะได้ทั้งตัวก็พบว่าเจ้าหมีขนเหล็กนั้นเข้ามาโจมตีตัวเองเลยก่อน
หมิงเจียเจียกำลังคิดว่าจะจัดการสองคนนี้ตอนนี้เลยดีหรือไม่ ก็ต้องหยุดชะงักลง เมื่อมีคนยื่นมือเข้ามาช่วยเธอไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร
ฟิ้ว!!
ฉึบ!!
ชายชุดดำทั้งสองตายไปอย่างไม่รู้สึกตัวเลยด้วยซ้ำ
งานนี้เธอสบายกว่านี้คิดแหะ ไม่ต้องลงมือให้เหนื่อยเปล่า ก็มีคนที่จะช่วยอยู่แล้ว เอ๊ะ หรือว่าเธอจะให้พวกองครักษ์พวกนี้ช่วยเธอจัดการพวกสัตว์อสูรดีนะ
ฟิ้ว
"หนีเก่งนักนะ” หมิงเจียเจียพูดเบาๆ เมื่อองครักษ์เงาจัดการชายชุดดำสองคนโดยใช้ไฟเผาจนไม่เลือกหลักฐานเสร็จก็หายตัวไปเลย ราวกับรู้ว่าจะถูกเธอใช้งาน แต่ช่างเถอะ เธอไปหาสัตว์อสูรเองก็ได้ ไม่งอนหรอก แต่อย่าให้เธอเห็นหน้านะว่าเป็นใคร
จะเล่นงานซะให้เข็ดโทษฐานที่หนีไปโดยไม่ให้เธอใช้งาน
เจ้ามาแล้ว!
มาหาข้าเร็วเข้า!
“อึก! เสียงอะไรนะ” หมิงเจียเจียปวดหัวร่างกายร้อนผ่าวไปหมดเกิดอะไรขึ้นกัน แล้วนั้นเสียงอะไร มันกำลังเรียกหาเธออยู่
ข้ารอเจ้ามานานแล้ว
เร็วเข้า!
รีบมาข้าเร็ว!!
“อึก! ไม่ไหวร้อนเกินไปแล้ว”
อะไรหน่อ ใครเรียกเจียเจียของเรากันน่า ขอเตือนท่านองครักษ์ครั้งหน้าอย่าได้ออกมาให้เจียเจียเห็นหน้าอีก ไม่อย่างนั้นเราจะไม่รับรองความปลอดภัยให้
ตั้งแต่ตอนที่20เป็นต้นไปจะให้อ่านฟรีจนกว่าเราจะอัพนิยายจบน่า ถ้าอัพจบแล้วจะติดเหรียญทันทีค่ะ ซึ่งเราตั้งใจว่าจะอัพให้จบภายในเดือนนี้ค่ะ
163K
