ตอนที่1 แผนก่อฏ
ชีวิตประจำวันของฉันหลังจากที่ถูกไล่ออกจากโรงเรียนที่เมืองหลวงก็มานั่งอ่านหนังสือในห้องสมุดที่บ้านของตัวเองในเขตเทราเรียซึ่งเป็เขตปกครองของท่านพ่อที่ได้รับมาจากองค์าา
ขุนนางที่ทำความดีความชอบให้กับราชอาณาจักรก็มักจะได้รับพื้นที่หรือเขตปกครองและก็มีหน้าที่ดูแลบริหารเขตปกครองที่ตนเองได้รับมาพร้อมทั้งดูแลประชาชนในเขตให้อยู่ดีมีสุข
ส่วนเขตปกครองเทราเรียที่ท่านพ่อได้รับมานี้มีพื้นที่ติดชายแดนทำให้ในบางส่วนของเขตไม่ค่อยมีความเจริญมากนักแต่ก็เป็เพียงส่วนเล็กๆเท่านั้น เพราะเขตที่ท่านพ่อได้รับมานั้นมีขนาดใหญ่มีทรัพยากรที่สมบูรณ์ และยังมีพื้นที่ติดกับทะเลอีกด้วย
แล้วเขตเทราเรียก็ยังเป็เมืองท่าอันดับหนึ่งของราชอาณาจักร
เรียกได้ว่าเขตของท่านพ่อนั้นมีพร้อมในทุกๆด้าน ทั้งด้านการค้าขาย และการติดต่อกับอาณาจักรอื่นๆ เพื่อเจริญสัมพันธไมตรี
ทุกๆอย่างที่ท่านพ่อมีสามารถเลี้ยงดูตัวฉันที่ถูกไล่ออกจากโรงเรียนที่เมืองหลวงได้สบายๆเลยล่ะ
สบายจนฉันรู้สึก
“น่าเบื่อจัง”
“เป็อะไรหรือเปล่าคะคุณหนู”
“เปล่าหรอกแค่เบื่อจนไม่มีอะไรจะทำเท่านั้นแหละ”
“ถ้างั้นคุณหนูไม่ลองออกไปเดินเล่นข้างนอกดูล่ะคะ ไปนั่งจิบชาข้างนอกแทนห้องแคบๆนี่จะได้เป็การผ่อนคลายด้วย”
“ก็ไม่เลวนะ”
ฉันรับขอเสนอของเนเน่สาวใช้ส่วนตัวของฉัน เธอคอยติดตามฉันมาั้แ่เด็กๆครอบครัวของฉันอุปการะเธอมาจากสลัมแห่งหนึ่ง
เธอเป็คนที่ฉันไว้ใจที่มากที่สุดคนหนึ่ง
เนเน่มักจะคอยให้คำปรึกษาฉันเกี่ยวกับเื่ต่างๆหรือทุกเื่ที่ฉันปรึกษากับเธอโดยเฉพาะในตอนที่ฉันยังอยู่ในโรงเรียนที่เมืองหลวง เนเน่เป็คนที่คอยให้คำปรึกษาฉันเื่เ้าชายเบรย์เดนมาโดยตลอดจนกระทั่งฉันถูกไล่ออกจากโรงเรียน
“คุณหนูยังคิดเื่ของเ้าชายเบรย์เดนอยู่หรือเปล่าคะ”
“ก็นิดหน่อย...ล่ะมั้ง”
หลังจากเหตุการณ์ที่ถูกไล่ออกฉันก็ถูกส่งตัวกลับมายังเขตของท่านพ่อทันทีจนกว่าข่าวคราวจะสงบลงห้ามไม่ให้ฉันออกไปไหนนอกเขตเป็อันขาด
อันที่จริงแค่เขตของท่านพ่อฉันก็ไปได้ไม่ทั่วทุกมุมทุกจุดอยู่แล้ว รวมกับเื่ที่ตัวฉันยังคงมีความรู้สึกเกี่ยวกับเ้าชายเบรย์เดนอยู่บางส่วนภายในจิตใจ
“ในตอนนั้นถ้าคุณหนูไม่ห้ามดิฉันไว้ล่ะก็”
“ก็...เกิดเื่น่ะสิเนเน่ฉันรู้ว่าเธอกำลังจะทำอะไร”
ใช่แล้ว
ถ้าหากฉันไม่ห้ามเนเน่เอาไว้คงได้เป็เื่ราวใหญ่โตแน่นอนเพราะในเหตุการณ์ที่ฉันถูกเปิดโปงทุกอย่าง ฉันถูกทุกคนในที่แห่งนั้นกล่าวหาว่าทำเื่ที่ไม่สมควรกระทำกับฮินะ
ในตอนที่ฉันถูกเ้าชายเบรย์เดนเปิดโปงทุกอย่างไม่มีใครเข้ามาช่วยหรือปกป้องฉันเลยเเม้แต่คนเดียวความหวังเล็กๆ ของฉันก็คือเขาอาจจะให้อภัยกับฉัน
แต่ฉันคิดผิด
เ้าชายเบรย์เดนไม่แม้แต่จะชายตามองฉันเสียด้วยซ้ำไป
“ดิฉันไม่สามารถช่วยอะไรคุณหนูได้เลยสักนิด”
“ไม่เป็ไร มันผ่านไปแล้ว”
ทุกสิ่งที่มันผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไปฉันไม่คิดจะเก็บเื่พวกนั้นมาคิดให้เสียเวลาในการเริ่มต้นชีวิตใหม่ของฉันที่เขตนี้หรอก
ฉันอยากจะใช้ชีวิตอยู่ที่เขตเขตนี้แล้วตายที่เขตเขตนี้
ฉันคิดแบบนั้นหลังจากที่ตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะไม่กลับไปเหยียบเมืองหลวงอีก
แล้วเขตเทราเรียก็ยังเป็เขตที่ท่านพ่อกับท่านแม่พบกันอีกด้วยทั้งสองคนพบเจอกันที่เขตของท่านพ่อ ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขเรื่อยมา
ถึงจะมีอุปสรรคก็ยังฟันฝ่าจนได้มีฉันคนนี้
ท่านพ่อนั้นรักท่านแม่มากกว่าสิ่งอื่นใดเผลอๆอาจจะรักมากกว่าฉันเสียด้วยซ้ำไป
ถึง่เวลาความสุขของพวกเราทั้งสามคนจะสั้นแต่ฉันก็ดีใจที่ได้เกิดมาที่เขตเขตนี้ บ้านหลังนี้ และได้เป็ลูกท่านพ่อกับท่านแม่
ฉันใช้เวลาอยู่ในสวนของท่านแม่จนเวลาผ่านไปนานจนพระอาทิตย์ตกดิน
ฮี๊(เสียงม้า)
มีรถม้าคันหนึ่งมาจอดที่หน้าบ้านของตระกูลไลออนฮาร์ทส่วนบุคคลที่อยู่ด้านในก็คือเ้าของเขตเทราเรียและเป็เ้าของบ้านหลังนี้
ดยุกลินคอล์นไลออนฮาร์ท
เขากลับมาเพื่อเจอกับลูกสาวของตัวเอง
นับว่าการที่บุตรีของขุนนางระดับชนชั้นสูงอย่างดยุกถูกราชวงศ์ทำให้อับอายและขับไล่ออกจากโรงเรียนที่เมืองหลวงนั้นตอนที่เขาได้ยินข่าวเื่ลูกสาวของเขา ลินคอล์นโกรธมากแต่ไม่ช้าเขาก็สงบใจลงได้เพราะแผนที่เขาวางไว้จะได้เดินหน้าสักที
“ยินดีต้อนรับกลับค่ะท่านพ่อ”
“อืมยังสบายดีสินะแองเจล่า”
“สบายดีค่ะ”
“ไม่เื่อะไรที่จะบอกกับพ่อเลยหรอว่าเกิดอะไรขึ้นที่โรงเรียนในวันที่ลูกถูกไล่ออก”
“เื่อะไรหรอคะหนูไม่มีเื่อะไรทั้งนั้นแหละค่ะ แต่ถ้าเป็คุณพ่อน่าจะมีมากกว่านะคะ”
“หมายความว่ายังไง”
“แผนการที่ท่านพ่อวางไว้ไงล่ะคะ”
ฉันเอ่ยประโยคที่ท่านพ่อไม่คาดฝันออกไปให้ได้ยินทำให้สีหน้าของท่านพ่อที่ในยามปกติก็ขรึมมากอยู่แล้วตอนนี้สีหน้าของท่านพ่อขรึมมากกว่าเดิมเกือบ
ส่วนแผนการที่ว่าก็คือท่านพ่อคิดจะทำการก่อการปฏิวัติ
เหตุผลที่ท่านพ่อคิดก่อการการปฏิวัติก็เพราะว่าเ้าชายเบรย์เดนหรือในความทรงจำของฉันตอนที่เล่นเกมจีบหนุ่มอยู่ก็คือว่าเ้าชายเบรย์เดนได้รับการแต่งตั้งให้เป็องค์รัชทายาทคนต่อไป
ซึ่งถ้านับตามหลักแล้วองค์รัชทายาทต้องเป็เ้าชายลำดับที่1 หรือไม่ก็ที่ 2 ในส่วนของเ้าชายเบรย์เดนซึ่งเป็เ้าชายลำดับที่ 3นั้นมีความเป็ไปได้น้อยที่สุด
แต่เนื่องจากเ้าชายลำดับที่1 นั้นได้ประสบอุบัติเหตุตกหน้าผาในเทศกาลออกล่าสัตว์ป่าเมื่อ 10 ปีก่อนทำให้เกิดความวุ่นวายมากพอสมควรทำให้การแต่งตั้งองค์รัชทายาทต้องเลื่อนออกไป
ส่วนเ้าชายลำดับที่2 นั้นถูกลอบทำร้ายจากผู้ไม่หวังดีในราชอาณาจักร จนต้องไปรักษาตัวอยู่ที่ต่างเมืองเพื่อหลบซ่อนตัวและปกป้องชีวิตจนกว่าร่างกายจะหายดีถึงจะกลับมาที่ราชอาณาจักรอีกครั้งหนึ่ง
ถึงในเนื้อเกมจะไม่ได้บอกรายละเอียดอะไรเอาไว้แต่คนที่จะได้รับตำแหน่งองค์รัชทายาทคนต่อไปก็คือเ้าชายเบรย์เดนอย่างแน่นอน
แล้วฉันที่เล่นเกมนี้มาแล้วย่อมรู้ดีว่าดยุกลินคอล์นตัวละครลาสบอสคนสุดท้ายในเกมหลังจากที่เขาก่อการปฏิวัติก็โดนกลุ่มของเ้าชายเบรย์เดนสังหารในที่สุดทำให้อำนาจของตระกูลไลออนฮาร์ทไหลกลับคืนสู่ราชวงศ์อีกครั้งนับเป็การเพิ่มความเข้มแข็งให้กับราชวงศ์และอำนาจของเ้าชายเบรย์เดน
สำหรับฉันเมื่อก่อนนั้นมองว่าเป็เื่ที่ดี
แต่สำหรับฉันตอนนี้มองว่าไม่เพราะถ้าหากท่านพ่อคิดก่อการปฏิวัติจริงฉันเองก็คงต้องตายไปด้วย ท่านพ่อเอง เนเน่และคนอื่นๆที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับตระกูลไลออนฮาร์ทก็อาจจะโดนหางเลขไปด้วยก็เป็ได้
หากเป็เช่นนั้นฉันคงต้องเป็คนหยุดท่านพ่อเอาไว้เอง
“ลูกรู้?”
“พอจะรู้อยู่บ้างค่ะเพียงเล็กน้อย”
“ลองว่ามา”
“การคิดการใหญ่อย่าก่อการปฏิวัติหรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าฏ นั้นเป็การทรยศต่อองค์าาที่เป็เ้าของแผ่นดินแล้วเราเป็ผู้อาศัยเท่ากับว่าเราเนรคุณต่อองค์าาและต่อแผ่นดิน ท่านพ่อนั้นวางแผนการก่อการปฏิวัติและพร้อมดำเนินการทุกเมื่อเพียงรอจังหวะในการดำเนินการเป็ลูกที่ไปหลงรักเ้าชายเบรย์เดนเองที่ทำให้แผนการนั้นล่าช้าและไม่สามารถทำได้แต่ตอนนี้ลูกถูกเ้าชายเบรย์เดนไล่ออกจากโรงเรียนถูกทำให้เสียเกียรติบุตรีดยุกลินคอล์น หากท่านพ่อจะก่อการปฏิวัติก็คงไม่มีใครขวางท่านพ่อได้”
ฉันพูดสิ่งที่ฉันรู้ออกไปพร้อมกับความรู้สึกทั้งหมดที่มีทำให้รู้สึกกระหายน้ำขึ้นมาเล็กน้อย
หากนำเอาเหตุการณ์การในเกมกับความทรงจำทั้งหมดของฉันมารวมกันก็จะสามารถอธิบายทุกอย่างได้ชัดเจนมากขึ้นและลงล็อกทุกอย่างทั้งเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
“ที่ลูกพูดมาก็จริงแต่ลูกพูดผิดไปอย่างหนึ่งนะ”
“ผิด?ตรงไหนหรอคะที่หนูพูดผิดไป”
“พ่อไม่ได้ทรยศฝ่าาฝ่าาต่างหากที่อยากให้พ่อก่อการปฏิวัติ”
“ฝะ...ฝ่าางั้นหรอคะ”
ไม่จริงฝ่าางั้นหรอ?
ทำไมฝ่าาถึงสั่งให้ท่านพ่อก่อการปฏิวัติ
“ใช่เื่นี้ลูกคงคาดไม่ถึง ฝ่าาท่านเรียกพ่อไปพบเพื่อปรึกษาเกี่ยวกับขุนนางบางคนที่กำลังคิดไม่ซื่อกับราชอาณาจักรตอนนี้พ่อเองก็พอรู้ตัวขุนนางพวกนั้นบ้างแล้ว แต่ว่าเป็แค่ขุนนางปลายแถวเท่านั้นยังหาพวกตัวการใหญ่ที่คอยบงการและสนับสนุนเ้าชายเบรย์เดนไม่ได้”
เ้าชายเบรย์เดนกำลังถูกขุนนางพวกนั้นบงการ?
ถ้าเกิดท่านพ่อทำสำเร็จคงจะต้องสังหารราชวงศ์จนสิ้นเพื่อเป็การตัดโอกาสให้กับขุนนางที่คิดบงการราชอาณาจักรผ่านทางองค์รัชทายาทโดยเฉพาะกับเ้าชายเบรย์เดน
“แองเจล่าลูกเป็อะไรหรือเปล่า”
“เอ๊ะ?...อ่านี่หรอคะ พอดีฝุ่นมันเข้าตาน่ะค่ะคงต้องให้เนเน่มาทำความสะอาดห้องนี้อีกรอบแล้วล่ะ”
น่าอายจริง
ฉันร้องไห้ต่อหน้าท่านพ่อที่กำลังคิดจะก่อการปฏิวัติและจะต้องสังหารเ้าชายเบรย์เดน
ภายในจิตใจของฉันยังคงมีเขาอยู่ที่ไหนสักแห่งในส่วนลึกของก้นบึ้งหัวใจถึงจะพยายามบอกว่าไม่เป็ไรแต่ข้างในคงเ็ปกับการถูกคนที่ตนรักหักหลัง
“ถ้าลูกยังรักเ้าชายเบรย์เดนอยู่พ่อจะยังไม่เริ่มแผนการในตอนนี้รอวันที่ลูกพร้อม”
“ไม่เป็ไรค่ะท่านพ่อหนูเลือกแล้ว หนูจะต้องไปต่อให้ถึงที่สุดให้ได้”
ถ้าหากตัวฉันอีกครึ่งหนึ่งยังคงรักเ้าชายเบรย์เดนอยู่ฉันก็จะต้องช่วยเขาออกมาจากวังวนของปีศาจพวกนั้นให้ได้
“พ่อรู้ว่าลูกกำลังพยายามแต่พ่อยังคงไม่เริ่มแผนการในเร็วๆ นี้ ต้องรอให้พวกขุนนางพวกนั้นปล่อยหางออกมาชัดๆกว่านี้ก่อน
ไหนๆลูกก็ได้กลับมาอยู่ที่เขตแล้วไม่ลองไปเยี่ยมพวกคลาวด์กับเบตที่เมืองท่าดูล่ะพ่อคิดว่าพวกนั้นน่าจะคิดถึงลูกมากเลยนะ”
“ค่ะงั้นหนูขอใช้เวลาที่ท่านพ่อมอบให้อย่างเต็มที่เลยนะคะ”
ฉันน้อมศีรษะลงเล็กน้อยพร้อมกับพนมมือเป็ลาท่านพ่อเพื่อไปพักผ่อนที่ห้องของตัวเองเพราะพรุ่งนี้คงต้องเดินทางไกล เพราะเขตเทราเรียนั้นมีขนาดใหญ่ถ้าเกิดฉันออกเดินทางสายอาจจะไปถึงเมืองท่าตอนค่ำก็ได้
ดังนั้นการรีบพักผ่อนแล้วตื่นในตอนเช้าจึงเป็ตัวเลือกที่ดีกว่า
“คลาวด์เบต ไม่ได้เจอทั้งสองคนตั้งนาน จะเป็ยังไงกันบ้างนะ”
คลาวด์และเบตเรียกได้ว่าเป็คนที่ฉันสนิทด้วยกันมากพอๆกับเนเน่เลยก็ว่าได้ เราสี่คนสมัยก่อนเล่นด้วยกันประจำ แล้วในทุกๆครั้งที่ฉันตามท่านพ่อไปที่เมืองท่าก็จะได้เจอคลาวด์และเบต
ป่านนี้คลาวด์คงเติบโตจนกลายเป็หนุ่มหล่อหน้าตาดีไปแล้วล่ะมั้ง
ส่วนเบตเองก็คงกลายเป็สาวสวยไม่แพ้กัน
ในเมืองท่าของเทราเรียนั้นจะมีกลุ่มชาวบ้านที่เป็ชาวประมงอยู่หลายคนพ่อของคลาวด์เป็หัวหน้ากลุ่มในการจัดตั้งสมาคมชาวประมงขึ้นมาคลาวด์เป็คนที่ขยันคอยช่วยเหลือทางครอบครัวเสมอจะมีก็แต่่เวลาที่ฉันตามท่านพ่อไปเมืองท่าเท่านั้นที่คลาวด์จะแอบอู้งานมารวมกลุ่มกับฉัน
ฉันนี่ทำให้คนอื่นกลายเป็คนไม่ดีสินะเนี่ย
แต่เบตเป็เด็กกำพร้าของโบสถ์ในเมืองท่าของเขตเทราเรียโบสถ์ที่เบตอาศัยอยู่มีสภาพเก่าทรุดโทรมมาก และก็ไม่มีเงินมากพอที่จะดูแลพวกเด็กๆกำพร้าได้ ท่านพ่อจึงให้เงินสนับสนุนเพื่อซ่อมแซมและเป็ค่าใช้จ่ายให้กับโบสถ์
เบตตั้งใจว่าเมื่อโตขึ้นเธอจะมาช่วยงานซิสเตอร์ประจำโบสถ์ที่ตนเองอยู่เบตตั้งใจศึกษาเล่าเรียน จนกลายเป็เด็กที่มีความสามารถทางด้านวิชาการเป็เด็กอัจฉริยะ ในเด็กรุ่นเดียวกัน เธอมักจะอ่านหนังสือและดูแลเด็กๆ ในโบสถ์แต่ก็มักจะมาหาฉันตลอดตอนที่ฉันตามท่านพ่อมาที่เมืองท่าแห่งนี้
สรุปว่าฉันเป็ตัวการจริงๆสินะ ให้ตายสิ
อยากเจอทั้งสองคนเร็วๆจัง
ฉันกำลังตื่นเต้นที่จะได้พบหน้าเพื่อนสมัยเด็กอย่างคลาวด์และเบตอีกครั้งทำให้มัวแต่คิดเื่ของทั้งสองคนจนความง่วงเริ่มเข้าครอบงำ
และหลับไปในที่สุด