ณ ห้องสี่เหลี่ยมห้องนึง ที่มีหญิงสาวคนนึงรูปร่างหน้าตาสะสวยแต่ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยน้ำตา
“หยุดแหกปากร้องสักทีได้ไหม”ชายหนุ่มรูปร่างกำยำเดินเข้ามาพร้อมทั้งพูดตะคอกใส่เธอทำให้หญิงสาวที่อยู่ในห้องสดุ้งเล็กน้อย
“..........”หญิงสาวพยายามจะเงียบที่สุด เพราะเธอกลัวคนตรงหน้า
“กินส่ะ!!!”ชายหนุ่มร่างกำยำโยนข้าวโยนน้ำให้เธอหลังจากนั้นเขาก็เดินออกจากห้องไป
2 ชั่วโมงผ่านไป
ชายหนุ่มรูปร่างกำยำเดินมาอีกครั้ง เขาเดินเข้ามากลับเห็นว่าสาวน้อยยังไม่ทานข้าวทานน้ำที่เขาให้ นั้นจึงทำให้เขาโกรธมาก
“กูบอกให้มึงกินทำไหมมึงไม่กิน”เขากระชากหัวเธอขึ้นมาพร้ะคอกใส่เธอ
“ฮื่อๆ ฉันกลัวแล้ว ฉันกลัวแล้ว”หญิงสาวตรงหน้ายกมือไหว้ด้วยความกลัว เธอพยายามขอร้องอ้อนวอนชายหนุ่มตรงหน้าแต่กลับไม่ได้ผล
“เพี้ยะ!!!”เขาตบหน้าเธอไป1ครั้ง
“โอ้ย ฮื่ออๆ ขอร้องอย่าทำอะไรฉันเลย.....”หญิงสาวพยายามร้องอ้อนวอนแต่เหมือนกับชายหนุ่มตรงหน้าไม่สนใจเธอเลยสักครั้ง
“กริ้งๆ”อยู่ๆเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
“ครับ โอเคครับเดียวผมจัดการให้ครับ”เขาพูดโทรศัพท์พลางส่งสายตาไปมองหญิงสาวตรงหน้า
“หึ ขอโทษนะวันนี้เธอต้องเป็ของฉัน!!!”เขาพูดจบลากเธอมายังเตียงแล้วฉีกเสื้อผ้าเธอออกหมด
“ฮือๆ อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฮือๆ ฉันขอร้องงง”เธอพยายามขอร้องอ้อนวอนแต่ไม่ทันไรชายตรงหน้าจับท่อนเอ็นของเขาสอดมาเข้าไปยังโพรงสีนู้ด
“โอ้ยยยย ฮือๆๆ ปะปล่อยฉะฉันไปเถอะ”
“อ่าส์ อาส์”ชายตรงหน้าไม่ฟังคำร้องขอชีวิตจากเธอเลยสักครั้ง
“เจ็บบ ฉันเจ็บบ”สาวน้อยร้องออกมาด้วยความทรมาน
“5555 ตุ้บ ตุ้บ อ่าส์ เสียวววว อ่าส์”ชายตรงหน้าเร่งความเร็วเพื่อให้ตัวเองได้ถึง์เร็วที่สุด
“อ่าส์ เสร็จแล้วววว”เขาพูดจบเขาชัดท่อนเอ็นออกทันทีและปล่อยให้สาวน้อยนอนร้องไห้ด้วยความเ็ปและทรมาน
“ฮื่อออๆ ท่านพ่ออยู่ที่ไหนนน ฮื่อออ หนูคิดถึงท่านพ่ออ”เธอก้มมองสภาพของตัวเองที่เต็มไปด้วยเืและาแต่างๆ
“ปัง!!”อยู่ๆเสียงพังประตูก็เปิดออกมา
“อย่าเข้ามานะ ฮือๆฉันกลัวแล้ว”หญิงสาวพยายามขอร้องอ้อนวอนชายหนุ่มตรงหน้า
“คุณฟังผมนะผมมาช่วยคุณ”ชายหนุ่มหยิบผ้าห่มแล้วห่อตัวเธอไว้แล้วอุ้มเธอออกจากห้องนั้นทันที
“ฮือๆ”
“ไม่ต้องร้องคุณปลอดภัยแล้ววว”
“ฟึ่บบ”ไม่ทันไรหญิงสาวตรงหน้าก็สลบลงบนอ้อมแขนของชายหนุ่มทันที
วังเฮนรี่
“ไหนเขามาหรือยัง”ท่านเฮนรี่คือกษัตริย์แห่งนึงซึ่งท่านได้มีลูกสาวนอกสมรสนางนึงชื่อ เทียน่า ซึ่งตอนนี้เทียน่ากำลังถูกจับตัวไปในที่แห่งนึง ท่านเฮนรี่พยายามจะช่วยตามหาและพยายามจะหาบอร์ดี้การ์ดฝีมือดีมาแต่ก็กลับช่วยไม่ได้สักครั้ง จนกระทั้งลูกน้องคนสนิทของท่านแนะนำผู้ชายคนนึงซึ่งเขาเป็หน่วยซีลประจำประเทศของท่านเฮนรี่
“มาแล้วครับบ”
“นายใช่ไหม”ชายหนุ่มพยายามจะทำความเคารพแต่ถูกท่านเฮนรี่พุ่งตัวเข้าหา
“คะครับ”
“ไม่ต้องมาพิธีรีตองกับผม คุณมีหน้าที่ไปช่วยลูกสาวของผมเดียวนี้ ต้องไปตอนนี้!!!!!”
“ครับ”ชายหนุ่มทำความเคารพและกำลังจะเดินออกจากห้องไป
“เดียว นายชื่ออะไร!!”
“ผมชื่อพอร์ชครับ”