ตอนที่ 6 ฝันร้าย
หลังจากหลินเป่ยออกไปแล้ว จางซื่อเข้าไปดูลูกสาวพร้อมกับบุตรชายทั้งสองเห็นสาวน้อยนั่งพิงหัวเตียงอยู่ แม้จะตัวผอมแห้งไปหน่อยแต่ดวงตากลับมีชีวิตชีวาและฉลาดกว่าแต่ก่อน
"ลูกสาวแม่ฉลาดจริงๆพวกเรายังคิดไม่ถึงเื่พาหมอไปด้วย"นางจางลูบศีรษะที่ยุ่งเหยิงนั้นก่อนจะหยิบหวีมาทำผมให้หน้าเล็กๆนั้นมองมาที่นางอย่างขอบคุณ
"ข้าแค่พูดไปตามความจริงคนบ้านเว่ยหน้าหนาเกินไปทำชั่วไม่ละอายใจต้องจัดการ"น้ำเสียงบ่งบอกถึงความโมโห
"ข้าเห็นด้วยกับน้องสาว อาหญิงเล็กใจดีกับพวกเรามากบางครั้งมีอะไรอร่อยๆก็เอาให้ข้า บางครั้งยังช่วยท่านแม่ซักผ้าด้วย"ต้าเฉียนพูดถึงอาสาว
"ตอนวันปีใหม่ที่นางกลับมายังให้ลูกอมพวกเราและให้อั่งเปาตั้งสองเหวิน"ต้าเฉียนเล่าให้น้องๆฟังต่อ
"ข้าไม่เห็นจำได้เลยแต่ให้ลูกอมกับเงินด้วยเหรอท่านอาช่างเป็คนดีจริงๆ"เสี่ยวเฉียนพยักหน้าเห็นด้วยและเอ่ยชมทันที
"ก็ตอนนั้นเ้าเพิ่งเกิดนางแต่งงานออกไปปีแรกตอนปีใหม่จึงได้กลับมาเยี่ยมบ้าน"ท่านแม่เล่าความหลังให้ฟัง
"เสี่ยวเฉียนอาเล็กดีเพราะให้ลูกอมกับอั่งเปาเท่านั้นเหรอ"ต้าเฉียนเย้าน้องชายที่งกแถมยังเห็นแก่กินอีกต่างหาก
"ไอ้หยา อาเล็กเป็คนดีไม่ใช่เพราะให้เงินกับของกินซักหน่อย ก็ข้าจำท่านเอไม่ได้นี่"เสี่ยวเฉียนแก้ตัว
"เ้าลูกชายตัวเหม็นพวกนี้เถียงกันตลอด ไปออกไปอย่ามากวนลูกสาวข้า เสี่ยวเฉียนไปเก็บผักป่ามาให้ไก่ส่วนต้าเฉียนไปเก็บฟืนมาไว้มากหน่อย ปีนี้จะมีอาเล็กกลับมาอยู่ด้วย"จางซื่อนั้นชอบน้องสามีทั้งสองมาก
นางโชคดีได้ครอบครัวสามีที่ดีน้องสามีทั้งสองไม่เคยกดขี่มีแต่ช่วยเหลือ กับหลินเสี่ยวเชี่ยนน้องคนที่4นั้นอยู่ด้วยกันไม่นานก็เกิดา หลังจากย้ายมาหมู่บ้านต้าหลินนางก็แต่งออกไปที่หมู่บ้านตะวันออกซึ่งนั่งเกวียนห่างไปสี่ชั่วยาม
ส่วนหลินเสี่ยวเสี่ยวที่กำลังพูดถึงนี้แต่งไปกับคนตระกูลเว่ยต้องนั่งเกวียนถึง2วัน
หมู่บ้านตงหลินจะว่าไกลก็ไกลจะว่าใกล้ก็ใกล้แค่ข้ามเขาหลินซานไปอีกฝั่งเท่านั้น เพียงแต่ข้ามไปไม่ได้เท่านั้น
จางซื่อจัดสรรงานให้ลูกชายทั้งสองคนเพราะเริ่มรำคาญที่ทั้งสองคนทะเลาะกันเสร็จ ต้าเฉียนทำท่าจะพูดอะไรสักอย่างแต่เห็นน้องชายกระดี๊กระด๊าอยากออกไปข้างนอก เลยได้แต่หุบปากแล้วพยักหน้ารับเบาๆ
"ท่านแม่ถ้าอย่างนั้นข้าไปหาพวกโกวจือกับต้าหนิวพวกนั้นบอกจะรอข้าหลังทานข้าวเช้าแล้ว วันนี้ข้าจะรีบกลับมาให้ไวท่านแม่ไม่ต้องห่วง"เสี่ยวเฉียนรีบวิ่งไปคว้าตะกร้าออกไปอย่างรวดเร็ว ส่วนต้าเฉียนนั้นตามหลังน้องชายออกไปเขาก็มีเพื่อนที่จะไปเก็บฟืนเหมือนกัน
"ลูกสาวแม่วันนี้เ้ากินโจ๊กเสร็จแล้วงีบสักพัก เดี๋ยวก่อนเที่ยงแม่จะพาเ้าไปนั่งข้างนอกรับลมสักหน่อยดีไหม"จางซื่อถามลูกสาว
"ข้าก็ว่าดีเ้าค่ะ ข้ารู้สึกว่ามีแรงขึ้นมาบ้างแล้วหลังจากตื่นมาเช้านี้ท่านแม่ไม่ต้องห่วงเ้าค่ะ ข้าจะรีบหายเร็วๆ"สาวน้อยอ้อนท่านแม่คนใหม่
"แค่เ้าฟื้นขึ้นมาแม่ก็ดีใจแล้ว ไม่ต้องรีบค่อยๆรักษาตัวไปลูก งั้นเดี๋ยวแม่ไปเอาโจ๊กมาให้เ้าทาน"นางจางออกไปยกโจ๊กใสราวกับน้ำเปล่ามาให้
"ทานโจ๊กนี่ให้หมดก่อนส่วนยาแม่เคี่ยวไว้แล้วพอทานเสร็จยาก็อุ่นได้ที่พอดี ตอนเที่ยงค่อยทานของหนักแม่จะอุ่นน้ำแกงที่เหลือเมื่อคืนกับแผ่นแป้งให้"จางซื่อป้อนโจ๊กให้ลูกสาว
หลินเหม่ยหลิงทานโจ๊กน้ำข้าวไปหมดถ้วยแล้วได้แต่กลั้นใจดื่มยาขมปี๋นั้น ท่านแม่คนใหม่บอกเหลืออีกสามวันก็หมดยาชุดนี้แล้ว
หวังว่าร่างกายเธอจะแข็งแรงจะได้ไม่ต้องดื่มยาและพอที่จะออกไปเดินได้บ้าง
หลังจากภารกิจป้อนอาหารเช้าให้ลูกสาวแล้ว นางจางก็ออกไปปล่อยให้ลูกสาวพักผ่อน ตอนนี้เหลือเวลาอีก2ชั่วยามกว่าจะถึงเวลาอาหารเที่ยง ตอนแรกนางเตรียมของไว้แต่เช้าจะให้สามีเอาไปขายที่ในตำบล
แต่วันนี้สามีต้องเดินทางไปหมู่บ้านตงหลินเพื่อไปจัดการเื่บ้านเว่ยให้เรียบร้อยก่อนจะรับน้องสาวคนเล็กกลับมาจากโรงหมอ
ปกติชาวบ้านจะทานแค่2มื้อตอนเช้าเป็พวกโจ๊กหรือมันต้ม ส่วนมื้อเย็นจะหนักหน่อยแต่ว่าลูกสาวเพิ่งฟื้นจึงต้องบำรุงเป็พิเศษ
หลินเหม่ยหลิงที่นางจางเข้าใจว่าหลับพักผ่อนแต่จริงๆแล้วกำลังเข้าสมาธิ เพราะได้ยินเสียงของสำนักคนตายบอกว่าให้นางรวบรวมสมาธิ
('อึม รวบรวมสมาธิแล้วยังไงต่อ อ้อ นำลมหายใจมาไว้ที่จุดตันเถียน อึม ') ขณะทำสมาธิก็เกิดภาพขึ้นมา
('เอะ พวกท่านปู่นี่ระหว่างทางจะมีหินถล่มท่านปู่จะได้รับาเ็สาหัสส่วนท่านพ่อขาขาด มีคนล้มตายหลายคน
อย่าบอกว่านี่คือนิมิตล่วงหน้านะ')หลินเหม่ยหลิงใกับภาพที่เห็นมันชัดเจนราวกับเธออยู่ในนั้น
('ไม่ได้การละ')ไม่รู้ว่าพวกท่านปู่กับท่านพ่อจะเดินทางไปตอนไหน
"ท่านแม่เ้าค่ะ"สาวน้อยะโออกมาจากห้องนอนขณะที่นางจางกำลังเตรียมของอยู่หลังบ้าน
"เกิดอะไรขึ้นหลิงเออร์"จางซื่อวิ่งเข้ามาอย่างใถามทันที พอดีกับที่พ่อสามีตามหลังมาหยุดรออยู่ที่หน้าห้องเหมือนกัน
หลินเหม่ยหลิงเห็นท่านแม่หน้าตื่นมาอยู่ข้างเตียงจึงเล่าให้ฟัง แต่บอกว่าเป็ความฝันที่ชัดเจนราวกับภาพจริงพร้อมกับบอกรายละเอียดข้างทางให้ท่านแม่ฟัง
ส่วนท่านปู่ที่ฟังอยู่ข้างนอกก็ใเพราะหลานสาวที่ไม่เคยออกนอกหมู่บ้านจะบอกรายละเอียดสองข้างทางได้ราวกับตาเห็น
โบราณว่า"จิ้งจกทักยังต้องฟัง"ความฝันที่หลานสาวเล่าให้ฟังนั้นทำให้ชายชราได้แต่รอลูกชายกลับมาจากไปบ้านผู้นำ ต้องปรึกษาก่อนว่าจะเปลี่ยนแผนใหม่เลื่อนการเดินทางออกไปก่อนหรือเปลี่ยนเส้นทางใหม่ จางซื่อปลอบใจลูกสาวสักครู่จึงออกมา
พอปิดประตูห้องลูกสาวเจอพ่อสามียืนอยู่ไม่ต้องเล่าอะไรให้ฟังมาก เพราะพ่อสามีคงได้ยินแล้วนางบอกจะออกไปตามสามีกลับมา
"ยังไงเ้าก็บอกต้าเป่ยไปเลยแล้วกันให้ปรึกษากับผู้นำหมู่บ้านว่าจะเอายังไง"หลินจงผู้เฒ่าบอกลูกสะใภ้ เขาแน่ใจว่ายังไงลูกชายต้องปรึกษาเื่นี้กับผู้นำหมู่บ้านแน่
"ท่านพ่อไปพักก่อนเถอะเ้าค่ะข้าจะไปตามท่านพี่ก่อน"จางซื่อรีบออกไปมุ่งหน้าไปบ้านผู้นำที่อยู่ห่างไปไม่ไกลนักและก็เจอเข้ากับสามีที่กำลังสนทนากับผู้นำหมู่บ้านพอดี
ฝ่ายหลินเป่ยก็ประหลาดใจที่เห็นภรรยาตามมา
------------------------------------------------------
จากไรท์
หรือการรู้ล่วงหน้าจะเป็ไอเทมพิเศษของน้องที่ท่านยมแถมมา
Milin 蜜林