ชีวิตใหม่ของฉัน..ต้องกลายเป็นคุณแม่ตกอับไปซะแล้ว

ไม่กี่วันต่อมา ช่างที่กาเบรียลแนะนำ ซึ่งชื่อว่ามาร์แซลก็มาถึงบ้าน เอลีสต้อนรับเขาด้วยรอยยิ้มและกล่าวทักทายเบา ๆ “สวัสดีค่ะ คุณมาร์แซล ขอบคุณมากนะคะที่มา แม้ว่าฉันจะติดต่อคุณไปแบบกะทันหัน”

มาร์แซลเป็นชายวัยกลางคนที่มีรูปร่างแข็งแรงและใบหน้าที่แฝงไปด้วยความเชี่ยวชาญในงานก่อสร้าง เขาสวมหมวกและชุดทำงานแบบช่างที่เต็มไปด้วยฝุ่นจากงานก่อนหน้านี้ เขายิ้มรับอย่างสุภาพแล้วถามอย่างกระตือรือร้น "ไม่เป็นครับผมยินดีมาก คุณกาเบรียลเองก็ช่วยผมไว้มาก" การได้ช่วยพวกคุณก็เหมือนได้ช่วยผู้มีพระคุณของผม"  มาร์แชลกว่าก่อนจะกล่าวเสริม “ได้ยินมาว่าคุณเอลีสอยากจะปรับปรุงบ้าน เพิ่มห้องสำหรับหน้าหนาวใช่ไหมครับ?”

เอลีสพยักหน้าเล็กน้อย เธออธิบายไอเดียที่มีในใจ “ใช่ค่ะ ฉันอยากทำห้องที่มีพื้นอุ่น ๆ คิดว่าน่าจะช่วยให้บ้านอบอุ่นขึ้นในช่วงฤดูหนาว แต่บอกตรง ๆ นะคะ ฉันไม่ได้มีความรู้ด้านนี้มากนัก มีแต่ไอเดียเท่านั้น ยังไม่คุณช่วยดูแบบที่ฉันวาดไว้หน่อยนะคะ” เอลีสยืนสมุดที่เธอออกแบบบ้านคร่าวๆให้เขาดู 

มาร์แซลฟังด้วยความตั้งใจ เขารับสมุดที่เธอแบบมองคร่าวๆทำท่าครุ่นคิดสักครู่่ ก่อนพยักหน้าและยิ้มให้ “ไม่ต้องห่วงเลยครับ ถ้าตามที่คุณออกแบบมาแล้วล่ะก็  ผมพอจะช่วยอธิบายวิธีการให้ได้ ตามที่คุณเอลีสวาดมาคืออยากให้พื้นห้องอุ่นขึ้นโดยใช้ไอน้ำจากหม้อหรือระบบหมุนเวียนความร้อนใต้พื้นได้ ตรงนี้ ซึ่งส่วนนี้จะช่วยให้ความอบอุ่นกระจายไปทั่วห้อง แต่ต้องมีการสร้างระบบที่เก็บความร้อนได้ดีและปลอดภัย” เขาพูดพรางวงดินสอจุดตรงที่เขาคิดว่าต้องเสริมตรงไหน

เธอฟังเข้าใจบ้างไม่เข้าบ้าง แต่เอลีสสนใจขึ้นเมื่อได้ยินคำอธิบายของมาร์แซล “อย่างนั้นแปลว่าพอจะทำได้ใช่ไหมคะ? ฉันกลัวว่ามันจะยุ่งยากเกินไป” เอลีสไม่ทราบว่าระดับการก่อสร้างบ้านของยุคสมัยนี้เป็นยังเธอไม่เข้าใจด้านนี้เลยจริงๆ

มาร์แซลพยักหน้า “ทำได้แน่นอนครับ เพียงแค่ต้องวางแผนให้ดี และต้องใช้วัสดุที่สามารถทนความร้อนและเก็บความร้อนได้ดี อย่างหินหรือกระเบื้องหนาพิเศษ เราจะวางท่อหรือช่องทางใต้พื้นสำหรับไอน้ำหรืออากาศร้อน เพื่อให้พื้นมีความอบอุ่นตลอดเวลาที่คุณต้องการ”

เอลีสยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเช่นนั้น “ฟังดูดีมากเลยค่ะ  ฉันอยากจะให้ครอบครัวได้มีห้องที่อบอุ่นพอในช่วงฤดูหนาว ฉันได้ยินว่าปีหน้าจะหนาวมากกว่าปกติ แถมยังมีคาดการว่าอาจจะมีพายุอีก ฉันก็กลัวมากเลยค่ะ" 

มาร์แซลพยักหน้าอีกครั้งเข้าใจในความกังวลของเอลีส  “ไว้ใจผมได้เลยครับ คุณเอลีส ผมจะออกแบบให้ตอบโจทย์การใช้งาน เสริมกับที่คุณให้  มันจะต้องทำให้ห้องนี้อบอุ่นได้อย่างที่คุณต้องการ เมื่อผมวางแผนเสร็จ ผมจะแจ้งรายละเอียดให้คุณทราบอีกทีนะครับ” เธอยิ้มอย่างพอใจ ทีแรกเธอก็ไม่ได้หวังไว้ว่ามันจะสำเร็จซะทีเดี๋ยวต้องขอบคุณมาร์แซลเขาช่วยลดความกดดันของเธอไปได้มาก

เอลีสมองมาร์แซลด้วยสีหน้าที่มั่นใจและยิ้มเล็กน้อย “เรื่องเงินตอนนี้ไม่ใช่ปัญหาค่ะ ฉันมีเงินเก็บเพียงพอสำหรับการรีโนเวทบ้านหลังนี้ คุณสามารถใช้วัสดุตามที่ตคุณแจ้งมาได้เต็มที่เลยนะค” เธออธิบายอย่างนุ่มนวล “ยังไงฉันกับกาเบรียลตกลงกันแล้วว่าเราจะอยู่ที่นี่ต่อไป  บ้านหลังนี้คือความทรงจำที่เราร่วมสร้างกันมาตอนที่เราลำบาก ฉันทิ้งมันไม่ลงจริงๆ เราซื้อที่ดินข้างนี้ไว้ลองรับการรีโนเวทนี้ด้วย" 

มาร์แซลฟังอย่างตั้งใจและพยักหน้ารับรู้ “เข้าใจครับคุณเอลีส  คุณกาเบรียลโชคดีจริงๆนะครับที่มี ภรรยาทั้งสวยและเก่งแบบคุณ” เขากล่าวชม ทำให้เธอเขินนิดๆก่อนเอลีสจะกล่าวขอบคุณและแจ้งความต้องการเพิ่มเติม “นอกจากห้องอุ่นที่เราพูดถึงแล้ว ฉันอยากจะเพิ่มห้องเก็บเสบียงและห้องเก็บของเพิ่มเติมด้วยค่ะ เพื่อให้เรามีพื้นที่เพียงพอในการกักตุนสิ่งจำเป็นสำหรับฤดูหนาวที่จะมาถึง เพิ่มตรงที่ดินด้านข้างเลยค่ะ ”เธอขี้ไปบริเวณที่กาเบรียลไปติดต่อซื้อมาคามความต้องการของเธอ

มาร์แซลพิจารณาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบ “ถ้าเป็นไปตามแผนที่คุณต้องการ ผมคาดว่าการก่อสร้างทั้งหมดจะใช้เวลาประมาณ 2-3 เดือนครับ ซึ่งถ้าเราเริ่มได้ทันที ทุกอย่างก็น่าจะเสร็จเรียบร้อยก่อนฤดูหนาวพอดี คุณจะได้มีห้องที่พร้อมใช้งานสำหรับเก็บฟืนและเสบียงในช่วงที่พายุหนาวเข้ามา”

เอลีสพยักหน้าเข้าใจ “นั่นเป็นข่าวดีเลยค่ะ ช่วงนั้นคงจะเป็นช่วงที่เราจำเป็นต้องใช้ห้องเก็บของและห้องอุ่นมากที่สุด ขอบคุณนะคะ คุณมาร์แซลที่ช่วยแนะนำและให้คำปรึกษาอย่างละเอียด”

มาร์แซลยิ้มตอบ “เป็นเกียรติของผมที่ได้ทำงานนี้ครับ ผมจะทำให้ดีที่สุดเพื่อให้บ้านหลังนี้เป็นที่พักพิงที่อบอุ่นสำหรับคุณและครอบครัว”

“เย้ คุณแม่ค่ะ ห้องของหนูกับคุณต่ายก็จะสวยขึ้นด้วยใช่ไหมคะ?” เอลีสพยักหน้ารับเบาๆพร้อมยิ้มขำ อเมลีดีใจจนแทบกระโดดด้วยความตื่นเต้นเมื่อรู้ว่าบ้านจะได้รับการปรับปรุงใหม่ให้ใหญ่และอบอุ่นขึ้นกว่าเดิม 

“อเมลีจ๊ะ สนใจมาช่วยแม่ห่อสบู่และแพ็คลิปมันสำหรับขายในเทศกาลไหม?” เอลีสเอ่ยชวนลูกสาวอย่างอ่อนโยน

อเมลีพยักหน้ารับอย่างกระตือรือร้น “ค่ะคุณแม่ หนูอยากช่วยค่ะ!”

เอลีสพาอเมลีไปนั่งที่โต๊ะทำงานซึ่งมีสบู่กลิ่นพิเศษและลิปมันที่เธอตั้งใจทำไว้เรียงรายอยู่รอบ ๆ เธอหยิบกระดาษสีนวลและเชือกปอเส้นบางสำหรับห่อสบู่มาให้ พร้อมอธิบายวิธีการห่ออย่างละเอียด

“เราเริ่มจากการตัดกระดาษให้พอดีกับสบู่ แล้วห่อมันเหมือนห่อของขวัญเลยจ้ะ” เอลีสยิ้มพลางสาธิตให้ดูทีละขั้นตอน โดยพับขอบกระดาษให้เรียบร้อย แล้วมัดด้วยเชือกปอเส้นเล็กที่ให้ความรู้สึกเป็นธรรมชาติ อเมลีจับตามองด้วยความตั้งใจและลองทำตามอย่างระมัดระวัง มือเล็ก ๆ ของเธอพยายามห่อกระดาษรอบก้อนสบู่และมัดเชือกเป็นปมเล็ก ๆ

หลังจากห่อสบู่เสร็จแล้ว เอลีสหยิบกระปุกลิปมันขึ้นมาให้ลองแพ็คต่อ “ลิปมันนี้เราจะใส่ลงในถุงผ้าลินินเล็ก ๆ เพื่อให้ดูน่ารักและรักษาความสะอาดด้วยนะจ๊ะ” เธออธิบายพลางสาธิตการหย่อนกระปุกลิปมันลงไปในถุงผ้าและดึงสายให้ถุงปิดสนิท

อเมลีทำตามอย่างตั้งใจและยิ้มด้วยความภูมิใจเมื่อทำได้สำเร็จ เธอมองไปที่สบู่และลิปมันที่แพ็คเสร็จแล้วและถามขึ้นอย่างสนุกสนาน “คุณแม่คะ หนูทำแบบนี้ขายได้ไหม?”

เอลีสหัวเราะเบา ๆ พร้อมเอื้อมไปลูบผมลูกสาวอย่างเอ็นดู “ทำได้เลยจ้ะ ลูกช่วยแม่ได้มากทีเดียว คนที่ได้รับสินค้าจากเราต้องดีใจแน่นอน เพราะเป็นฝีมือของอเมลีคนเก่งของแม่นี่ไง”

ทั้งสองนั่งทำงานไปด้วยกันในบรรยากาศที่อบอุ่น สบู่และลิปมันที่พวกเธอแพ็คด้วยมือกลายเป็นของที่มีคุณค่าเพิ่มขึ้นมากกว่าที่เคย ด้วยความรักและความตั้งใจที่ทั้งเอลีสและอเมลีใส่ลงไปในทุกขั้นตอน

 

บ้านของเอลีสและกาเบรียลกำลังก่อสร้างไปอย่างต่อเนื่อง โครงสร้างค่อย ๆ เป็นรูปเป็นร่างตามแผนที่มาร์แซลได้วางไว้ เสียงการตอกและประกอบไม้ รวมถึงการวางพื้นห้องที่อบอุ่นเพื่อรับมือกับฤดูหนาว เอลีสยิ้มทุกครั้งที่เห็นการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ก้าวหน้าไปทีละขั้นอย่างใจเย็น ความฝันที่จะมีบ้านที่อบอุ่นและปลอดภัยสำหรับทุกคนกำลังเป็นจริงขึ้นมาอย่างช้า ๆ

ในขณะเดียวกัน งานเทศกาลใหญ่ก็ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ปลายเดือนกันยายนชาวบ้านเริ่มเตรียมการเฉลิมฉลองด้วยการเก็บเกี่ยวองุ่นที่สวนไร่ของพวกเขา แต่ละบ้านในเมืองนี้มีสวนองุ่นเล็ก ๆ เป็นของตนเอง พวกเขามักจะปลูกองุ่นชนิดพิเศษที่ให้รสชาติและกลิ่นหอมที่แตกต่างจากองุ่นทั่วไป ซึ่งเหมาะสำหรับทำไวน์เทศกาล

ในช่วงเวลาเช้าตรู่ ชาวบ้านทั้งครอบครัวจะออกไปยังสวนองุ่น เก็บองุ่นที่สุกและหวานที่สุดอย่างพิถีพิถัน ใส่ลงในกระบุงใบใหญ่ เมื่อเก็บเกี่ยวเสร็จพวกเขาจะนำองุ่นทั้งหมดมารวมกันในลานหมักไวน์ของเมือง ซึ่งเป็นสถานที่พิเศษที่ทุกคนจะนำองุ่นมาหมักรวมกันเพื่อทำไวน์สำหรับเทศกาลในปีนี้ กลิ่นหอมขององุ่นที่สุกงอมและบรรยากาศความสามัคคีในชุมชน ทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและความคาดหวังต่อเทศกาลที่กำลังจะมาถึง

ไวน์ที่ได้จากการหมักในปีนี้จะถูกนำออกมาเสิร์ฟในงานเทศกาลเฉลิมฉลอง ทุกคนในเมืองต่างรอคอยที่จะได้ลิ้มลองรสชาติของไวน์ชนิดพิเศษนี้ ซึ่งเป็นเหมือนกับการแบ่งปันความสุขและผลผลิตที่ได้มาจากธรรมชาติให้กันและกัน