ชายหนุ่มตะคอกใส่ก่อนจับร่างบางนั้นเหวี่ยงโครมขึ้นไปบนเตียง แรงจนร่างของเธอเกือบกระเด็นตกไปยังอีกด้าน หากไม่รีบเอามือขยุ้มจับผ้าปูที่นอนเอาไว้ก่อน
“อย่ามาลามปามไปถึงพ่อของฉันน่ะ”
หญิงสาวแข็งใจเถียงออกไปเพื่อรั้งศักดิ์ศรีของตัวเอาไว้
“ทำไม รับฟังความจริงไม่ได้งั้นเหรอ ว่าพ่อของเธอมันขี้โกงและเธอก็เป็ลูกของคนขี้โกง อย่างนี้มันบ่งบอกว่าเธอดีมากกว่าฉันตรงไหนมาลาลิน”
ปริวัฒน์กล่าวพร้อมกับะโตามขึ้นไปจับสองไหล่บอบบางเขย่าแรงๆด้วยความโกรธ ในขณะที่หญิงสาวก็แค้นใจและเสียใจกับวาจาของเขาจนน้ำตาไหลพรากออกมา
“ตอนนี้ฉันก็มาชดใช้ความผิดให้คุณแทนท่านแล้วนี่ เอาสิ อยากจะทำอะไรกับฉันยังไงก็เชิญ”
หญิงสาวเชิดคางกล่าวออกไปทั้งที่ก็รู้สึกเจ็บไหล่ที่ถูกเขาบีบอยู่นั้นไม่น้อย
“อย่ามาท้าผมนะมาลาลิน ผมไม่ชอบ”
ชายหนุ่มตะคอกเสียงเข้มตามดีกรีความโกรธที่ยิ่งพุ่งขึ้นสูงเพราะท่าทางถือดีของหญิงสาว
“ฉันไม่ได้ท้า แต่ฉันรู้มาั้แ่ต้นแล้วว่าคุณไม่ได้เสนอเงื่อนไขนี้ให้ฉันมาเพื่อที่จะเอาขึ้นหิ้งบูชาแน่”
“ดี รู้อย่างนั้นก็ดีแล้ว แล้วก็ช่วยทำหน้าที่ของตัวเองตามที่รู้ๆอยู่นั้นให้เต็มที่หน่อยก็แล้วกัน”
ชายหนุ่มกล่าวออกไปอย่างเดือดดาล เขาไม่เคยคิดที่จะทำอะไรก้าวร้าวและหยาบคายกับผู้หญิงเลยสักนิด แต่คำพูดของเธอทำให้เขาโกรธจนลืมตัว เขากดร่างบางลงจนจมที่นอน แล้วก้มตามไปฝังปากจมูกร้อนผ่าวของตนลงบนซอกคอที่หอมกรุ่นด้วยสาบสาว ก่อนซุกไซ้รุกรานไปทั่วอย่างเอาแต่ใจมือเรียวแข็งแรงกระชากบราลูกไม้จนขาดวิ่นแล้วเหวี่ยงทิ้งออกไปจากตัวเธอแล้วเข้าบีบเคล้นทรวงอกอวบของเธออย่างหยาบหยาม
มาลาลินหลับตา กัดฟันแน่นข่มความเจ็บอายและเตือนตัวเองอยู่ซ้ำๆว่านี่คือสิ่งที่เธอต้องชดใช้แทนพ่อตามความ้าของเขา แต่กระนั้นมันก็เป็การยากเหลือเกินที่จะหักห้ามใจ ไม่ปล่อยอารมณ์ให้คล้อยตามไปกับเขา เธอไม่ใช่ผู้หญิงเจนโลกีย์ที่จะได้รู้จักวิธีจัดการกับอารมณ์ดำฤษณาที่ถูกกระตุ้นบังคับให้เกิดขึ้น หลายครั้งที่เธอเผลอไผลคล้อยตามไปกับเขา
.....................
หมายเหตุ : ขออนุญาตลงตัวอย่างให้ทลองอ่านเพียงแค่นี้นะคะ อย่าลืมโหลดอีบุคเพื่ออ่านต่อจนจบได้ตามรายละเอียดที่ให้ไว้ในหน้าแรก ถ้ายังไม่เข้าใจอะไรก็แอดไลน์ไรท์มาได้เลย ไอดีอยู่ที่หน้าเฟสแล้ว ขอบคุณทุกๆท่านนะคะ