เจียวจิงและจินจูยังคงทำความสะอาดคอกม้าทางทิศตะวันตกของจวนอย่างขะมักเขม้น เพราะเหลือเวลาอีกไม่ถึงสองวันแล้ว ที่นายท่านเหวินจงจะกลับมาถึงจวน
พวกเขาทั้งสองต่างตั้งหน้าตั้งตาทำความสะอาดคอกม้าโดยไม่หยุดพัก แม้ว่าเจียวจิงและจินจูจะรู้สึกเหนื่อยมากแค่ไหนก็ตาม
ขณะที่ทั้งสองเร่งทำความสะอาดคอกม้าที่เหลืออีกไม่มากเท่าไหร่ กับมีเสียงเอ่ยพูดดังขึ้นมาเสียก่อน จึงทำให้ทั้งสองหยุดงานที่ทำอยู่แล้วหันไปมองยังเสียงที่ได้ยิน
"เจียวจิง จินจู" ฉินจงเดินเข้าไปหาทั้งสอง ในมือของเขาจับจูงอาชาตัวสูงใหญ่มาด้วย ด้านหลังของฉินจงยังมีบุรุษแปลกหน้าเดินตามเขามาอีกห้าคน พวกเขาเ่าั้ยังจับจูงอาชาตัวสูงใหญ่เอาไว้
"..." "..." เจียวจิงและจินจูมองฉินจงอย่างคนสงสัย ที่เห็นว่าเขาจับจูงม้าตัวใหญ่มาด้วย ไหนจะมีบุรุษแปลกหน้าที่เดินตามหลังท่านพี่ฉินจงมาในตอนนี้อีก
"เจียวจิง จินจู" ฉินจงเอ่ยเรียกทั้งสองอีกครั้ง เมื่อเขาเห็นว่าเจียวจิงและจินจูยืนมองมาที่เขา และไม่ยอมพูดอะไรออกมาเสียที
"ขอรับท่านพี่ฉินจง" เจียวจิงเอ่ยตอบรับออกไป แต่สายตายังคงจับจ้องไปที่อาชาตัวสูงใหญ่อยู่ตลอด
"พวกเ้าทั้งสองทำความสะอาดคอกมาเสร็จกันแล้วใช่หรือไม่"
"ท่านฉินจง พวกข้าสองคนยังทำความสะอาดคอกม้ายังไม่เสร็จดีขอรับ เหลืออีกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น" เจียวจิงรีบเอ่ยบอกให้ฉินจงได้รับรู้
ฉินจงพยักหน้าให้เจียวจิงเพียงเล็กน้อยก่อนที่เขาจะมองสำรวจรอบๆ คอกม้า เพื่อตรวจดูความสะอาดและความเรียบร้อยอย่างที่เจียวจิงบอก
และก็เป็จริงอย่างที่เจียวจิงบอกเอาไว้ เพราะคอกม้าที่ทั้งสองคนทำความสะอาดมาหลายวัน เหลืออีกเพียงเล็กน้อยเท่านั้นก็จะเสร็จแล้ว ฉินจงจึงหันไปเอ่ยพูดกับคนทั้งสองที่ยืนอยู่ทันที
"ถ้าเช่นนั้นพวกเ้าทั้งสองก็รีบทำความสะอาดกันให้เสร็จกันเถอะ ข้าจะได้เอาม้าของคุณชายเหวินเข้าคอกเสียที" ฉินจงบอกให้ทั้งสองได้รับรู้
"ขอรับท่านพี่ฉินจง" เจียวจิงตอบรับออกไป
แต่ดูเหมือนว่าคนที่ดูจะตกอกใกับคำพูดของฉินจง จะเป็จินจูเสียมากกว่า "ท่านพี่ฉินจง ท่านบอกว่าคุณชายเหวินกลับมาถึงจวนแล้วเหรอขอรับ ก็ไหนท่านบอกว่าคุณชายเหวินจะกลับมาถึงจวนอีกสองวันข้างหน้าไม่ใช่หรือขอรับ" จินจูเอ่ยถามอย่างคนสงสัย
พร้อมกับหันไปมองอาชาตัวสูงใหญ่อีกเกือบสิบตัวที่ยืนอยู่ ภายในใจของจินจูได้แต่ร้องโอดโอ๊ยเท่านั้น เขาคิดว่าถ้าทำความสะอาดคอกม้าเสร็จแล้วจะได้พักผ่อนอย่างที่คิดเอาไว้ แต่ทุกอย่างกับต้องพังลงเสียอย่างนั้น
ฉินจงขำให้กับท่าทางของจินจูเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยพูดด้วยรอยยิ้ม "จินจู ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าคุณชายเหวินถึงกลับมาถึงจวนก่อนกำหนด" เขาพูดบอกให้จินจูได้เข้าใจ "ข้าว่าเ้าเอาเวลาสงสัยเื่ของคนอื่น ไปทำความสะอาดคอกมาดีหรือไม่"
จินจูใบหน้าหงิกงอเล็กเล็กน้อย เพราะรู้ว่าคำพูดของฉินจงเอ่ยว่าตนเองกลายๆ "ขอรับ" เอ่ยคำพูดของตัวเองจบ จินจูก็รีบวิ่งไปหาเจียวจิงทันที
หลังจากที่จินจูและเจียวจิงได้เดินจากไปแล้ว ฉินจงก็หันมาเอ่ยพูดกับคนที่ยืนอยู่ข้างด้วยรอยยิ้ม
"ท่านหานตงขอรับ สองคนนี้เป็คนเลี้ยงม้าที่ฮูหยินใหญ่รับเข้ามาใหม่ ท่านหานตงไม่ต้องเป็ห่วงนะขอรับ ข้ารับรองได้ว่าพวกเขาสองคนจะดูแลม้าของคุณชายเหวินเป็อย่างดีแน่นอนขอรับ"
หานตงไม่เอ่ยตอบอะไรฉินจงออกไป เขาใช้สายตาของตัวเองมองสำรวจรอบคอกมาอยู่นานแล้ว และก็เห็นว่ามันสะอาดกว่าที่เขาได้คิดเอาไว้เสียอีก ไม่คิดว่าบ่าวที่ดูจะตัวเล็กและบอบบางกว่าบุรุษทั่วไป จะทำความสะอาดคอกม้าได้เอี่ยมสะอาดมากถึงเพียงนี้
"ว่าแต่บ่าวอีกคนหนึ่งชื่อว่าอะไร" หานตงเอ่ยถามออกไปด้วยใบหน้าเรียบเฉย
ฉินจงมีความสงสัยอยู่เช่นกัน ที่เห็นว่าท่านหานตงเอ่ยถามชื่อของเจียวจิง เพราะปกติแล้วท่านหานตงจะไม่สนใจหรือเอ่ยถามชื่อของบ่าวในจวนเช่นนี้
"บ่าวคนนั้นชื่อว่าเจียวจิงขอรับ"
"อืม...ชื่อเจียวจิงอย่างนั้นหรือ" เขาทวนชื่อของเจียวจิงอีกครั้ง
"ขอรับ"
3K
