ตอนที่ 13 ศึกแรกกับซูหรง
กลางตลาดเมืองเจี้ยนเฟิง
กลางตลาดที่พลุกพล่านไปด้วยผู้คน ทันใดนั้นเสียงะเิดังกึกก้องขึ้น
"ตูม!"
สายลมรุนแรงพัดกระจายออกไปพร้อมกับเปลวเพลิงสีแดงสด ร่างของไป่เฉินถอยหลังไปหลายก้าว ก่อนจะหยุดยืนอย่างมั่นคง
เบื้องหน้าของเขา ซูหรง หญิงสาวผู้มากไปด้วยความมั่นใจและท่าทีหยิ่งทะนง ยืนยิ้มเยาะด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความท้าทาย
"ไม่เลว... เ้ารับกระบวนท่าแรกของข้าได้"
เธอกล่าว พลางสะบัดมือที่ปกคลุมด้วยเปลวเพลิงสีแดงสด
ไป่เฉินหรี่ตาเล็กน้อย เขารับรู้ได้ถึงพลังลมปราณที่แข็งแกร่งของนาง
"เ้าเป็ใครกันแน่?"
ซูหรงหัวเราะเบาๆ "ข้าบอกไปแล้วมิใช่หรือ? ข้าคือ ซูหรง แห่งตระกูลซู"
"และวันนี้...ข้าอยากจะลองดูว่าเ้าเก่งกาจสมคำร่ำลือหรือไม่"
ฟุ่บ!
ทันใดนั้น ร่างของเธอก็พุ่งเข้าใส่ไป่เฉินอีกครั้ง
---
การปะทะของเพลิงทั้งสอง!
"เปลวเพลิงทลายฟ้า!"
มือขวาของซูหรงเปล่งพลังออกมา เปลวเพลิงสีแดงสดพลุ่งพล่านราวกับพายุแห่งเพลิง มันพุ่งเข้าใส่ไป่เฉินด้วยความรุนแรง
ไป่เฉินไม่หลบ
เขาเพียงแค่ยกมือขึ้น ก่อนจะเรียกพลังของตนออกมา
"เพลิงทมิฬ!"
เพลิงสีดำสนิทลุกโชนขึ้นจากมือของเขา ก่อนจะพุ่งเข้าไปปะทะกับเปลวเพลิงสีแดงของซูหรง
"บึ้มมม!"
แรงะเิมหาศาลทำให้พื้นดินใต้เท้าแตกกระจาย ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ
---
ซูหรง: นี่มันอะไรกัน!?
ร่างของซูหรงถอยหลังออกไปเล็กน้อย เธอเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
"เพลิงของข้า... ถูกต้านทานได้งั้นรึ!?"
เธอรู้สึกได้ทันทีว่าเพลิงของไป่เฉิน มีพลังทำลายล้างที่เหนือกว่าของเธออย่างชัดเจน
ไป่เฉินก้าวไปข้างหน้า "เ้าคิดว่าข้าจะถูกเ้าล้มลงได้ง่ายๆ อย่างนั้นหรือ?"
ซูหรงกัดฟันแน่น นี่เป็ครั้งแรกที่เธอรู้สึกกดดันในการต่อสู้
"หึ! ข้าจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ หรอก!"
"เพลงกระบี่เพลิงโลกันตร์!"
เธอดึงกระบี่ของตนออกมา เปลวเพลิงลุกโชนไปทั่วคมกระบี่ ก่อนที่เธอจะฟาดฟันเข้าใส่ไป่เฉินด้วยความเร็วสูง!
ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!
แต่ไป่เฉินยังคงยืนอยู่กับที่ เขายกมือขึ้นก่อนจะใช้เพลิงทมิฬสร้างเป็โล่เพลิงเพื่อป้องกันการโจมตี
"เปรี้ยง!"
เสียงปะทะของพลังทั้งสองดังก้องขึ้นอีกครั้ง
แต่เพียงไม่กี่อึดใจ ร่างของซูหรงก็ถูกซัดกระเด็นออกไป!
เธอกลิ้งไปบนพื้นเล็กน้อย ก่อนจะใช้กระบี่ค้ำยันตัวเองขึ้นมา
"อึก... แข็งแกร่งจริงๆ"
---
การยอมรับและพันธมิตรที่ไม่คาดคิด
ซูหรงจ้องมองไป่เฉินด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป
ก่อนหน้านี้ เธอเพียงแค่้าทดสอบพลังของไป่เฉินเท่านั้น แต่ตอนนี้ เธอเริ่มตระหนักแล้วว่าเขาแข็งแกร่งกว่าที่เธอคาดคิดไว้มาก
"ข้ายอมรับแล้ว... เ้าคือของจริง"
เธอพูดขึ้นก่อนจะลุกขึ้นยืน
ไป่เฉินมองเธอด้วยสายตาเรียบเฉย "เช่นนั้น... เ้ายังอยากสู้ต่อหรือไม่?"
ซูหรงหัวเราะเบาๆ "หึ! ข้าคิดว่า... แทนที่จะเป็ศัตรูกัน ข้าควรเป็มิตรกับเ้าจะดีกว่า"
"ั้แ่วันนี้ไป... ข้าจะเป็สหายของเ้า!"
ไป่เฉินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
หญิงสาวคนนี้... น่าสนใจไม่น้อย
---
ตอนต่อไป: "พันธมิตรใหม่ และเงามืดที่คืบคลาน"