ตอนที่13การเดินทางอันยาวนาน
“มาสเตอร์ครับตอนนี้มีทหารจำนวนมากมารออยู่ที่ด้านหน้ากิลครับ”เสียงชายคนหนึ่งดังขึ้นระหว่างที่มันกำลังวิ่งเข้ามาในห้องโรเมอร์กับมาเธอนอยรีบเข้ามาบังร่างกายของจูเหลียนเอาไว้กิลเนอร์มอร์พยักหน้าตอบและเดินออกไป
“เราเองก็ต้องออกไปแล้ว”จูเหลียนพูดมันเปลี่ยนเสื้อมาใส่เสื้อแขนยาวที่ปิดไปถึงมือหลังจากนั้นมันก็เดินออกไปด้านนอกเหมือนกันทหารทั้งหมดจ้องมองมาที่จูเหลียนพวกมันทั้งหมดคืออัศวินไม่ใช่ทหารพวกมันมาเพื่อนำตัวจูเหลียนเข้าวัง
“มีอะไรกันแน่ถึงได้ส่งอัศวินพวกนี้มาพาผมกลับเข้าวัง”จูเหลียนให้มาเธอนอยไปเรียกจักรพรรดิทั้งหมดตามมันเข้าไปที่พระราชวังมันกับโรเมอร์ตามอัศวินเข้าไปภายในวังโดยที่มีกิลเนอร์มอร์ติดตามเข้าไปด้วยจูเหลียนเจอราชวงศ์ทั้งหมดอยู่น้อยชายของมันก็เริ่มเดินได้แล้วเช่นกันมันมองมาที่จูเหลียนตลอด
“ข้ามีภารกิจให้เ้าเพราะข้าได้สืบมาว่าเ้ารู้แล้วว่าว่าศัตรูของเราคือหนึ่งในหมู่บ้านใหญ่ทั้งสามของอาณาจักรไอเซนไฮและเพราะว่าเ้ารู้กับมีความสามรถในการค้าขายมาที่สุดในหมู่พี่น้องข้าจะให้เ้าไปทำการค้าขายกับพวกมันเพื่อจัดการศัตรูทั้งหมด”าาเริ่มอธิบาย
ที่าาพูดว่าจูเหลียนมีความสามารถในการค้าขายมากเพราะว่าจูเหลียนได้สมาชิกเป็พ่อค้ากว่าเก้าในสิบทำให้การค้าและรายได้ของอาณาจักรกว่าครึ่งตกอยู่ภายในวิหารผู้ยิ่งใหญ่ของมันด้วยความสามารถในการใช้สกิลชักจูงและเป่าหูทำให้มันสามารถครองการค้ากว่าเก้าในสิบส่วนห้าในสิบส่วนที่เหลือคือกิลนักผจญภัยและอีกห้าส่วนคือราชวงศ์
“ก็ได้อยู่หรอกแต่อะไรคือราชวงศ์ของการทำภารกิจที่ยิ่งใหญ่แบบนี้ชื่อเสียงเกียรติยศผมไม่ได้้าและอำนาจผมมีแล้ว”จูเหลียนพูดทุกอย่างที่มัน้าออกมาจนหมดทุกคนต่างตกตะลึงกับคำพูดของมันอำนาจของอาณาจักรลิโอเนียร์ถูกแบ่งเป็สามแล้วหนึ่งกิลนักผจญภัยที่มีน้อยมาก สองราชวงศ์มีพอสมควรแต่อำนาจประชาชนและคนของอาณาจักรตกอยู่ใต้อำนาจของจูเหลียนทั้งหมดมันกำอำนาจกว่าสองในสามของอาณาจักรดีคนเดียวเลย
“ข้าจะมอบคทาแห่งอาเมนการูให้เ้า”าาพูดมันโบกมือปรากฏคทาขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยมณีหลากสีที่หัวของคทาตัวคทาถูกสร้างจากเหล็กสีทองน่าหวาดกลัวมันแทงลงและตั้งตรงด้านหน้าของจูเหลียน
“คทาแห่งอาเมนการูหนึ่งในสมบัติเวทระดับอาณาจักรที่ทรงพลังที่สุด
เพิ่มพลังโจมตีเวท5000 แต้ม เพิ่มพลังป้องกันเวท 5000 แต้ม เพิ่มความเร็วในการร่ายเวท เพิ่มความเร็วในการสร้างอาณาเขตเวทเพิ่มความสามารถของผู้ใช้ในคงทีมากที่สุด เพิ่มความเร็วในการฟื้นฟูเวทที่ใช้ไป”
“โรเมอร์เอาไปใช้”จูเหลียนพูดโดยที่ไม่สนใจใครหน้าไหนหลังจากที่มันได้คทาที่สุยอดระดับนี้มาใช้าาเต็มไปด้วยความใเพราะไม่คิดว่าจูเหลียนจะมอบอาวุธระดับอาณาจักรให้กับใครง่ายๆแบบนี้เลย
“ไม่ต้องห่วงถ้ามันอยู่ในมือของโรเมอร์ก็เหมือนอยู่ในมือของพี่รองนั้นแหละ”จูเหลียนพูดหลังจากที่มันกำลังเห็นทุกคนสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นโรเมอร์เดินไปจับคทาขึ้นมาอย่างง่ายดายพลังของมันเพิ่มสูงขึ้นในเวลาอันสั้น
“ไม่สิอาจจะเหนือกว่าก็ได้”แต่ก่อนที่าาจะได้พูดอะไรจูเหลียนก็ยิ้มและพูดสิ่งที่มันคิดออกมาทุกคนต่างตกตะลึงโรเจอร์เองก็เหมือนกันมันไม่คิดว่าจูเหลียนจะพูดแบบนี้ว่ามันอ่อนแอกว่าผู้ติดตามของตัวจูเหลียนเอง
“ในตอนนี้ถ้าให้ป้าซาเรียมาตรวจสอบดูก็คงจะรู้ว่าทำไม่ผมถึงพูดแบบนี้นะยังไงก็ขอตัวก่อน”จูเหลียนพูดก่อนที่จะหมุนตัวเดินจากไปจักรพรรดิทั้งหมดยืนรออยู่ด้านนอกพวกมันกังวลมากเพราะทหารไม่ยอมให้พวกมันเข้าไปภายในพระราชวัง
จูเหลียนลงถึงยังพื้นที่ด้านหน้าของพระราชวังจักรพรรดิทั้งหกที่มารอเต็มไปด้วยโล่งอกแต่มันค่อนข้างหงุดหงิดที่ทุกคนคิดว่ามันอ่อนแอแบบนั้นจูเหลียนเดินผ่านพวกมันไปและมุ่งหน้ากลับมาที่วิหารผู้ยิ่งใหญ่มันสั่งให้ไปเรียกรวมพลทุกคนและปิดเคลื่อนติดต่อระยะไกลกับโบสถ์สาขาทั้งหมด
“เหล่าสมาชิกและนักบวชทั้งหมดเอ๋ยในตอนนี้ผมจะต้องออกเดินทางไปยังอาณาจักรไอเซนไฮเพื่อจัดการสิ่งต่างๆในฐานะของราชวงศ์ซึ่งมันจะต้องใช้เวลาเดินทางไปที่นั้นถึงครึ่งปี”จูเหลียนให้โรเมอร์เปิดหินภาพมันฉายภาพขึ้นที่โบสถ์ทั้งหมดผู้ศรัทธาและสมาชิกกับนักบวชที่กระจายกันอยู่ทั่วทุกที่ได้เดินทางกลับมาเพื่อรับฟังคำประกาศของจูเหลียน
“ข้าตักสิ้นใจที่จะอยู่ที่นั้นอีกหนึ่งปีเต็มเพื่อศึกษาเกี่ยวกับข้อมูลการสร้างจักรกลที่อาณาจักรไอเซนไฮได้พัฒนาอยู่มันจะช่วยให้อาณาจักรของเราพัฒนาเพิ่มมาขึ้นซึ่งนับรวมแล้วเวลาสองปีที่ข้าจะใช้เดินทางและกลับมายังอาณาจักรนี้อีกครั้ง”จูเหลียนเริ่มประกาศทุกสิ่งอย่างที่มัน้าออกไปให้กับทุกคนได้ฟัง
“ไม่ต้องห่วงนักบวชสูงสุดสามคนจะอยู่ที่นี้เพื่อดูแลทุกคนในฐานะผู้ศรัทธาเทพแห่งจุดจบจงจำเอาไว้ว่าทำในสิ่งที่พวกคุณต้องทำและทำตามกฎเสมอ”จูเหลียนพูดและโบกมือไซซีเรีย แอเรีย ทาเรียพวกเธอทั้งสามทุกเลือกให้อยู่ที่นี้เพราะพวกเธอมีความสามารถที่จะดูแลสิ่งต่างได้คนอื่นมีแต่พวกบ้าพลังและบ้าเืการให้พวกมันอยู่คงจะเป็เื่หนักใจสำหรับการเดินทางไกลของจูเหลียนอย่างมาก
“ขอให้พระผู้เป็เ้าทรงปลอดภัย”เหล่าสมาชิกและผู้ศรัทธาทั้งหมดต่างโฮร้องเสียงของแต่ละพื้นที่และละโบสถ์ดังสนั่นขึ้นไม่หยุดจูเหลียนยกมือทั้งสองโบกขึ้นฟ้าปรากฏสัญลักษณ์แขนทั้งสองข้างให้ทุกคนได้เห็นแขนหนึ่งคือปีศาจแขนหนึ่งคือเทพเ้าทุกคนต่างโฮร้องชื่อของเอ็นเฮฟเว็นไปทั่วทั้งท้องฟ้า
“ฮิฮิฮิฮิ”โรเมอร์ปิดหินภาพจูเหลียนหัวเราะอย่างบ้าคลั่งจนจักรพรรดิทั้งเจ็ดใมันหมุนตัวรอยยิ้มที่ชั่วร้ายปรากฏขึ้นที่หน้าของมัน
“ในตอนนี้ได้เวลาเริ่มแล้วพวกเราจะออกเดินทางก่อนกับหน่อยสิบวัน”จูเหลียนพูดมันกำเนิดการเดินทางเอาไว้ที่สิบห้าวันเพื่อเตรียมตัวแต่ตอนนี้มัน้าเวลาเพียงห้าวันและเดินทางเร็วขึ้นสิบวันเพราะมันเห็นทุกอย่างเป็สีม่วงเมื่อมันเปลี่ยนเวลาสีม่วงทั้งหมดจึงได้สลายหายไปจนหมดสิ้นเลย
“เราต้องรีบพวกคุณทั้งหมดแยกย้ายกันออกไปซื้อของที่จำเป็สำหรับการเดินทางในเวลาครึ่งปีสำหรับห้าคนพอผมไม่้าเดินทางมากมันจะเป็จุดสนใจมากเกินไป”จูเหลียนออกคำสั่งก่อนที่มันจะหาวและเดินเข้าไปเพื่อที่จะได้นอนพัก
ณ ยามค่ำคืนจูเหลียนตื่นขึ้นมีหญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่บนร่างกายของจูเหลียนมันตื่นขึ้นมาจากการขยับตัวของเธอหญิงสาวคนนั้นมีท่าทางประหลาดเหมือนกำลังหลับอยู่และสิ่งที่เธอกำลังทำคือการนั่งขยับไปมาเหมือนกับกำลังเต้นรำ“แล้วมาเต้นบ้าอะไรที่นี้วะคนกำลังนอนอยู่”
“เห้ยเธอทำบ้าอะไร”จูเหลียนพยายามที่จะพูดบางอย่างแต่หญิงสาวก็ใช้มือจับที่ปากของมันและใช้มีดอีกเล่มจ่อคอของมันเอาไว้จูเหลียนขมวดคิ้วเข้าหากันเธอพยายามที่จะฆ่ามันจริงๆสีม่วงห่อหุ้มตัวมีดเอาไว้
“ข้าเองก็ไม่ได้้ามาทำแบบนี้หรอกนะ”หญิงสาวพูดเธอเต้นไม่มาอีกครั้งหน้าจอเด้งขึ้นมาที่ด้านหน้าของมันหน้าจอนั้นมีคำที่จูเหลียนไม่อยากที่จะเชื่ออยู่มันถามว่า คุณ้าที่จะแต่งงานจริงๆหรือเปล่า บ้าไปแล้วไอ้บ้าเอ้ย
“วิ้งฟุม”จูเหลียนสะบั้นมือทั้งสองที่วางอยู่ข้างเอวของมันร่างกายของหญิงสาวปลิวไปกระแทกกำแพงห้องเธอใและจ้องมองมาที่มันจูเหลียนไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อยมันเรียกดาบและหอกที่อยู่ในไอเทมบ็อคออกมาทั้งหมดในตอนนี้มันสวมแหวนอยู่สิบวงห้าวงมีอาวุธอยู่ด้านในแม้มันจะอยู่ในระดับกลางๆเท่านั้นก็ตามที่เหลือเอาไว้เก็บของเท่านั้น
“ผมไม่มีวันยอมรับไอ้การแต่งงานไร้สาระนี้แน่”จูเหลียนเหวี่ยงมือไปด้านหน้าปราณที่ใช้ควบคุมอาวุธหลายสิบเล่มพุ่งโจมตีเข้าใส่ผู้หญิงคนนั้นเธอลุกขึ้นจากพื้นเพียงแค่สะบัดมีดในมือเบาๆก็ตัดผ่านอาวุธทั้งหมดของจูเหลียนได้อย่างง่ายดายและวิ่งเข้าใส่มันด้วยความเร็วสูงสุดมีดจ่ออยู่ที่คอของจูเหลียนทันที
“ปราณควบแน่น”จูเหลียนหยุดมีดเอาไว้ด้วยปราณควบคุมวัตถุมันยกมือมาที่ด้านหน้าของหญิงสาวปรากฏก้อนปราณลูกเล็กลอยอยู่มันพุ่งด้วยความเร็วสูงเสียงกระแทกเข้าใส่หน้าผากของหญิงสาวจนเธอทะลุออกไปด้านนอกจูเหลียนได้รับสกิลปราณควบแน่นมาตอนมันทำให้สกิลควบคุมลมปราณเข้าสู่ระดับตำนาน
“นายท่าน”จักรพรรดิทั้งหกวิ่งเข้ามาในห้องของจูเหลียนและมันก็รีบชี้ไปที่รูที่เกิดขึ้นทุกคนวิ่งออกไปด้านนอกเพื่อไล่ตามหญิงสาวไปในทันทีจูเหลียนล้มลงมันเหนื่อยมากการใช้พลังปราณอย่างต่อเนื่องทำให้ร่างกายของมันได้รับผลกระทบจนเกิดความเหนื่อยล้าอย่างมหาศาล
“ไม่ต้องห่วงตอนนี้เตรียมห้องใหม่ให้ผมก่อนผมเหนื่อยมากเลย”จูเหลียนพูดทุกคนต่างรีบแยกย้ายไปจัดการผมได้เข้ามานอนในห้องใหม่เวลาผ่านไปจนถึงชายเหล่านักบวชที่ถูกส่งออกไปตามหาเธอถูกฆ่าไปกว่าร้อยคนจูเหลียนให้หยุดตามล่าเธอเพราะว่าจะเสียกำลังพลไปมากกว่านี้ไม่ได้และมันได้ข้อมูลของเธอมาเล็กน้อยจากการได้เห็นค่าสถานะแม้จะปกปิดเอาไว้แต่มันได้เห็นชื่อของเธอ
“กลารานายรู้จักคนที่ชื่อมาคาเมลดัสหรือเปล่า”ระหว่างทีกำลังทานอาหารเช้าจูเหลียนก็ถามขึ้นกลาราถึงกับทำช้อนตกลงพื้นมันจ้องมองมาที่จูเหลียนด้วยสีหน้าที่ซีดขาวทุกคนต่างสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นแม้แต่ตัวของจูเหลียนเอง
“นายท่านท่านพ[นางสาวของกระผมหรือขอรับ”กลารารีบถามด้วยสีหน้าแตกตื่นใจูเหลียนประหลาดใจเล็กน้อย
“น้องนายคือคนที่เกือบฆ่าผมเมื่อคืน”จูเหลียนพูดพริบตานั้นจิตสังหารก็ะเิออกมาจากร่างกายของทุกคนและหันไปหากลารากันทั้งหมดกลาราหน้าซีดมันไม่คิดว่าการพบน้องสามครั้งแรกในรอบหลายสิบปีจะกลายเป็หายนะแบบนี้
“ข้าไม่เข้าใจว่านาง้าทำพิธีบางอย่างเพื่อจะแต่งงานกับข้านาง้าสิ่งใดกันแน่เ้ารู้หรือไม่กลารา”จูเหลียนกล่าวถามด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไปเป็จริงจังกลาราหน้าซีดหน้าเืไม่ไปเลี้ยงหน้าของมันเลยแม้แต่น้อย
“นาง้าทำพิธีผูกมันพวกเราเป็หนึ่งในชนเผ่าที่มีนามว่ามาราดันดัสและสิ่งที่ชนเผ่าพวกเรา้าคือคู่แท้ที่ตัวเราว่าสมบูรณ์แบบนางคงเห็นท่านสมบูรณ์แบบ”กลาราเริ่มอธิบายจูเหลียนตกตะลึงทันที
“หะยัยนั้น้าผมเหรอบ้าแล้วผู้หญิงนั้นน่ากลัวเป็บ้า อะ...โทษที”จูเหลียนใจนเริ่มพูดอะไรไม่รู้เื่มันรีบขอโทษกลาราทันทีแต่กลาราพยักหน้าเหมือนกับว่ามันเข้าใจที่จูเหลียนได้พูดเพราะมันรู้จักน้องสาวตัวเองดี
“ข้าเข้าใจนายท่านตอนนางยังเด็กนางหลงรักอ๊อคตัวหนึ่งที่น่ารังเกียจอย่างมากนางโตมาหน่อยนางก็หลงรักงูั์ที่กำลังฆ่าพ่อของเธอ ข้าว่านางบ้าแน่นอน”กลาราเริ่มเล่าอดีตของน้องสาวมันให้จูเหลียนฟังและคำพูดของมันแน่นอนว่าไม่ได้โกหกจูเหลียนเกือบถูกผู้หญิงประหลาดมาแต่งงานกับมันเหรอ
“กลาราห้ามเด็ดขาดห้ามเธอเข้าใกล้ผมไม่งั้นนายมีปัญหาแน่”จูเหลียนออกคำสั่งเด็ดขาดทันทีทุกคนต่างพยักหน้าเห็นด้วยในด้านของกลารามันเต็มไปด้วยความกังวลแต่ก็ไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เลยแม้แต่น้อย
เวลาผ่านไปกว่าห้าวันในตอนนี้น้องสาวของกลาราหายไปอย่างสมบูรณ์พวกเราหาตัวเธอไม่เจอจูเหลียนได้รับสิ่งของมากมายโดยเฉพาะอาหารสำหรับการเดินทางครึ่งปีจูเหลียนบอกลาทุกคนโดยและจักรพรรดิทั้งสามที่จะต้องอยู่ที่นี้
“น้องสามดูแลตัวเองด้วย”ไซเรนเริ่มบอกลาเป็คนแรกมันตบมาที่ไหล่ของจูเหลียนโรเจอร์เองก็เข้ามาลาแต่มันไม่ได้พูดอะไราาเองก็เหมือนกันแต่ราชินีเองก็ไม่ได้สนใจในตัวของจูเหลียนเหมือนเดิมจูเหลียนเองก็ไม่ได้สนใจเธอแม้แต่น้อยน้องชายสี่ของจูเหลียนมันไม่สามารถที่จะอ่านคาสถานะได้แต่เห็นเลเวลที่สูงเกินแปดสิบั้แ่อายุแค่สองขวบมันเดินเข้ามาหาจูเหลียนอย่างช้าๆราชินีพยายามที่จะห้ามแต่าาก็หยุดมันเอาไว้
“เ้าหนูดูแลตัวเองด้วยละถึงพวกเราพี่น้องจะไมได้ค่อยกันเลยก็เถอะแต่ยังไงแกก็เป็น้องของพี่น้องชายเพียงคนเดียวของพี่”จูเหลียนพูดและลูบหัวของน้องสี่ของมันน้องสี่ของมันได้ชื่อที่ยิ่งใหญ่เหมือนกับอัศวินผู้ยิ่งใหญ่ในนิยายโบราณก่อนที่ทมิฬจะเข้ามาภายในร่างกายของจูเหลียนมันคือ อาเธอร์และได้ใช้นามสกุลของฝั่งราชินีคือ เพนดราก้อน
“ท่านพี่”อาเธอร์พูดด้วยรอยยิ้มจูเหลียนยิ้มตอบหลังจากนั้นมันก็ขึ้นไปขี่เ้าหลงและออกเดินทางพวกมันขี่ม้าคนละตัวเพราะไม่ได้มีพาหนะหรือสิ่งของอะไรมากมายจูเหลียนเก็บทุกอย่างเข้าไปภายในแหวนมิติทั้งหมดของมัน
“เราจะต้องไปที่ไหนบางก่อนที่จะถึงอาณาจักรไอเซนไฮ”จูเหลียนถามมันมีแผนที่ของอาณาจักรไอเซนไฮแต่มีเพียงหนึ่งในสิบส่วนของอาณาจักรเต็มๆของอาณาจักรไอเซนไฮเท่านั้นโรเมอร์เริ่มคิดและเริ่มอธิบาย
“ผ่านทะเลทรายแห่งการ้าหุบเขาน้ำแข็งเอ็นไอร์ และป่าพันเมล็ดคืนชีพ”โรเมอร์อธิบายพื้นที่ที่ต้องผ่านทั้งหมดจักรพรรดิทั้งหมดตกตะลึงอย่างมากเพราะไม่คิดว่าพื้นที่ที่อันตรายที่สุดในเขตของอาณาจักรจะเป็ที่ที่พวกมันทั้งกลุ่มจะต้องผ่านและมีเพียงคนเดียวที่ไม่ได้รู้เื่นี้เลยแม้แต่น้อยมันยักไหล่ตอบเบาๆ
“ทะเลทรายแห่งการ้าที่นั้นมีสิ่งมีชีวิตที่ดูแลอาณาเขตที่นั้นนามของมันคือราชันย์อสรพิษทะเลทรายการ้าโนสเน็ก”มาเธอนอยเริ่มอธิบายด้วยรอยยิ้มจูเหลียนพยักหน้าตอบมันเต็มไปด้วยความสนใจที่เพิ่มมาขึ้น
“การ้าโนสเน็กมันเก่งระดับไหนกันแน่นะจักรพรรดิทั้งห้าจะรับมือได้หรือเปล่านะ”จูเหลียนเริ่มคิดหลังจากนั้นจูเหลียนก็เร่งความเร็วขึ้นเ้าหลงโฮร้องด้วยเสียงที่น่าเกรงขามพลังของม้าตัวอื่นเริ่มโฮร้องตามและวิ่งไล่ตามจูเหลียน
“ม้าที่นายท่านขี่สุดยอดจริงๆ”กาจินที่ขี่ม้าไล่ตามจูเหลียนเริ่มพูดมันจ้องมองเผ่นหลังของจูเหลียนที่อ่อนแอกว่ามันมากด้วยสีหน้าใเวลาผ่านไปกว่าสองเดือนจูเหลียนได้เข้าสู่พื้นที่อันแห้งแล่งของทะเลทรายแห่งการ้า
“ที่นี้แห้งแล่งจริงๆระวังทรายดูดด้วยละ”จูเหลียนออกคำสั่งทุกคนต่างพยักหน้าตอบเพราะม้าไม่สามารถที่จะเดินที่นี้ได้อย่างไม่ระวังจูเหลียนจึงได้เก็บม้าทั้งหมดเข้าไปในหนึ่งในสมบัติที่มันเตรียมมาด้วยมันคือลูกแก้วพื้นที่ที่มีเอาไว้เก็บสิ่งมีชีวิตเพราะแหวนมิติเก็บได้เฉพาะสิ่งของเท่านั้นจูเหลียนมาถึงยังพื้นที่ขนาดใหญ่ของทะเลทรายมันมองอะไรไม่เห็นเลยนอกจากทราย
“มินิแมพยังมีแต่ทรายให้ตายเถอะลำบากจริงเว้ย”จูเหลียนพึมพำด้วยสีหน้าดุร้ายเพราะว่ามันไม่สามารถที่จะเชื่อได้เลยแม้แต่น้อยว่ามันจะตกมาอยู่ในสภาพย้ำแย่แบบนี้เสียงของบางอย่างกำลังดังขึ้นจูเหลียนสับสนมากเพราะมันไม่มีอะไรเลยในมินิแมพ
“โฮกกก”เสียงคำรามดังสนั่นขึ้นพริบตาต่อมามินิแมพเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตที่เหมือนกับงูจำนวนมากพุ่งออกมาจากผืนทะเลทรายจูเหลียนหมุนตัวจ้องมองไปรอบๆทุกคนเองก็พุ่งเข้ามาเพื่อที่จะปกป้องจูเหลียนทันที
“ห้าหมื่นเลเวลห้าสิบพวกเราแต่ละคนเลเวลห้าสิบกว่าแต่จำนวนมันมากเกินไป”จูเหลียนเริ่มคิดสิ่งที่อยู่ในหัวมันด้วยความเร็วสูงก่อนที่จะคิดบางอย่างได้มันวางฝ่ามือลงไปที่สร้างปราณบีบอัดแบบพิเศษขึ้นทำให้มันหมุนวนด้วยความเร็วสูงแม้มันจะเล็กแต่มันเริ่มหมุนทรายทั้งหมดสร้างทรายดูขนาดใหญ่ั์ขึ้นหมุนวนเหล่างูทั้งหมดไปมาโรเมอร์ใช้เวทลอยตัวเพื่อยกจูเหลียนและกลุ่มลอยจากพื้นเพื่อไม่ให้ถูกดูดลงไปด้วย