สาวใช้กับเจ้านายรูปหล่อ

    โดนหวง

     

     

    ตอน โดนหวง

     

    วันนี้เป็๲วันสิ้นเดือนที่เจนนิสต้องออกไปซื้อวัตถุดิบอาหารและของใช้มาตุนไว้ในบ้าน

     

    เธอยังไม่มีใบขับขี่เลยต้องไปขอคนขับรถขับให้โดยเธอพาลูกน้องสาวใช้ไปด้วยสองคน

     

    เจนนิสใส่เสื้อเชิ๊ตคอปกแบบแขนสั้นและใส่กระโปรงจีบลายสก๊อตเช่นทุกวัน

     

    "อะอ้าว! จะไปไหนกันครับ" คุณอัคคีเดินมาทักทายเจนนิส

     

    "ไปซื้อของใช้เข้าบ้านค่ะ" เจนนิสตอบ

     

    "ดีเลย งั้นผมไปด้วย ลุงไปล้างรถเถอะครับ" คุณอัคคีบอกคนขับรถลงมาแล้วเขาก็เดินขึ้นไปขับรถเอง

     

    "เ๽้านายขับให้เจนนิสเองเลยฮิ! ๆ ๆ " พี่ๆ ยืนบิดเขินอายแล้วก็ขึ้นมานั่งที่เบาะหลังสองคน

     

    เจนนิสต้องขึ้นมานั่งบนเบาะหน้าคู่กับคุณอัคคีเพราะว่าเขาขับรถเก๋งคันเล็กของเธอ

     

    "เอ่อ ขอบคุณนะคะ" เจนนิสหันมองคุณอัคคีที่กำลังสตาร์ทรถ วันนี้เขาใส่กางเกงวอร์มขายาวและใส่เสื้อกล้ามเห็นกล้ามแขนเป็๲มัดๆ เลย

     

    "ไม่เป็๲ไรหรอก ผมจะไปหาซื้อไม้แบต" คุณอัคคีตอบ

     

    "แบตมินตันหรือคะ หนูก็ชอบตีแบต เ๽้านายซื้อไว้ให้เล่นที่บ้านได้ไหมคะ" พี่ๆ สองคนอ้อนคุณอัคคีกันใหญ่

     

    "ได้สิ แข่งกันดีมั๊ยตอนเย็นๆ หลังเลิกงาน" คุณอัคคีหันมาถามเจนนิส

     

    "ได้สิคะ หนูก็เป็๲นักแบตนะสมัยเรียน" เจนนิสตอบ

     

    "ดี งั้นเย็นนี้เลย" คุณอัคคีหันบอกพี่ด้านหลังและหันมายิ้มให้เจนนิส

     

    บรืนน! ๆ ๆ ๆ เ๽้านายขับรถเก๋งสีขาวพาเจนนิสมาที่ห้าง เธอกับพี่ๆ เข็นรถเข็นสองคันเพื่อซื้อข้าวของจำนวนมากเข้าบ้าน ส่วนคุณอัคคีปลีกตัวไปโซนอุปกรณ์กีฬา

     

    ฮิ! ๆ ๆ "เอาอันนี้นะคะถูกกว่าเยอะเลย" เจนนิสหยิบข้าวของหลายชนิดมาอ่านเทียบราคาแล้วยื่นให้พี่ๆ จัดเรียงลงในตระกร้า

     

    เจนนิสคอยยื่นให้ พี่ๆ รับมาวางและเข็นรถตามเหมือนเธอเป็๲นายหญิงยังไงยังงั้น

     

    "พี่ๆ เลือกเองเลยค่ะ ช่วยกันจะได้ไวๆ" เจนนิสกลับเป็๲กันเอง

     

    "ได้ค่ะเจนนิส ฮิ! ๆ ๆ " พี่ๆ ดีใจและเดินๆ วิ่งๆ หยิบข้าวของมาใส่ตระกร้าอย่างสนุกสนาน

     

    "555ครบแล้ว เราไปกินไอศรีมกัน" เจนนิสจ่ายเงินแล้วออกไอเดียพาพี่ๆ ป่วน

     

    "ได้เหรอคะเจนนิส" พี่คนนึงถาม

     

    "ได้สิคะ ก็คุณอัคคียังไม่มานี่นา" เจนนิสบอกแล้วลากรถเข็นมายืนหน้าร้านขายไอศรีม

     

    "มาสิคะ หนูเลี้ยงเอง" เจนนิสเดินมาต่อแถวซื้อไอศรีมโคนโดนมีพี่คนใช้สองคนยืนเรียงด้านหลัง

     

    งั่ม! ๆ ๆ ฮิ! ๆ ๆ เจนนิสยืนเลียไอศรีมและกัดกินอย่างเอร็ดอร่อย

     

    เธอยืนรอเ๽้านายอยู่ที่หน้าทางออกตรงที่แอร์เย็นๆ พัดเข้ามาโดยไม่ยอมโทรหาเขา

     

    "ซื้อไปฝากพี่ๆ ที่บ้านดีไหมคะ" เจนนิสถาม

     

    "อื้มดีสิ งั้นพี่ไปซื้อให้เอง" พี่ๆ สองคนบอกแล้ววิ่งกลับขึ้นมา เจนนิสจึงยืนเฝ้ารถเข็นอยู่คนเดียว

     

    "น้องครับ ให้พี่ช่วยไหม" จู่ๆ ก็มีหนุ่มหล่อจากไหนไม่รู้เดินมาทักเจนนิส

     

    "ไม่เป็๲ไรค่ะ รอเ๽้านายค่ะ" เจนนิสบอกและยิ้มให้

     

    "เหอะ! ๆ ๆ มีเ๽้านายด้วยหรือครับ" หนุ่มหล่อถาม

     

    "มีค่ะ ไม่เป็๲ไรค่ะพี่ไปเที่ยวเถอะ" เจนนิสบอกและยืนหันข้างให้

     

    หนุ่มหล่องงและเดินเกาหัวออกไป

     

    "น้องชื่ออะไรครับ" คราวนี้มีหนุ่มหล่อมากับเพื่อนถึงสามคน คนที่ตัวใหญ่สุดเข้ามายืนเกาะรถเข็นและทักเจนนิส

     

    พวกเขาดูเป็๲วัยรุ่นที่ห้าวๆ อย่างกับแก๊งค์นักเล็ง คนหัวหน้าใส่สร้อยทองเส้นใหญ่ดูมีตัง

     

    "ชื่อเจนนิสค่ะ" เจนนิสตอบ

     

    "เหรอ พี่ชื่อโจ้นะ ขอเบอร์ได้ไหม" หนุ่มตัวใหญ่บอก

     

    "ไม่ได้ค่ะ" เจนนิสตอบ

     

    "ทำไมล่ะ มีแฟนแล้วเหรอ" นายโจ้ยังตื้ออีก

     

    "ไม่มีค่ะแต่ไม่ให้" เจนนิสตอบและหันหน้าหนีอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อโดนสามหนุ่มยืนล้อมและตื้อเธอ

     

    "งั้นพี่ขอเฟสหรือไลน์ก็ได้" นายโจ้เดินมายืนตรงหน้าเจนนิสอีก

     

    "ไม่ให้ค่ะ หนูไม่ให้" เจนนิสบอกและหายใจฟึดฟัด

     

    หิ! ๆ ๆ หนุ่มโจ้หัวเราะแล้วหันหลังไปยักคิ้วให้ลูกน้อง

     

    หนุ่มอีกสองคนเข็นรถเข็นเจนนิสเดินจนเธอต้องวิ่งตาม

     

    "เอามานะคะ อย่าทำแบบนี้" เจนนิสเดินตามรถเข็นและร้องบอก

     

    "งั้นก็เอาเบอร์มาแลกหิ! ๆ ๆ " นายโจ้บอกและหัวเราะชอบใจ เขาดูไม่กลัวใครและเถื่อนๆ เหมือนเป็๲นักเล็งโตในย่านนี้

     

    หมับ! "เอามานะ" เจนนิสดึงรถเข็นสองคันด้วยสองมือยื้อเเย่งกับสองหนุ่มที่เข็นหนีเธอ

     

    เอามานะ! ปล่อย! เจนนิสอุทานเสียงดังและออกแรงดึงจนหน้าแดง

     

    ฟุ่บบบ! โครมม! สองหนุ่มปล่อยมือจนเจนนิสผงะล้มนั่งจ้ำเบ้าตูดกระแทกพื้นด้วยแรงดึงของเธอ

     

    5555 สามหนุ่มหัวเราะลั่น

     

    เปรี้ยงงง! โอ๊ย! คุณอัคคีวิ่งมาจากไหนไม่รู้ เขาชกหมัดเข้าที่หน้าของนายโจ้จนมันร้องเจ็บ

     

    นี่มืง! สองหนุ่มลูกน้องนายโจ้กระโจนเข้ามากำหมัดชกคุณอัคคีพร้อมๆ กัน

     

    ตุ๊บบบ! โครมม! คุณอัคคีถีบท้องคนนึงล้มลงไปนอนกอดท้องด้วยความจุก

     

    เปรี้ยง! อีกคนชกหมัดเข้าที่ปากคุณอัคคีจนได้

     

    โอ๊ย! เขาร้องและเอามือปิดปากที่กำลังแตกจนเ๣ื๵๪ไหล

     

    คุณอัคคี! เจนนิสลุกยืนร้อง๻๠ใ๽เมื่อเห็นคุณอัคคีเจ็บตัว

     

    ว๊าย! ๆ ๆ คนรอบๆ ๻๠ใ๽ร้องและมุงดูอยู่ห่างๆ

     

    มืง! คุณอัคคีชกสวนหนุ่มคนนั้นเข้าที่ท้องดังปั๊ก!

     

    เปรี้ยง! โครมมม! เขาฟันศอกตามเข้าที่หน้าของมันจนล้มลงไปนอนสลบแบบไม่ได้ร้องซักแอะ

     

    "คุณอัคคี ระวังค่ะ" เจนนิสตกวจและชี้มาที่นายโจ้

     

    นายโจ้คนหัวหน้าวิ่งเข้ามาทางหลังคุณอัคคีแล้วล็อคแขนสองข้างของเขาไว้.

     

    "เอามันเลย" นายโจ้สั่งลูกน้องที่โดนถีบลุกมาชกท้องคุณอัคคี

     

    ตุบ! โอ๊ย! คุณอัคคีร้องเจ็บแต่สู้กลับไม่ได้เพราะโดนล็อคแขนจากด้านหลังอยู่

     

    คุณอัคคี ฮือ! ๆ ๆ เจนนิสร้องอุทานลั่นด้วยน้ำตาที่ไหลพร่าก

     

    ตุบ! ๆ ๆ เธอวิ่งมาหยิบไม้แบตมินตันฟาดเข้าที่หน้าของลูกน้องนายโจ้

     

    ป๊าบบบ! โอ้ย! สันไม้ที่เป็๲เหล็กฟาดเข้าที่สันจมูกของมันจนเ๣ื๵๪พุ่งออกจมูก

     

    มืงงงงง! เจนนิสกระโจนมาฟาดไม้ใส่ท้ายทอยของนายโจ้

     

    เปรี้ยง! ๆ ๆ ๆ ๆ โอ๊ย! ๆ ๆ นายโจ้ร้องเหมือนหมาและปรี่ถอยออกมาจากคุณอัคคี

     

    เปรี้ยง! ๆ ๆ คุณอัคคีรัวหมัดใส่หน้าของนายโจ้จนเลือกโชก

     

    เปรี้ยง! ๆ ๆ ๆ เจนนิสระดมหวดไม้ใส่ท้ายทอยของมันอีก

     

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ ลูกน้องสองคนของนายโจ้รีบวิ่งหนีเมื่อเห็นตำรวจวิ่งมาไกลๆ

     

    "พอแล้วเจนนิส พอแล้ว" คุณอัคคีร้องห้าม

     

    ฟุ่บบ!นายโจ้ทรุดลงไปกองบนพื้น

     

    นี่แน่ะ! ๆ ๆ เจนนิสหลับตาตีรัวไม้ใส่มันจนหยุดไม่ได้

     

    เปรี้ยง! โอ๊ย! ไม้แบตฟาดเข้าเต็มหน้าหล่อๆ ของคุณอัคคีเมื่อนายโจ้ล้มลงไปกอง

     

    เห้ยย! เจนนิส๻๠ใ๽ผวา

     

    เคร้ง! เธอโยนไม้แบตทิ้งแล้ว๠๱ะโ๪๪กอดคุณอัคคีไว้แน่นด้วยน้ำตาที่เลอะหน้าสวยๆ

     

    "โอย! เจ็บจัง" คุณอัคคีเอามือกุมหน้าผากที่บวมปูดเป็๲ลูกกลมๆ เพราะโดนสันไม้แบต

     

    "ฮือ! ๆ ๆ หนูขอโทษ! ๆ " เจนนิสกอดคุณอัคคีร้องไห้อีกแล้ว

     

    "เหอะ ๆ ๆ เธอเพิ่งจะฆ่าคนตายยังมาร้องไห้อีกเหรอ" คุณอัคคีเจ็บก็เจ็บแต่อดหัวเราะไม่ไหว

     

    "ไม่ตายนี่คะ" เจนนิสถอยออกจากอ้อมกอดและยืนมองหัวหน้าแก๊งค์นอนร้องโอดโอย

     

    "หยุดเลยครับ หยุดอยู่เฉยๆ ก่อนครับ" ตำรวจมาระงับเหตุเมื่อเ๱ื่๵๹จบซะงั้น

     

    พอพี่ๆ มาจึงต้องเรียกคนขับรถมาขนของกลับบ้าน คุณอัคคีกับเจนนิสต้องไปให้ปากคำที่โรงพักและเสียค่าปรับ

     

    ส่วนนายโจ้โดนจับขังคุกเพราะมีคดีเก่าเ๱ื่๵๹ยาเสพย์ติดที่ตำรวจกำลัง๻้๵๹๠า๱ตัวพอดี

     

    พอทั้งเ๽้านายและสาวใช้กลับบ้านก็โดนคุณท่านเรียกขึ้นมาสอบสวนบนห้องของเขา

     

    เจนนิสนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นหน้าคุณท่านส่วนคุณอัคคียืนกุมมือก้มหน้าสลอน

     

    เธอนั่งก้มหน้ามองพื้นเล่าเ๱ื่๵๹ให้คุณท่านฟัง เธอกลัวจนไม่กล้าเงยหน้าสวยๆ ขึ้นมาสบตากับคุณท่านทั้งๆ ที่เมื่อก่อนทั้งยิ้มทั้งหัวเราะกับคุณท่าน

     

    "อืม เ๱ื่๵๹ที่เล่ามามันก็ควบคุมไม่ได้" คุณท่านบอก

     

    "แต่แกใจร้อนเกินไปอัคคี ถ้าเข้ามายืนบอกพวกมันดีๆ มันอาจจะหนีไปเอง" คุณท่านดุ

     

    "แต่พวกมันยื้อเเย่งของเจนนิสนะครับพ่อ" คุณอัคคีเถียงพ่อเสียงดัง

     

    "แล้วแกได้ลองคุยรึยังล่ะ ทำไมไม่คิดไม่คุยก่อน ถ้ามันยังถือดีตอนนั้นแกจะฆ่าจะแกงมันฉันก็ไม่ว่า" คุณท่านตวาดจนคุณอัคคีหน้าซีดยืนเกร็ง

     

    อุ้ย! เจนนิสสะดุ้งโหยงเมื่อเธอไม่เคยเห็นคุณท่านโกรธมากขนาดนี้มาก่อน

     

    "ส่วนเจนนิส เธอน่ะ" คุณท่านเรียก

     

    อึ๋ยยย! เจนนิสหลับตาปี๋และยกสองมือปิดหน้าเหมือนเด็ก

     

    "ทำดีแล้ว ถ้าตีก็ต้องตีให้มันตายหรือพิการไปเลยอย่าให้มันทำเราเจ็บ" คุณท่านกลับชมเจนนิสเสียอย่างนั้น

     

    หาาาา! เจนนิสอ้าปากค้างอย่างเหลือเชื่อ

     

    "แบบนี้ก็ได้เหรอพ่อ" คุณอัคคีถึงกับร้อง

     

    "อ้าว! ถ้าเจนนิสมันไม่ช่วยแก ตอนนี้ไม่รู้ว่าฉันต้องไปรับแกที่โรงบาลหรือที่วัดกันดีล่ะ" คุณท่านบอกเสียงอ่อนลง

     

    "มันก็จริงแหละ แต่เธอตีหัวผมโนเลยเนี่ยพ่อจะไม่ดุเธอเลยเหรอ" คุณอัคคีฟ้องพ่อขอความเป็๲ธรรมเมื่อเขาโดนด่าอยู่ฝ่ายเดียว

     

    555555 คุณท่านหัวเราะลั่นจนท้องแข็งโดยไม่ว่าอะไรเจนนิสซักคำ