าระหว่างสองขั้วอำนาจมืดมาถึงจุดเดือดพล่านสูงสุด เมื่อ ‘เสี่ยหู’ หัวหน้าแก๊งพยัคฆ์ขาว วางแผนการอันแยบยลโดยส่งสายลับส่งข้อความส่วนตัวมายังโทรศัพท์ของ ‘ใยไหม’ เพื่อล่อลวงเธอด้วยเบาะแสของ ‘สมุดบันทึกสูตรวิจัยยาต้นฉบับดั้งเดิม’ ของ ดร. มนตรี พ่อของเธอที่ยังไม่ถูกทำลาย ซึ่งถูกเก็บซ่อนไว้ในโกดังเก็บของเก่าร้างแถบชานเมือง
แม้ใยไหมจะรู้ดีว่ามีความเสี่ยง ทว่าความหวังที่จะได้เบาะแสชิ้นสุดท้ายเพื่อชำระหนี้แค้นให้พ่อทำให้เธอตัดสินใจเดินทางออกไปพบ โดยมี ‘อาเฟย’ และทีมบอดี้การ์ดติดอาวุธคอยคุ้มกันอย่างใกล้ชิด ทว่าพวกมันกลับซุ่มโจมตีขบวนรถของแก๊งัทมิฬด้วยอาวุธาหนักะเิและปืนกลถล่มกลางทาง บอดี้การ์ดล้มตายระนาว ใยไหมถูกโปะยาสลบโดนชิงตัวหายสาบสูญไปในความมืด
เมื่อข่าวการถูกลักพาตัวของใยไหมแพร่สะพัดมาถึงหูของ ‘วินเซนต์’...
ัหนุ่มผู้เยือกเย็นก้าวเข้าสู่โหมด **"ัคลั่ง"** เต็มพิกัด สลัดภาพคุณหมอสูติฯ แสนดีทิ้งอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาเรียวคมวาวโรจน์ด้วยความโกรธจัดและรังสีอำมหิตที่สะท้านโลกมืด เขาออกคำสั่งระดมกำลังพลทั้งหมดของแก๊งัทมิฬ บุกจู่โจมทลายรังใหญ่ของแก๊งพยัคฆ์ขาวด้วยตัวเอง วินเซนต์ถือปืนพกสีทองคำขาว กราดยิงบุกเข้าไปในด่านศัตรูอย่างไม่เกรงกลัวความตาย จับกุมตัวลูกน้องคู่ปรับหักคอและเค้นข้อมูลจุดซ่อนตัวของเสี่ยหูอย่างทารุณไร้ความปรานี
ในที่สุด เขาก็บุกทะลวงเข้าไปในห้องโถงลับในตึกร้าง พบเสี่ยหูกำลังพยายามเค้นรหัสสมุดบันทึกจากใยไหมที่ถูกมัดตรึงไว้กับเก้าอี้เหล็ก วินเซนต์ซัดะุเจาะกะโหลกเสี่ยหูอย่างไร้คำพูด ร่างของมาเฟียเฒ่าร่วงหล่นจมกองเือย่างน่าอนาถ
วินเซนต์รีบปราดเข้าแก้มัดและอุ้มร่างบางที่ตื่นตระหนกและน้ำตาไหลอาบแก้มเข้าแนบอกแกร่ง ค่ำคืนนองเืนั้นจบลงด้วยชัยชนะอันท่วมท้น ทว่าอารมณ์คลั่ง หวาดระแวง และความกังวลว่าจะสูญเสียเธอไปกลับพุ่งพล่านในอกของวินเซนต์จนแทบจะะเิออก
เมื่อกลับมาถึงเพนท์เฮาส์หรู วินเซนต์อุ้มใยไหมก้าวเข้าไปในห้องนอนใหญ่ ล็อกประตูห้องแ่า ก่อนจะโยนตัวเธอลงบนเตียงกว้างอย่างรุนแรงตามแรงอารมณ์บ้าคลั่งที่คุกรุ่น
"คุณวินเซนต์... ฉันขอโทษ... ฉันผิดไปแล้ว..." ใยไหมระล่ำระลัก บอกเสียงสั่นระริกด้วยความกลัวแววตาคมกริบของเขาที่มองมาอย่างผู้ล่าที่กำลังโกรธจัด
"เธอรู้ไหมว่าเธอทำให้ฉันเกือบเป็บ้าตาย!" วินเซนต์คำรามเสียงต่ำอย่างเผด็จการดุดัน เขาพุ่งตัวขึ้นมาคร่อมร่างบางไว้ สองมือหนาบีบไหล่มนขยำแน่นจนขึ้นรอยมือเด่นชัด "เธอเสี่ยงชีวิตออกไปเพียงเพื่อสมุดเล่มเดียว! ร่างกายนี้ หัวใจดวงนี้มันเป็ของฉัน! เธอไม่มีสิทธิ์เอาไปเสี่ยงเด็ดขาดใยไหม!"
"ฉันแค่... อยากได้งานของพ่อคืน..."
"และฉันจะลงโทษให้เธอจำใส่สมองไว้ว่า อย่าคิดลองดีและหนีไปจากฉันอีก!"
วินเซนต์หยิบสายเข็มขัดหนังราคาแพงออกจากกางเกง รวบข้อมือเล็กสองข้างของใยไหมมัดตรึงไว้แ่ากับหัวเตียงไม้หรูหรา เธอเบิกตากว้างสะท้านความกลัวปนเสียวซ่านอย่างประหลาดเมื่อข้อมือถูกพันธนาการไว้ สะโพกกลมกลึงกลายเป็เป้าหมายไร้ทางสู้
เขาใช้มือหนากระชากทึ้งเสื้อผ้าของเธอออกจนขาดวิ่น เผยเรือนร่างเปลือยเปล่า ขาวผุดผ่องสะท้อนแสงไฟสลัว อกคู่งามเต่งตึงชูชัน ยอดอกสีหวานเปียกเหงื่อหดเกร็งสั่นระริก ท้าทายสายตาของัหนุ่ม วินเซนต์ถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมดสิ้น เผยตัวตนแก่นกายใหญ่ั์อุ่นร้อนจัดที่ขยายขีดสุดปานท่อนเหล็กกล้าปริ่มน้ำรักใส
วินเซนต์ก้าวขึ้นมาทาบทับคุกเข่าแยกเรียวขาขาวโพลนสองข้างของใยไหมออกกว้าง แววตาัคลั่งจ้องมองเนินเนื้อสาวสีหวานชื้นน้ำรักปริ่มเยิ้ม เขาโน้มตัวลงมาบดริมฝีปากดูดดื่มทรวงอกอวบอิ่มคู่สวย สองมือหนาบีบเค้นเต้าเต่งตึงบดขยี้อย่างรุนแรงป่าเถื่อนสะใจ ก่อนจะอ้าปากอุ่นร้อนงับดูดดึงยอดปทุมถันสีทับทิมบดเค้นระรัว
*จ๊วบ... จ๊วบ... จ๊วบ...*
เสียงดูดดึงเต้านมปนเสียงขบเม้มเบาๆ ดังสะท้อน ยอดอกสองข้างเปียกชุ่มชโลมไปด้วยน้ำลายอุ่น วินเซนต์เอื้อมมือหนาลงต่ำ สอดปลายนิ้วกลางหยาบชื้นนำร่องสอดแทรกเข้าไปในช่องทางรักที่คับแน่นรวดเดียวสองนิ้วเพื่อเบิกทางรัก สไลด์นิ้วเข้าออกรวดเร็วเน้นบดกระตุ้นผนังเนื้อนุ่มด้านในจนเกิดเสียงเฉอะแฉะกระชั้นถี่
*แจ๊ะ... แจ๊ะ... แจ๊ะ...*
"อ๊าาา... วินเซนต์... เสียว... อย่าขยี้ตรงนั้น... ฮื้อ..." ใยไหมบิดสะโพกส่ายพล่านระรัวพยายามหนีบเรียวขาขาวเข้าหากันเพื่อสะกดกั้นความเสียวซ่านสะท้านจิตใจที่พุ่งกระฉูด
ทว่าวินเซนต์กลับใช้หัวเข่าแกร่งดันแยกขาเรียวของเธอออกกว้างกว่าเก่า เขาโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงต่ำ ฝังจมูกบดดมตรงจุดอ่อนไหว ก่อนจะส่งเรียวลิ้นร้อนชื้นลากตวัดเลียผ่านรอยแยกสีหวานที่เปียกชุ่มขึ้นไปบดขยี้ดูดดึงเกสรเม็ดสั่นกระสันสีชมพูหวานอย่างกระหายรุนแรงป่าเถื่อน
*แผล่บ... ซ้วบ... แผล่บ...*
ปลายลิ้นหนาห่อตัวสอดรูดแทรกซอนลึกเข้าไปในรูรักดูดเลียกินน้ำหวานแสนรักระรัวถี่สลับขบเม้มปุ่มกระสันจนใยไหมครางหวีดลั่นห้องนอนหรู ร่างบางเกร็งกระตุกตัวบิดสะท้านสยิวจนหนีบเรียวขาขาวบีบรัดรอบคอและใบหน้าหล่อของเขาอย่างสุดกลั้น
เมื่อเห็นว่าคนดีเสียวสะท้านล่องลอยเต็มที่แล้ว วินเซนต์จึงเงยหน้าขึ้นปลดเปลื้องเข็มขัดกางเกง ปลดปล่อยแก่นกายร้อนฉ่าั์ใหญ่แข็งขึงปริ่มน้ำรักใสจับขาเรียวขาวพาดบ่ากว้างแล้วกดกระแทกสะโพกสอบสวนตอกอัดลำกายร้อนจัดสวนแทรกสวบเดียวมิดด้ามแทงชนจุดกระสันลึกด้านในจนใยไหมสะดุ้งสุดตัว...
*สวบ!*
"อ๊าาาาาาาาาา! เจ็บ... เสียว... วินเซนต์... ขาขยับไม่ได้... อ๊า..." ใยไหมร้องครางระงมพรั่งพรูน้ำตาแห่งความกระสันเสียว ข้อมือที่ถูกพันธนาการพยายามยื้อดึงขัดขืนอย่างอ่อนแรง ทว่าความเสียวสยิวรุนแรงะเิจากจุดเชื่อมต่อบีบรัดตัวช่องทางรักแ่าบีบลำกายร้อนขยับสไลด์เข้าออกอย่างยากลำบาก
วินเซนต์ก่นคำรามต่ำปากซี๊ดด้วยความเสียว โหมกระแทกกระทั้นเน้นน้ำหนักเน้นย้ำความดุดันรุนแรงอย่างพายุบุแคม สะโพกหนากระแทกสู้เนื้อสะโพกมนเสียงดังสนั่นลั่นห้องนอนหรูลุกเป็ไฟด้วยความใคร่ป่าเถื่อน
*แจ๊ะ... แจ๊ะ... ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!*
"อืม... แน่นฉิบ รูเปียกๆ ของเธอตอดรัดของฉันจนจะขาดอยู่แล้ว ซี้ด... เสียวชะมัด ยัยหนูใยไหมของหมอวิน..." วินเซนต์กระซิบพร่าเสียงแหบต่ำบ้าคลั่ง ก้มลงดูดดึงขบเม้มทรวงอกอวบอิ่มขยำขยี้อย่างรุนแรงป่าเถื่อน สลับกับขยับนิ้วหนาลงไปบดขยี้เกสรปุ่มกระสันสีหวานระรัวถี่ขยี้ในจังหวะกระแทกอัดลึกสุดแรงเกิด
ใยไหมตัวบิดสะท้านสยิวตัวเกร็งสั่นระรัวดวงตาขาวโพลน สมองเบลอช็อกจากคลื่นความเสียวความอับอายปนเสียวซ่านสะใจของบทรักมาเฟียสะกดเธอให้ยอมจำนนราบคาบ
"บอกมาซิ... ว่าร่างกายนี้หัวใจนี้เป็ของใคร! ใครเป็เ้าชีวิตของเธอ!" วินเซนต์คาดคั้นเสียงต่ำ กระแทกกระทั้นอัดลำลึงค์ร้อนระอุชนผนังมดลูกย้ำๆ
"ของคุณ... อ๊ะ... ของวินเซนต์... อ๊า... ฉันเป็ของคุณคนเดียว... ฮื้อ..." เธอหวีดร้องครางจำนนสะท้านบนเตียงกว้าง
มาเฟียหนุ่มพึงพอใจขยับสะโพกกระแทกกระทั้นเน้นน้ำหนักป่าเถื่อนแปดครั้งสุดท้ายลึกสุดขีด ปลดปล่อยความดิบและสัญชาตญาณัทั้งหมดใส่ตัวเธอ
*ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!*
"อ๊าาาาาาาาาาาาา!" เสียงครางหวานขาดห้วงเมื่อแรงกระแทกสุดท้ายตอกอัดเข้าจุดลึกสุด สองร่างเกร็งกระตุกกอดรัดกันแแ่ รอยแยกชื้นแฉะบีบเค้นลำกายร้อนระยับตอบรับจังหวะปลดปล่อย วินเซนต์คำรามต่ำพลางฉีดพ่นน้ำรักอุ่นร้อนทะลักเข้าไปในตัวเธอจนหมดสิ้น ความร้อนผ่าวหลอมรวมสองหัวใจให้จมดิ่งสู่ความสุขสมในความมืด.