Chapter 4 – เงาในกำแพงวัง
ยามสามแห่งรัตติกาลวังบูรพาเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมพัดผ่านยอดสน เสียงระฆังบอกเวลาแว่วมาแ่เบา
หยวนเฟยและหลิงเหว่ยเดินลัดเลาะตามทางแคบหลังตำหนักใหญ่กำแพงสูงทอดเงายาวปิดกั้นทุกทิศทาง พื้นหินเย็นเยียบราวกับกลืนกลายเสียงฝีเท้า
“เ้ามั่นใจหรือว่าที่นี่จะมีเบาะแส?”หลิงเหว่ยถามพลางชำเลืองซ้ายขวา
“เมื่อคืนไฟปะทุขึ้นจากตำแหน่งนี้ ข้าเคยตรวจแล้วแต่ถูกขัดจังหวะวันนี้จะได้เห็นเต็มตาสักที” หยวนเฟยตอบเรียบ ๆ
ห้องเก็บของหลวง
ทั้งคู่ผลักบานประตูไม้เก่าที่ปกคลุมด้วยฝุ่นเปิดเข้าไปยังห้องเก็บของซึ่งถูกปิดตายมานาน กลิ่นอับชื้นตลบห้องเต็มไปด้วยลังไม้และม้วนคัมภีร์เก่า
แสงตะเกียงส่องให้เห็นรอยไหม้บนผนังคล้ายรูปยันต์ครึ่งหนึ่งลวดลายซับซ้อนเหมือนเปลวเพลิงม้วนวน
หลิงเหว่ยเอื้อมแตะเบาๆ “นี่…เหมือนกับยันต์ที่พบข้างศพราชทูต”
หยวนเฟยหยิบสมุดเก่าที่ตกอยู่มันคือ บันทึกพิธีกรรมโบราณ ตัวอักษรซีดจางแต่ยังพออ่านได้—กล่าวถึง ‘ศาสตร์เพลิงคราม’ ที่จักรพรรดิองค์ก่อนเคยสั่งทำลาย
“ใครบังอาจเก็บสิ่งต้องห้ามไว้ในวัง…”หยวนเฟยขบกรามแน่น
การจู่โจมกลางเงา
ทันใดนั้น เสียง กึก!บนคานไม้ดังขึ้น เงาดำพุ่งลงมาพร้อมดาบสั้นวาววับ
“มีคนตามมา!”
หยวนเฟยผลักหลิงเหว่ยหลบก่อนชักกระบี่ขึ้นปะทะ เคร้ง! แรงปะทะะเืจนฝุ่นปลิวว่อน
มือสังหารอีกสองคนโผล่จากเงาลังไม้ล้อมทั้งคู่ไว้ แววตาเย็นเฉียบ
“ผู้ใดก็ตามที่ล่วงรู้เื่นี้…ต้องตาย”เสียงพร่าเอ่ย
หลิงเหว่ยหัวเราะเยาะ“พูดเหมือนง่ายนัก!” นางพุ่งออก ใช้ดาบสั้นแทงทะลุช่องโหว่เล็ก ๆศัตรูร้องโหยหวนล้มลงทันที
หยวนเฟยใช้วิชา กระบี่หมื่นคลื่นฟาดใส่ศัตรูอีกคนจนกระเด็นกระแทกผนัง เืสาด
เงื่อนงำใหม่
ศัตรูที่เหลือพยายามหนีแต่หยวนเฟยะโขึ้นใช้วิชาตัวเบาเหยียบผนัง ไล่ตามและฟาดกระบี่ใส่จนร่างล้มลง
ก่อนสิ้นใจมือสังหารพึมพำเสียงแหบ “เพลิงคราม…จักฟื้นคืน…เงาในวัง…คือผู้เปิดทาง…”
หยวนเฟยนิ่งงันความหมายชัดเจน—คนในวังเองเป็ผู้สมคบ
หลิงเหว่ยหันมามองเขาแววตาจริงจัง “แปลว่ามีขุนนางในราชสำนักอยู่เื้ั”
หยวนเฟยกำกระบี่แน่น“และถ้าไม่ลากตัวมันออกมา…ทั้งข้ากับกองยามจะถูกปะาแน่”
สัญญาใต้จันทร์
หลิงเหว่ยยกดวงหน้าใต้แสงจันทร์เอ่ยเสียงหนักแน่น “เช่นนั้น…เราต้องร่วมมือกัน”
หยวนเฟยชะงักไปชั่วครู่ก่อนเอ่ยเบา ๆ “เ้าหญิง…นี่ไม่ใช่เื่เล่น หากท่านถูกจับได้ว่าออกสืบคดีด้วยข้าอาจไม่ใช่คนเดียวที่ถูกปะา”
หลิงเหว่ยยิ้มเย็น“ข้าตัดสินใจแล้ว อย่าคิดว่าจะห้ามได้”
หยวนเฟยมองรอยยิ้มดื้อดึงนั้นแล้วถอนหายใจ“เ้าหญิงหัวดื้อจริง ๆ…” แต่ลึก ๆ ในแววตาเขาเริ่มยอมรับว่านางคือคู่หูที่เขาไม่อาจปฏิเสธได้อีกต่อไป
???? Chapter 4 จบ
16K
