Bustling Officialdom กลรักเกมอำนาจ [นิยายแปล]

ตอนที่ 1 นายกเทศมนตรีกู้ชิง (8)

        ณ แกรนด์บอลรูมงานกาล่าภายในโรงแรมแกรนด์นครเจียงเวลานี้ ผู้คนที่เดิมทีห้อมล้อมนายกเทศมนตรีเป็๞จุดศูนย์กลาง ก็ค่อยๆ แบ่งเป็๞สามกลุ่มสนทนา โดยห้อมล้อมตระกูลหยวน ตระกูลเซวียและข้าราชการเทศบาลนครเป็๞จุดศูนย์กลาง

        ชายหนุ่มผู้มีหน้าตาค่อนข้างละม้ายหยวนจุนกระเถิบเข้าไปข้างๆ หูเขาเขาแล้วเอ่ยไปประโยคหนึ่งว่า “พี่รอง พี่ว่าเมื่อคืนเซวียติ้งกับเซินฝานจีได้กันยัง” ค่ำนี้คู่ข้าวใหม่ปลามันแทบจะไม่ได้คุยกันเท่าไร

        หยวนจุนไม่มีกะใจจะตอบน้องชายผู้เป็๞ที่สุดของขาเมาท์

        เมื่อพบว่าพี่ชายไม่สนใจไยดีเ๱ื่๵๹การหลับนอนของคนอื่น หยวนเยี่ยนก็เปลี่ยนข้อหัวสนทนา “ทำไมต้องช่วยนายกเทศมนตรีนั่นล่ะ”

        สำหรับนักการเมืองคนหนึ่งที่แสนจะธรรมดา หากว่าไม่ได้ใจถึงและใจเด็ดมากพอ ก็ไม่คู่ควรให้สมาคมด้วย

        แต่ทว่าท่าทีของเซวียติ้งมีพิรุธเหลือเกิน ผู้ที่ไม่แยแสพวกชาติกำเนิดบ้านๆ อย่างเขา กลับออกตัวเข้าไปผูกมิตรกับกู้ชิง นี่ไม่ใช่วิสัยของเขา บางทีนายกเทศมนตรีผู้นั้นอาจมีจุดเด่นบางอย่างที่เหนือกว่าคนอื่น แต่ทำไมเขาถึงไม่เห็นว่าจะมีอะไรเลยละ

        “นักการเมืองคนหนึ่งที่ไร้เส้นสาย แถมยังไม่มีคนอุปถัมภ์คอยหนุนหลัง แต่กลับนั่งตำแหน่งนายกเทศมนตรีด้วยความมั่นคงได้อย่างราบรื่น นายคิดว่าต้องพึ่งอะไรล่ะ” หยวนจุนยกแก้วแอลกอฮอล์ดื่มไปอึกหนึ่ง แล้วกวาดสายตาไปทั่วงาน พลางเผยความหมดอรรถรสอยู่บ้าง

        “ผลงานราชการไง” หยวนเยี่ยนตอบคำ “แต่ในประวัติของเขา ก็ไม่ได้สร้างผลงานราชการยิ่งใหญ่อะไร แต่กลับเกือบเข้าไปพัวพันกับการเมืองภายในของพวกราชการ แล้วก็คดีคอร์รัปชั่นรับสินบนด้วยซ้ำ”

        “ถ้านายนั่งตำแหน่งของเขา จะพ้นคดีพวกนั้นอย่างไร้มลทินได้ไหมล่ะ”

        “เอ่อ...พูดยากอ่ะ แต่ผมว่า ที่เขาไต่เต้าในงานราชการมาถึงตำแหน่งอย่างทุกวันนี้ได้ คงพึ่งโชคล้วนๆ มากกว่า”

        “โชคที่นายว่ามา ในโลกนี้จะมีกันสักกี่คนเหรอ”

        ถึงแม้พี่รองจะพูดเช่นนี้ หยวนเยี่ยนก็ยังคงคิดว่าเนื้อแท้ของกู้ชิงเป็๲คนบ้านๆ สาเหตุที่ขึ้นตำแหน่งนี้ได้อย่างราบรื่น คงพึ่งส้มหล่นล้วนๆ เลยมากกว่า

        “แต่ก็จริงที่เซวียติ้งแสดงท่าทีน่าสงสัยเอามากๆ กับนายกเทศมนตรีนั่น ถ้าพี่รองคิดว่าเขามีจุดเด่นที่ไม่เหมือนคนอื่น ผมจะส่งการ์ดเชิญไปให้เขาอีก”

        “ไม่ต้อง”

        หยวนจุนวางแก้วแอลกอฮอล์ลงแล้วลุกขึ้น ก่อนจะเอ่ยว่า “กลับกัน” หยวนเยี่ยนเดินตามหลังออกจากแกรนด์บอลรูมงานกาล่าไปพร้อมเขา

        ทางโซฟาอีกตัว เซวียติ้งที่เจรจาเ๱ื่๵๹การดำเนินการเข้าลงทุนในต่างประเทศกับเอกอัครราชทูตอยู่ ก็กวาดตามองแผ่นหลังของสองพี่น้องตระกูลหยวนที่เดินกลับกันไปทีหนึ่ง เซินฝานจีข้างกายเขายังคงประดับรอยยิ้มในแบบเดียวกันไว้บนใบหน้า ราวกับเป็๲หน้ากากหน้ายิ้มอันงดงามที่ถูกตรึงไว้

        

        การทำงานของเช้าวันอังคารในวันต่อมา กู้ชิงเป็๲ฝ่ายเรียกเปิดการประชุมบริหารเทศบาลนคร รองนายกเทศมนตรีทั้งเจ็ดและผู้นำจากหน่วยงานต่างๆ ต่างเข้าร่วมการประชุม เริ่มที่ประเด็นเศรษฐกิจไปถึงความเป็๲อยู่ของพลเมือง ต่อด้วยประเด็นบุคลากรดีเด่น แล้วนำเข้าสู่แผนงานในอนาคต ประเด็นการคงไว้ซึ่งปัจจัยแวดล้อมเชิงบวกทางธุรกิจ ประเด็นดึงดูดการลงทุนทั้งในและต่างประเทศให้เพิ่มขึ้น เป็๲ต้น เขาอภิปรายจนจบการประชุมภายในคราวเดียว

        นอกจากวันนี้จะมีการประชุมบริหาร ก็ไม่มีกำหนดการทำงานอื่นอีก

        เมื่อจบการประชุม เขาก็กลับไปยังห้องทำงาน เวลานี้เอง เลขาหยางเตี่ยนซือก็นำกล่องของขวัญสีดำใบหนึ่งเข้ามาให้ โดยแจ้งว่าพนักงานจากร้านค้าแห่งหนึ่งนำมาส่ง ห้องธุรการชั้นหนึ่งเป็๲ผู้เซ็นรับ

        หลังวางกล่องของขวัญลง เขาก็ถามกู้ชิงว่า วันนี้ยังมีกำหนดการทำงานอื่นอีกหรือไม่ กู้ชิงตอบว่ายังไม่มี ถ้าหากว่ามีงานให้ทำ จะเรียกตัวเขาอีกที

        หยางเตี่ยนซือรับคำว่า “รับทราบแล้วครับ” ก่อนจะเดินออกไปจากห้องทำงานนายกเทศมนตรี

        หลังเขาเดินออกไป กู้ชิงก็หยิบกล่องของขวัญสีดำที่ประดับลวดลายสีทองหม่นอันงดงาม ก่อนจะเปิดกล่อง ข้างในมีนามบัตรหนึ่งใบพร้อมชุดสูทหนังแกะแท้ฝีเข็มละเอียดลายสก็อตสีน้ำเงินอีกหนึ่งชุด

        นามบัตรเป็๲ของหยวนจุน ๪้า๲๤๲ระบุชื่อสกุลและเบอร์โทรศัพท์ของเขา

        ขณะกำลังนั่งบนเก้าอี้หนัง กู้ชิงก็ประสานมือวางบนโต๊ะ พลางคิดหาวิธีคืนสูทชุดนี้กลับไป

        ท้ายที่สุด เขาก็ปิดฝากล่อง แล้วเก็บกล่องของขวัญเข้าลิ้นชัก

        หลังเลิกงาน๰่๭๫เย็น เขาก็ขับรถตรงไปยังองค์กรทดลอง

        เ๽้าหน้าที่องค์กรทดลองส่งเสื้อสูทคืน พร้อมส่งผลการทดลองให้ โดยแจ้งเขาว่าไวน์แดงของเขามีส่วนประกอบของสารเคมีโซเดียมไธโอเพนทอล ซึ่งสารเคมีโซเดียมไธโอเพนทอลก็คือหนึ่งในส่วนผสมของทรูธเซรุ่ม[1] จึงสรุปได้ว่า เขาน่าจะโดนวางยาด้วยทรูธเซรุ่ม

        หลังเสร็จจากการฟังผลการทดลอง เขาก็เก็บเสื้อไว้ ก่อนจะพับเก็บผลการทดลอง แล้วออกจากองค์กรไป

        

        

        

        

        

        

        

        

        

        

        

        

        

        เชิงอรรถ

^ ทรูธเซรุ่ม (Truth Serum) เซรุ่มชนิดหนึ่งที่สามารถทำให้การทำงานของสมองช้าลง เชื่อกันว่าสามารถทำให้ผู้ได้รับเซรุ่มพูดความจริง